Atos 23

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pol n dɩga dʊdɔkənno wɔɔ ma sɩɩ…, an a hɩ, a ʊ: «M danyɩnɔ, mɔɔ mɩsɩrbaa ba kan noom fu kɩ Woso mɩm ʊ, an ta, an her naa ku.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Bɩ, wosocɛmannɩbər jɩtaarɛ Ananɩyas lɛ ka a gʊɔɔ kʊ ŋ n'a jɩr ʊ rɔ wɔɔ ʊ, a ʊ, ŋn'a zɛ a lɛ ma. Pol n a hɩ m, a ʊ:
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 «Ɩbɩɩ Woso n n'ɩ zɛm, noonkundəzaa ra! Nyɩnta ɩbɩɩ ʊ naa ʊ, ɩ zu lɛrɔ ʊ, k'ɩ mɔɔ dʊdɔ ka, ɩ bɔkarɛ ɩ kaanm lɛrɔ wɔɔ m, ɩ lɛ ka kʊ ŋ nɩ mɔɔ zɛ ra?»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Gʊɔɔ kʊ ŋ nɩ b'ʊ rɔ wɔɔ n həən si ma, ŋ ʊ: «Wosocɛmannɩbər jɩtaarɛ b'ɩbɩɩ n'a sʊnsɔ wʊm naa ra?» Pol n a nyɩ bɔ ʊ, a ʊ:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 «Mɔɔ n a dɔ mɔɔ ʊ wosocɛmannɩbər jɩtaarɛ nɩ y, m danyɩnɔ. Kʊ sɩra nɩ, n y'a gʊrsɩra ba, n ʊ: ‹Ɩ b'ɩ do cir sʊnsɔ wʊ y.› »
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pol k'a b'a dɔ, a ʊ, gʊɔɔ wɔɔ sadisɛɛnrɔ m kan farizɛɛnrɔ kɩ bɩ, a a leer busu brama dʊdɔkənno wɔɔ bire ʊ, a ʊ: «Farizɛn m mɔɔ m, m danyɩnɔ, farizɛɛnrɔ nyɩ m mɔɔ m. Kʊ mɔɔ si mɔɔ ʊ gəəno y'a mɩm bɔŋ ʊ bɩ y'a ka ŋn'ɩ mɔɔ dʊdɔ kam.»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 K'a meer naa do ba an a nya bɩ, nyaa wuti farizɛɛnrɔ wɔɔ bire ʊ kan sadisɛɛnrɔ wɔɔ kɩ. Zamaa bɩ n a gʊngʊ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Sadisɛɛnrɔ wɔɔ ʊ, gəəno mɩmbɔʊrɛ ba ʊ y, malɛɛka ba ʊ, nyi ba ʊ sɔ y. Farizɛɛnrɔ n bɔkarɛ, ŋn'a sim, ŋ ʊ, ŋ ta ʊ.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Bʊgʊr paan… nyɩnta ʊ. Wosocikarɩnsaambɔɔ gɔsɩnnɔ wuti farizɛɛnrɔ wɔɔ bire ʊ ŋnɩ meer ba kan heerbusu kɩ, ŋ ʊ: «Wɔɔ n gʊaa naa do kʊrɔ ma yɩ y. Kʊ nyi ɩ meer ba kan kɩ, gɛɛ malɛɛka, wɔɔ n a dɔ y.»
