2 Coríntios 10
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Maa Pɔɔl den a Kɩrɩsɩto hɛ lɛ lɛ lɛ nɩ a wʊ 'maar ɩfʊ lɔb nũu kʊ yɩ. N maa 'lara ɛ, maa wa tuor yɩ nɩ gberaa tɩ maa mɩ baa be a yɩ sɛ̃ ɛ, n ba ɩ lɛ ɛ.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 N sʊɔrɔ yɩ naa ɩka maa wa wa, n taa wa ɩ a ba ɩ lɛ 'lɔ̃nɔ̃ a nɩbɛ bamɩne jie ɛ, ba tɩɛr man taa a wɛr nɩbɛ kaar lɛ sɩ be.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Bojũu sɩn nɩ a wɛr nɩbɛ lɛ 'mataa kpɩɛrɛ tɩ saa ŋmaara jɛɛr a ba kaar ɛ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 A sɩ tãjɛ bomo ba ɩ a wɛr nyã tãjɛbomo ɛ, a sɩ tãjɛbomo tara na Nãaŋmɩn kpɛ̃ɔ sɩn ma de wɛl a gãdaar jiir bar.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Sɩ ma sɔ̃ɔn a ba nɛchɩrɛ nɩ tɩɛr dɛɛr 'lɔ jaa ban ma de vara nɩ a Nãaŋmɩn bɔ̃ɔfʊ bara, na sɩ ma 'yɛr nyɔɔr nɩbɛ tɩɛrsɩ ka ba lɩɛb wõnõ a Kɩrɩsɩto toor.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Sɩ mɩ chɔɔr naa ɩka sɩ kpãa a bawõnsɩ, yɩn wa ba gbɛr baar.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Yɩn kaara a anyã tɛɛ yɩn nyɛn nɩbir. Ala ɩ ãsʊɔ bar tɩɛr ɩka wʊ ɩn a Kɩrɩsɩto tʊɔr, wʊ mɩ lɛ bɔ̃ɔ tɩɛr kaa ɩka a sɩn mɩ ɩn a Kɩrɩsɩto tʊɔr a wʊ kaar.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Bojũu maa gba sɔɔ chɩɛrɛ nyãa nɩ a lɛ, a sɩ Soro ba kʊ sɩ a kpɛ̃ɔ ɩka sɩ wɛl yɩ bar ɛ, tɩ sɩ guol yɩ. Vã ba kʊrɔ ma nɩ a yele nyã ɛ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 N ba bʊɔrɔ fɩka a n gãma a kʊrɔ yɩ dãbãɛ ɛ.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Bojũu bamɩne 'yɛr ɩka, “A Pɔɔl gãma 'yɛrbie tɩrɛ naa, naa ɩ 'yɛrbikpãɛn, tɩchɛ a 'lɔ mãɛ wa be a sɩ sɛ̃, wʊ ma bal naa ka a wʊ 'yɛr mɩ maa ɩ bon ɛ.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 A nɩbɛ bala, yɩ vɛ̃ a ba bɔ̃ɔn ɩka, a lɛ a sɩ 'yɛrbie na kaara a gãma pɔ, sɩn ba be a yɩ sɛ̃ ɛ. Lɛ lɛ a sɩ tʊ̃mɔ̃ na kaara sɩn wa be a yɩ sɛ̃.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Sɩn ba 'lara diere a sɩ mãɛ mana nɩ a bamɩne na ma pɛɛrɛ a ba mãɛ ɛ. Ba ma den a ba mãɛ na ba man a ba mãɛ, baa tara yɛ̃ ɛ.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Sɩn 'lɔ, sɩ kʊ̃ sɔɔ dãn a sɩ mãɛ a lɛ tɩ põn bar ɛ, tɩchɛ sɩn nyɔ̃ɔn sɩ mãɛ jã a lɛ a Nãaŋmɩn na 'yɛr ɩka sɩ tʊ̃, ka sɩ gba na tʊ̃ tãn a yɩ sɛ̃.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Sɩ kʊ̃ dãn a sɩ mãɛ chiin tɛɛr ɛ, ka a na kaara fɩka saa wa a yɩ sɛ̃ ɛ, bojũu sɩ tãn naa a Kɩrɩsɩto 'yɛr nʊ̃ɔ a be a yɩ sɛ̃.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Bɩɩ dãn sɩ mãɛ tɩ põn a tʊ̃mɔ̃ a nɩbɛ bamɩne na tʊ̃ ɛ. Sɩn tɩɛr lɛ ɩka, a yɩ sɔɔfʊ na ben nʊ̃ɔnɔ̃, a sɩ tʊ̃mɔ̃ mɩ na yal 'yɔ̃ɔ
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 ka sɩ pãa tʊ̃ɔ mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ be a paalsɩ ala na be a yɩ niem. Bojũu saa dãna a sɩ mãɛ nɩrɛ kɔ̃ɔ paal pɔ, ban tʊ̃ baar ɛ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Tɩchɛ, nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, “Vɛ̃ ka a 'lɔ na dãna a wʊ mãɛ, wʊ de a sɩ Soro dãna nɩ a wʊ mãɛ.” (Jeremiya 9:24)
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Bojũu a ba ɩ a nɩrɛ 'lɔ na pɛɛ a wʊ mãɛ lɛ ɩ a nɩsʊ̃ ɛ, tɩchɛ a 'lɔ a sɩ Soro na pɛɛ lɛ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.