João 4
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Kaneko kasike, e Sudia aneng fian so, Galili aneng fian so, beem mutuk em aneng fian Samalia ka kel kakamale kale.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Keko beli, em Galili aneng kolewse ding dim bakate, e Samalia aneng fian em abiw mutuk Sikal em dim mewso kalo unse kale. Ka e, sua kel akate, awalik kumel Sekow e akalem min Yosew elo kawin anung mak dulewse kale.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yesus em ka bise ding dim bakate, ataan mutuk doung angei, Yesus e unomin em kal e gal kuw kelewse kasike, kawin tem ok dulukabiliw dim ka kel teinse kale. Sua kel akate, awalik kumel Sekow e ok kawin tem be dikese kale.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Dakalase kate, Samalia kawtiw so, Suda kawtiw so, kawtiw bi mewso kelinba kekabiliw kasike, Samalia aneng fian waneng bu yol angeko, bokolewomelu: “Ibo! Ne Samalia waneng nete kate, ku Suda kunum kebelew te. Nimtew angom ete ku nelo ok angom dakalabelew a?”, dangsu kale.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Dangui, Yesus e yan weng bokoumomele: “Ku Sunbin-Got em kunum waneng ilo duyembe bamki so eisneng be kal keko, ‘Ok nemena!’ kange kunum nakati fein kal kenemew tewe, ku nakalem ete dakalalomelew: ‘Ku ok finik so keloke ok be dunema!’, nangew kano, ne kulo fein dukemoki te.”, wangse kale.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Wangei, u bokolewomelu: “Kamok kutaka! Ku ok sen banim kate, kawin tem ok be diw kalak kebe kasike, ok finik so ok nangew ok be nal kel kulokolew a?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ku nukalem kunum mongom Sekow elo bakilewkabelew kunum kute sako? Nimtew angom? Sua kel akate, e kawin tem ok kale dikelei, eso, akalem muluwel iso, akalem samal mesesem mesesem iso, alik alik i diwkuw diwkuw kale kel ok duluko, wanenaliw kasike.”, dangsu kale.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Dangui, e yan weng bokoumomele: “Nimin kunum waneng ite mak kawin tem beem ok kale duluko, waniw tewe, i iti ok tew danong danong kemokoliw te.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Kate, nimin kunum waneng ite mak nem ilo duyemoki ok be waniw tewe, i diwkuw diwkuw nam iti ok tew kemiw te. Nimtew angom? Duyemoki ok be kunum waneng im mutuk kel be diwkuw telemin keyemkabe ok miktem atew keyemeko, diwkuw diwkuw finik so bin keyemoke kasike.”, wangse kale.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Wangse kate, u em fakam weng beem mongom e kilele dolon kelinba keko, yan weng bokolewomelu: “Kamok kutaka! Ku nangbelew ok be dunema! Dunemew kano, ne wani tewe, ne iti ok tew keko, kale kel teleko, kawin tem beem ok be nam iti dulami te.”, dangsu kale.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Dangui, e bokoumomele: “Kukalem kimok elo debele tala!”, wangei,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 u yan weng bokolewomelu: “Ne kunum banim waneng nete te.”, dangsu kale.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Teing abi kel kunum mak kuluselew kate, kameem kuso be kunum be kimok bate. Fein weng nangbelew kasike.”, wangse kale.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Wangei, u bokolewomelu: “Wee kamok kutaka! Kame, ne kilele kal kelika! Ku Sunbin-Got em bontem dim bakamin kunum mak kute te!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Kasike kame nelo bokonemolewka! Nimtew angom ete Samalia kawtiw num awalik kumel i amgu tikin kalo uneko, Sunbin-Got em wiin ka kel daolew kekabiliw kate, Suda kawtiw yukati Selusalem abiw mutuk fian ete kuw em wiin fian daolew kemaliw kukuw gelewkabiliw a?”, dangeko, dakalasu kale.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Dangui, Yesus e yan weng bokoumomele: “Ku nem weng kale kilele kiliko, ibolow fukunemolewka! Mewso keloke ding dim kabalak e, amgu kale kel so, Selusalem abiw mutuk fian kel so, alik alik yu Aatim em wiin fian daokemin kukuw gelewinba kelokoliw te.