2 Coríntios 12
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs BKJ
1 N kʊ̃ wa bar a yobɔyele nyã jaa ɛ, ala ɩ n gba kʊ̃ nyɛ tɔ̃nɔ̃ ɛ. A nyɛfʊsɩ nɩ a yelwiilsɩ ala ɩn nyɛrɛ yire naa a sɩ Soro sɛ̃.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 N bɔ̃ɔn nɩrɛ kɔ̃ɔ na sɔɔ Kɩrɩsɩto a wʊ yuom pie nɩ anaar (14) lɛ a dɩna, Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a saaju 'lɔ na tu a ata sʊɔ pɔ. Ka wʊ chɛnɛ na tara ãgãn bɩɩ waa lɛ tara ãgãn ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ. Nãaŋmɩn tɛɛ lɛ bɔ̃ɔ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 N bɔ̃ɔn naa ɩka a daba nyãna ɩn ben 'yɛrɛ, ka wʊ ben ãgãn pɔ, bɩɩ waa be ãgãn pɔ ɛ, n ba bɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn bɔ̃ɔ naa.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don be a wʊ tẽe. Be lɛ wʊ wõnõ yelsɩ wʊn kʊ̃ tʊ̃ɔ man nɛɛ ɛ, yelsɩ nɩrɛ na ba tara sɔr ɩka wʊ man ɛ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 A nɩrɛ nyãna tɔ sʊɔ 'yɔ̃ɔ lɛ n bʊɔrɔ a yuor, n kʊ̃ tʊ̃ɔ bɔ a n mãɛ yuor ɛ, ka maa balfʊsɩ tɛɛ ba lɛ ɛ.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Maa ɩka ɩn bɔn yuor gba, n kʊ̃ ɩ jɔl ɛ, bojũu yelmãɛ lɛ ɩn 'yɛrɛ. Tɩchɛ n bar a lɛ, ka nɩrɛ taa tɩɛrɛ a n yele gar a ala ɩn maala bɩɩ a ala ɩn ma 'yɛrɛ ɛ.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Lɛ an na ɩ ka n pɔɔ a n mãɛ 'mɔɔfʊ sɔr, a yelwiilbɛrɛ anyã jũu, ka a pãa kaara fɩka gʊɔ na chɔɔrɔ ma a ãgãn pɔ, ka a kaara a Satan 'yɛ'yɛrɛ kaar, ka a ge ma.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Gbɛɛ ata jaa lɛ n sʊɔr a n Soro ɩka wʊ vʊ̃ɔ a gʊɔ nyã bar ma.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ma, “A n wãɛfʊ sɛɛ fʊ naa, bojũu a n kpɛ̃ɔ ma sɛɛn kʊ a nɩrɛ na bɔ̃ɔn ɩka wʊ bal naa.” A lɛ jũu, ɩn bɔn yuor gar bon jaa a n balfʊsɩ pɔ, ka a Kɩrɩsɩto kpɛ̃ɔ pãa pɔɔ ma.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Ala lɛ so a Yesu Kɩrɩsɩto jũu, n pʊɔ pɛl naa, a n balfʊsɩ pɔ, tʊbie pɔ, tuo pɔ, gefʊ pɔ, nɩ wõmsɩ a jaa pɔ. Bojũu maa wa bal, lɛ lɛ n pãa ma kpɛ̃mɛ.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 N maal n mãɛ jɔl, tɩchɛ a yɩn yele lɛ tɩɛ ma 'yɔ̃ɔ. Yɩ gba sɛɛn nɩ naa bʊɔlɔ ma yovɩla, bojũu n ba ɩ pʊʊr a nɩtʊ̃n kpãɛn bala sɛ̃ ɛ, ala ɩ n gba ba ɩ bon jaa ɛ.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 A yelsɩ ala na ma ɩ a nɩtʊ̃nsɩ jãnɛ lɛ jãnsɩ, tʊ̃fɛrsɩ nɩ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃. A anyãna lɛ n mɩ dɔ̃ɔ tara kãnyir tʊ̃n a yɩ sɛ̃.