Atos 12

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bɩ ma bɩ, cir *Hɩrɔɔdɩ a ka, ŋnɩ gʊɔɔ gɔsɩnnɔ kʊ ŋ nɩ zum Yeezuu ʊ rɔ wɔɔ gʊr, k'a fɩr ka ŋ ma.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 A a ka, n n Zaan danyɩ Zakkɩ bɩ zɛ kargʊ m.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 K'a dɩga a zɩɩfʊrɔ wɔɔ heer nyɔɔ mim naa do ma bɩ, a a ya, an a ka, ŋnɩ Pɩyɛɛr nyasʊ. Nyɩnta a ʊ, bur kʊ n n nyʊnyɔɔ da ma *cibsa dɔmɩm ʊ.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 K'a a ka, ŋn'a nyasʊ, ŋn'a du lɔnnɔcɛ ʊ bɩ, a a ka sʊrdaarɔ n dɔ ma gʊaa bueeresɔrdɩ, ŋn'a sinsim kʊ m si-si, k'a b'a dʊdɔ ka pakkɩ cenle kur gʊɔɔ lɛɛ.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Dɔmɩm kʊ Pɩyɛɛr nɩ lɔnnɔcɛ ʊ bɩ, sokʊma bɩ y'a tɔŋ ʊ kan Woso yaadarɛ kɩ kʊsɩ-kʊsɩ a minto.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 N Pɩyɛɛr kʊsɩ baŋŋarɔ m hɩɩya. A dɔ k'a nɩ mɛm kʊ Hɩrɔɔdɩ n a bɔ bɩ, gum bɩ do ʊ, Pɩyɛɛr ɩ hinceem bam sʊrdaa hɩɩya bire ʊ, sʊrdaarɔ nɩ dɔm lɔnnɔcɛ bɩ lɛ ma.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Lɛɛm bɩ, Zuuba malɛɛka sʊr zɛ, lɛɛgure n cɛ bɩ han haay. Malɛɛka bɩ n Pɩyɛɛr zɛ pa-pa a boon ma, an a gu, a ʊ: «Wuti zɔɔ-zɔɔ!» Baŋŋarɔ wɔɔ n a hʊnhʊr Pɩyɛɛr wɔrɔ wɔɔ ma.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Malɛɛka bɩ n a ya, an a hɩ m, a ʊ: «Ɩ hɔsoaʊ bɩ sa, ɩ so ɩ ʊ, k'ɩ ɩ kʊsɔrɔ wɔɔ da ʊ!» A n a ba maam. Malɛɛka bɩ n a ya, an a hɩ, a ʊ: «Ɩ zaba bɩ sa, ɩ da ɩ ra, k'ɩ zu mɔɔ ʊ!»
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Pɩyɛɛr n bɔ, an zu a jɛ ʊ. B'a n a dɔ a ʊ, hɔ kʊ malɛɛka b'a ba bɩ, sɩra nɩ y, a ɩ dɩgam ma a ʊ makra awɔɔ yɩ.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ŋ n lɛɛ ka, ŋnɩ cem lɛɛkarɛ bɩncɛ bɩ han kan a dɔmazannɔ kɩ, ŋn'a ya, ŋnɩ cem a hɩɩya hɔ bɩ han, ŋn'a lee ku pɔyaa cɛlɛ k'a nya kʊ bɩ rɛ bɩ ma. A n a gʊ a zim ŋ lɛɛ. Kʊ ŋ bɔ garga ra bɩ, ŋnɩ ta, ŋn'aa zada bɩ ku, lɛɛm bɩ, malɛɛka b'a gʊ Pɩyɛɛr ma.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Pɩyɛɛr hɔɔn n zer kɛɛrɛ. A n a hɩ, a ʊ: «Naa ma bɩ, mɔɔ dɔ kɛɛrɛ. Sɩra m, Zuuba a malɛɛka nyɔɔ, an bɩ mɔɔ bɔ Hɩrɔɔdɩ wɔ ʊ kan zɩɩfʊrɔ kɩ, kan hɔ haay kʊ zɩɩfʊrɔ wɔɔ a cɩnta k'a ba mɔɔ m bɩ kɩ.»
