Lucas 14

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeezuu gasʊ farizɛɛnrɔ jɩtaarɛ deem har ʊ, *sabaa hinni ʊ, k'a hɔbɩrɛ bɩ. Farizɛɛnrɔ wɔɔ nɩ dundom zi.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Gʊaa deem ɩ bɩ jɩm Yeezuu lɛɛ, a mɛ n hɩnhanrɛ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yeezuu n a hɩ wosocikarɩnsaambɔɔ wɔɔ m kan farizɛɛnrɔ wɔɔ kɩ, a ʊ: «Zaa ta ʊ k'ʊ yaabazaa waa sabaa hinni ʊ gɛɛ, zaa ba ʊ y?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ŋ nɩ zɛ pi. Kɛɛrɛ bɩ, Yeezuu n yaabazaa bɩ gaa, an a waa, an a da zaa ra.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Bɩ kur bɩ, an a hɩ ŋ nɩ, a ʊ: «Gʊaa bɩ kara n'awɔɔ bire ʊ naa ʊ, a nyɩ, gɛɛ, a der n a da hiyəə ʊ sabaa hinni ʊ, a bɩ bra sire, an a bɔ ʊ lɛɛm nɩ?»
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Bɩ ŋ n a da ma ŋn'a nyɩ bɔ ʊ y.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yeezuu k'a gʊɔɔ kʊ ŋ yɩ ŋ bir hɔbɩrɛ ma rɔ wɔɔ yɩ, ŋn'ɩ lɛɛkarɛ bɩncɛrɔ bʊmbɔŋ ʊ bɩ, a hɔbɔkʊrɛnoom naa do da ŋ nɩ, a ʊ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 «Kʊ gʊaa ɩbɩɩ bir harcɩntarɛ cibsa ma, ɩ b'aa nyɩnta lɛɛkarɛ bɩncɛ ʊ y. Bala, a a da ma, a gʊaa vanta bir, an lɛ da ɩbɩɩ ra.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Gʊaa k'awɔɔ bir bɩ, a b'a ka, an b'a hɩ awɔɔ gʊaa hɩɩya bɩ m, a ʊ: toore ka ɩ mim b'ʊ y. Ɩbɩɩ zɛm bɩ wuti kan nyannɩ kɩ, ɩ ta jɛ bɩncɛ ʊ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Bɩ kʊ n y'ɩbɩɩ bir hɔbɩrɛ ma, k'ɩ yaa nyɩnta jɛ bɩncɛ ʊ, gʊaa k'a ɩbɩɩ bir bɩ, k'a bɩ bʊr, a y'a hɩrɛ ɩbɩɩ m, a ʊ: M hannyɩ, ɩ zɔ lɛɛ bɩncɛ b'ʊ. A nyɩntarɛ ɩbɩɩ tɔ busure gʊaa haay kʊ ŋ nɩ hɔ bɩrɛ kan ɩbɩɩ kɩ rɔ kɩ lɛɛ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Bala, gʊaa k'a n'a mɩŋŋa busum bɩ, n y'a zerm, bɔ n'a mɩŋŋa zerm bɩ, n y'a busum.»
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 A n a hɩ gʊaa k'a a bir bɩ m sɔ, a ʊ: «K'ɩbɩɩ sinuu hɔbɩrɛ ba gɛɛ gunuu hɔ, ɩ b'ɩ hannyɩnɔ, gɛɛ, ɩ dogʊɔɔ, gɛɛ ɩ cɩsɔnnɔ arzakazannɔ kɩ bir y. Kʊ n bɛɛ, ŋ y'ɩbɩɩ birm sɔ a zɩm ma, ŋn'a so a yaa ʊ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Bɩ, k'ɩ cibsa hɔbɩrɛ ba, k'ɩ cicirzannɔ, paŋŋawarzannɔ, lʊgɔrɔ, bʊʊrɔ kɩ bir,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 b'a nyɩntam mimbirenyɩnta kan ɩbɩɩ kɩ, bala, ŋ b'a dam ma ŋ n a ba, ŋ n a so a yaa ʊ y. Bala, Woso naa sompire ɩbɩɩ m, gʊɔɔ tɩrgɔɔ mɩmbɔʊrɛ dɔmɩm ʊ.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Gʊaa deem k'a nyɩnta b'ʊ an naa haay ma bɩ, a a hɩ Yeezuu m, a ʊ: «Mimbirenyɩntazaa m gʊaa k'a nɩ zɛm bɩ hɔbɩrɛ bɩ Woso cirbəə nɔ ʊ bɩ m.»