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samalia kasel yu Sunbin-Got elo kilele kal kelewinba kesomi, em wiin fian be sak daolewkabiliw kawtiw kebiliw kate, Suda kawtiw nu elo kilele kal keko, em wiin fian be fein daolewkabuluw te. Nimtew angom? Suda kawtiw nu Sunbin-Got eso, kawin dim kaleem kasel alik alik iso, im mutuk kawtiw kebomi, finik so kulomin deiw be kilele kal keko, mali ilo kukuyemkabuluw kasike.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kate, mewso keloke ding dim be kame fiteweko, fein kelaka. Kameem ding dim bakate, Aatim em wiin fian daolew kemiw kunum waneng i elo kiol fein kukuw so, Sunbin-Finik em kitil so, daolew kemoliwka! Feinka! Kame kuw Aatim e kanekabiliw kukuw gelewkabiliw kunum waneng ilo fenkabe te.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nimtew angom? Sunbin-Got e kal so kun so ba kate, finik fukfuka kuw Sunbin-Got ete kasike. Nimin kunum waneng ite mak em wiin fian daolew kemiw tewe, em wiin fian be ken fein kukuw so, Sunbin-Finik em kitil so, beem dim kuw daolew kemoliwka!”, wangse kale.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Wangei, u bokolewomelu: “Ne kal kelite: Deiw mak ding mak Mesaya toloke te. Sunbin-Got e kunum beelo akalem wiin so amkoko, kolei, e kawtiw nulo fein dokoyemoke te. Em toloke ding dim kabalak e, e mesesem eisneng alik alik be kaim dim dako, nulo kilele bokoyemoke te.”, dangsu kale.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Dangui, e yan weng bokoumomele: “Kom angbelew kunum be nakalem ete te!”, wangse kale.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Wangse ding bakate, akalem gelewkabiliw kunum i iti em mit mewso teleko, atemiwete: Yesus so, waneng mak uso, alew i weng bokolew bokolew kebiliwi, i yetemeko, yol angsiliw kale. Kate, gelewkabe kunum mak elo dakalaleko, bokolewomele: “Ku Suda kunum kute te! Nimtew angom ete ku Samalia waneng kaluso weng bakabelew a?”, dangeko, dakalalinba kesiliw kale.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Keko beli, waneng bu ukalem ok sen be ka koleweko, ukalem abiw mutuk fian kalo uneko, abiw mutuk kasel ilo bokoyemomelu:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Fongate akate alik alik yu mak kunum mak em fukun tololiwka! Kunum be nem sua em kekabi eisneng alik alik be kilele mongom so kal keko, dolon fitew dim danemeko, bokonem kembe te. Kunum be Mesaya ete sako?”, yangsu kale.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Yangui, kawtiw banban um yangsu weng be kiliko, abiw mutuk be koleweko, Yesus elo atebam unsiliw kale.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Beli, beem ding bakate, akalem gelewkabiliw kunum i Yesus elo bokolewomeliw: “Kukuyemin kunum kutaka! Ku wanin kale wana!”, dangsiliw kate,
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Yesus e yan weng bokoyemomele: “Babo! Nem wanin wanenembi wanin be yu kal kelinba keko, akokow kebiliw te!”, yangse kale.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Yangei, i bokolew bokolew kesomeliw: “Kante wanin de teleko, elo dulew kembe ya?”, ange ange kesiliw kasike,
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesus e ilo kilele bokoyemomele: “Namdase Sunbin-Got em ibolow fukunin geleweko, akalem nelo dunembe aluwbamin be fein keleweko, banim kemin be nakalem wanin atew te.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Yu bokolomeliw: ‘Kameem ding dim kabalak e, ketket teben kel kayow kelei, wanin musun wanin memen keko, wanin kulomin ding dim kelaka!’, angakabiliw kate, yu kilele kiin so gol atemina! Wanin musun banban akal yom fok ange kasike.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Feinka! Kameem ding dim bakate, musun wanin be kulukabiliw kawtiw i ikalem aluwbamin beem yan kuluko, wanin be sunsun finik so bin dim ka kel kubul kulu dukukabiliw te. Dukusomeliwi, musun kayak em wanin kaikabiliw kunum waneng so, kulu dukukabiliw kunum waneng iso, alik alik i makuw bongguko, kalfong fian kuw kulukabiliw te.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Feinka! Kawtiw im bakamkakabiliw weng be fein te. I bokolomeliw: ‘Musun sen kayak em aluwbamin kunum mak wanin musun kailoke kate, ibik ete, nanew aluwbamin kunum mak wanin yom be kuloke te.’, angakabiliw te.