Apocalipse 16

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɔɔ leer gʊta ma an a to Wosocɛ bɩ zeezi, an n'a hɩm malɛɛka saanhɩnarɔ wɔɔ m, a ʊ: «K'a ta, a Woso nɔmaa k'a nɩ laaga saanhɩnarɔ wɔɔ ʊ rɔ wɔɔ lo tara burə ʊ!»
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Lɛɛkarɛ malɛɛka bɩ n ta, an aa a laaga hɔ bɩ lo tara burə ʊ. Nyim bʊnyaa k'a nɩ busum gʊta y'a da gʊɔɔ kʊ ŋ nɩ hɔturma bɩ makra m, ŋn'a bɔkʊrɛ bɩ daŋ ʊ rɔ wɔɔ ʊ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Malɛɛka hɩɩya hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo higʊta burə ʊ. Hi bɩ n a ba am gər ma hɔ bɩ m. Hɔɔmɩsɩɩrɔ kʊ ŋ nɩ hi bɩ nɔ ʊ rɔ wɔɔ n gɩnga.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Malɛɛka kaakʊ hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo kɔyaarɔ ʊ, himinyaarɔ kɩ ʊ, ŋn'a ba ma.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Mɔɔ malɛɛka k'a so hi ʊ bɩ leer ma, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «Ɩbɩɩ k'ɩ n ta ʊ, ɩ nyɩnta ʊ bɩ, ɩbɩɩ tɩrga. Ɩbɩɩ mɩŋŋa, bala, ɩbɩɩ ɩ dʊdɔ ka kan tɩrgabaa kɩ.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Kʊ ŋ y'a ka wosogʊɔɔ ma n bra kan ɩ lɛsinnɩsorazannɔ hɔ kɩ bɩ, kɛɛrɛ bɩ, ɩbɩɩ ma ka ŋ ʊ kʊ ŋ n'a mi sɔ, naa ŋ y'a ga m.»
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Mɔɔ ma mannɩjaa bɩ n'a hɩrɛ, a ʊ: «Sɩra m, Zuuba Woso paŋŋa k'a jire ba ʊ zaa, ɩbɩɩ dʊdɔkarɛrɔ wɔɔ sɩra m, bɩ ŋ tɩrga sɔ.»
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Malɛɛka si hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo wosogure burə ʊ. N n paŋŋa ka ʊ k'a sɛ n gʊɔɔ bɩ.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Fɩnfɩr gandaara n na gʊɔɔ wɔɔ ma. Ŋ n Woso k'a so kʊsɩrɔ nɔɔn duro ʊ bɩ sʊnsɔ wʊ. Ŋ lɛ baa k'a bɔ a taam, k'a a lɛ bɔ Woso ʊ y.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Malɛɛka soor hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo hɔturma bɩ cirbəəduu bɩ ra. A cirbəə bɩncɛ bɩ n a ba monsigə bimm…. Gʊɔɔ n'a nɛɛm sʊm fɩryɩrɛ nɔ ʊ.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Ŋ n arzana Woso bɩ sʊnsɔ wʊ, ŋ fɩryɩrɛ kan ŋ nyinno wɔɔ kɩ minto, bɩ ŋ heer n a lʊr a zibəə bʊnyaarɔ wɔɔ minto y.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Malɛɛka sɔrdɩ hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo Efratɩ kɔ gʊta b'ʊ. Hi bɩ n gaan k'a zaa to cinno kʊ ŋ n'a tom dɔjɩr ʊ rɔ wɔɔ cenle minto.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Bɩ jɛ ʊ bɩ, mɔɔ zinəro yɩ kaakʊ, ŋnɩ bɔ kʊ ʊ kan ŋʊɩɩkannɔ kɩ, ŋnɩ bɔ mɩnda bɩ lɛ ʊ kan hɔturma bɩ lɛ kɩ, ŋʊaarlɛsinnɩsorazaa lɛ kɩ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Zinəro wɔɔ duro nɩ hoserlo barɛ. Ta ŋ nawʊm durnya haay cinno wɔɔ zi k'a yaa ŋ so kʊ ma yar k'a nɩ nyɩntaŋ ʊ Woso paŋŋa k'a jire ba ʊ zaa dɔmɩm gʊta hinni ʊ bɩ tɔ ma.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 «Ba n na: Zɛ mɔɔ nawʊrɛ, am koor hɔ bɩ m. Mimbirenyɩntazaa m gʊaa k'a nɩ dɔrɛ a huuro ma, a n a zu a ʊ y, a yaa ta dɩgɩ, a a nyannɩ hɩnka bɩ m.»
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Zinəro wɔɔ cinno wɔɔ so kʊ ma bɩncɛ kʊ n n'a birm *ebree lemim m Armagedɔn b'ʊ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Malɛɛka saanhɩna hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo hɩnhɛr nɔ ʊ. Leer paŋŋazaa n a to cirbəəduu bɩ zeezi Wosocɛ ʊ b'ʊ, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «A ba an nya!»
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Kɛɛrɛ bɩ, bramanyakɩrɔ, leerlo kan bramahəənsirero kɩ, taranyiŋŋəre paŋŋazaa kɩ nyɩnta ʊ. Hɔ kʊ gʊaa bʊr durnya ʊ, taranyiŋŋəre naa do lɔɔ n nyɩnta ʊ cɩna y.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Kʊnɔ gʊta bɩ n a zɛ kumbir lɛ kaakʊ, tararɔ kʊnɔrɔ n wurgə. Woso *Babɩlɔnnɩ gʊta bɩ tɔ da a nɔ ʊ, k'a nɔmaa dɩvɛn laaga k'a nɩ hirm bɩ kɩnka ma.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Kʊrɔ kʊ hi bɩr ŋ ma rɔ wɔɔ haay n nyaam, n n a ya, n n ciro yɩ sɔ y.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Lajaa gandaarɔ ŋ cilo n a zɔ busi-busi ma n a to brama, ŋnɩ b'a da gʊɔɔ wɔɔ ra. Gʊɔɔ wɔɔ n Woso sʊnsɔ wʊ, kʊsɩ lajaa k'a nyɔɔ bɩ minto, bala, kʊsɩ m, a paŋŋa n ta ʊ gʊta.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.