Lucas 11
Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs VC
1 Hindeem ʊ, Yeezuu nyɩnta an nɩ yaa dam bɩncɛ niŋŋə ʊ. K'a yaa bɩ da an a nya bɩ, karɩndanyɩ deem a hɩ m, a ʊ: «Zuuba, yaadarɛ dɩnda ʊ m, amba Zaan a dɩnda a karɩndanyɩnɔ wɔɔ m bɩ m.»
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 A n a hɩ ŋ nɩ, a ʊ: «K'a ɩ yaa dam, k'a hɩ, a ʊ:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Wɔɔ dɔmɩm biyəə hɔbɩrɛ ka wɔɔ ʊ,
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 k'ɩ wɔɔ mimbʊnyaarɔ sugur ka wɔɔ ʊ, amba wɔɔ mɩŋŋɔɔ y'a sugur kam bɔɔ ɩ kʊrɔma kan wɔɔ kɩ rɔ wɔɔ ʊ bɩ m.
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Yeezuu a ya, an a hɩ, a ʊ: «Gʊaa bɩ kara hannyɩ n ta ʊ, an ta an aa hɩ m dibsir ma, a ʊ: ‹M hannyɩ, bur zɩm sa m m kaakʊ,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 mɔɔ hannyɩ deem y'a to zaa ra an bʊr mɔɔ zi, bɩ hɔsɩ ba mɔɔ ʊ kʊ m a ka ʊ y.›
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Bɔ n nɩ cɛ ʊ b'ʊ bɩ n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ: ‹Ɩ bɩ mɔɔ kɔ y. Mɔɔ cɛ lɛ ta. Mɔɔ kan m nyɩnɔ kɩ ɩ wʊtam. Mɔɔ bɩ m dam ma, m wuti, m bur ka ɩbɩɩ ʊ y.›
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Mɔɔ y'a hɩrɛ awɔɔ m: baa k'a b'a dam ma, an wuti an a ka ʊ a hannyɩbaa bɩ minto, a wutire an hɔ haay k'a lɛ n taa bɩ ka ʊ, k'a lɛ baa k'an a kɔ bɩ tɔ ma.»
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 «Sɩra mɔɔ n'a hɩrɛ awɔɔ m: K'a hɔ yɛ, n y'a karɛ awɔɔ ʊ. K'a ka, awɔɔ y'a yɩm. K'a cɛlɛ zɛ, n y'a gʊrɛ awɔɔ m.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Bala, gʊaa k'a hɔ yɛ, n y'a kaŋ ʊ, gʊaa k'a ka, a y'a yɩm, gʊaa k'a cɛlɛ zɛ, n y'a gʊrɛ a zaa m.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Zɩ bɩ kara n n'awɔɔ bire ʊ naa ʊ, a nyɩ n zɔ yɛ han an mɩm sa an a ka ʊ?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Gɛɛ a n a ya, an jir yɛ, bɩ n bɔɔrɔ sa an a ka ʊ?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 K'awɔɔ n gʊɔɔ bʊnyaarɔ wɔɔ, awɔɔ hɔ mɩŋŋa ka a nyɩnɔ ʊ dɔ. Bɩ Zɩ Woso k'a nɩ arzana ʊ bɩ, a bɩ Sɛnt-Ɛspri kam gʊɔɔ kʊ ŋ n'a yɛm han rɔ wɔɔ ʊ an lɛ da ra?»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Yeezuu ɩ lam zinə k'a gʊaa ba bəətir bɩ la. Bɩ, zinə bɩ k'a bɔ bɩ, bəətir b'ɩ meer bam, zamaa bɩ n zɛ kədə.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Bɩ, gɔsɩnnɔ a hɩ, ŋ ʊ, la Yeezuu n nawʊm zinəro wɔɔ ra, zinəro cir Bɛlzebul paŋŋa m.
