Apocalipse 9
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF
1 A malakasɩ anũu sʊɔ na wa pɛɛl a wʊ ɩɩl, ka n nyɛ a ŋmɛrbir 'lɔ na dɔ̃ɔ yi a saaju lo a tẽe. A ŋmɛrbir nyã lɛ ba de a bɔɔ fulom pãn bir kʊ.
1 E o quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que do céu caiu na terra; e foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Wʊn wa yuo a bɔɔ fulom nyã nɛɛ, ka jʊʊr yire fɩka bũu kpɛ̃ɛ jʊʊr. A jʊʊr anyãna na yire a bɔɔ fulom nyãna pɔ liin pɔɔ a mɔ̃tɔ̃ɔ naa tẽe wʊ jaa.
2 E abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço, como a fumaça de uma grande fornalha, e com a fumaça do poço escureceu-se o sol e o ar.
3 A jʊʊr anyãna pɔ lɛ soor yi yaar a tẽe wʊ jaa ka ba kʊ ba lɔɔ fɩka lɔ̃n lɔɔ.
3 E da fumaça vieram gafanhotos sobre a terra; e foi-lhes dado poder, como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Ba 'yɛr kʊ ba ɩka ba taa ɩrɛ wa ɔɔrɔ mɔɩ bɩɩ bʊ̃bul nɩ a tɩɛ vaar ɛ, tɩchɛ a dʊ̃nɔ̃ a nɩbɛ bala tɛɛ na ba tara a Nãaŋmɩn jãnɛ a ba gbersɩ pɔ ɛ.
4 E foi-lhes dito que não fizessem dano à erva da terra, nem a verdura alguma, nem a árvore alguma, mas somente aos homens que não têm nas suas testas o selo de Deus.
5 Baa kʊ ba sɔr ɩka ba kʊrɔ ɛ, tɩchɛ ba ge a nɩbɛ ŋmɛrsɩ anũu. Ka a ba dʊ̃fʊ ɔɔr kaara fɩka lɔ̃ɔ na dʊ̃ nɩrɛ ɔɔrɔ.
5 E foi-lhes permitido, não que os matassem, mas que por cinco meses os atormentassem; e o seu tormento era semelhante ao tormento do escorpião, quando fere o homem.
6 A ber anyãna pɔ nɩbɛ na bʊɔrɔ na kũu tɩchɛ ba kʊ̃ nyɛ wʊ ɛ. Ban bʊɔrɔ naa ɩka ba kpi tɩchɛ a kũu kʊ̃ lɛ kʊ ba gba ɛ.
6 E naqueles dias os homens buscarão a morte, e não a acharão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 A soor nyɛtãan wiisɩ ban pãɛ jɛɛr 'yɔ̃ɔ, ka a jur kaara fɩka sɛlma jupile ban su, ka a ba nin nyɛtãan nɩsaal nie.
7 E o parecer dos gafanhotos era semelhante ao de cavalos aparelhados para a guerra; e sobre as suas cabeças havia umas como coroas semelhantes ao ouro; e os seus rostos eram como rostos de homens.
8 A ba kɔɔl kaara fɩka pɔbɔ jukɔɔl, ka a nyɩmɛ mɩ kaara fɩka jukpɛ̃ɛ nyɩmɛ.
8 E tinham cabelos como cabelos de mulheres, e os seus dentes eram como de leões.
9 Ba tara na nyãa pɔɔrsɩ ka a kaara fɩka kue, ka a pɩbɛ dɔ̃ɔnɔ̃ fɩka torkosɩ a wiisɩ na tɔɔrɔ joro chiine jɛɛr jie.
9 E tinham couraças como couraças de ferro; e o ruído das suas asas era como o ruído de carros, quando muitos cavalos correm ao combate.
10 Ba tara na jʊɛ dʊ̃nɔ̃ nɩ lɔ̃n kaar, a jʊɛ ala tara na fɔ̃ɔ na dʊ̃n nɩbɛ ge ba ŋmɛrsɩ anũu.
10 E tinham caudas semelhantes às dos escorpiões, e aguilhões nas suas caudas; e o seu poder era para danificar os homens por cinco meses.
11 Ba tara na nãa na kaara ba, 'lɔ lɛ a malaka 'lɔ na kaara a bɔɔ fulom 'lɔ. Heburu nɩbɛ bʊɔlɔ wʊ naa, Abadɔn, ka a Greek nɩbɛ mɩ bʊɔlɔ, Apolyɔn. A par lɛ, sɔ̃sɔ̃ɔnɔ̃.
