Gênesis 29

Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Keko beli, Sekow e iti uneko, bomelei, abiw ataan tele beem dulum elo unsomelei,
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 — ausente —
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 — ausente —
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Beli, Sekow e yetebin kawtiw biilo dakalalomele: “Yutaka! Yu nalem kawtiw a?”, yangse kale. Yangei, i yan weng bokolewomeliw: “Kalan aneng fian kasel nute te!”, dangsiliw kale.
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Dangiwi, Sekow e bokoyemomele: “Yu Nakol em min Alaban elo kal kebiliw beni, ba?”, yangei, i yan weng bokolewomeliw: “No, elo kal kebuluw te.”, dangsiliw kale.
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Dangiwi, e iti dakalalomele: “Alaban e ken alakabe ye?”, yangei, i bokolewomeliw: “No, ken alakabe te. Alaban em mun Elesel u mineng siwsiw so meme so makuw talbu be watema!”, dangsiliw kale.
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Dangiwi, e bokoyemomele: “Ataan taw mutuk ding be akate, yu siwsiw so meme so sam iti yemde teliw kae? Yu ilo ok duyemeko, iti yemde uneko, i ikalem mesesem mesesem wanbiliw eisneng be wanbiliw kano!”, yangse kale.
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Yangei, i bokolewomeliw: “Babo! Siwsiw so meme so samal alik alik biim teleko, makuw wensaniw ding dim bakate, nu kawin tem ok miktem beem tikin net kelewbe tum beelo gilik kelewsomi, ok yemenokoluw te.”, dangsiliw kale.
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Beem ding dim e, Elesel u alew em siwsiw so meme so yetebin waneng kebisu kasike, Sekow em mali yetebiliw kawtiw iso weng bokose ding kabalak be, uso, ukalem alew em yemde talsu samal biso, alik alik ikati kalo talsiliw kale.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Teliwi, Sekow e im teliw fein yetemeko, kawin tem ok miktem kalo uneko, kawin tem beem tikin net kelewsiliw tum sesel beelo gilik keleweko, akalem okis Alaban em samal biilo ok yemense kale.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Ok yemeneko, kalfongeko, amemeko, Elesel ulo falal keumse kale.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Falal keumsomelei, e ulo bokoumomele: “Ne kalew em neng Elebeka um min nete te.”, wangei, u kilisomi, yakoko, alew elo bokolewomin unsu kale.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Unui, Alaban e mun um weng be kilisomi, fongate akate yako uneko, akalem talal Sekow em fukun uneko, elo kalfongdewko, falal kelewsomelei, akalem am elo debele unse kale. Debele unei, Sekow e akalem kanelewse sang alik alik be okis elo bokolewse kale.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 Bokolewsomelei, Alaban gaaneko, bokolewomele: “Feinka! Ku nakalem kaim anung kute te!”, dangse kale.
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Bomelei, Alaban e Sekow elo bokolewomele: “Ku nakalem mam te. Kasike, ku nam sak kuw aulnembamolewka! Kame nelo bokonema! Aluwbamin beem yan e nimtew ete ibolow kelewbelew a?”, dangeko, dakalase kale.
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Keko beli, Alaban e mun seiw alew mak dukulei, i ka alenaliw kale. Umisik dukuse mun um wiin e, Elea, umteben dukuse mun um wiin e, Elesel ute kale.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Elea u kiin butbi waneng kesu kate, Elesel ute minggibi butbi fituminbi kesu waneng atite kuw waneng ute kale.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Beli, Sekow e ilo kiin so yetemeko, Elesel ulo ibolow mutuk fian keumse kasike, e Alaban elo bokolewomele: “Ben kel itol mak ne kom umteben mun seiw Elesel buum waneng kalik beem angom sak kuw aluwkemoki te.”, dangse kale.
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Dangei, Alaban e yan weng bokolewomele: “Kenka! Ku nakalem angin kasike, ne ulo kalfongso dukemi te. Nanew telemin kunum mak teleko, waneng seiw bu elo nam duyemi te. Kasike, ku ne so kuw bolewka!”, dangse kale.
