Apocalipse 16

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mɔɔ leer gʊta ma an a to Wosocɛ bɩ zeezi, an n'a hɩm malɛɛka saanhɩnarɔ wɔɔ m, a ʊ: «K'a ta, a Woso nɔmaa k'a nɩ laaga saanhɩnarɔ wɔɔ ʊ rɔ wɔɔ lo tara burə ʊ!»
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Lɛɛkarɛ malɛɛka bɩ n ta, an aa a laaga hɔ bɩ lo tara burə ʊ. Nyim bʊnyaa k'a nɩ busum gʊta y'a da gʊɔɔ kʊ ŋ nɩ hɔturma bɩ makra m, ŋn'a bɔkʊrɛ bɩ daŋ ʊ rɔ wɔɔ ʊ.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Malɛɛka hɩɩya hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo higʊta burə ʊ. Hi bɩ n a ba am gər ma hɔ bɩ m. Hɔɔmɩsɩɩrɔ kʊ ŋ nɩ hi bɩ nɔ ʊ rɔ wɔɔ n gɩnga.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Malɛɛka kaakʊ hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo kɔyaarɔ ʊ, himinyaarɔ kɩ ʊ, ŋn'a ba ma.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Mɔɔ malɛɛka k'a so hi ʊ bɩ leer ma, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «Ɩbɩɩ k'ɩ n ta ʊ, ɩ nyɩnta ʊ bɩ, ɩbɩɩ tɩrga. Ɩbɩɩ mɩŋŋa, bala, ɩbɩɩ ɩ dʊdɔ ka kan tɩrgabaa kɩ.
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Kʊ ŋ y'a ka wosogʊɔɔ ma n bra kan ɩ lɛsinnɩsorazannɔ hɔ kɩ bɩ, kɛɛrɛ bɩ, ɩbɩɩ ma ka ŋ ʊ kʊ ŋ n'a mi sɔ, naa ŋ y'a ga m.»
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Mɔɔ ma mannɩjaa bɩ n'a hɩrɛ, a ʊ: «Sɩra m, Zuuba Woso paŋŋa k'a jire ba ʊ zaa, ɩbɩɩ dʊdɔkarɛrɔ wɔɔ sɩra m, bɩ ŋ tɩrga sɔ.»
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Malɛɛka si hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo wosogure burə ʊ. N n paŋŋa ka ʊ k'a sɛ n gʊɔɔ bɩ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Fɩnfɩr gandaara n na gʊɔɔ wɔɔ ma. Ŋ n Woso k'a so kʊsɩrɔ nɔɔn duro ʊ bɩ sʊnsɔ wʊ. Ŋ lɛ baa k'a bɔ a taam, k'a a lɛ bɔ Woso ʊ y.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Malɛɛka soor hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo hɔturma bɩ cirbəəduu bɩ ra. A cirbəə bɩncɛ bɩ n a ba monsigə bimm…. Gʊɔɔ n'a nɛɛm sʊm fɩryɩrɛ nɔ ʊ.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Ŋ n arzana Woso bɩ sʊnsɔ wʊ, ŋ fɩryɩrɛ kan ŋ nyinno wɔɔ kɩ minto, bɩ ŋ heer n a lʊr a zibəə bʊnyaarɔ wɔɔ minto y.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Malɛɛka sɔrdɩ hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo Efratɩ kɔ gʊta b'ʊ. Hi bɩ n gaan k'a zaa to cinno kʊ ŋ n'a tom dɔjɩr ʊ rɔ wɔɔ cenle minto.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Bɩ jɛ ʊ bɩ, mɔɔ zinəro yɩ kaakʊ, ŋnɩ bɔ kʊ ʊ kan ŋʊɩɩkannɔ kɩ, ŋnɩ bɔ mɩnda bɩ lɛ ʊ kan hɔturma bɩ lɛ kɩ, ŋʊaarlɛsinnɩsorazaa lɛ kɩ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Zinəro wɔɔ duro nɩ hoserlo barɛ. Ta ŋ nawʊm durnya haay cinno wɔɔ zi k'a yaa ŋ so kʊ ma yar k'a nɩ nyɩntaŋ ʊ Woso paŋŋa k'a jire ba ʊ zaa dɔmɩm gʊta hinni ʊ bɩ tɔ ma.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 «Ba n na: Zɛ mɔɔ nawʊrɛ, am koor hɔ bɩ m. Mimbirenyɩntazaa m gʊaa k'a nɩ dɔrɛ a huuro ma, a n a zu a ʊ y, a yaa ta dɩgɩ, a a nyannɩ hɩnka bɩ m.»
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Zinəro wɔɔ cinno wɔɔ so kʊ ma bɩncɛ kʊ n n'a birm *ebree lemim m Armagedɔn b'ʊ.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Malɛɛka saanhɩna hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo hɩnhɛr nɔ ʊ. Leer paŋŋazaa n a to cirbəəduu bɩ zeezi Wosocɛ ʊ b'ʊ, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «A ba an nya!»
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Kɛɛrɛ bɩ, bramanyakɩrɔ, leerlo kan bramahəənsirero kɩ, taranyiŋŋəre paŋŋazaa kɩ nyɩnta ʊ. Hɔ kʊ gʊaa bʊr durnya ʊ, taranyiŋŋəre naa do lɔɔ n nyɩnta ʊ cɩna y.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Kʊnɔ gʊta bɩ n a zɛ kumbir lɛ kaakʊ, tararɔ kʊnɔrɔ n wurgə. Woso *Babɩlɔnnɩ gʊta bɩ tɔ da a nɔ ʊ, k'a nɔmaa dɩvɛn laaga k'a nɩ hirm bɩ kɩnka ma.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Kʊrɔ kʊ hi bɩr ŋ ma rɔ wɔɔ haay n nyaam, n n a ya, n n ciro yɩ sɔ y.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Lajaa gandaarɔ ŋ cilo n a zɔ busi-busi ma n a to brama, ŋnɩ b'a da gʊɔɔ wɔɔ ra. Gʊɔɔ wɔɔ n Woso sʊnsɔ wʊ, kʊsɩ lajaa k'a nyɔɔ bɩ minto, bala, kʊsɩ m, a paŋŋa n ta ʊ gʊta.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.