Lucas 11
Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARIB
1 Hindeem ʊ, Yeezuu nyɩnta an nɩ yaa dam bɩncɛ niŋŋə ʊ. K'a yaa bɩ da an a nya bɩ, karɩndanyɩ deem a hɩ m, a ʊ: «Zuuba, yaadarɛ dɩnda ʊ m, amba Zaan a dɩnda a karɩndanyɩnɔ wɔɔ m bɩ m.»
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 A n a hɩ ŋ nɩ, a ʊ: «K'a ɩ yaa dam, k'a hɩ, a ʊ:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Wɔɔ dɔmɩm biyəə hɔbɩrɛ ka wɔɔ ʊ,
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 k'ɩ wɔɔ mimbʊnyaarɔ sugur ka wɔɔ ʊ, amba wɔɔ mɩŋŋɔɔ y'a sugur kam bɔɔ ɩ kʊrɔma kan wɔɔ kɩ rɔ wɔɔ ʊ bɩ m.
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Yeezuu a ya, an a hɩ, a ʊ: «Gʊaa bɩ kara hannyɩ n ta ʊ, an ta an aa hɩ m dibsir ma, a ʊ: ‹M hannyɩ, bur zɩm sa m m kaakʊ,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 mɔɔ hannyɩ deem y'a to zaa ra an bʊr mɔɔ zi, bɩ hɔsɩ ba mɔɔ ʊ kʊ m a ka ʊ y.›
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Bɔ n nɩ cɛ ʊ b'ʊ bɩ n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ: ‹Ɩ bɩ mɔɔ kɔ y. Mɔɔ cɛ lɛ ta. Mɔɔ kan m nyɩnɔ kɩ ɩ wʊtam. Mɔɔ bɩ m dam ma, m wuti, m bur ka ɩbɩɩ ʊ y.›
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Mɔɔ y'a hɩrɛ awɔɔ m: baa k'a b'a dam ma, an wuti an a ka ʊ a hannyɩbaa bɩ minto, a wutire an hɔ haay k'a lɛ n taa bɩ ka ʊ, k'a lɛ baa k'an a kɔ bɩ tɔ ma.»
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 «Sɩra mɔɔ n'a hɩrɛ awɔɔ m: K'a hɔ yɛ, n y'a karɛ awɔɔ ʊ. K'a ka, awɔɔ y'a yɩm. K'a cɛlɛ zɛ, n y'a gʊrɛ awɔɔ m.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Bala, gʊaa k'a hɔ yɛ, n y'a kaŋ ʊ, gʊaa k'a ka, a y'a yɩm, gʊaa k'a cɛlɛ zɛ, n y'a gʊrɛ a zaa m.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Zɩ bɩ kara n n'awɔɔ bire ʊ naa ʊ, a nyɩ n zɔ yɛ han an mɩm sa an a ka ʊ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Gɛɛ a n a ya, an jir yɛ, bɩ n bɔɔrɔ sa an a ka ʊ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 K'awɔɔ n gʊɔɔ bʊnyaarɔ wɔɔ, awɔɔ hɔ mɩŋŋa ka a nyɩnɔ ʊ dɔ. Bɩ Zɩ Woso k'a nɩ arzana ʊ bɩ, a bɩ Sɛnt-Ɛspri kam gʊɔɔ kʊ ŋ n'a yɛm han rɔ wɔɔ ʊ an lɛ da ra?»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yeezuu ɩ lam zinə k'a gʊaa ba bəətir bɩ la. Bɩ, zinə bɩ k'a bɔ bɩ, bəətir b'ɩ meer bam, zamaa bɩ n zɛ kədə.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Bɩ, gɔsɩnnɔ a hɩ, ŋ ʊ, la Yeezuu n nawʊm zinəro wɔɔ ra, zinəro cir Bɛlzebul paŋŋa m.