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kʊ nyaa bɩ nɩ paŋŋa yɩm bɩ, sʊrdaa tisi lɛɛzaa b'ɩ nyi bam, ŋ y'a Pol kɩnkaansʊ. A lɛ ka kʊ gʊɔɔ n a bɔ bire ʊ, ŋnɩ ta m sʊrdaarɔ wʊtajɩ ʊ b'ʊ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Gunuu bɩ do ʊ, Zuuba a hɩnka Pol m, a ʊ: «Ɩ da bɩ bɔ ʊ, amba ɩbɩɩ mɔɔ kasɛtɩ ka Zerizalɛm ʊ bɩ, ɩbɩɩ mɔɔ kasɛtɩ kam Rɔm ʊ maam sɔ.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Dɔ k'a mɛ bɩ, zɩɩfʊrɔ wɔɔ a dɩnda ŋn'a zɛ kan kʊ kɩ, ŋn'a wer si k'a bɩ hɔ bɩ, a hɔ mi k'a n Pol zɛ gər y.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Kutim-kutim naa do nɔ ʊ, gʊɔɔ wɔɔ lɛ lɛ da busi ra, ŋn'a wer bɩ si.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Ŋ n ta, ŋn'aa wosocɛmannɩbənno jɩtannɔ wɔɔ yɩ kan jɩtannɔ wɔɔ kɩ, ŋn'a hɩ ŋ nɩ, ŋ ʊ: «Wɔɔ ʊ wer si, ʊ ʊ, kʊ wɔɔ n Pol zɛ gər y, wɔɔ bɩ hɔ bɩrɛ y.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Kɛɛrɛ bɩ, awɔɔ kan dʊdɔkənno wɔɔ kɩ, k'a kʊ yɩ, k'a hɩ sʊrdaa tisi lɛɛzaa bɩ m k'an a gaa, an a ka a ʊ, ɩ ʊ, awɔɔ lɛ n taa k'a b'a banka a lar. Kʊ wɔɔ nɩ, hɔ kʊ wɔɔ n n'a bam, ʊ a ku, ʊ a zɛ b'a n lee ku bɩ, wɔɔ ɩ bɩ dɔ.»
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Pol danlʊ nyɩ n minno nɔɔn duro ma. A n ta sʊrdaarɔ wʊtajɩ ʊ, an aa gasʊ, an a hɩ Pol m.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pol n sʊrdaa zɔrɔ lɛɛzaa deem bir, an a hɩ m, a ʊ: «Nyukumbueere naa gaa, ɩ ta m sʊrdaa tisi lɛɛzaa bɩ zi, a lɛ n taa k'a meer ba kan kɩ.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Sʊrdaa zɔrɔ lɛɛzaa bɩ n a gaa, an ta m sʊrdaa tisi lɛɛzaa bɩ zi, an a hɩ m, a ʊ: «Lɔ Pol b'ɩ mɔɔ bir, an a yɛ mɔɔ han, kʊ m nyukumbueere naa do gaa, m bʊr m ɩbɩɩ zi. A lɛ n taa k'a meer ba kan ɩbɩɩ kɩ.»
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Sʊrdaa tisi lɛɛzaa bɩ n a gaa a wɔ ma, an bɔ m toore ma, an a lar, a ʊ: «Bɔ ɩbɩɩ ʊ k'ɩ hɩ mɔɔ nɩ?» Nyukumbueere bɩ n a hɩ m, a ʊ:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 «Zɩɩfʊrɔ wɔɔ a dɩnda ŋn'a zɛ kan kʊ kɩ, k'a yɛ ɩbɩɩ han, k'ɩ Pol gaa ɩ bʊrm booti m dʊdɔkənno wɔɔ taa, ɩ ʊ, ŋ lɛ n taa k'a banka a lar a mim bɩ jɩ ma mɩŋŋa k'a a dɔ.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ɩ bɩ ŋ meerbaa bɩ si y. Ŋ lɛ dam gʊaa busi ra, ŋnɩ kunku ma. Ŋ y'a wer si k'a bɩ hɔsɩ bɩ, a bɩ hi mi k'awɔɔ n Pol zɛ gər y. Ŋ y'a banka, ŋnɩ nya, ŋn'ɩ dɔrɛ ɩbɩɩ zaakarɛ ma.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Sʊrdaa tisi lɛɛzaa bɩ n nyukumbueere bɩ da zaa ra, an a hɩ m, a ʊ: «Ɩ b'a hɩ gɔsɩ nɩ, ɩ ʊ, ɩ hɔ naa do hɩ mɔɔ nɩ y.»
