1 Coríntios 13
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Ala ɩ n ma tʊ̃ɔ 'yɛr a nɩbɛ kɔkɔ bʊrsɩ a jaa, naa tʊ̃ɔ 'yɛr a malakasɩ kɔkɔɛ, tɩchɛ naa ba tara nʊ̃fʊ ɛ, ɩn kaara naa fɩka kur ban ŋmiere a wʊ pɔɔrɔ gɔ̃mɔ̃.
1 Ainda que eu falasse as línguas dos homens e dos anjos, se não tiver caridade, sou como o bronze que soa, ou como o címbalo que retine.
2 Ala ɩ n tara naa a Nãaŋmɩn 'yɛr 'yɛrfʊ kʊfʊ, naa bɔ̃ɔ a yelsɔɔlsɩ a jaa, naa bɔ̃ɔ yɛ̃ jaa bʊrɔ, ka ala ɩ n mɩ tara na sɔɔfʊ naa ma 'yɛr tɔ̃n ka a ir, tɩchɛ naa ba tara nʊ̃fʊ ɛ, n ɩn bʊ̃pɔrɔ.
2 Mesmo que eu tivesse o dom da profecia, e conhecesse todos os mistérios e toda a ciência; mesmo que tivesse toda a fé, a ponto de transportar montanhas, se não tiver caridade, não sou nada.
3 Ala ɩ n den a n bʊ̃tarsɩ a jaa põ nɔ̃n dẽme, naa sɔɔ ɩka ba de a n ãgãn 'yɔ̃ɔ bũu 'lɩraa pɔ, tɩchɛ naa ba tara nʊ̃fʊ ɛ, n ba tara tɔ̃nɔ̃ ɛ.
3 Ainda que distribuísse todos os meus bens em sustento dos pobres, e ainda que entregasse o meu corpo para ser queimado, se não tiver caridade, de nada valeria!
4 Nʊ̃fʊ ma tara na kãnyir, nʊ̃fʊ ma maala na vɩla, waa jɩɛlɛ nɩrɛ bon ɛ, waa bʊɔrɔ yuor ɛ, waa 'mɔɔrɔ wʊ mãɛ ɛ.
4 A caridade é paciente, a caridade é bondosa. Não tem inveja. A caridade não é orgulhosa. Não é arrogante.
5 Nʊ̃fʊ ba tara nɛtuo ɛ, waa bʊɔrɔ wʊ yõ tɛɛ bomo ɛ, wʊ maa nyɛ suur fɔɔ ɛ, waa 'yɔ̃ɔnɔ̃ nɩrɛ pʊ̃ɔm ɛ.
5 Nem escandalosa. Não busca os seus próprios interesses, não se irrita, não guarda rancor.
6 Nʊ̃fʊ ba nʊ̃ yelbier jie ɛ, tɩchɛ wʊ ma nʊ̃n yelmãɛ jie.
6 Não se alegra com a injustiça, mas se rejubila com a verdade.
7 Nʊ̃fʊ ma gun taa lɛ sɔ̃ɔ jaa, wʊ ma sɔɔn yele a jaa, waa baala ɛ, nʊ̃fʊ ma sɔɔn ka a wõ wʊ.
7 Tudo desculpa, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.
8 Nʊ̃fʊ maa ɩ faa ɛ, Nãaŋmɩn 'yɛr 'yɛrfʊ na wa ŋmaa naa, ka a kɔkɔ dãgɩlsɩ 'yɛrfʊ mɩ wa tɛɛ, ka a bɔ̃ɔfʊ mɩ wa po chen.
8 A caridade jamais acabará. As profecias desaparecerão, o dom das línguas cessará, o dom da ciência findará.
9 Bojũu a bɔ̃ɔfʊ kʊfʊ ɩn ŋmaa, ka a Nãaŋmɩn 'yɛr 'yɛrfʊ mɩ ɩ ŋmaa,
9 A nossa ciência é parcial, a nossa profecia é imperfeita.
10 tɩchɛ a bʊ̃mãɛ wa wa, a bʊ̃gãagiel na bɔr naa.
10 Quando chegar o que é perfeito, o imperfeito desaparecerá.
11 A lɛ daar ɩn ɩ a bibile, bibi'yɛr lɛ n ma 'yɛrɛ, naa tara a bibiyɛ̃ naa ma tɩɛrɛ a bibitɩɛr. Tɩchɛ ɩn wa ɩ nɩkpɛ̃ɛ baar, n lɔb a bibiyele a jaa bar.
11 Quando eu era criança, falava como criança, pensava como criança, raciocinava como criança. Desde que me tornei homem, eliminei as coisas de criança.
12 Pʊ̃pãanyã 'lɔ, chãana pɔ lɛ sɩ kaara jaa tũfuru, tɩchɛ sɩn wa tuor taa nɩ gbie. Pʊ̃pãanyã 'lɔ ŋmaa lɛ n bɔ̃ɔ, tɩchɛ ɩn pãa wa bɔ̃ɔ wʊn baar nɩtãa lɛ wʊ mɩn bɔ̃ɔ ma.
12 Hoje vemos como por um espelho, confusamente; mas então veremos face a face. Hoje conheço em parte; mas então conhecerei totalmente, como eu sou conhecido.
13 Pʊ̃pãanyã a yelsɩ ata anyãna lɛ ba tɛɛrɛ ɛ, sɔɔfʊ, tɩɛrtɔfʊ jie nɩ nʊ̃fʊ. Tɩchɛ a anyãna a jaa pɔ, nʊ̃fʊ lɛ gar a jaa.
13 Por ora subsistem a fé, a esperança e a caridade - as três. Porém, a maior delas é a caridade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.