Atos 14
Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs NVI
1 Ikonɩyɔm ʊ bɩ, ŋ y'a ba am biisi hɔ bɩ m. Pol ta kan Barnabas kɩ, ŋn'aa gasʊ zɩɩfʊrɔ sokʊmacɛ ʊ. Ŋ meerbaa b'a ka, gʊɔɔ gʊta kʊ ŋ nɩ zɩɩfʊrɔ kan grɛkkɩrɔ kɩ n a ba sɩrakarɛzannɔ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Bɩ, zɩɩfʊrɔ niŋŋoo kʊ ŋ n yɛ sɩrakarɛ bɩ ma rɔ wɔɔ do vantɔɔ gʊɔɔ wɔɔ nyʊnnyɔɔta, ŋ heer nɩ busum kan danyɩnɔ wɔɔ kɩ.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Pol kan Barnabas kɩ gɔɔta b'ʊ tee…, ŋn'ɩ meer bam kan heerkoodəbaa kɩ Zuuba minto. Zuuba a kasɛtɩ ka ŋ ʊ. Bala, a mɩŋŋa yɩ ŋ meerbaa sɩra hɩnka, an a ka, ŋn'a da ma, ŋn'ɩ hoserlo bam kan makrarɔ kɩ.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Tara nɔ zannɔ wɔɔ n a jir lɛ hɩɩya: gɔsɩnnɔ nɩ kan zɩɩfʊrɔ wɔɔ kɩ, gɔsɩnnɔ nɩ kan kristazibəəzannɔ wɔɔ kɩ.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Do vantɔɔ gʊɔɔ wɔɔ kan zɩɩfʊrɔ wɔɔ kɩ, a cinno kɩ, lɛ sa k'a zibəə bʊnyaa ba kristazibəəzannɔ wɔɔ m, k'a ŋ gʊngʊɛɛn jaarɔ m.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Kʊ Barnabas kan Pol kɩ hɔ kʊ ŋ ʊ k'a ba bɩ dɔ bɩ, ŋ y'a si, ŋnɩ ta Likawonii kʊrɔ ʊ, Listɩr kan Derbe kɩ, kan ŋ bɔlɛɛmarɔ kɩ.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 B'ʊ sɔ bɩ, ŋ y'ɩ lemim nyɩnta bɩ pa darɛ.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Listɩr kʊ gʊaa deem n ta ʊ, a b'a dam ma an jɩm a gannɔ ra y. Yɩ a ʊ lʊgɔbaa bɩ m, a n ta fɩɩgaa y.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Hindeem ʊ, an nyɩnta an n'a tʊr kam Pol meerbaa ma. Pol nɩ dɩgam ma sɩɩ…. K'a yɩ a nɩ sɩrakarɛ m k'a laafɩɩ yɩ bɩ,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 a a hɩ kan paŋŋa kɩ, a ʊ: «Wuti ɩ jɩm, ɩ gannɔ ra!» Gʊaa bɩ n wuti lɛ deem, an nɩ tam.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Gʊɔɔ wɔɔ kʊ ŋ hɔ kʊ Pol a ba bɩ yɩ bɩ, ŋ y'a leer busu brama, ŋn'a hɩm Likawonii lemim m, ŋ ʊ: «Wosoro y'a ba gʊɔɔ, ŋnɩ zer wɔɔ bire ʊ.»
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Ŋ n'ɩ Barnabas birm ‹*Zes›, ŋn'ɩ Pol birm ‹*Hermɛs›, bala, a ɩ nyɩnta meerbaazaa.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Zes yaadarɛcɛ bɩ, pəŋŋə kʊ n y'a bɩr kʊ bɩ ma bɩ lɛ ma n ta ʊ. A mannɩbər b'a ka ŋnɩ ta ŋʊannɔ m, ŋnɩ lɛɛrɔ waa, ŋn'a dɩnda ŋ wer, ŋnɩ ta ŋ nɩ kʊ bɩ lɛ ma. A n a zɛ kʊ ra kan gʊɔɔ wɔɔ kɩ, k'a mannɩ ba.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Kristazibəəzannɔ Barnabas kan Pol kɩ kʊ ŋ mim naa do ma bɩ, ŋ heer a zar gʊta, ŋn'a huuro kɩnkaansʊm, ŋnɩ bra si, ŋn'ɩ tam gʊɔɔ wɔɔ zi kan zee kɩ.
