Apocalipse 12
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 A nɛ'maa yelbɛrɛ na yi a saaju ka a pɔɔ vaar mɔ̃tɔ̃ɔ fɩka fɔbaa tɩ dɔɔl a gbɛɛ a ŋmɛraa ju, ka a ŋmɛrbie pie nɩ ayi ɩ nãa jupil ka wʊ su.
1 Então apareceu no céu um grande e misterioso sinal. Era uma mulher. O seu vestido era o sol, debaixo dos seus pés estava a lua, e ela usava na cabeça uma coroa que tinha doze estrelas.
2 Pʊɔ lɛ wʊ tara ka wʊ dɔɔfʊ ta ka wʊ kõnõ nɩ.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto.
3 Be lɛ ka a nɛ'maa yele ãsʊɔ lɛ yi a saaju kaara fɩka dajɩl na ɩ jɩɛ na wʊ tara jur ayopõi nɩ ɩlɛ pie ka a nãa jupile be a jur pɔ.
3 E apareceu no céu outro sinal: era um enorme dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres e com uma coroa em cada cabeça.
4 A wʊ jʊʊr pɩɩr naa a ŋmɛrbie jiir ata jibʊ̃'yen a saaju 'lɔb a tẽe. Tɩ ara gu a pɔɔ 'lɔ na bʊɔrɔ a dɔɔfʊ ɩka 'lɔ wa dɔɔ wʊ vɔl a bie.
4 Com a cauda ele arrastou do céu a terça parte das estrelas e as jogou sobre a terra. Depois parou diante da mulher grávida a fim de comer a criança logo que ela nascesse.
5 A pɔɔ dɔɔn a bie ka wʊ ɩ dabile, 'lɔ lɛ na kaara a paalsɩ a jaa nɩ la kpɛ̃ɔ 'lɔ na kaara a kur dãgbal kaar. Ba jãan a pɔɔ bie nyã don a Nãaŋmɩn sɛ̃ ka wʊ tɩ be a wʊ nãalʊ̃ʊ pɔ.
5 Então a mulher deu à luz um filho, que governará todas as nações com uma barra de ferro. Mas a criança foi tirada e levada para perto de Deus e do seu trono.
6 Tɩ ka a pɔɔ mɩ jo kpɛ a mɔgɔ̃ɔ pɔ na wʊ tɩ be a jie Nãaŋmɩn na chɔɔr bar ka ban kaara wʊ maal ber tur kɔɔr ayi dɔɔl lɩjaata (1,260).
6 A mulher fugiu para o deserto, onde Deus havia preparado um lugar para ela. Ali ela será sustentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Ka a jɛɛr lo be a saaju. Maɩkɩl nɩ a malakasɩ jɛɛr nɩ naa a dajɩl, ka a dajɩl nɩ a wʊ malakasɩ mɩ lɩɛb jɛɛrɛ nɩ a Maɩkɩl nɩ a wʊ malakasɩ.
7 Depois houve guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, que combateu junto com os seus anjos.
8 Tɩchɛ ba tʊ̃ɔ naa a dajɩl nɩ a wʊ malakasɩ, dii ba bar a be a saaju.
8 Mas o dragão foi vencido, e por isso ele e os seus anjos não puderam mais ficar no céu.
9 Ba lɔb a dajɩl kpɛ̃ɛ nyã bar a yõo, a kõr waa 'lɔ̃nɔ̃ na ɩ a dɛɛr sʊɔ, nɩ a Satan, 'lɔ lɛ bɛlʊ̃ a wɛr nɩbɛ ba jaa. Ba lɔb wʊn bar ka a wɛr pɔ, nɩ a wʊ malakasɩ.
9 O enorme dragão foi lançado fora do céu. Ele é aquela velha cobra, chamada Diabo ou Satanás, que leva todas as pessoas do mundo a pecar. Ele foi jogado sobre a terra, e os seus anjos também foram jogados junto com ele.