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 K'a hɔɔn bɩ zer bɩ, a a hʊr, an ta Zaan kʊ n so ra, n n a tɔ ka Markɩ bɩ da Maarii har ʊ. B'ʊ bɩ, gʊɔɔ gʊta nyɩnta b'ʊ, ŋn'ɩ yaa dam.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 K'a cɛlɛ bɩ zɛ bɩ, Zibəənyɩlʊ k'a tɔ m Rode bɩ bʊr k'a bɩ dɩga a.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 A Pɩyɛɛr leer dɔ, kan heernyɔɔ kɩ, cɛlɛ bɩ gʊrɛ tɔ bɔ a nɔ ʊ, an a wusigə an bra si, k'a yaa hɩ a ʊ, Pɩyɛɛr bʊr, an nɩ cɛlɛ ma.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ŋ n a hɩ m, ŋ ʊ: «Ɩbɩɩ mim y'a wusigə ra?» A n gɔɔta, an n'a hɔ bɩ ra, a ʊ sɩra m. Ŋ n a hɩ, ŋ ʊ: A malɛɛka bɛɛ ra?
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Pɩyɛɛr n gɔɔta, an nɩ cɛlɛ bɩ zɛm. Ŋ n kɔ ŋn'a gʊ, kʊ ŋ y'a yɩ bɩ, ŋ n zɛ kədə.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 A n meer ba a wɔ m, a ʊ, ŋnɩ zɛ pi. Hɔ kʊ Zuuba a ba, an a bɔ lɔnnɔcɛ ʊ bɩ, a bɩ jɩsa an n'a dɩndarɛ ŋ nɩ, an b'a nyambʊr, a ʊ: «K'a ta, a yaa hɩ *Zakkɩ m kan danyɩnɔ wɔɔ kɩ.» A n bɔ, an ta bɩncɛ vanta ʊ.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Dɔmɩrɛ ma bɩ, tatʊr gʊta nyɩnta ʊ sʊrdaarɔ wɔɔ bire ʊ. Ŋ n a dɔ kʊ Pɩyɛɛr a ba lɔ y?
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Hɩrɔɔdɩ n a ka, ŋn'a ka ma, bɩ ŋ n a yɩ y. A n a ka, ŋnɩ sʊrdaarɔ wɔɔ lar, an lɛ ka a ʊ, ŋnɩ ŋ zɩnzɛ. Bɩ jɛ ʊ bɩ, Pɩyɛɛr a to Zidee ʊ, an ta Sezaree ʊ, an aa gɔɔta b'ʊ dɔmɩm poore nɔ ʊ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Hɩrɔɔdɩ heer wuti kan Tiir zannɔ kɩ, Sidɔn zannɔ kɩ. Brɔɔ n a lɛ ba deem, ŋnɩ bʊr k'a b'a yɩ. Ŋ n gʊaasɩbabaa da cirhar dɩgamazaa Blastus ma, ŋn'a zɛ kʊ ra, ŋnɩ bʊr k'a bɩ kʊ ma. Bala, ŋ kʊ bɩ hɔbɩrɛ bɩ, bɔ a nawʊm cir bɩ kʊ b'ʊ.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Dɔmɩm kʊ ŋ y'a bɔ ʊ bɩ k'a a ku bɩ, Hɩrɔɔdɩ a cirbəəhuu da a ra, an nyɩnta duu burə ʊ, an nɩ gʊtabaa meer bam kan gʊɔɔ wɔɔ kɩ,
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 ŋn'ɩ zee dam Hɩrɔɔdɩ mim ʊ, ŋ ʊ: «Woso leer n naa, gʊaa hɔ bɛɛ y!»
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Lɛɛm bɩ, Zuuba malɛɛka Hɩrɔɔdɩ zɛ, k'a n a lɛ bɔ Woso ʊ bɩ minto. Mukuno n a bɩ, an ga.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Dɔmɩm bɩ do ʊ, Woso lemim y'a dam la, karɩndanyɩnɔ wɔɔ lɛ n n'a zum la.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Barnabas kan Sol kɩ kʊ ŋ y'a dɔ, ŋ ʊ, a zi bɩ ba an nya Zerizalɛm ʊ bɩ, ŋ y'a bɔ ŋn'ɩ tam Antɩyɔs ʊ. Ŋ Zaan kʊ n so ra ŋn'a tɔ ka Markɩ bɩ gaa kan a kɩ, ŋnɩ ta m.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.