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Gɔsɩnnɔ lɛ n taa k'a Yeezuu makra ba a dɩga a, ŋn'a yɛm han k'an a ka kʊ makra n a to arzana ʊ k'a yɩ.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Bɩ Yeezuu ŋ hɔɔndarɛ bɩ yɩ, an a hɩ ŋ nɩ, a ʊ: «Kʊ cirbəə deem zannɔ wuti ŋn'ɩ yar bam kan kʊ kɩ, a da an nawʊm, a cɛrɔ wɔɔ n a dɩnda kʊ ra sɔ.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 K'awɔɔ ʊ, Bɛlzebul paŋŋa minto y'a ka mɔɔ nɩ lam zinəro ra bɩ, kʊ Sʊtaana a bɔ an nɩ yar bam kan a mɩŋŋa kɩ sɔ, a cirbəə bɩ nyɩntam lɔ?
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Kʊ Bɛlzebul minto y'a ka mɔɔ nɩ lam zinəro ra, awɔɔ karɩndanyɩnɔ wɔɔ, la ŋ nawʊrɛ ŋ la, nka tɔ ma? Awɔɔ gʊɔɔ wɔɔ n n'awɔɔ dʊdɔ yarm.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Bɩ kʊ la mɔɔ nawʊm zinəro wɔɔ ra kan Woso wɔ paŋŋa kɩ, k'a dɔ a ʊ: Woso cirbəə b'ɩ lee ku awɔɔ zi.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Kʊ gʊaa paŋŋazaa ɩ dɔrɛ a har ma kan a yarbaa mɔrlɔ kɩ, hɔsɩ bɩ bam hɔ k'an ta m bɩ nɩ y.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Bɩ kʊ paŋŋazaa vanta bʊr a paŋŋa n lɛ da ra, an b'a nyasʊ an a da ra, an a yarbaa mɔrlɔ k'a ŋ ka a ma rɔ wɔɔ yɔ nɩ, hɔ k'an ta m bɩ gʊr an nawʊm an a jir.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Gʊaa k'a ba kan mɔɔ kɩ bɩ, mɔɔ jɩm m. Gʊaa k'a bɩr a dam mɔɔ han an a so kʊ ma bɩ, a hɩsɩga an nawʊm.»
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 «Kʊ zinə bɔ gʊaa mɛ ʊ, bɩmbɩr an nawʊm zaŋŋa ʊ an n'a kam mɛnyɔɔ darɛ bɩncɛ ma. K'a n a yɩ y, a y'a hɩrɛ a mɩŋŋa m, a ʊ: Mɔɔ yɩ m wusigəm, m ta m har gusire ʊ, bɩncɛ kʊ mɔɔ m bɔ ʊ bɩ.
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 K'a a wusigə bɩ, a yaa dɩga a, n y'a waa, n n'a banka mɩŋŋa.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 A n a bɔ an ta, an aa zinəro gaa saanhɩna, ŋ bʊnyaabaa n lɛ da ra, ŋnɩ bɩ gasʊ, ŋnɩ nyɩnta b'ʊ. Bɩ gʊaa bɩ do bʊnyaabaa lɛ da m biisi ra.»
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Yeezuu k'a meer ba ncɩnaaʊ bɩ, lʊ deem a leer busu an meer ba zamaa bɩ bire ʊ, a ʊ: «Mimbirenyɩntazaa m lʊ k'a ɩbɩɩ yɩ durnya ʊ, an nyɔ ka ɩbɩɩ ʊ bɩ m.»
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Yeezuu n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ: «Mimbirenyɩntazannɔ m gʊɔɔ kʊ ŋ n'a tʊr kam Woso lemim ma, ŋn'a lɛ sim nɔ wɔɔ m.»