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Pupuorbiir gbulsɩ ba boo lɛ dɔ̃ɔ gar yɩ, ka a ba ɩ ɩn ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ lɛ ɛ? Yɩ vɛ̃ a n dɛɛr nyã kʊ ma.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Pʊ̃pãanyã, n chɔɔr baar ɩka n tɩ piir yɩ kaa, a gbɛɛ ata sʊɔ lɛ a nyã, n kʊ̃ tɩ ɩ tuor kʊ yɩ ɛ. Bojũu a ba ɩ a yɩ bʊ̃tarsɩ lɛ n bʊɔrɔ ɛ, tɩchɛ yɩn mãɛ lɛ n bʊɔrɔ. Fʊ̃ʊ kaa bibiir maa bɔ gun a ba sãamɩne ɛ, tɩchɛ sãamɩne lɛ ma bɔ gun a ba bibiir.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 A lɛ n pʊɔ na pɛl naa ka n sɔ̃ɔ bon jaa ɩn tara a yɩ nyɛvʊr jũu, 'matãan a maa mãɛ wʊ jaa. Ala ɩ n nʊ̃ yɩn yɔɔ jaa, yɩn 'lɔ na nʊ̃ man bãlãa bɩɩ?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 A lɛ an be, lɛ a chɛnɛ be, n ba dɔ̃ɔ ɩ tuor kʊ yɩ jaa ɛ. Tɩchɛ ɩn ɩ yɛ̃ sʊɔ jũu, n den a yɛ̃ yele nyɔɔn yɩ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 N den a yɩ bʊ̃kɔ̃ɔ tu a nɩbɛ bala ɩn dɔ̃ɔ tʊ̃ a ba wa a yɩ sɛ̃ bɩɩ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 N sʊɔr Titusɩ ɩka wʊ tɩ a yɩ sɛ̃, naa 'mataa tʊ̃n a sɩ yɛbɛ ɩka ba 'mataa tɩ. Titusɩ den a yɩ bon kɔ̃ɔ bɩɩ? A ba ɩ a Nãaŋmɩn Sɩbʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ sɩ jaa tara na sɩ tʊ̃nɔ̃ a tʊ̃bʊ̃'yen ɛ?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Yɩ tɩɛr man tãa sɩ 'yɛrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ a sɩ mãɛ a yɩ sɛ̃ bɩɩ? Nãaŋmɩn niem lɛ sɩ 'yɛrɛ na sɩ be a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, bon jaa sɩn maala, sɩ barmɩne a yɩ ãkpãɛn 'yɔ̃ɔfʊ jũu lɛ.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Bojũu dãbãɛ kʊrɔ ma naa ɩka maa wa tɩ, n kʊ̃ tɩ nyɛ a yɩ be a lɛ ɩn bʊɔrɔ ɛ. Ka yɩ mɩ kʊ̃ nyɛ ma ka n be a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɛ. Dãbãɛ chɛnɛ na kʊrɔ ma ɩka, jɛɛr, nyuur, suur nyɛfʊ, ootaa, yobɔyele, gagar yele, mãɛ 'mɔɔfʊ nɩ buburfʊ be a yɩ pɔ ɛ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 N lɛ joro na dãbãɛ ɩka maa wa lɩɛb waara, Nãaŋmɩn wʊ maal ma ka n siir n mãɛ a yɩ niem. Ka n tara pʊsɔ̃ɔ nɩ a nɩyɔɔ bala na dɔ̃ɔ maal a yeldɛɛr tɩ ba lɩɛb a ba tɩɛr yin a yele anyãna pɔ ɛ. Ban bʊ̃nɔ̃ gãna nɩ taa nɩ a ba pepe yelsɩ pɔ.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.