João 4

Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Kaneko kasike, e Sudia aneng fian so, Galili aneng fian so, beem mutuk em aneng fian Samalia ka kel kakamale kale.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Keko beli, em Galili aneng kolewse ding dim bakate, e Samalia aneng fian em abiw mutuk Sikal em dim mewso kalo unse kale. Ka e, sua kel akate, awalik kumel Sekow e akalem min Yosew elo kawin anung mak dulewse kale.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yesus em ka bise ding dim bakate, ataan mutuk doung angei, Yesus e unomin em kal e gal kuw kelewse kasike, kawin tem ok dulukabiliw dim ka kel teinse kale. Sua kel akate, awalik kumel Sekow e ok kawin tem be dikese kale.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Dakalase kate, Samalia kawtiw so, Suda kawtiw so, kawtiw bi mewso kelinba kekabiliw kasike, Samalia aneng fian waneng bu yol angeko, bokolewomelu: “Ibo! Ne Samalia waneng nete kate, ku Suda kunum kebelew te. Nimtew angom ete ku nelo ok angom dakalabelew a?”, dangsu kale.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Dangui, Yesus e yan weng bokoumomele: “Ku Sunbin-Got em kunum waneng ilo duyembe bamki so eisneng be kal keko, ‘Ok nemena!’ kange kunum nakati fein kal kenemew tewe, ku nakalem ete dakalalomelew: ‘Ku ok finik so keloke ok be dunema!’, nangew kano, ne kulo fein dukemoki te.”, wangse kale.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Wangei, u bokolewomelu: “Kamok kutaka! Ku ok sen banim kate, kawin tem ok be diw kalak kebe kasike, ok finik so ok nangew ok be nal kel kulokolew a?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ku nukalem kunum mongom Sekow elo bakilewkabelew kunum kute sako? Nimtew angom? Sua kel akate, e kawin tem ok kale dikelei, eso, akalem muluwel iso, akalem samal mesesem mesesem iso, alik alik i diwkuw diwkuw kale kel ok duluko, wanenaliw kasike.”, dangsu kale.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Dangui, e yan weng bokoumomele: “Nimin kunum waneng ite mak kawin tem beem ok kale duluko, waniw tewe, i iti ok tew danong danong kemokoliw te.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Kate, nimin kunum waneng ite mak nem ilo duyemoki ok be waniw tewe, i diwkuw diwkuw nam iti ok tew kemiw te. Nimtew angom? Duyemoki ok be kunum waneng im mutuk kel be diwkuw telemin keyemkabe ok miktem atew keyemeko, diwkuw diwkuw finik so bin keyemoke kasike.”, wangse kale.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Wangse kate, u em fakam weng beem mongom e kilele dolon kelinba keko, yan weng bokolewomelu: “Kamok kutaka! Ku nangbelew ok be dunema! Dunemew kano, ne wani tewe, ne iti ok tew keko, kale kel teleko, kawin tem beem ok be nam iti dulami te.”, dangsu kale.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Dangui, e bokoumomele: “Kukalem kimok elo debele tala!”, wangei,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 u yan weng bokolewomelu: “Ne kunum banim waneng nete te.”, dangsu kale.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Teing abi kel kunum mak kuluselew kate, kameem kuso be kunum be kimok bate. Fein weng nangbelew kasike.”, wangse kale.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Wangei, u bokolewomelu: “Wee kamok kutaka! Kame, ne kilele kal kelika! Ku Sunbin-Got em bontem dim bakamin kunum mak kute te!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Kasike kame nelo bokonemolewka! Nimtew angom ete Samalia kawtiw num awalik kumel i amgu tikin kalo uneko, Sunbin-Got em wiin ka kel daolew kekabiliw kate, Suda kawtiw yukati Selusalem abiw mutuk fian ete kuw em wiin fian daolew kemaliw kukuw gelewkabiliw a?”, dangeko, dakalasu kale.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Dangui, Yesus e yan weng bokoumomele: “Ku nem weng kale kilele kiliko, ibolow fukunemolewka! Mewso keloke ding dim kabalak e, amgu kale kel so, Selusalem abiw mutuk fian kel so, alik alik yu Aatim em wiin fian daokemin kukuw gelewinba kelokoliw te.