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Beemdiw, yu kale kel wanin kailinba kekabiliw te. Nanew kawtiw i kun kuluko, bukesiliw kate kame, ne yulo yemdalii, yu uneko, wanin musun wanin be kubul duku keloliwka!”, yangse kale.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Beli, beem ding dim bakate, Samalia aneng fian em abiw mutuk beem kasel i waneng buum “E nem sua em kekabi eisneng alik alik be kilele mongom so kal keko, dolon fitew dim danemeko, bokonemse kai!”, yangsu weng be kiliko, Yesus elo “Fein!”, dangsiliw kale.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Dangeko, elo bokolewomeliw: “Nuso kale kel bolewka!”, dangsiliw kasike, e alew ding mak iso alse kale.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Bomelei, kawtiw banban mak em kukuyemse weng be kiliko, elo “Fein!”, dangsiliw kale.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Dangesomi, waneng buulo bokoumomeliw: “Sua kel akate, nu kom nulo nange kembelew weng be kiliko, elo ‘Fein!’, dangsuluw te. Kate kame, nu akalem nulo yange kembe weng be kilele kiliko, beem dulum elote elo ‘Fein!’, dangbuluw te! Feinka! E kawin dim kaleem kunum waneng num kuankemin deiw bul gewsi belei, okileweko, Sunbin-Got em mit finik so deiw kukuyemkabe kunum ete te.”, wangsiliw kale.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Beli, alew ding mak ka kel alse ding dim bakate, e ikalem abiw mutuk be iti koleweko, Galili aneng fian elo unse kale.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Sua kel akate, Yesus e bokolomele: “Sunbin-Got em bontem dim bakamin kunum mak akalem am dim kasel im kiin dim e wiin banim kunum atew ke alakabe te!”, angse kate kame,
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Galili aneng fian kasel i elo kalfongdeweko, dawtolo ikalem am dim elo debele talsiliw kale. Nimtew angom? Abanggayemse Ding ibolow fukunsiliw ding dim kabalak e, Galili kunum waneng ikati Selusalem abiw mutuk fian kalo uneko, Yesus em auk so kitil so kukuyemse eisneng be atemsiliw kasike.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Deiw mak ding mak e, Yesus e iti Kena abiw mutuk unse kale. Sua kel akate, e ka kel ok ayet ok sen tem duluko, dukusiliw ok be famdeko, wain ok ken kelewse kale.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kebelei, alew e kililete: ‘Yesus e Sudia aneng fian koleweko, Galili aneng kaleelo talbe kai!’, dangiwi, e kilise kasike, e Kena abiw mutuk elote uneko, Yesus em fukun uneko, bokolewomele: “Ku fongate akate neso makuw Kafelneam abiw mutuk fian kalo uneko, nem min em wakamin be kilelew tololewka!”, dangse kale.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Dangei, Yesus e yan weng bokolewomele: “Yu kitil so auk so eisneng mak ateminba keliw tewe, yu nelo ‘Fein!’, nanginba keliw te!”, dangse kale.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Dangei, e bokolewomele: “Kamok Fian kutaka! Ku fongate akate kanel telew kano, mesik esik nem min atin kuw kuanemome o!”, dangse kale.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Dangei, e bokolewomele: “Ku finganemokolew te! Kom min e atin kuw nam kuane te. Finik so keko, ken bóke te.”, dangei, e em dange weng be wosuko, “Fein!”, dangeko, iti am unse kale.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Em deiw ka unse ding dim bakate, akalem weng afak kunum mali mak em fukun deiw talsomeliwi, bokolewomeliw: “Kom min e ken keko, finik so teinbe te!”, dangsiliw kale.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Dangiwi, e ilo dakalalomele: “Nal em ataan kak dim ete aul be ken kese ya?”, yangei, i yan weng bokolewomeliw: “Sin taw mutuk dim kel ete, kal mamin kim be goto angese te!”, dangsiliw kale.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Dangiwi, e ibolow fukuneko, kal kelete: “Beem ataan kak bakate, Yesus e bokonemomele: ‘Kom min e ken keko, finik so be te!’, nangese kai!”, angse kale. Angei, kak kunum beso, akalem amdiw kasel iso, alik alik i makuw Yesus elo “Fein!”, dangsiliw kale.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Kaleem kanese eisneng be Yesus em Sudia aneng fian koleweko, Galili aneng fian elo unse ding dim em auk teben auk so kitil so kese eisneng ete kale.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.