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yeezuu n a hɩ m, a ʊ: «Gʊaa deem ɩ nyɩnta an cibsa gʊta hɔbɩrɛ ba. A n zamaa bir gʊta kʊ ŋ nɩ b'a bɩ.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Hɔbɩrɛ bɩ dɔmɩm k'a ku bɩ, a a zibəənyɩ nyɔɔ gʊɔɔ k'a ŋ bir hɔbɩrɛ bɩ ma rɔ wɔɔ zi, a ʊ: K'a bʊr kɛɛrɛ, n hɔ haay banka, an nya.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ŋ haay n a lɛ ba deem, ŋ ʊ: a b'a dam ma y. Lɛɛkarɛ zaa bɩ n a hɩ zibəənyɩ bɩ m, a ʊ: hɔsɩra mɔɔ si, pakra m kʊ m ta, m aa dɩga a. Mɔɔ y'a yɛrɛ ɩbɩɩ han, k'ɩ sugur ba m ma.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 A vanta n a hɩ, a ʊ: Dono mɔɔ n si bu, kʊ m aa nɩ ŋ makra ba ŋ dɩga a. Mɔɔ y'a yɛrɛ ɩbɩɩ han k'ɩ sugur ba m ma.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 A vanta n a ya, an a hɩ, a ʊ: lʊ mɔɔ sa daa, bɩ y'a ka mɔɔ bɩ m dam ma, m bʊr y.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Zibəənyɩ bɩ k'a a wusigə bɩ, a yaa naa hɩ a harzaa bɩ m. Harzaa bɩ nɔ n ma ʊ, an a hɩ, a ʊ: ta zɔɔ-zɔɔ kʊ bɩ daasɩrɔ ʊ, kan kʊ bɩ zaa bire rɔ kɩ, ɩ cicirzannɔ gaa kan paŋŋawarzannɔ kɩ, lʊgɔrɔ kɩ, bʊʊrɔ kɩ ɩ bʊr ŋ nɩ naa ʊ.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Zibəənyɩ bɩ n ta an a bɔ an bʊr an b'a hɩ, a ʊ: harzaa, ʊ lɛ k'ɩbɩɩ ka bɩ ba, bɩ lɛ gɔɔta.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Harzaa bɩ n a hɩ zibəənyɩ bɩ m, a ʊ: ta zaa poorero wɔɔ ra kan brikəro kɩ, ɩ ɩ ka gʊɔɔ wɔɔ ma ɩ gasʊ ŋ nɩ, kʊ lɛ bɩ gɔɔta mɔɔ har b'ʊ y.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Bala, a hɩ mɔɔ nawʊrɛ awɔɔ m, gʊɔɔ kʊ mɔɔ n bir lɔ wɔɔ, gʊaa deem taan… ba ʊ an nɩ mɔɔ hɔbɩrɛ bɩ darɛ a lɛ ʊ y.»
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bɩ jɛ ʊ, gʊɔɔ cir gʊta zu Yeezuu ʊ. A n a bɔ an a hɩ ŋ nɩ, a ʊ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Kʊ gʊaa bʊr mɔɔ zi, a n mɔɔ ŋʊa an lɛ da a zɩ ra, kan a da kɩ, a lʊ kɩ, a nyɩnɔ kɩ, a cɛmbɔɔ kɩ, a danlʊrɔ kɩ, baa kan a mɩŋŋa mɩsɩrbaa kɩ, a b'a dam ma an nyɩnta mɔɔ karɩndanyɩ y.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Gʊaa k'a bɩr a gɔdarkʊra busure an nɩ zum mɔɔ jɛ ʊ, a b'a dam ma an nyɩnta mɔɔ karɩndanyɩ y.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Kʊ sɩra nɩ, gʊaa bɩ kara n'awɔɔ bire ʊ a lɛ n taa k'a cɛ gʊta dɔ, a n lɛɛ ka an nyɩnta, an busoo k'a n'a bɩm bɩ lɛ zɛ, an a dɔ, k'a cɛ bɩ dɔm gɛ ra?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Kʊ bɩ bɛɛ, k'a lɛɛ ka an a jɩr cɩnta b'a b'a dam ma an a nyambʊr y, gʊɔɔ haay kʊ ŋ n'a yɩm bɩ, ŋ yaa wʊm ma,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ŋnɩ bɩr a hɩrɛ, ŋ ʊ: Ba gʊaa cɛ dɔrɛ sɩŋŋɩda sa na, b'a n a nyambʊr na.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Gɛɛ cir bɔ n ta ʊ, k'a ɩ tam k'a yaa yar ba kan cir vanta kɩ, a n lɛɛ ka an nyɩnta an dɩga, k'a y'a dam ma kan gʊaa tisi bu kɩ, a yar ba kan gʊaa k'a nɩ gʊaa m tisi buhɩra bɩ kɩ gɛ?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Kʊ bɩ bɛɛ, cir deem bɩ k'a gɔɔta an laatʊ bɩ, a gʊaa deem nyɔɔ n zi, an aa laafɩɩ mim dɩnda kan kɩ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ncɩnaaʊ sɔ bɩ, awɔɔ bire ʊ kʊ gʊaa lɛ baa k'a wɔ saa hɔ k'an ta m bɩ ma, a b'a dam ma an nyɩnta mɔɔ karɩndanyɩ y.»
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 «Sɩra m, yɛ k'an naa, hɔ mɩŋŋa m. Bɩ kʊ yɛ nyɩntabaa bɩ bɔ, bɔ n'a yarɛ an bʊr a nyɩntabaa bɩ nɩ?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 A bɩ mɩŋŋa tara minto, b'a bɩ yɩm buundi sɔ y. A lo n nawʊm garga ra. Gʊaa k'a nɩ tʊr m k'an a ma.»
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.