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Samalia kasel yu Sunbin-Got elo kilele kal kelewinba kesomi, em wiin fian be sak daolewkabiliw kawtiw kebiliw kate, Suda kawtiw nu elo kilele kal keko, em wiin fian be fein daolewkabuluw te. Nimtew angom? Suda kawtiw nu Sunbin-Got eso, kawin dim kaleem kasel alik alik iso, im mutuk kawtiw kebomi, finik so kulomin deiw be kilele kal keko, mali ilo kukuyemkabuluw kasike.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kate, mewso keloke ding dim be kame fiteweko, fein kelaka. Kameem ding dim bakate, Aatim em wiin fian daolew kemiw kunum waneng i elo kiol fein kukuw so, Sunbin-Finik em kitil so, daolew kemoliwka! Feinka! Kame kuw Aatim e kanekabiliw kukuw gelewkabiliw kunum waneng ilo fenkabe te.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Nimtew angom? Sunbin-Got e kal so kun so ba kate, finik fukfuka kuw Sunbin-Got ete kasike. Nimin kunum waneng ite mak em wiin fian daolew kemiw tewe, em wiin fian be ken fein kukuw so, Sunbin-Finik em kitil so, beem dim kuw daolew kemoliwka!”, wangse kale.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Wangei, u bokolewomelu: “Ne kal kelite: Deiw mak ding mak Mesaya toloke te. Sunbin-Got e kunum beelo akalem wiin so amkoko, kolei, e kawtiw nulo fein dokoyemoke te. Em toloke ding dim kabalak e, e mesesem eisneng alik alik be kaim dim dako, nulo kilele bokoyemoke te.”, dangsu kale.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Dangui, e yan weng bokoumomele: “Kom angbelew kunum be nakalem ete te!”, wangse kale.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Wangse ding bakate, akalem gelewkabiliw kunum i iti em mit mewso teleko, atemiwete: Yesus so, waneng mak uso, alew i weng bokolew bokolew kebiliwi, i yetemeko, yol angsiliw kale. Kate, gelewkabe kunum mak elo dakalaleko, bokolewomele: “Ku Suda kunum kute te! Nimtew angom ete ku Samalia waneng kaluso weng bakabelew a?”, dangeko, dakalalinba kesiliw kale.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Keko beli, waneng bu ukalem ok sen be ka koleweko, ukalem abiw mutuk fian kalo uneko, abiw mutuk kasel ilo bokoyemomelu:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Fongate akate alik alik yu mak kunum mak em fukun tololiwka! Kunum be nem sua em kekabi eisneng alik alik be kilele mongom so kal keko, dolon fitew dim danemeko, bokonem kembe te. Kunum be Mesaya ete sako?”, yangsu kale.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Yangui, kawtiw banban um yangsu weng be kiliko, abiw mutuk be koleweko, Yesus elo atebam unsiliw kale.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Beli, beem ding bakate, akalem gelewkabiliw kunum i Yesus elo bokolewomeliw: “Kukuyemin kunum kutaka! Ku wanin kale wana!”, dangsiliw kate,
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Yesus e yan weng bokoyemomele: “Babo! Nem wanin wanenembi wanin be yu kal kelinba keko, akokow kebiliw te!”, yangse kale.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Yangei, i bokolew bokolew kesomeliw: “Kante wanin de teleko, elo dulew kembe ya?”, ange ange kesiliw kasike,
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Yesus e ilo kilele bokoyemomele: “Namdase Sunbin-Got em ibolow fukunin geleweko, akalem nelo dunembe aluwbamin be fein keleweko, banim kemin be nakalem wanin atew te.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Yu bokolomeliw: ‘Kameem ding dim kabalak e, ketket teben kel kayow kelei, wanin musun wanin memen keko, wanin kulomin ding dim kelaka!’, angakabiliw kate, yu kilele kiin so gol atemina! Wanin musun banban akal yom fok ange kasike.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Feinka! Kameem ding dim bakate, musun wanin be kulukabiliw kawtiw i ikalem aluwbamin beem yan kuluko, wanin be sunsun finik so bin dim ka kel kubul kulu dukukabiliw te. Dukusomeliwi, musun kayak em wanin kaikabiliw kunum waneng so, kulu dukukabiliw kunum waneng iso, alik alik i makuw bongguko, kalfong fian kuw kulukabiliw te.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Feinka! Kawtiw im bakamkakabiliw weng be fein te. I bokolomeliw: ‘Musun sen kayak em aluwbamin kunum mak wanin musun kailoke kate, ibik ete, nanew aluwbamin kunum mak wanin yom be kuloke te.’, angakabiliw te.