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Gɔsɩnnɔ lɛ n taa k'a Yeezuu makra ba a dɩga a, ŋn'a yɛm han k'an a ka kʊ makra n a to arzana ʊ k'a yɩ.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Bɩ Yeezuu ŋ hɔɔndarɛ bɩ yɩ, an a hɩ ŋ nɩ, a ʊ: «Kʊ cirbəə deem zannɔ wuti ŋn'ɩ yar bam kan kʊ kɩ, a da an nawʊm, a cɛrɔ wɔɔ n a dɩnda kʊ ra sɔ.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 K'awɔɔ ʊ, Bɛlzebul paŋŋa minto y'a ka mɔɔ nɩ lam zinəro ra bɩ, kʊ Sʊtaana a bɔ an nɩ yar bam kan a mɩŋŋa kɩ sɔ, a cirbəə bɩ nyɩntam lɔ?
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Kʊ Bɛlzebul minto y'a ka mɔɔ nɩ lam zinəro ra, awɔɔ karɩndanyɩnɔ wɔɔ, la ŋ nawʊrɛ ŋ la, nka tɔ ma? Awɔɔ gʊɔɔ wɔɔ n n'awɔɔ dʊdɔ yarm.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Bɩ kʊ la mɔɔ nawʊm zinəro wɔɔ ra kan Woso wɔ paŋŋa kɩ, k'a dɔ a ʊ: Woso cirbəə b'ɩ lee ku awɔɔ zi.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Kʊ gʊaa paŋŋazaa ɩ dɔrɛ a har ma kan a yarbaa mɔrlɔ kɩ, hɔsɩ bɩ bam hɔ k'an ta m bɩ nɩ y.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Bɩ kʊ paŋŋazaa vanta bʊr a paŋŋa n lɛ da ra, an b'a nyasʊ an a da ra, an a yarbaa mɔrlɔ k'a ŋ ka a ma rɔ wɔɔ yɔ nɩ, hɔ k'an ta m bɩ gʊr an nawʊm an a jir.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Gʊaa k'a ba kan mɔɔ kɩ bɩ, mɔɔ jɩm m. Gʊaa k'a bɩr a dam mɔɔ han an a so kʊ ma bɩ, a hɩsɩga an nawʊm.»
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 «Kʊ zinə bɔ gʊaa mɛ ʊ, bɩmbɩr an nawʊm zaŋŋa ʊ an n'a kam mɛnyɔɔ darɛ bɩncɛ ma. K'a n a yɩ y, a y'a hɩrɛ a mɩŋŋa m, a ʊ: Mɔɔ yɩ m wusigəm, m ta m har gusire ʊ, bɩncɛ kʊ mɔɔ m bɔ ʊ bɩ.
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 K'a a wusigə bɩ, a yaa dɩga a, n y'a waa, n n'a banka mɩŋŋa.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 A n a bɔ an ta, an aa zinəro gaa saanhɩna, ŋ bʊnyaabaa n lɛ da ra, ŋnɩ bɩ gasʊ, ŋnɩ nyɩnta b'ʊ. Bɩ gʊaa bɩ do bʊnyaabaa lɛ da m biisi ra.»
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Yeezuu k'a meer ba ncɩnaaʊ bɩ, lʊ deem a leer busu an meer ba zamaa bɩ bire ʊ, a ʊ: «Mimbirenyɩntazaa m lʊ k'a ɩbɩɩ yɩ durnya ʊ, an nyɔ ka ɩbɩɩ ʊ bɩ m.»
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Yeezuu n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ: «Mimbirenyɩntazannɔ m gʊɔɔ kʊ ŋ n'a tʊr kam Woso lemim ma, ŋn'a lɛ sim nɔ wɔɔ m.»
