2 Coríntios 12
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 N kʊ̃ wa bar a yobɔyele nyã jaa ɛ, ala ɩ n gba kʊ̃ nyɛ tɔ̃nɔ̃ ɛ. A nyɛfʊsɩ nɩ a yelwiilsɩ ala ɩn nyɛrɛ yire naa a sɩ Soro sɛ̃.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 N bɔ̃ɔn nɩrɛ kɔ̃ɔ na sɔɔ Kɩrɩsɩto a wʊ yuom pie nɩ anaar (14) lɛ a dɩna, Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a saaju 'lɔ na tu a ata sʊɔ pɔ. Ka wʊ chɛnɛ na tara ãgãn bɩɩ waa lɛ tara ãgãn ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ. Nãaŋmɩn tɛɛ lɛ bɔ̃ɔ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 N bɔ̃ɔn naa ɩka a daba nyãna ɩn ben 'yɛrɛ, ka wʊ ben ãgãn pɔ, bɩɩ waa be ãgãn pɔ ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn bɔ̃ɔ naa.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a wʊ tẽe. Be lɛ wʊ wõnõ yelsɩ wʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ man nɛɛ ɛ, yelsɩ nɩrɛ na ba tara sɔr ɩka wʊ man ɛ.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 A nɩrɛ nyãna tɔ sʊɔ 'yɔ̃ɔ lɛ n bʊɔrɔ a yuor, n kʊ̃ tʊ̃ɔ bɔ a n mãɛ yuor ɛ, ka maa balfʊsɩ tɛɛ ba lɛ ɛ.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Maa ɩka ɩn bɔn yuor gba, n kʊ̃ ɩ jɔl ɛ, bojũu yelmãɛ lɛ ɩn 'yɛrɛ. Tɩchɛ n bar a lɛ, ka nɩrɛ taa tɩɛrɛ a n yele gar a ala ɩn maala bɩɩ a ala ɩn ma 'yɛrɛ ɛ.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Lɛ an na ɩ ka n pɔɔ a n mãɛ 'mɔɔfʊ sɔr, a yelwiilbɛrɛ anyã jũu, ka a pãa kaara fɩka gʊɔ na chɔɔrɔ ma a ãgãn pɔ, ka a kaara a Satan 'yɛ'yɛrɛ kaar, ka a ge ma.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Gbɛɛ ata jaa lɛ n sʊɔr a n Soro ɩka wʊ vʊ̃ɔ a gʊɔ nyã bar ma.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ma, “A n wãɛfʊ sɛɛ fʊ naa, bojũu a n kpɛ̃ɔ ma sɛɛn kʊ a nɩrɛ na bɔ̃ɔn ɩka wʊ bal naa.” A lɛ jũu, ɩn bɔn yuor gar bon jaa a n balfʊsɩ pɔ, ka a Kɩrɩsɩto kpɛ̃ɔ pãa pɔɔ ma.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Ala lɛ so a Yesu Kɩrɩsɩto jũu, n pʊɔ pɛl naa, a n balfʊsɩ pɔ, tʊbie pɔ, tuo pɔ, gefʊ pɔ, nɩ wõmsɩ a jaa pɔ. Bojũu maa wa bal, lɛ lɛ n pãa ma kpɛ̃mɛ.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 N maal n mãɛ jɔl, tɩchɛ a yɩn yele lɛ tɩɛ ma 'yɔ̃ɔ. Yɩ gba sɛɛn nɩ naa bʊɔlɔ ma yovɩla, bojũu n ba ɩ pʊʊr a nɩtʊ̃n kpãɛn bala sɛ̃ ɛ, ala ɩ n gba ba ɩ bon jaa ɛ.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 A yelsɩ ala na ma ɩ a nɩtʊ̃nsɩ jãnɛ lɛ jãnsɩ, tʊ̃fɛrsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃. A anyãna lɛ n mɩ dɔ̃ɔ tara kãnyir tʊ̃n a yɩ sɛ̃.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Pupuorbiir gbulsɩ ba boo lɛ dɔ̃ɔ gar yɩ, ka a ba ɩ ɩn ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ lɛ ɛ? Yɩ vɛ̃ a n dɛɛr nyã kʊ ma.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Pʊ̃pãanyã, n chɔɔr baar ɩka n tɩ piir yɩ kaa, a gbɛɛ ata sʊɔ lɛ a nyã, n kʊ̃ tɩ ɩ tuor kʊ yɩ ɛ. Bojũu a ba ɩ a yɩ bʊ̃tarsɩ lɛ n bʊɔrɔ ɛ, tɩchɛ yɩn mãɛ lɛ n bʊɔrɔ. Fʊ̃ʊ kaa bibiir maa bɔ gun a ba sãamɩne ɛ, tɩchɛ sãamɩne lɛ ma bɔ gun a ba bibiir.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 A lɛ n pʊɔ na pɛl naa ka n sɔ̃ɔ bon jaa ɩn tara a yɩ nyɛvʊr jũu, 'matãan a maa mãɛ wʊ jaa. Ala ɩ n nʊ̃ yɩn yɔɔ jaa, yɩn 'lɔ na nʊ̃ man bãlãa bɩɩ?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 A lɛ an be, lɛ a chɛnɛ be, n ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ jaa ɛ. Tɩchɛ ɩn ɩ yɛ̃ sʊɔ jũu, n den a yɛ̃ yele nyɔɔn yɩ.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 N den a yɩ bʊ̃kɔ̃ɔ tu a nɩbɛ bala ɩn dɔ̃ɔ tʊ̃ a ba wa a yɩ sɛ̃ bɩɩ?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 N sʊɔr Titusɩ ɩka wʊ tɩ a yɩ sɛ̃, naa 'mataa tʊ̃n a sɩ yɛbɛ ɩka ba 'mataa tɩ. Titusɩ den a yɩ bon kɔ̃ɔ bɩɩ? A ba ɩ a Nãaŋmɩn Sɩbʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ sɩ jaa tara na sɩ tʊ̃nɔ̃ a tʊ̃bʊ̃'yen ɛ?
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Yɩ tɩɛr man tãa sɩ 'yɛrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ a sɩ mãɛ a yɩ sɛ̃ bɩɩ? Nãaŋmɩn niem lɛ sɩ 'yɛrɛ na sɩ be a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, bon jaa sɩn maala, sɩ barmɩne a yɩ ãkpãɛn 'yɔ̃ɔfʊ jũu lɛ.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Bojũu dãbãɛ kʊrɔ ma naa ɩka maa wa tɩ, n kʊ̃ tɩ nyɛ a yɩ be a lɛ ɩn bʊɔrɔ ɛ. Ka yɩ mɩ kʊ̃ nyɛ ma ka n be a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɛ. Dãbãɛ chɛnɛ na kʊrɔ ma ɩka, jɛɛr, nyuur, suur nyɛfʊ, ootaa, yobɔyele, gagar yele, mãɛ 'mɔɔfʊ nɩ buburfʊ be a yɩ pɔ ɛ.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 N lɛ joro na dãbãɛ ɩka maa wa lɩɛb waara, Nãaŋmɩn wʊ maal ma ka n siir n mãɛ a yɩ niem. Ka n tara pʊsɔ̃ɔ nɩ a nɩyɔɔ bala na dɔ̃ɔ maal a yeldɛɛr tɩ ba lɩɛb a ba tɩɛr yin a yele anyãna pɔ ɛ. Ban bʊ̃nɔ̃ gãna nɩ taa nɩ a ba pepe yelsɩ pɔ.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.