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Sʊrdaa tisi lɛɛzaa bɩ n sʊrdaa zɔrɔ lɛɛzannɔ bir hɩɩya, an a hɩ ŋ nɩ, a ʊ: «K'a a banka, k'a ta Sezaree ʊ yirbəə wakatɩ nɛɛhʊ ma, sʊrdaarɔ zɔɔhɩra, siirozannɔ busaanhɩna, kannɩzannɔ zɔɔhɩra.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 K'a siiro banka, kʊ Pol n da ŋ ʊ an lee ku kan laafɩɩ kɩ tara lɛɛzaa Feligsi zi.»
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 A n ci ba, an a hɩ ncɩnaaʊ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 «Mɔɔ Klodiyus Liziyas nɩ yaa dam tara lɛɛzaa mɩŋŋa Feligsi m.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Zɩɩfʊrɔ ɩ gʊaa kʊ mɔɔ n'a nyɔɔrɛ ɩbɩɩ zi naa nyasʊ ŋn'a ŋʊam k'a zɛ. Kʊ mɔɔ b'a ma ŋ ʊ Rɔm gʊaa m bɩ, mɔɔ ta kan m sʊrdaarɔ kɩ, m aa yɔ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Kʊ mɔɔ lɛ n taa kʊ m mim kʊ ŋ y'a ka ra bɩ dɔ bɩ, mɔɔ ka ŋnɩ ta m ŋ dʊdɔkənno taa.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Mɔɔ bɩ dɩga a, bɩsɩ ŋ n'a kam, a lɛrɔ wɔɔ ma, ŋnɩ mim ka ra. B'a n hɔsɩ ba, an a ga zɛ m, gɛɛ ŋn'a sur baŋŋarɔ nɩ y.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Bɩ, kʊ mɔɔ ma ŋ ʊ, zɩɩfʊrɔ wɔɔ ɩ dundom zi k'a zɛ bɩ y'a ka, mɔɔ n'a nyɔɔrɛ ɩbɩɩ zi zɔɔ-zɔɔ. Mɔɔ hɩ gʊɔɔ kʊ ŋ mim ka ra rɔ wɔɔ m sɔ, kʊ ŋ nɩ bʊr ɩbɩɩ zi, ŋnɩ b'a gumə lemim hɩ.»
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Sʊrdaarɔ wɔɔ n lɛ kʊ n y'a ka ŋ ʊ bɩ si, ŋnɩ Pol gaa, ŋnɩ ta m gunuu ʊ Antipatris ʊ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Dɔ k'a mɛ bɩ, kannɩzannɔ wɔɔ m Pol to siirozannɔ wɔɔ m, ŋn'a wusigə, ŋnɩ bʊr sʊrdaarɔ wʊtajɩ ʊ b'ʊ.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Kʊ ŋ yaa lee ku Sezaree ʊ bɩ, siirozannɔ wɔɔ ci bɩ ka tara lɛɛzaa b'ʊ, ŋnɩ Pol hɩnka m sɔ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Tara lɛɛzaa bɩ n ci bɩ karɩnda ba, an laaka da kʊ Pol bɩ, a to a ʊ gʊrga kara ʊ gɛ. K'a a dɔ a ʊ, a to a ʊ Silisii ʊ bɩ, a a hɩ m, a ʊ:
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 «Gʊɔɔ k'ʊ ŋ mim ka ɩbɩɩ ra bɩ, kʊ ŋ bʊr, mɔɔ yɩ m tʊr karɛ ɩbɩɩ meerbaa ma.» A n lɛ ka, a ʊ, ŋnɩ dɔ ma naa ʊ, hargʊta kʊ Hɩrɔɔdɩ a dɔ b'ʊ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.