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Zamaa bɩ k'a a so kʊ ma bɩ, Yeezuu y'a hɩrɛ ŋ nɩ, a ʊ: «Her naa ʊ gʊɔɔ wɔɔ, gʊɔɔ bʊnyaarɔ m, makra ŋn'a kam ma. Bɩ kʊ makra bɩ nɩ, ŋ bɩ makra vanta yɩm kʊ Zonas makra bɩ bɛɛ y.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Bala, Zonas k'a nyɩnta makra Niniivɩ gʊɔɔ mɩm ʊ bɩ, Gʊaanyɩ bɩ nyɩntam makra sɔ her naa ʊ gʊɔɔ wɔɔ minto.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Woso dʊdɔkarɛ hinni ʊ, lʊcir k'a a to jɩsadɔpaasɩ ʊ bɩ wutim kan her naa ʊ gʊɔɔ nɔɔ m kɩ an ŋ dʊdɔ yar, bala, a to a ʊ durnya lɛ cɩnta jɛ ʊ, k'a b'a tʊr ka mindor Salomɔɔn lemim ma. Bɩ, bɔ ɩ lɛ da Salomɔɔn m b'ɩ naa ʊ.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Dʊdɔkarɛ hinni ʊ, Niniivɩ gʊɔɔ wutim kan her gʊɔɔ nɔɔ m kɩ, ŋnɩ ŋ dʊdɔ yar, bala, kʊ ŋ y'a tʊr ka hɔ kʊ Zonas a hɩ bɩ ma bɩ, ŋ y'a bɔ a taam. Bɔ ɩ lɛ da Zonas ra b'ɩ naa ʊ.»
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 «Gʊaa ba ʊ an nɩ sɛ dam fɩtɩrɛ ʊ, an a nyaakʊm da y, gɛɛ, an a nyɔɔ kasɩ taa y. A cɩnta n nawʊm hɔ burə ʊ, kʊ gʊɔɔ kʊ ŋ nɩ gasʊm nɔ wɔɔ n lɛɛgure bɩ yɩ.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ɩbɩɩ mɛsim fɩtɩrɛ bɩ, mɩnyaa m. K'ɩbɩɩ mɩnyaa mɩŋŋa, ɩbɩɩ mɛsim bɩ haay b'ɩ lɛɛgure ʊ. Bɩ, k'ɩbɩɩ mɩnyaa bɩ mɩŋŋa y, ɩbɩɩ mɛsim b'ɩ monsigə ʊ sɔ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Dundo ɩ zi kan lɛɛgure k'a n'ɩbɩɩ ʊ bɩ kɩ, ɩ b'a ka, an a ba monsigə y.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 K'ɩbɩɩ mɛsim haay ɩ lɛɛgure ʊ, bɩ monsigə poore ba ʊ tɔkkɛ, a haay nyɩntam lɛɛgure ʊ amba fɩtɩrɛ k'a nɩ lɛɛ bɔrɛ a ʊ, an nɩ lɛɛgure kam bɩ m.» Fɩtɩrɛ k'a nɩ hɔ burə ʊ|src="HK017b.TIF" size="col" copy="©"
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Yeezuu k'a nɩ meer bam bɩ, farizɛn deem a bir a har ʊ k'an bɩ hɔbɩrɛ bɩ. A n gasʊ, k'a hɔ bɩ.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Farizɛn bɩ k'a Yeezuu yɩ an nɩ hɔbɩrɛ bɩncɛ ʊ b'a n a wɔ hir amba n tɩr a ba bɩ, a zɛ kədə.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Zuuba bɩ n a hɩ m, a ʊ: «Dɩga, awɔɔ farizɛɛnrɔ wɔɔ, hɛ kan laaga kɩ kur awɔɔ n'a sʊrgɔm, koorbaa n bɔkarɛ an awɔɔ heer han kan kʊsɩrabaa kɩ.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Hɔɔnwarzannɔ n'awɔɔ m! Gʊaa k'a kur bɩ ba bɩ, a bɛɛ y'a nɔ bɩ ba sɔ ra?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Bɩ, k'a hɔ ka cicirzannɔ ʊ, awɔɔ n n'a bam kɛɛrɛ bɩ haay yɩm mɩŋŋa awɔɔ ma.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 A pakra barɛ awɔɔ m, farizɛɛnrɔ ra! Bala, ganwʊrɛ bu hɔ awɔɔ n'a kam kan mantɩ, poobur kɩ, kan hɔ haay k'a nɩ haanm brikəro ʊ bɩ kɩ. A bɔkarɛ a kaanm Woso tɩrgabaa bɩ m kan a ŋʊarɛ bɩ kɩ m. Bɩ, awɔɔ a ga m, a ba, a bɔɔ ɩ gɔɔta rɔ wɔɔ ba sɔ.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 A pakra barɛ awɔɔ m, farizɛɛnrɔ ra! Awɔɔ ɩ lɛɛkarɛ bɩncɛrɔ wɔɔ ŋʊa sokʊmacɛrɔ ʊ, awɔɔ gʊɔɔ yaadarɛrɔ ŋʊa daasɩrɔ ʊ.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 A pakra barɛ awɔɔ m, awɔɔ bɔ kʊ ʊ kan gəənoyaarɔ kɩ, ŋn'ɩ tɔrɛ ŋ la, bɩ ŋ bɩr a dɔrɛ y.»