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Zamaa bɩ k'a a so kʊ ma bɩ, Yeezuu y'a hɩrɛ ŋ nɩ, a ʊ: «Her naa ʊ gʊɔɔ wɔɔ, gʊɔɔ bʊnyaarɔ m, makra ŋn'a kam ma. Bɩ kʊ makra bɩ nɩ, ŋ bɩ makra vanta yɩm kʊ Zonas makra bɩ bɛɛ y.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Bala, Zonas k'a nyɩnta makra Niniivɩ gʊɔɔ mɩm ʊ bɩ, Gʊaanyɩ bɩ nyɩntam makra sɔ her naa ʊ gʊɔɔ wɔɔ minto.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Woso dʊdɔkarɛ hinni ʊ, lʊcir k'a a to jɩsadɔpaasɩ ʊ bɩ wutim kan her naa ʊ gʊɔɔ nɔɔ m kɩ an ŋ dʊdɔ yar, bala, a to a ʊ durnya lɛ cɩnta jɛ ʊ, k'a b'a tʊr ka mindor Salomɔɔn lemim ma. Bɩ, bɔ ɩ lɛ da Salomɔɔn m b'ɩ naa ʊ.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Dʊdɔkarɛ hinni ʊ, Niniivɩ gʊɔɔ wutim kan her gʊɔɔ nɔɔ m kɩ, ŋnɩ ŋ dʊdɔ yar, bala, kʊ ŋ y'a tʊr ka hɔ kʊ Zonas a hɩ bɩ ma bɩ, ŋ y'a bɔ a taam. Bɔ ɩ lɛ da Zonas ra b'ɩ naa ʊ.»
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 «Gʊaa ba ʊ an nɩ sɛ dam fɩtɩrɛ ʊ, an a nyaakʊm da y, gɛɛ, an a nyɔɔ kasɩ taa y. A cɩnta n nawʊm hɔ burə ʊ, kʊ gʊɔɔ kʊ ŋ nɩ gasʊm nɔ wɔɔ n lɛɛgure bɩ yɩ.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Ɩbɩɩ mɛsim fɩtɩrɛ bɩ, mɩnyaa m. K'ɩbɩɩ mɩnyaa mɩŋŋa, ɩbɩɩ mɛsim bɩ haay b'ɩ lɛɛgure ʊ. Bɩ, k'ɩbɩɩ mɩnyaa bɩ mɩŋŋa y, ɩbɩɩ mɛsim b'ɩ monsigə ʊ sɔ.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Dundo ɩ zi kan lɛɛgure k'a n'ɩbɩɩ ʊ bɩ kɩ, ɩ b'a ka, an a ba monsigə y.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 K'ɩbɩɩ mɛsim haay ɩ lɛɛgure ʊ, bɩ monsigə poore ba ʊ tɔkkɛ, a haay nyɩntam lɛɛgure ʊ amba fɩtɩrɛ k'a nɩ lɛɛ bɔrɛ a ʊ, an nɩ lɛɛgure kam bɩ m.» Fɩtɩrɛ k'a nɩ hɔ burə ʊ|src="HK017b.TIF" size="col" copy="©"
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Yeezuu k'a nɩ meer bam bɩ, farizɛn deem a bir a har ʊ k'an bɩ hɔbɩrɛ bɩ. A n gasʊ, k'a hɔ bɩ.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Farizɛn bɩ k'a Yeezuu yɩ an nɩ hɔbɩrɛ bɩncɛ ʊ b'a n a wɔ hir amba n tɩr a ba bɩ, a zɛ kədə.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Zuuba bɩ n a hɩ m, a ʊ: «Dɩga, awɔɔ farizɛɛnrɔ wɔɔ, hɛ kan laaga kɩ kur awɔɔ n'a sʊrgɔm, koorbaa n bɔkarɛ an awɔɔ heer han kan kʊsɩrabaa kɩ.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Hɔɔnwarzannɔ n'awɔɔ m! Gʊaa k'a kur bɩ ba bɩ, a bɛɛ y'a nɔ bɩ ba sɔ ra?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Bɩ, k'a hɔ ka cicirzannɔ ʊ, awɔɔ n n'a bam kɛɛrɛ bɩ haay yɩm mɩŋŋa awɔɔ ma.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 A pakra barɛ awɔɔ m, farizɛɛnrɔ ra! Bala, ganwʊrɛ bu hɔ awɔɔ n'a kam kan mantɩ, poobur kɩ, kan hɔ haay k'a nɩ haanm brikəro ʊ bɩ kɩ. A bɔkarɛ a kaanm Woso tɩrgabaa bɩ m kan a ŋʊarɛ bɩ kɩ m. Bɩ, awɔɔ a ga m, a ba, a bɔɔ ɩ gɔɔta rɔ wɔɔ ba sɔ.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 A pakra barɛ awɔɔ m, farizɛɛnrɔ ra! Awɔɔ ɩ lɛɛkarɛ bɩncɛrɔ wɔɔ ŋʊa sokʊmacɛrɔ ʊ, awɔɔ gʊɔɔ yaadarɛrɔ ŋʊa daasɩrɔ ʊ.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 A pakra barɛ awɔɔ m, awɔɔ bɔ kʊ ʊ kan gəənoyaarɔ kɩ, ŋn'ɩ tɔrɛ ŋ la, bɩ ŋ bɩr a dɔrɛ y.»