11 E tinham sobre si rei, o anjo do abismo; em hebreu era o seu nome Abadom, e em grego Apoliom.
12 A nɛbier 'lɔ na de nie lɛ a nyã na tal, tɩchɛ ka a ayi sʊɔ chɛnɛ be puor waara.
12 Passado é já um ai; eis que depois disso vêm ainda dois ais.
13 Ka a malakasɩ ayʊɔb sʊɔ pɛɛl a wʊ ɩɩl, n wõn kɔkɔr na yire a sɛlma tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie kpʊ̃kpʊɛ, be lɛ ba ma chʊm a kãnyũu na be a Nãaŋmɩn niem.
13 E tocou o sexto anjo a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro, que estava diante de Deus,
14 A kɔkɔr 'yɛr kʊ a malaka ayʊɔb sʊɔ 'lɔ na tara a ɩɩl, “For a malakasɩ anaar bala ban lũ a be a Yufɩrɩtɩ põn kpɛ̃ɛ pɔ.”
14 A qual dizia ao sexto anjo, que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos, que estão presos junto ao grande rio Eufrates.
15 A wʊ for a malakasɩ anaar ba nyãna ban dɔ̃ɔ lũ gun a sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃, a bɩbir 'lɔ̃nɔ̃ nɩ a chuu 'lɔ̃nɔ̃ naa yuon 'lɔ̃nɔ̃ ɩka ba kʊ a nɩsaal jiir ata jibʊ̃'yen bar.
15 E foram soltos os quatro anjos, que estavam preparados para a hora, e dia, e mês, e ano, a fim de matarem a terça parte dos homens.
16 Ka a bala na do a wiisɩ ba bʊɔl naa a ba nɛɛ fʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ ba sɔr ɛ.
16 E o número dos exércitos dos cavaleiros era de duzentos milhões; e ouvi o número deles.
17 A wiisɩ nɩ a bala na do ɩn nyɛ a jãna pɔ, a nyãa pɔɔrsɩ mʊ̃ɔ naa fɩka bũu, ka amɩne mɩ ɩ bufulo, ka amɩne mɩ ɩ bʊ̃dʊɔr. Ka a wiisɩ jur nyɛtãan jubɛrɛ jur, ka a bũu jʊʊr nɩ jerbɩ mɩ yire a ba nɛɛ pɔ.
17 E assim vi os cavalos nesta visão; e os que sobre eles cavalgavam tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e as cabeças dos cavalos eram como cabeças de leões; e de suas bocas saía fogo e fumaça e enxofre.
18 A gefʊ ata ala na yi a wiisɩ nɛɛ pɔ lɛ, bũu, nɩ jʊʊr, nɩ jerbɩ, ala lɛ ba kʊn nɩbɛ jiir ata jibʊ̃'yen.
18 Por estes três foi morta a terça parte dos homens, isto é pelo fogo, pela fumaça, e pelo enxofre, que saíam das suas bocas.
19 A wiisɩ anyã fɔ̃ɔ be naa a ba nɛɛ pɔ naa jʊɛ pɔ, a ba jʊɛ kaara fɩka waba naa tara jur, ala lɛ ba de gere nɩ a nɩsaal.
19 Porque o poder dos cavalos está na sua boca e nas suas caudas. Porquanto as suas caudas são semelhantes a serpentes, e têm cabeças, e com elas danificam.
20 A nɩsaalba bala na chɛ, na baa kpin a gefʊ nyã ɛ, ba sɔɔ bar a tɩbɛ ala ban maal nɩ a ba nuur ɛ. Ba chɛnɛ na puoro a sɩdɛbɛ, nɩ a bʊtɩbɛ ban maal a sɛlma, nɩ a kur pɩɛl, nɩ a kur jɩɛ, nɩ a kusɩbɛ, nɩ a daar na ba wõnõ 'yɛr ɛ, ba kʊ̃ tʊ̃ɔ chen ɛ.
20 E os outros homens, que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras de suas mãos, para não adorarem os demônios, e os ídolos de ouro, e de prata, e de bronze, e de pedra, e de madeira, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Baa mɩ lɩɛb a ba tɩɛr bar a nɩkʊyelsɩ, nɩ sɔyelsɩ, nɩ sɛ̃sɛ̃yelsɩ, nɩ nãnyiyelsɩ ɛ.
21 E não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua fornicação, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.