2 Coríntios 12
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 N kʊ̃ wa bar a yobɔyele nyã jaa ɛ, ala ɩ n gba kʊ̃ nyɛ tɔ̃nɔ̃ ɛ. A nyɛfʊsɩ nɩ a yelwiilsɩ ala ɩn nyɛrɛ yire naa a sɩ Soro sɛ̃.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 N bɔ̃ɔn nɩrɛ kɔ̃ɔ na sɔɔ Kɩrɩsɩto a wʊ yuom pie nɩ anaar (14) lɛ a dɩna, Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a saaju 'lɔ na tu a ata sʊɔ pɔ. Ka wʊ chɛnɛ na tara ãgãn bɩɩ waa lɛ tara ãgãn ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ. Nãaŋmɩn tɛɛ lɛ bɔ̃ɔ.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 N bɔ̃ɔn naa ɩka a daba nyãna ɩn ben 'yɛrɛ, ka wʊ ben ãgãn pɔ, bɩɩ waa be ãgãn pɔ ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn bɔ̃ɔ naa.
3 — ausente —
4 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a wʊ tẽe. Be lɛ wʊ wõnõ yelsɩ wʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ man nɛɛ ɛ, yelsɩ nɩrɛ na ba tara sɔr ɩka wʊ man ɛ.
4 — ausente —
5 A nɩrɛ nyãna tɔ sʊɔ 'yɔ̃ɔ lɛ n bʊɔrɔ a yuor, n kʊ̃ tʊ̃ɔ bɔ a n mãɛ yuor ɛ, ka maa balfʊsɩ tɛɛ ba lɛ ɛ.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Maa ɩka ɩn bɔn yuor gba, n kʊ̃ ɩ jɔl ɛ, bojũu yelmãɛ lɛ ɩn 'yɛrɛ. Tɩchɛ n bar a lɛ, ka nɩrɛ taa tɩɛrɛ a n yele gar a ala ɩn maala bɩɩ a ala ɩn ma 'yɛrɛ ɛ.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Lɛ an na ɩ ka n pɔɔ a n mãɛ 'mɔɔfʊ sɔr, a yelwiilbɛrɛ anyã jũu, ka a pãa kaara fɩka gʊɔ na chɔɔrɔ ma a ãgãn pɔ, ka a kaara a Satan 'yɛ'yɛrɛ kaar, ka a ge ma.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Gbɛɛ ata jaa lɛ n sʊɔr a n Soro ɩka wʊ vʊ̃ɔ a gʊɔ nyã bar ma.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ma, “A n wãɛfʊ sɛɛ fʊ naa, bojũu a n kpɛ̃ɔ ma sɛɛn kʊ a nɩrɛ na bɔ̃ɔn ɩka wʊ bal naa.” A lɛ jũu, ɩn bɔn yuor gar bon jaa a n balfʊsɩ pɔ, ka a Kɩrɩsɩto kpɛ̃ɔ pãa pɔɔ ma.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Ala lɛ so a Yesu Kɩrɩsɩto jũu, n pʊɔ pɛl naa, a n balfʊsɩ pɔ, tʊbie pɔ, tuo pɔ, gefʊ pɔ, nɩ wõmsɩ a jaa pɔ. Bojũu maa wa bal, lɛ lɛ n pãa ma kpɛ̃mɛ.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 N maal n mãɛ jɔl, tɩchɛ a yɩn yele lɛ tɩɛ ma 'yɔ̃ɔ. Yɩ gba sɛɛn nɩ naa bʊɔlɔ ma yovɩla, bojũu n ba ɩ pʊʊr a nɩtʊ̃n kpãɛn bala sɛ̃ ɛ, ala ɩ n gba ba ɩ bon jaa ɛ.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 A yelsɩ ala na ma ɩ a nɩtʊ̃nsɩ jãnɛ lɛ jãnsɩ, tʊ̃fɛrsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃. A anyãna lɛ n mɩ dɔ̃ɔ tara kãnyir tʊ̃n a yɩ sɛ̃.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Pupuorbiir gbulsɩ ba boo lɛ dɔ̃ɔ gar yɩ, ka a ba ɩ ɩn ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ lɛ ɛ? Yɩ vɛ̃ a n dɛɛr nyã kʊ ma.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Pʊ̃pãanyã, n chɔɔr baar ɩka n tɩ piir yɩ kaa, a gbɛɛ ata sʊɔ lɛ a nyã, n kʊ̃ tɩ ɩ tuor kʊ yɩ ɛ. Bojũu a ba ɩ a yɩ bʊ̃tarsɩ lɛ n bʊɔrɔ ɛ, tɩchɛ yɩn mãɛ lɛ n bʊɔrɔ. Fʊ̃ʊ kaa bibiir maa bɔ gun a ba sãamɩne ɛ, tɩchɛ sãamɩne lɛ ma bɔ gun a ba bibiir.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 A lɛ n pʊɔ na pɛl naa ka n sɔ̃ɔ bon jaa ɩn tara a yɩ nyɛvʊr jũu, 'matãan a maa mãɛ wʊ jaa. Ala ɩ n nʊ̃ yɩn yɔɔ jaa, yɩn 'lɔ na nʊ̃ man bãlãa bɩɩ?
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 A lɛ an be, lɛ a chɛnɛ be, n ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ jaa ɛ. Tɩchɛ ɩn ɩ yɛ̃ sʊɔ jũu, n den a yɛ̃ yele nyɔɔn yɩ.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 N den a yɩ bʊ̃kɔ̃ɔ tu a nɩbɛ bala ɩn dɔ̃ɔ tʊ̃ a ba wa a yɩ sɛ̃ bɩɩ?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 N sʊɔr Titusɩ ɩka wʊ tɩ a yɩ sɛ̃, naa 'mataa tʊ̃n a sɩ yɛbɛ ɩka ba 'mataa tɩ. Titusɩ den a yɩ bon kɔ̃ɔ bɩɩ? A ba ɩ a Nãaŋmɩn Sɩbʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ sɩ jaa tara na sɩ tʊ̃nɔ̃ a tʊ̃bʊ̃'yen ɛ?
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Yɩ tɩɛr man tãa sɩ 'yɛrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ a sɩ mãɛ a yɩ sɛ̃ bɩɩ? Nãaŋmɩn niem lɛ sɩ 'yɛrɛ na sɩ be a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, bon jaa sɩn maala, sɩ barmɩne a yɩ ãkpãɛn 'yɔ̃ɔfʊ jũu lɛ.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Bojũu dãbãɛ kʊrɔ ma naa ɩka maa wa tɩ, n kʊ̃ tɩ nyɛ a yɩ be a lɛ ɩn bʊɔrɔ ɛ. Ka yɩ mɩ kʊ̃ nyɛ ma ka n be a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɛ. Dãbãɛ chɛnɛ na kʊrɔ ma ɩka, jɛɛr, nyuur, suur nyɛfʊ, ootaa, yobɔyele, gagar yele, mãɛ 'mɔɔfʊ nɩ buburfʊ be a yɩ pɔ ɛ.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 N lɛ joro na dãbãɛ ɩka maa wa lɩɛb waara, Nãaŋmɩn wʊ maal ma ka n siir n mãɛ a yɩ niem. Ka n tara pʊsɔ̃ɔ nɩ a nɩyɔɔ bala na dɔ̃ɔ maal a yeldɛɛr tɩ ba lɩɛb a ba tɩɛr yin a yele anyãna pɔ ɛ. Ban bʊ̃nɔ̃ gãna nɩ taa nɩ a ba pepe yelsɩ pɔ.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.