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Wosocikarɩnsaambɔɔ wɔɔ deem a hɩ Yeezuu m, a ʊ: «Karɩnsaamba, k'ɩbɩɩ nɩ meer barɛ ncɩnaaʊ bɩ, wɔɔ sʊnsɔ ɩbɩɩ n'a wʊm sɔ.»
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 A n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ: «Awɔɔ sɔ wosocikarɩnsaambɔɔ ra, a pakra barɛ awɔɔ m, awɔɔ nɩ mɔrlɔ gorezannɔ kam gʊɔɔ ra, b'awɔɔ bɔkarɛ, awɔɔ mɩŋŋɔɔ bɩr a nyʊkʊr deem taan… dam mɔrlɔ wɔɔ duro ma y.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 A pakra barɛ awɔɔ m, awɔɔ k'a nɩ wosolɛsinnɩsorazannɔ wɔɔ yaarɔ dɔm bɩ minto, b'awɔɔ zɩrɔ yɩ ŋ zɩnzɛ.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Ncɩnaaʊ bɩ, awɔɔ y'a zɩrɔ wɔɔ kasɛtɩ karɛ a ʊ, awɔɔ yɛ ŋ zibəə bɩ ma. Bala, ŋ yɩ wosolɛsinnɩsorazannɔ wɔɔ zɩnzɛ, awɔɔ m bʊr an nɩ ŋ yaarɔ bɩmbankam.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Bɩ y'a ka Woso n a hɩ a mindɔrɛ nɔ ʊ, a ʊ: Mɔɔ wosolɛsinnɩsorazannɔ kan m zibəəzannɔ kɩ nyɔɔrɛ ŋ nɩ, ŋ gʊɔɔ gɔsɩnnɔ zɩnzɛrɛ ŋ barla, ŋnɩ zibəə bʊnyaa ba gɔsɩnnɔ m.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Bɩ minto bɩ, ŋ her gʊɔɔ wɔɔ hʊnhʊrm, wosolɛsinnɩsorazannɔ haay kʊ ŋ yɩ ŋ zɩnzɛ hallɩ durnya darɛ ma rɔ wɔɔ ma lore minto.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 A n a sa Abɛl ma lore ma, an ta m Zakarii k'a ga Wosocɛ ʊ, mannɩjaa bɩ kan bɩncɛ mɩŋŋa bɩ kɩ bire ʊ. Sɩra mɔɔ n'a hɩrɛ awɔɔ m, ŋ her naa ʊ gʊɔɔ nɔɔn duro hʊnhʊrm minno nɔɔn duro minto.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 A pakra barɛ awɔɔ m, wosocikarɩnsaambɔɔ ra, awɔɔ hɔdɔrɛ cɛlɛnyɩ sa a nyaakʊm da. Awɔɔ n gasʊ a zim y, a bɔkarɛ an n'a nyam gʊɔɔ kʊ ŋ lɛ taa k'a gasʊ ʊ rɔ wɔɔ ʊ.»
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Yeezuu k'a bɔ b'ʊ bɩ, wosocikarɩnsaambɔɔ wɔɔ kan farizɛɛnrɔ wɔɔ kɩ wuti ŋn'ɩ tatʊr bam kan nɔmaa kɩ, ŋn'ɩ laakarɔ do haay dɩndam han.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Ŋ n'ɩ dundom zi k'a ku a nyasʊ, a meerbaa deem nɔ ʊ.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.