Apocalipse 9
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 A malakasɩ anũu sʊɔ na wa pɛɛl a wʊ ɩɩl, ka n nyɛ a ŋmɛrbir 'lɔ na dɔ̃ɔ yi a saaju lo a tẽe. A ŋmɛrbir nyã lɛ ba de a bɔɔ fulom pãn bir kʊ.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Wʊn wa yuo a bɔɔ fulom nyã nɛɛ, ka jʊʊr yire fɩka bũu kpɛ̃ɛ jʊʊr. A jʊʊr anyãna na yire a bɔɔ fulom nyãna pɔ liin pɔɔ a mɔ̃tɔ̃ɔ naa tẽe wʊ jaa.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 A jʊʊr anyãna pɔ lɛ soor yi yaar a tẽe wʊ jaa ka ba kʊ ba lɔɔ fɩka lɔ̃n lɔɔ.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Ba 'yɛr kʊ ba ɩka ba taa ɩrɛ wa ɔɔrɔ mɔɩ bɩɩ bʊ̃bul nɩ a tɩɛ vaar ɛ, tɩchɛ a dʊ̃nɔ̃ a nɩbɛ bala tɛɛ na ba tara a Nãaŋmɩn jãnɛ a ba gbersɩ pɔ ɛ.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Baa kʊ ba sɔr ɩka ba kʊrɔ ɛ, tɩchɛ ba ge a nɩbɛ ŋmɛrsɩ anũu. Ka a ba dʊ̃fʊ ɔɔr kaara fɩka lɔ̃ɔ na dʊ̃ nɩrɛ ɔɔrɔ.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 A ber anyãna pɔ nɩbɛ na bʊɔrɔ na kũu tɩchɛ ba kʊ̃ nyɛ wʊ ɛ. Ban bʊɔrɔ naa ɩka ba kpi tɩchɛ a kũu kʊ̃ lɛ kʊ ba gba ɛ.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 A soor nyɛtãan wiisɩ ban pãɛ jɛɛr 'yɔ̃ɔ, ka a jur kaara fɩka sɛlma jupile ban su, ka a ba nin nyɛtãan nɩsaal nie.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 A ba kɔɔl kaara fɩka pɔbɔ jukɔɔl, ka a nyɩmɛ mɩ kaara fɩka jukpɛ̃ɛ nyɩmɛ.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ba tara na nyãa pɔɔrsɩ ka a kaara fɩka kue, ka a pɩbɛ dɔ̃ɔnɔ̃ fɩka torkosɩ a wiisɩ na tɔɔrɔ joro chiine jɛɛr jie.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Ba tara na jʊɛ dʊ̃nɔ̃ nɩ lɔ̃n kaar, a jʊɛ ala tara na fɔ̃ɔ na dʊ̃n nɩbɛ ge ba ŋmɛrsɩ anũu.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Ba tara na nãa na kaara ba, 'lɔ lɛ a malaka 'lɔ na kaara a bɔɔ fulom 'lɔ. Heburu nɩbɛ bʊɔlɔ wʊ naa, Abadɔn, ka a Greek nɩbɛ mɩ bʊɔlɔ, Apolyɔn. A par lɛ, sɔ̃sɔ̃ɔnɔ̃.
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 A nɛbier 'lɔ na de nie lɛ a nyã na tal, tɩchɛ ka a ayi sʊɔ chɛnɛ be puor waara.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Ka a malakasɩ ayʊɔb sʊɔ pɛɛl a wʊ ɩɩl, n wõn kɔkɔr na yire a sɛlma tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie kpʊ̃kpʊɛ, be lɛ ba ma chʊm a kãnyũu na be a Nãaŋmɩn niem.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 A kɔkɔr 'yɛr kʊ a malaka ayʊɔb sʊɔ 'lɔ na tara a ɩɩl, “For a malakasɩ anaar bala ban lũ a be a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ.”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 A wʊ for a malakasɩ anaar ba nyãna ban dɔ̃ɔ lũ gun a sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃, a bɩbir 'lɔ̃nɔ̃ nɩ a chuu 'lɔ̃nɔ̃ naa yuon 'lɔ̃nɔ̃ ɩka ba kʊ a nɩsaal jiir ata jibʊ̃'yen bar.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 Ka a bala na do a wiisɩ ba bʊɔl naa a ba nɛɛ fʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ ba sɔr ɛ.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 A wiisɩ nɩ a bala na do ɩn nyɛ a jãna pɔ, a nyãa pɔɔrsɩ mʊ̃ɔ naa fɩka bũu, ka amɩne mɩ ɩ bufulo, ka amɩne mɩ ɩ bʊ̃dʊɔr. Ka a wiisɩ jur nyɛtãan jubɛrɛ jur, ka a bũu jʊʊr nɩ jerbɩ mɩ yire a ba nɛɛ pɔ.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 A gefʊ ata ala na yi a wiisɩ nɛɛ pɔ lɛ, bũu, nɩ jʊʊr, nɩ jerbɩ, ala lɛ ba kʊn nɩbɛ jiir ata jibʊ̃'yen.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 A wiisɩ anyã fɔ̃ɔ be naa a ba nɛɛ pɔ naa jʊɛ pɔ, a ba jʊɛ kaara fɩka waba naa tara jur, ala lɛ ba de gere nɩ a nɩsaal.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 A nɩsaalba bala na chɛ, na baa kpin a gefʊ nyã ɛ, ba sɔɔ bar a tɩbɛ ala ban maal nɩ a ba nuur ɛ. Ba chɛnɛ na puoro a sɩdɛbɛ, nɩ a bʊtɩbɛ ban maal a sɛlma, nɩ a kur pɩɛl, nɩ a kur jɩɛ, nɩ a kusɩbɛ, nɩ a daar na ba wõnõ 'yɛr ɛ, ba kʊ̃ tʊ̃ɔ chen ɛ.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Baa mɩ lɩɛb a ba tɩɛr bar a nɩkʊyelsɩ, nɩ sɔyelsɩ, nɩ sɛ̃sɛ̃yelsɩ, nɩ nãnyiyelsɩ ɛ.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.