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Wosocikarɩnsaambɔɔ wɔɔ deem a hɩ Yeezuu m, a ʊ: «Karɩnsaamba, k'ɩbɩɩ nɩ meer barɛ ncɩnaaʊ bɩ, wɔɔ sʊnsɔ ɩbɩɩ n'a wʊm sɔ.»
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 A n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ: «Awɔɔ sɔ wosocikarɩnsaambɔɔ ra, a pakra barɛ awɔɔ m, awɔɔ nɩ mɔrlɔ gorezannɔ kam gʊɔɔ ra, b'awɔɔ bɔkarɛ, awɔɔ mɩŋŋɔɔ bɩr a nyʊkʊr deem taan… dam mɔrlɔ wɔɔ duro ma y.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 A pakra barɛ awɔɔ m, awɔɔ k'a nɩ wosolɛsinnɩsorazannɔ wɔɔ yaarɔ dɔm bɩ minto, b'awɔɔ zɩrɔ yɩ ŋ zɩnzɛ.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Ncɩnaaʊ bɩ, awɔɔ y'a zɩrɔ wɔɔ kasɛtɩ karɛ a ʊ, awɔɔ yɛ ŋ zibəə bɩ ma. Bala, ŋ yɩ wosolɛsinnɩsorazannɔ wɔɔ zɩnzɛ, awɔɔ m bʊr an nɩ ŋ yaarɔ bɩmbankam.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Bɩ y'a ka Woso n a hɩ a mindɔrɛ nɔ ʊ, a ʊ: Mɔɔ wosolɛsinnɩsorazannɔ kan m zibəəzannɔ kɩ nyɔɔrɛ ŋ nɩ, ŋ gʊɔɔ gɔsɩnnɔ zɩnzɛrɛ ŋ barla, ŋnɩ zibəə bʊnyaa ba gɔsɩnnɔ m.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Bɩ minto bɩ, ŋ her gʊɔɔ wɔɔ hʊnhʊrm, wosolɛsinnɩsorazannɔ haay kʊ ŋ yɩ ŋ zɩnzɛ hallɩ durnya darɛ ma rɔ wɔɔ ma lore minto.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 A n a sa Abɛl ma lore ma, an ta m Zakarii k'a ga Wosocɛ ʊ, mannɩjaa bɩ kan bɩncɛ mɩŋŋa bɩ kɩ bire ʊ. Sɩra mɔɔ n'a hɩrɛ awɔɔ m, ŋ her naa ʊ gʊɔɔ nɔɔn duro hʊnhʊrm minno nɔɔn duro minto.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 A pakra barɛ awɔɔ m, wosocikarɩnsaambɔɔ ra, awɔɔ hɔdɔrɛ cɛlɛnyɩ sa a nyaakʊm da. Awɔɔ n gasʊ a zim y, a bɔkarɛ an n'a nyam gʊɔɔ kʊ ŋ lɛ taa k'a gasʊ ʊ rɔ wɔɔ ʊ.»
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Yeezuu k'a bɔ b'ʊ bɩ, wosocikarɩnsaambɔɔ wɔɔ kan farizɛɛnrɔ wɔɔ kɩ wuti ŋn'ɩ tatʊr bam kan nɔmaa kɩ, ŋn'ɩ laakarɔ do haay dɩndam han.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Ŋ n'ɩ dundom zi k'a ku a nyasʊ, a meerbaa deem nɔ ʊ.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.