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Beemdiw, yu kale kel wanin kailinba kekabiliw te. Nanew kawtiw i kun kuluko, bukesiliw kate kame, ne yulo yemdalii, yu uneko, wanin musun wanin be kubul duku keloliwka!”, yangse kale.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Beli, beem ding dim bakate, Samalia aneng fian em abiw mutuk beem kasel i waneng buum “E nem sua em kekabi eisneng alik alik be kilele mongom so kal keko, dolon fitew dim danemeko, bokonemse kai!”, yangsu weng be kiliko, Yesus elo “Fein!”, dangsiliw kale.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Dangeko, elo bokolewomeliw: “Nuso kale kel bolewka!”, dangsiliw kasike, e alew ding mak iso alse kale.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Bomelei, kawtiw banban mak em kukuyemse weng be kiliko, elo “Fein!”, dangsiliw kale.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Dangesomi, waneng buulo bokoumomeliw: “Sua kel akate, nu kom nulo nange kembelew weng be kiliko, elo ‘Fein!’, dangsuluw te. Kate kame, nu akalem nulo yange kembe weng be kilele kiliko, beem dulum elote elo ‘Fein!’, dangbuluw te! Feinka! E kawin dim kaleem kunum waneng num kuankemin deiw bul gewsi belei, okileweko, Sunbin-Got em mit finik so deiw kukuyemkabe kunum ete te.”, wangsiliw kale.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Beli, alew ding mak ka kel alse ding dim bakate, e ikalem abiw mutuk be iti koleweko, Galili aneng fian elo unse kale.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Sua kel akate, Yesus e bokolomele: “Sunbin-Got em bontem dim bakamin kunum mak akalem am dim kasel im kiin dim e wiin banim kunum atew ke alakabe te!”, angse kate kame,
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Galili aneng fian kasel i elo kalfongdeweko, dawtolo ikalem am dim elo debele talsiliw kale. Nimtew angom? Abanggayemse Ding ibolow fukunsiliw ding dim kabalak e, Galili kunum waneng ikati Selusalem abiw mutuk fian kalo uneko, Yesus em auk so kitil so kukuyemse eisneng be atemsiliw kasike.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Deiw mak ding mak e, Yesus e iti Kena abiw mutuk unse kale. Sua kel akate, e ka kel ok ayet ok sen tem duluko, dukusiliw ok be famdeko, wain ok ken kelewse kale.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Kebelei, alew e kililete: ‘Yesus e Sudia aneng fian koleweko, Galili aneng kaleelo talbe kai!’, dangiwi, e kilise kasike, e Kena abiw mutuk elote uneko, Yesus em fukun uneko, bokolewomele: “Ku fongate akate neso makuw Kafelneam abiw mutuk fian kalo uneko, nem min em wakamin be kilelew tololewka!”, dangse kale.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Dangei, Yesus e yan weng bokolewomele: “Yu kitil so auk so eisneng mak ateminba keliw tewe, yu nelo ‘Fein!’, nanginba keliw te!”, dangse kale.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Dangei, e bokolewomele: “Kamok Fian kutaka! Ku fongate akate kanel telew kano, mesik esik nem min atin kuw kuanemome o!”, dangse kale.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Dangei, e bokolewomele: “Ku finganemokolew te! Kom min e atin kuw nam kuane te. Finik so keko, ken bóke te.”, dangei, e em dange weng be wosuko, “Fein!”, dangeko, iti am unse kale.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Em deiw ka unse ding dim bakate, akalem weng afak kunum mali mak em fukun deiw talsomeliwi, bokolewomeliw: “Kom min e ken keko, finik so teinbe te!”, dangsiliw kale.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Dangiwi, e ilo dakalalomele: “Nal em ataan kak dim ete aul be ken kese ya?”, yangei, i yan weng bokolewomeliw: “Sin taw mutuk dim kel ete, kal mamin kim be goto angese te!”, dangsiliw kale.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Dangiwi, e ibolow fukuneko, kal kelete: “Beem ataan kak bakate, Yesus e bokonemomele: ‘Kom min e ken keko, finik so be te!’, nangese kai!”, angse kale. Angei, kak kunum beso, akalem amdiw kasel iso, alik alik i makuw Yesus elo “Fein!”, dangsiliw kale.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Kaleem kanese eisneng be Yesus em Sudia aneng fian koleweko, Galili aneng fian elo unse ding dim em auk teben auk so kitil so kese eisneng ete kale.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.