Apocalipse 16

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɔɔ leer gʊta ma an a to Wosocɛ bɩ zeezi, an n'a hɩm malɛɛka saanhɩnarɔ wɔɔ m, a ʊ: «K'a ta, a Woso nɔmaa k'a nɩ laaga saanhɩnarɔ wɔɔ ʊ rɔ wɔɔ lo tara burə ʊ!»
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Lɛɛkarɛ malɛɛka bɩ n ta, an aa a laaga hɔ bɩ lo tara burə ʊ. Nyim bʊnyaa k'a nɩ busum gʊta y'a da gʊɔɔ kʊ ŋ nɩ hɔturma bɩ makra m, ŋn'a bɔkʊrɛ bɩ daŋ ʊ rɔ wɔɔ ʊ.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Malɛɛka hɩɩya hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo higʊta burə ʊ. Hi bɩ n a ba am gər ma hɔ bɩ m. Hɔɔmɩsɩɩrɔ kʊ ŋ nɩ hi bɩ nɔ ʊ rɔ wɔɔ n gɩnga.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Malɛɛka kaakʊ hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo kɔyaarɔ ʊ, himinyaarɔ kɩ ʊ, ŋn'a ba ma.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Mɔɔ malɛɛka k'a so hi ʊ bɩ leer ma, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «Ɩbɩɩ k'ɩ n ta ʊ, ɩ nyɩnta ʊ bɩ, ɩbɩɩ tɩrga. Ɩbɩɩ mɩŋŋa, bala, ɩbɩɩ ɩ dʊdɔ ka kan tɩrgabaa kɩ.
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Kʊ ŋ y'a ka wosogʊɔɔ ma n bra kan ɩ lɛsinnɩsorazannɔ hɔ kɩ bɩ, kɛɛrɛ bɩ, ɩbɩɩ ma ka ŋ ʊ kʊ ŋ n'a mi sɔ, naa ŋ y'a ga m.»
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Mɔɔ ma mannɩjaa bɩ n'a hɩrɛ, a ʊ: «Sɩra m, Zuuba Woso paŋŋa k'a jire ba ʊ zaa, ɩbɩɩ dʊdɔkarɛrɔ wɔɔ sɩra m, bɩ ŋ tɩrga sɔ.»
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Malɛɛka si hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo wosogure burə ʊ. N n paŋŋa ka ʊ k'a sɛ n gʊɔɔ bɩ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Fɩnfɩr gandaara n na gʊɔɔ wɔɔ ma. Ŋ n Woso k'a so kʊsɩrɔ nɔɔn duro ʊ bɩ sʊnsɔ wʊ. Ŋ lɛ baa k'a bɔ a taam, k'a a lɛ bɔ Woso ʊ y.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Malɛɛka soor hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo hɔturma bɩ cirbəəduu bɩ ra. A cirbəə bɩncɛ bɩ n a ba monsigə bimm…. Gʊɔɔ n'a nɛɛm sʊm fɩryɩrɛ nɔ ʊ.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ŋ n arzana Woso bɩ sʊnsɔ wʊ, ŋ fɩryɩrɛ kan ŋ nyinno wɔɔ kɩ minto, bɩ ŋ heer n a lʊr a zibəə bʊnyaarɔ wɔɔ minto y.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Malɛɛka sɔrdɩ hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo Efratɩ kɔ gʊta b'ʊ. Hi bɩ n gaan k'a zaa to cinno kʊ ŋ n'a tom dɔjɩr ʊ rɔ wɔɔ cenle minto.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Bɩ jɛ ʊ bɩ, mɔɔ zinəro yɩ kaakʊ, ŋnɩ bɔ kʊ ʊ kan ŋʊɩɩkannɔ kɩ, ŋnɩ bɔ mɩnda bɩ lɛ ʊ kan hɔturma bɩ lɛ kɩ, ŋʊaarlɛsinnɩsorazaa lɛ kɩ.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Zinəro wɔɔ duro nɩ hoserlo barɛ. Ta ŋ nawʊm durnya haay cinno wɔɔ zi k'a yaa ŋ so kʊ ma yar k'a nɩ nyɩntaŋ ʊ Woso paŋŋa k'a jire ba ʊ zaa dɔmɩm gʊta hinni ʊ bɩ tɔ ma.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 «Ba n na: Zɛ mɔɔ nawʊrɛ, am koor hɔ bɩ m. Mimbirenyɩntazaa m gʊaa k'a nɩ dɔrɛ a huuro ma, a n a zu a ʊ y, a yaa ta dɩgɩ, a a nyannɩ hɩnka bɩ m.»
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Zinəro wɔɔ cinno wɔɔ so kʊ ma bɩncɛ kʊ n n'a birm *ebree lemim m Armagedɔn b'ʊ.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Malɛɛka saanhɩna hɔ bɩ n a laaga hɔ bɩ lo hɩnhɛr nɔ ʊ. Leer paŋŋazaa n a to cirbəəduu bɩ zeezi Wosocɛ ʊ b'ʊ, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «A ba an nya!»
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Kɛɛrɛ bɩ, bramanyakɩrɔ, leerlo kan bramahəənsirero kɩ, taranyiŋŋəre paŋŋazaa kɩ nyɩnta ʊ. Hɔ kʊ gʊaa bʊr durnya ʊ, taranyiŋŋəre naa do lɔɔ n nyɩnta ʊ cɩna y.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Kʊnɔ gʊta bɩ n a zɛ kumbir lɛ kaakʊ, tararɔ kʊnɔrɔ n wurgə. Woso *Babɩlɔnnɩ gʊta bɩ tɔ da a nɔ ʊ, k'a nɔmaa dɩvɛn laaga k'a nɩ hirm bɩ kɩnka ma.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Kʊrɔ kʊ hi bɩr ŋ ma rɔ wɔɔ haay n nyaam, n n a ya, n n ciro yɩ sɔ y.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Lajaa gandaarɔ ŋ cilo n a zɔ busi-busi ma n a to brama, ŋnɩ b'a da gʊɔɔ wɔɔ ra. Gʊɔɔ wɔɔ n Woso sʊnsɔ wʊ, kʊsɩ lajaa k'a nyɔɔ bɩ minto, bala, kʊsɩ m, a paŋŋa n ta ʊ gʊta.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.