2 Coríntios 12
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 N kʊ̃ wa bar a yobɔyele nyã jaa ɛ, ala ɩ n gba kʊ̃ nyɛ tɔ̃nɔ̃ ɛ. A nyɛfʊsɩ nɩ a yelwiilsɩ ala ɩn nyɛrɛ yire naa a sɩ Soro sɛ̃.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 N bɔ̃ɔn nɩrɛ kɔ̃ɔ na sɔɔ Kɩrɩsɩto a wʊ yuom pie nɩ anaar (14) lɛ a dɩna, Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a saaju 'lɔ na tu a ata sʊɔ pɔ. Ka wʊ chɛnɛ na tara ãgãn bɩɩ waa lɛ tara ãgãn ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ. Nãaŋmɩn tɛɛ lɛ bɔ̃ɔ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 N bɔ̃ɔn naa ɩka a daba nyãna ɩn ben 'yɛrɛ, ka wʊ ben ãgãn pɔ, bɩɩ waa be ãgãn pɔ ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn bɔ̃ɔ naa.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a wʊ tẽe. Be lɛ wʊ wõnõ yelsɩ wʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ man nɛɛ ɛ, yelsɩ nɩrɛ na ba tara sɔr ɩka wʊ man ɛ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 A nɩrɛ nyãna tɔ sʊɔ 'yɔ̃ɔ lɛ n bʊɔrɔ a yuor, n kʊ̃ tʊ̃ɔ bɔ a n mãɛ yuor ɛ, ka maa balfʊsɩ tɛɛ ba lɛ ɛ.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Maa ɩka ɩn bɔn yuor gba, n kʊ̃ ɩ jɔl ɛ, bojũu yelmãɛ lɛ ɩn 'yɛrɛ. Tɩchɛ n bar a lɛ, ka nɩrɛ taa tɩɛrɛ a n yele gar a ala ɩn maala bɩɩ a ala ɩn ma 'yɛrɛ ɛ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Lɛ an na ɩ ka n pɔɔ a n mãɛ 'mɔɔfʊ sɔr, a yelwiilbɛrɛ anyã jũu, ka a pãa kaara fɩka gʊɔ na chɔɔrɔ ma a ãgãn pɔ, ka a kaara a Satan 'yɛ'yɛrɛ kaar, ka a ge ma.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Gbɛɛ ata jaa lɛ n sʊɔr a n Soro ɩka wʊ vʊ̃ɔ a gʊɔ nyã bar ma.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ma, “A n wãɛfʊ sɛɛ fʊ naa, bojũu a n kpɛ̃ɔ ma sɛɛn kʊ a nɩrɛ na bɔ̃ɔn ɩka wʊ bal naa.” A lɛ jũu, ɩn bɔn yuor gar bon jaa a n balfʊsɩ pɔ, ka a Kɩrɩsɩto kpɛ̃ɔ pãa pɔɔ ma.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ala lɛ so a Yesu Kɩrɩsɩto jũu, n pʊɔ pɛl naa, a n balfʊsɩ pɔ, tʊbie pɔ, tuo pɔ, gefʊ pɔ, nɩ wõmsɩ a jaa pɔ. Bojũu maa wa bal, lɛ lɛ n pãa ma kpɛ̃mɛ.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 N maal n mãɛ jɔl, tɩchɛ a yɩn yele lɛ tɩɛ ma 'yɔ̃ɔ. Yɩ gba sɛɛn nɩ naa bʊɔlɔ ma yovɩla, bojũu n ba ɩ pʊʊr a nɩtʊ̃n kpãɛn bala sɛ̃ ɛ, ala ɩ n gba ba ɩ bon jaa ɛ.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 A yelsɩ ala na ma ɩ a nɩtʊ̃nsɩ jãnɛ lɛ jãnsɩ, tʊ̃fɛrsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃. A anyãna lɛ n mɩ dɔ̃ɔ tara kãnyir tʊ̃n a yɩ sɛ̃.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Pupuorbiir gbulsɩ ba boo lɛ dɔ̃ɔ gar yɩ, ka a ba ɩ ɩn ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ lɛ ɛ? Yɩ vɛ̃ a n dɛɛr nyã kʊ ma.
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Pʊ̃pãanyã, n chɔɔr baar ɩka n tɩ piir yɩ kaa, a gbɛɛ ata sʊɔ lɛ a nyã, n kʊ̃ tɩ ɩ tuor kʊ yɩ ɛ. Bojũu a ba ɩ a yɩ bʊ̃tarsɩ lɛ n bʊɔrɔ ɛ, tɩchɛ yɩn mãɛ lɛ n bʊɔrɔ. Fʊ̃ʊ kaa bibiir maa bɔ gun a ba sãamɩne ɛ, tɩchɛ sãamɩne lɛ ma bɔ gun a ba bibiir.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 A lɛ n pʊɔ na pɛl naa ka n sɔ̃ɔ bon jaa ɩn tara a yɩ nyɛvʊr jũu, 'matãan a maa mãɛ wʊ jaa. Ala ɩ n nʊ̃ yɩn yɔɔ jaa, yɩn 'lɔ na nʊ̃ man bãlãa bɩɩ?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 A lɛ an be, lɛ a chɛnɛ be, n ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ jaa ɛ. Tɩchɛ ɩn ɩ yɛ̃ sʊɔ jũu, n den a yɛ̃ yele nyɔɔn yɩ.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 N den a yɩ bʊ̃kɔ̃ɔ tu a nɩbɛ bala ɩn dɔ̃ɔ tʊ̃ a ba wa a yɩ sɛ̃ bɩɩ?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 N sʊɔr Titusɩ ɩka wʊ tɩ a yɩ sɛ̃, naa 'mataa tʊ̃n a sɩ yɛbɛ ɩka ba 'mataa tɩ. Titusɩ den a yɩ bon kɔ̃ɔ bɩɩ? A ba ɩ a Nãaŋmɩn Sɩbʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ sɩ jaa tara na sɩ tʊ̃nɔ̃ a tʊ̃bʊ̃'yen ɛ?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Yɩ tɩɛr man tãa sɩ 'yɛrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ a sɩ mãɛ a yɩ sɛ̃ bɩɩ? Nãaŋmɩn niem lɛ sɩ 'yɛrɛ na sɩ be a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, bon jaa sɩn maala, sɩ barmɩne a yɩ ãkpãɛn 'yɔ̃ɔfʊ jũu lɛ.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Bojũu dãbãɛ kʊrɔ ma naa ɩka maa wa tɩ, n kʊ̃ tɩ nyɛ a yɩ be a lɛ ɩn bʊɔrɔ ɛ. Ka yɩ mɩ kʊ̃ nyɛ ma ka n be a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɛ. Dãbãɛ chɛnɛ na kʊrɔ ma ɩka, jɛɛr, nyuur, suur nyɛfʊ, ootaa, yobɔyele, gagar yele, mãɛ 'mɔɔfʊ nɩ buburfʊ be a yɩ pɔ ɛ.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 N lɛ joro na dãbãɛ ɩka maa wa lɩɛb waara, Nãaŋmɩn wʊ maal ma ka n siir n mãɛ a yɩ niem. Ka n tara pʊsɔ̃ɔ nɩ a nɩyɔɔ bala na dɔ̃ɔ maal a yeldɛɛr tɩ ba lɩɛb a ba tɩɛr yin a yele anyãna pɔ ɛ. Ban bʊ̃nɔ̃ gãna nɩ taa nɩ a ba pepe yelsɩ pɔ.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.