10 Be lɛ n wõ nɛkpɛ̃ɛ na 'yɛr be a saaju, “Pʊ̃pãanyã, a faafʊ bɩbir vɩɛ naa, a sɩ Nãaŋmɩn wiil naa a wʊ kpɛ̃ɔ, nɩ a wʊ nãalʊ̃ʊ, nɩ a wʊ Nɩ-iraa kpɛ̃ɔ. Bojũu a 'lɔ na bɛrɛ a sɩ yɛɛr nɛɛ, 'lɔ lɛ bɛrɛ ba a nɛɛ a Nãaŋmɩn niem mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ, ba daa wʊn lɔb.
10 Então ouvi uma voz forte no céu, que dizia: — Agora chegou a salvação de Deus! Agora Deus mostrou o seu poder como rei! Agora o
11 Ba tʊ̃ɔ wʊ naa nɩ a Pɛraabile jãɩ nɩ a ba dãasɩɛ 'yɛrbie. Ba sɔɔn kũu na baa de a ba nyɛvʊr ka wʊ ɩ bon ɛ.
11 Os nossos irmãos o derrotaram por meio do sangue do Cordeiro e da mensagem que anunciaram. Eles estavam prontos para dar a sua vida e morrer.
12 A lɛ jũu, saaju naa bala na kpɩɛrɛ a be, yɩ chɩlɛ! Tɩchɛ nɛbier ben a yɩn na be a wɛr nɩ a man pɔ, yɩn din dɔɔyɛ, bojũu a dɛɛr sʊɔ suun a yɩ sɛ̃! Ka a wʊ suur dire, bojũu a wʊ ber ba waa ɛ.”
12 Portanto, ó céu e todos vocês que vivem nele, alegrem-se! Mas ai da terra e do mar! Pois o Diabo desceu até vocês e ele está muito furioso porque sabe que tem somente um pouco mais de tempo para agir.
13 Lɛ a dajɩl na wa nyɛ ka a ɩ tẽe lɛ wʊ lo, wʊ dire naa a pɔɔ 'lɔ na dɔɔ a dabile.
13 Quando o dragão viu que tinha sido jogado sobre a terra, começou a perseguir a mulher que tinha dado à luz o menino.
14 Ka ba kʊ a pɔɔ tuu kpɛ̃ɛ pibɛ ayi, ɩka wʊ ɔɔ chen a jie ban chɔɔr bar be a mɔgɔ̃ɔ pɔ, be lɛ ban tɩ kaara wʊ yuom ata nɩ bʊ̃ŋmaa ka a waa taa pɔɔ wʊ ɛ.
14 Porém a mulher recebeu as duas asas de uma grande águia para poder voar para o seu lugar no deserto, onde ela será sustentada durante três anos e meio , livre do ataque do dragão.
15 Be lɛ ka a waa chɩr kʊ̃ɔ a nɛɛ pɔ põn kʊ̃ɔ kaar, ɩka a di a pɔɔ,
15 Então o dragão lançou água da sua boca, como se fosse um rio, atrás da mulher, para que ela fosse arrastada pelas águas.
16 tɩchɛ ka a tẽe sʊ̃ʊ a pɔɔ haa a nɛɛ nyũ a kʊ̃ɔ ala a dajɩl na chɩr a nɛɛ pɔ.
16 Mas a terra ajudou a mulher, pois a própria terra abriu a boca e engoliu a água que tinha saído da boca do dragão.
17 Ka a dajɩl pãa nyɛ suur 'yɔ̃ɔ a pɔɔ na wʊ chen tɩ ŋmaan a pɔɔ bibiir bala na chɛ jɛɛr. A bala na turo a Nãaŋmɩn nɛɛ na ba mɩ tara a Yesu 'yɛr yelmãɛ.
17 O dragão ficou furioso com a mulher e foi combater contra o resto dos descendentes dela, isto é, aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis à verdade revelada por Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão ficou de pé na praia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.