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 Ŋ ʊ: «Gʊɔɔ ra, bɔ awɔɔ n'a bam naa? Wɔɔ, gʊɔɔ m wɔɔ m sɔ am awɔɔ hɔ bɩ m! Lemim nyɩnta kʊ wɔɔ n'a pa darɛ awɔɔ m naa, k'a wɔ saa hɔbaarɔ nɩbɩɩrɔ nɔɔn duro ma, k'a zu Woso k'an mɩsɩr, an brama da kan tara kɩ, higʊta kɩ kan hɔ haay k'an a nɔ ʊ bɩ kɩ b'ʊ.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Kʊ biisi bɩ nɩ, a do haay to, ŋn'ɩ zure a zaarɔ ʊ,
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 b'a hɔ mɩŋŋa ba awɔɔ m, bala, a lahi ka awɔɔ ʊ, kan mɔsa kɩ, a hɔbɩrɛ ka awɔɔ ʊ, an n'awɔɔ heer nyɔɔm.»
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Meerbaarɔ nɔɔn duro bʊraama ka gʊɔɔ wɔɔ ʊ. B'a n nyɩnta naanaa k'a gʊɔɔ wɔɔ da jɩm ʊ kʊ ŋ bɩ mannɩ bɩ ba y.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Bɩ jɛ ʊ bɩ, zɩɩfʊrɔ y'a to Antɩyɔs ʊ kan Ikonɩyɔm kɩ, ŋnɩ bɩ gʊɔɔ wɔɔ nyʊnnyɔɔta. Ŋ n Pol gʊngʊɛɛn jaarɔ m, ŋn'a gɩngaata, ŋnɩ bɔ m tara nɔ ʊ, ŋn'ɩ dɩgam ma, ŋ ʊ, ga a ʊ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Bɩ, karɩndanyɩnɔ wɔɔ kʊ ŋ y'a zɛ kʊ ra, ŋnɩ bɩr ma bɩ, a wuti, an gasʊ tara nɔ ʊ. Dɔ k'a mɛ bɩ, a a hʊr kan Barnabas kɩ, ŋnɩ ta Derbe ʊ.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Kʊ ŋ lemim nyɩnta bɩ pa da Derbe ʊ ŋnɩ karɩndanyɩnɔ yɩ gʊta bɩ, ŋ y'a bɔ, ŋnɩ bɔ Listɩr ʊ, Ikonɩyɔm kan Pisidii Antɩyɔs kɩ ʊ.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ŋ karɩndanyɩnɔ wɔɔ heer yo, ŋnɩ ŋ dʊndɔ kʊ ŋ nɩ gɔɔta a sɩrakarɛ nɔ ʊ, ŋn'a hɩ, ŋ ʊ: «A a ga m, wɔɔ n fɩr yɩ gʊta, k'ʊ bɔkarɛ, ʊ gasʊ Woso cirbəə nɔ ʊ.»
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Ŋ lɛɛzannɔ bɔ ʊ kristagʊɔɔ sokʊma biyəə nɔ ʊ, ŋnɩ yaarɔ da ŋn'a lɛ kʊsɩ, ŋnɩ yaa da lɛɛzannɔ wɔɔ tɔ ma, ŋnɩ ŋ da Zuuba kʊ ŋ sɩra ka ʊ bɩ wɔ ʊ.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Ŋ bɔ Pisidii ʊ, ŋnɩ ta Panfilii ʊ,
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 ŋnɩ lemim nyɩnta bɩ pa da Pɛrzee ʊ, ŋnɩ cem, ŋnɩ ta Atalɩyaa ʊ.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Ŋ n a to b'ʊ, ŋnɩ da kɔɔlʊʊ ʊ, ŋnɩ ta Antɩyɔs ʊ, tara niŋŋə kʊ ŋ y'a yɛ ʊ Woso han, k'a nɩ ŋ barka da ʊ zibəə kʊ ŋ y'a ba naa minto b'ʊ.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Kʊ ŋ lee ku bɩ, ŋ sokʊma bɩ bir, ŋnɩ hɔ haay kʊ Woso a da ŋ han ŋn'a ba bɩ dɩnda ŋ nɩ, an lɛ da bɩ, hɔ kʊ Woso a ba, do vantɔɔ ŋn'a ba sɩrakarɛzannɔ bɩ.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ŋ maasɩrɛ ba b'ʊ kan karɩndanyɩnɔ wɔɔ kɩ.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.