Apocalipse 12

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 A nɛ'maa yelbɛrɛ na yi a saaju ka a pɔɔ vaar mɔ̃tɔ̃ɔ fɩka fɔbaa tɩ dɔɔl a gbɛɛ a ŋmɛraa ju, ka a ŋmɛrbie pie nɩ ayi ɩ nãa jupil ka wʊ su.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Pʊɔ lɛ wʊ tara ka wʊ dɔɔfʊ ta ka wʊ kõnõ nɩ.
2 E estava grávida, e com dores de parto, e gritava com ânsias de dar à luz.
3 Be lɛ ka a nɛ'maa yele ãsʊɔ lɛ yi a saaju kaara fɩka dajɩl na ɩ jɩɛ na wʊ tara jur ayopõi nɩ ɩlɛ pie ka a nãa jupile be a jur pɔ.
3 E viu-se outro sinal no céu; e eis que era um grande dragão vermelho, que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas.
4 A wʊ jʊʊr pɩɩr naa a ŋmɛrbie jiir ata jibʊ̃'yen a saaju 'lɔb a tẽe. Tɩ ara gu a pɔɔ 'lɔ na bʊɔrɔ a dɔɔfʊ ɩka 'lɔ wa dɔɔ wʊ vɔl a bie.
4 E a sua cauda levou após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que havia de dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe tragasse o filho.
5 A pɔɔ dɔɔn a bie ka wʊ ɩ dabile, 'lɔ lɛ na kaara a paalsɩ a jaa nɩ la kpɛ̃ɔ 'lɔ na kaara a kur dãgbal kaar. Ba jãan a pɔɔ bie nyã don a Nãaŋmɩn sɛ̃ ka wʊ tɩ be a wʊ nãalʊ̃ʊ pɔ.
5 E deu à luz um filho homem que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Tɩ ka a pɔɔ mɩ jo kpɛ a mɔgɔ̃ɔ pɔ na wʊ tɩ be a jie Nãaŋmɩn na chɔɔr bar ka ban kaara wʊ maal ber tur kɔɔr ayi dɔɔl lɩjaata (1,260).
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Ka a jɛɛr lo be a saaju. Maɩkɩl nɩ a malakasɩ jɛɛr nɩ naa a dajɩl, ka a dajɩl nɩ a wʊ malakasɩ mɩ lɩɛb jɛɛrɛ nɩ a Maɩkɩl nɩ a wʊ malakasɩ.
7 E houve batalha no céu; Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão, e batalhavam o dragão e os seus anjos;
8 Tɩchɛ ba tʊ̃ɔ naa a dajɩl nɩ a wʊ malakasɩ, dii ba bar a be a saaju.
8 Mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou nos céus.
9 Ba lɔb a dajɩl kpɛ̃ɛ nyã bar a yõo, a kõr waa 'lɔ̃nɔ̃ na ɩ a dɛɛr sʊɔ, nɩ a Satan, 'lɔ lɛ bɛlʊ̃ a wɛr nɩbɛ ba jaa. Ba lɔb wʊn bar ka a wɛr pɔ, nɩ a wʊ malakasɩ.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, chamada o Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi precipitado na terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Be lɛ n wõ nɛkpɛ̃ɛ na 'yɛr be a saaju, “Pʊ̃pãanyã, a faafʊ bɩbir vɩɛ naa, a sɩ Nãaŋmɩn wiil naa a wʊ kpɛ̃ɔ, nɩ a wʊ nãalʊ̃ʊ, nɩ a wʊ Nɩ-iraa kpɛ̃ɔ. Bojũu a 'lɔ na bɛrɛ a sɩ yɛɛr nɛɛ, 'lɔ lɛ bɛrɛ ba a nɛɛ a Nãaŋmɩn niem mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ, ba daa wʊn lɔb.
10 E ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque já o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual diante do nosso Deus os acusava de dia e de noite.
11 Ba tʊ̃ɔ wʊ naa nɩ a Pɛraabile jãɩ nɩ a ba dãasɩɛ 'yɛrbie. Ba sɔɔn kũu na baa de a ba nyɛvʊr ka wʊ ɩ bon ɛ.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até à morte.
12 A lɛ jũu, saaju naa bala na kpɩɛrɛ a be, yɩ chɩlɛ! Tɩchɛ nɛbier ben a yɩn na be a wɛr nɩ a man pɔ, yɩn din dɔɔyɛ, bojũu a dɛɛr sʊɔ suun a yɩ sɛ̃! Ka a wʊ suur dire, bojũu a wʊ ber ba waa ɛ.”
12 Por isso alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam na terra e no mar; porque o diabo desceu a vós, e tem grande ira, sabendo que já tem pouco tempo.
13 Lɛ a dajɩl na wa nyɛ ka a ɩ tẽe lɛ wʊ lo, wʊ dire naa a pɔɔ 'lɔ na dɔɔ a dabile.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Ka ba kʊ a pɔɔ tuu kpɛ̃ɛ pibɛ ayi, ɩka wʊ ɔɔ chen a jie ban chɔɔr bar be a mɔgɔ̃ɔ pɔ, be lɛ ban tɩ kaara wʊ yuom ata nɩ bʊ̃ŋmaa ka a waa taa pɔɔ wʊ ɛ.
14 E foram dadas à mulher duas asas de grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Be lɛ ka a waa chɩr kʊ̃ɔ a nɛɛ pɔ põn kʊ̃ɔ kaar, ɩka a di a pɔɔ,
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para que pela corrente a fizesse arrebatar.
16 tɩchɛ ka a tẽe sʊ̃ʊ a pɔɔ haa a nɛɛ nyũ a kʊ̃ɔ ala a dajɩl na chɩr a nɛɛ pɔ.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Ka a dajɩl pãa nyɛ suur 'yɔ̃ɔ a pɔɔ na wʊ chen tɩ ŋmaan a pɔɔ bibiir bala na chɛ jɛɛr. A bala na turo a Nãaŋmɩn nɛɛ na ba mɩ tara a Yesu 'yɛr yelmãɛ.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.