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Dangei, fein e, Sekow e ben kel itol sak Alaban em aluwbamin aluwse kale. E Elesel ulo ibolow mutuk fian kuw keumse kasike, ben kel itol be, Sekow em dulum elote sak fong sukum ding kuw emdiw kelewse kale.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Ben kel itol biim fefe ding dim kele ding dim bakate, Sekow e Alaban elo bokolewomele: “Tiak ding ben kel itol kame banimse te. Kame, ku kom mun seiw buulo fein dunemolewka! Dunemew kano, ne ulo wamduii, uso neso alew nu dabele dabele keluma!”, dangse kale.
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Dangei, Alaban e wanin fian mak memem kesomi, abiw mutuk fian beem kasel alik alik ilo gaayemei, i fein kalfong wanin fian wanomin talsiliw kale.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Teliwi, mililiw mutuk danei, Alaban e Sekow elo funum funum kelewsomi, akalem umisik dukuse mun Elea wamdeko, Sekow em akalkemin dim kel koumei, eso uso i fein yemkal kesomi, kule kule kesiliw kale.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 Kaneko beli, Alaban em akalem mun seiw Elea ulo Sekow elo dulewse em ding kabalak e, e sak weng afak waneng mak akalem mun uso wamde unse kale. Sak weng afak waneng buum wiin e Silfa ute kale.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Kelesomelei, e fongate akate okis Alaban em fukun uneko, bokolewomele: “Wee kutaka! Ku nimtew angom ete nelo dasuw funum funum kenembelew a? Ne Elesel um dulum elote ben kel itol mak aluwbamin fian mak aluwkemsi kate, kame kusik nelo funum funum kenemeko, Elea ulo dunem kembelew kae!”, dangse kale.
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 Dangei, okis Alaban e talal beelo yan weng mak bokolewomele: “Nukalem aneng kawitw im kukuw e kanekote: Umisik dukukabiliw aul isik kunum kuliw ete, nenggelel i ibik ete kuw kunum kulukabiliw te.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Kasike kame, ben kel ding banimoke ding dim bakate, kalfong wanin akal banimei, ne umteben dukusi mun seiw Elesel bukati “Kom afam waneng keuma!”, kangeko, dukemoki te. Fein dukemoki kate, ku buum kulomin dulum elote iti ben kel itol mak auluwnembamolewka!”, dangse kale.
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Dangei, Sekow e “Kenka!”, dangeko, bomelei, ben kel ding banimse ding dim bakate, Alaban e fein akalem umteben dukuse mun seiw Elesel ukal Sekow elo dulewese kale.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Beem ding kabalak e, Alaban e sak weng afak waneng mak Elesel ukal duumse kale. Sak weng afak waneng buum wiin e Bilka ute kale.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Keko beli, Sekow so Elesel so ikati yemkal kesomi, kule kule kesiliw kale. Kesiliw kate, Sekow e afam waneng Elesel ulo ibolow mutuk fian keumeko, sun waneng Elea ulo kilele ibolow keuminba kebise kale.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Aluwdewbabelei, Yawe e atemomete: Sekow e Elea ulo gal ibolow keumbelei, atemse kasike, e sun waneng Elea ulo dokoumei, u aul kumun kesu kale. Kesu kate, afam waneng Elesel u kumun du keko, aul kumuninba kesu kale.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Keko beli, Elea u um seiw kunum aul dukuko, em wiin e “Uluben” dangsu kale. Nimtew angom? U bokolomelu: “Yawe e nem kal ilum netemeko, dokonemse te. Kame, nem imok e fein ibolow mutuk so kenemoka!”, angsu kale.
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Aneko, iti aul kumun so keko, iti kunum aul mak dukuko, bokolomelu: “Yawe e nem kal ilum be atenemeko, kilise te. Nem imok e nelo ibolow mutuk so keneminba kekabe kasike, ne iti aul kunum mak fakilewko, dukusi te.”, angesomi, aul beem wiin e “Simeon” dangsu kale.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Dangeko, iti aul kumum keko, kunum aul makso dukusu kale. Dukuko, bokolomelu: “Anfel e, nem imok e ibolow mutuk fian kenemei, ibolow ki makmak kebokoluw tako! Nimtew angom? Kunum alemsal mak kailsi kasike!”, angesomi, aul beem wiin e “Elibai” dangsu kale.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Fe e, u iti aul kumuneko, iti kunum aul mak dukuko, bokolomelu: “Yawe elo kuw dawsulemo!”, angeko, dukusu aul beem wiin e “Suda”, dangsu kale. Dangeko, iti aul makso dukulinba kesu kale.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.