1 Tessalonicenses 2

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 N yɛɛr, yɩn mãɛ jaa bɔ̃ɔn naa ɩka a yɩ sɛ̃ waa ba ɩ pɔrɔ ɛ,
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 sɩn gba na dɔ̃ɔ di dɔɔyɛ a ba ge sɩ be a Filipai tẽe pɔ, nɩtãa yɩn mãɛ na bɔ̃ɔn, tɩchɛ sɩ chɛnɛ na tara nyãa a sɩ Nãaŋmɩn pɔ, tɩ man a 'yɛr nʊ̃ɔ jaa chɛchɛ kʊ yɩ, an sɔɔ ɩ baa sɔɔ de a 'yɛr ɛ.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Bojũu a sɩ sʊɔrfʊ ba yi jir, bɛlfʊ nɩ tɩɛr dɛɛr pɔ ɛ,
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ kaa ir sɩ ka sɩ ɩ a 'yɛr nʊ̃ɔ wiwiilbe. A lɛ jũu lɛ sɩ 'yɛr ɩka, a ba ɩ ka sɩ pɛl nɩsaal pʊɔ ɛ, tɩ sɩ pɛl Nãaŋmɩn pʊɔ, a 'lɔ na ma kaara a sɩ pʊtɩɛr.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Yɩ bɔ̃ɔn na ɩka Nãaŋmɩn lɛ ɩ a sɩ dãasɩɛ sʊɔ, saa dɔ̃ɔ wa 'yɛr jir 'yɛr bɩɩ ŋmaa jir nyɛ bon ɛ.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Saa bʊɔrɔ 'yɔ̃ɔfʊ nɩsaal sɛ̃ ɛ, a yɩn mãɛ sɛ̃n bɩɩ a sɩ taaba sɛ̃ ɛ, bɩɩ bʊɔrɔ bonsɩ sɩn ɩ Kɩrɩsɩto nɩtʊ̃nsɩ jũu ɛ,
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 tɩchɛ sɩ siir a sɩ mãɛ a yɩ pɔ, lɛ pɔɔ na ma kaara a wʊ bibiir.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 A lɛ jũu, yɩn kaara sɩ lɛ so ka saa bʊɔrɔ ɩka sɩ põn yɩ a Nãaŋmɩn 'yɛr nʊ̃ɔ tɛɛ ɛ, na sɩ lɔ̃ɔn a sɩ mãɛ jaa bojũu a sɩ nʊ̃fʊ ben a yɩ sɛ̃ yɔɔ jaa.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Sɩrɛ jaa n yɛɛr, yɩ tɩɛr a sɩ kãnyir tʊ̃mɔ̃ nɩ a dɔɔyɛ. Sɩ tʊ̃n tãsɔɔ gbulo, nɩ mɔ̃tɔ̃gbulo, ka sɩ ta kʊ nɩrɛ jaa tuor ɛ, a sɔ̃ɔ 'lɔ sɩn 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr nʊ̃ɔ kʊrɔ yɩ ɛ.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Yɩn lɛ di dãasɩɛ, nɩ a Nãaŋmɩn mɩ na ɩ a Chɛchɛ Sʊɔ nɩ nɩtor tɩ ba tara yele jaa a wʊ 'yɔ̃ɔ ɛ, a sɩ maalfʊ chaar naa a yɩn na ɩ a sɔɔfʊ dẽme.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Bojũu yɩ bɔ̃ɔn naa ɩka sɩ ma maal vɩla kʊ a yɩ ãsʊɔ jaa lɛ sãa na ma maal vɩla kʊ a wʊ bibiir,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 na sɩ 'yɔ̃ɔn yɩ ãkpãɛn, 'maala yɩ tɩ sʊɔrɔ yɩ ɩka yɩ kpɩɛrɛ a lɛ na pɛlɛ a Nãaŋmɩn pʊɔ, a 'lɔ na bʊɔl yɩ 'yɔ̃ɔ a wʊ nãalʊ̃ʊ tɩɩr pɔ.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ala lɛ so ka sɩ ma puor Nãaŋmɩn yãan, bojũu yɩ sɔɔn de a Nãaŋmɩn 'yɛr yɩn wõ a sɩ sɛ̃, yaa sɔɔ de yaa nɩsaal 'yɛr kaar ɛ, tɩchɛ yɩ sɔɔn de yaa Nãaŋmɩn 'yɛr kaar, ka a tʊ̃nɔ̃ a yɩ bala na sɔɔ de pɔ.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Bojũu n yɛɛr, yɩn 'lɔ, yɩ ɩ naa tɔtɔɔrbɔ a Nãaŋmɩn puorbo a Yesu Kɩrɩsɩto pɔ a Judiya, yɩ din dɔɔyɛ a bonsɩ pɔ, a yɩ mãɛ yelsɩ pɔ, nɩtãa lɛ ban tʊ̃ kʊ a Juu dẽme,
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 a bala na kʊ a sɩ Soro Yesu nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ tɩ dii sɩ bar. Ba sɔ̃ɔn Nãaŋmɩn pʊɔ tɩ ba sɔɔ nɩrɛ jaa 'yɛr ɛ,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 tɩ ba bʊɔrɔ ɩka sɩ 'yɛrɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ban nyɛ faafʊ ɛ. Ba kpɛ̃n a yeldɛbɛ pɔ 'yɔ̃ɔ kɔkɔɛ. Nãaŋmɩn suur ir naa ka wʊn ge ba.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Tɩchɛ n yɛɛr, a kor bãlãa sɩn ba lɛ nyɛ taa ɛ, tɩchɛ saa vɛ̃ a yɩ tɩɛr ɛ. Sɩ mʊ̃ɔn nɩbir ɩka sɩ nyɛ yɩ, na sɩ bʊɔrɔ ɩka a sɩn mãɛ sɩ tɩ nyɛ yɩ.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 A la lɛ so ka sɩ ta bʊɔrɔ ɩka sɩ wa a yɩ sɛ̃, tɩ maa Pɔɔl ta mʊɔrɔ na bʊɔrɔ, tɩchɛ ka Satan pii a sɩ sɔr.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Bo lɛ ɩ a sɩ tɩɛrtɔfʊ jie, bɩɩ a pʊpɛl bɩɩ a nyɛvʊr tɩɩr jupil kʊ sɩ a sɩ Soro Yesu waa daar? A ba ɩ yɩn lɛ ɛ?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Yelmãɛ yɩn lɛ ɩ a sɩ tɩɩr nɩ a sɩ pʊpɛl.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.