Gênesis 29
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs ACF
1 Keko beli, Sekow e iti uneko, bomelei, abiw ataan tele beem dulum elo unsomelei,
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 — ausente —
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 — ausente —
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Beli, Sekow e yetebin kawtiw biilo dakalalomele: “Yutaka! Yu nalem kawtiw a?”, yangse kale. Yangei, i yan weng bokolewomeliw: “Kalan aneng fian kasel nute te!”, dangsiliw kale.
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Dangiwi, Sekow e bokoyemomele: “Yu Nakol em min Alaban elo kal kebiliw beni, ba?”, yangei, i yan weng bokolewomeliw: “No, elo kal kebuluw te.”, dangsiliw kale.
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Dangiwi, e iti dakalalomele: “Alaban e ken alakabe ye?”, yangei, i bokolewomeliw: “No, ken alakabe te. Alaban em mun Elesel u mineng siwsiw so meme so makuw talbu be watema!”, dangsiliw kale.
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Dangiwi, e bokoyemomele: “Ataan taw mutuk ding be akate, yu siwsiw so meme so sam iti yemde teliw kae? Yu ilo ok duyemeko, iti yemde uneko, i ikalem mesesem mesesem wanbiliw eisneng be wanbiliw kano!”, yangse kale.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Yangei, i bokolewomeliw: “Babo! Siwsiw so meme so samal alik alik biim teleko, makuw wensaniw ding dim bakate, nu kawin tem ok miktem beem tikin net kelewbe tum beelo gilik kelewsomi, ok yemenokoluw te.”, dangsiliw kale.
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Beem ding dim e, Elesel u alew em siwsiw so meme so yetebin waneng kebisu kasike, Sekow em mali yetebiliw kawtiw iso weng bokose ding kabalak be, uso, ukalem alew em yemde talsu samal biso, alik alik ikati kalo talsiliw kale.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Teliwi, Sekow e im teliw fein yetemeko, kawin tem ok miktem kalo uneko, kawin tem beem tikin net kelewsiliw tum sesel beelo gilik keleweko, akalem okis Alaban em samal biilo ok yemense kale.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Ok yemeneko, kalfongeko, amemeko, Elesel ulo falal keumse kale.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Falal keumsomelei, e ulo bokoumomele: “Ne kalew em neng Elebeka um min nete te.”, wangei, u kilisomi, yakoko, alew elo bokolewomin unsu kale.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Unui, Alaban e mun um weng be kilisomi, fongate akate yako uneko, akalem talal Sekow em fukun uneko, elo kalfongdewko, falal kelewsomelei, akalem am elo debele unse kale. Debele unei, Sekow e akalem kanelewse sang alik alik be okis elo bokolewse kale.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Bokolewsomelei, Alaban gaaneko, bokolewomele: “Feinka! Ku nakalem kaim anung kute te!”, dangse kale.
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Bomelei, Alaban e Sekow elo bokolewomele: “Ku nakalem mam te. Kasike, ku nam sak kuw aulnembamolewka! Kame nelo bokonema! Aluwbamin beem yan e nimtew ete ibolow kelewbelew a?”, dangeko, dakalase kale.
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Keko beli, Alaban e mun seiw alew mak dukulei, i ka alenaliw kale. Umisik dukuse mun um wiin e, Elea, umteben dukuse mun um wiin e, Elesel ute kale.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Elea u kiin butbi waneng kesu kate, Elesel ute minggibi butbi fituminbi kesu waneng atite kuw waneng ute kale.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Beli, Sekow e ilo kiin so yetemeko, Elesel ulo ibolow mutuk fian keumse kasike, e Alaban elo bokolewomele: “Ben kel itol mak ne kom umteben mun seiw Elesel buum waneng kalik beem angom sak kuw aluwkemoki te.”, dangse kale.
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Dangei, Alaban e yan weng bokolewomele: “Kenka! Ku nakalem angin kasike, ne ulo kalfongso dukemi te. Nanew telemin kunum mak teleko, waneng seiw bu elo nam duyemi te. Kasike, ku ne so kuw bolewka!”, dangse kale.
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Dangei, fein e, Sekow e ben kel itol sak Alaban em aluwbamin aluwse kale. E Elesel ulo ibolow mutuk fian kuw keumse kasike, ben kel itol be, Sekow em dulum elote sak fong sukum ding kuw emdiw kelewse kale.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ben kel itol biim fefe ding dim kele ding dim bakate, Sekow e Alaban elo bokolewomele: “Tiak ding ben kel itol kame banimse te. Kame, ku kom mun seiw buulo fein dunemolewka! Dunemew kano, ne ulo wamduii, uso neso alew nu dabele dabele keluma!”, dangse kale.
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Dangei, Alaban e wanin fian mak memem kesomi, abiw mutuk fian beem kasel alik alik ilo gaayemei, i fein kalfong wanin fian wanomin talsiliw kale.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Teliwi, mililiw mutuk danei, Alaban e Sekow elo funum funum kelewsomi, akalem umisik dukuse mun Elea wamdeko, Sekow em akalkemin dim kel koumei, eso uso i fein yemkal kesomi, kule kule kesiliw kale.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 Kaneko beli, Alaban em akalem mun seiw Elea ulo Sekow elo dulewse em ding kabalak e, e sak weng afak waneng mak akalem mun uso wamde unse kale. Sak weng afak waneng buum wiin e Silfa ute kale.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Kelesomelei, e fongate akate okis Alaban em fukun uneko, bokolewomele: “Wee kutaka! Ku nimtew angom ete nelo dasuw funum funum kenembelew a? Ne Elesel um dulum elote ben kel itol mak aluwbamin fian mak aluwkemsi kate, kame kusik nelo funum funum kenemeko, Elea ulo dunem kembelew kae!”, dangse kale.
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Dangei, okis Alaban e talal beelo yan weng mak bokolewomele: “Nukalem aneng kawitw im kukuw e kanekote: Umisik dukukabiliw aul isik kunum kuliw ete, nenggelel i ibik ete kuw kunum kulukabiliw te.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Kasike kame, ben kel ding banimoke ding dim bakate, kalfong wanin akal banimei, ne umteben dukusi mun seiw Elesel bukati “Kom afam waneng keuma!”, kangeko, dukemoki te. Fein dukemoki kate, ku buum kulomin dulum elote iti ben kel itol mak auluwnembamolewka!”, dangse kale.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Dangei, Sekow e “Kenka!”, dangeko, bomelei, ben kel ding banimse ding dim bakate, Alaban e fein akalem umteben dukuse mun seiw Elesel ukal Sekow elo dulewese kale.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Beem ding kabalak e, Alaban e sak weng afak waneng mak Elesel ukal duumse kale. Sak weng afak waneng buum wiin e Bilka ute kale.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Keko beli, Sekow so Elesel so ikati yemkal kesomi, kule kule kesiliw kale. Kesiliw kate, Sekow e afam waneng Elesel ulo ibolow mutuk fian keumeko, sun waneng Elea ulo kilele ibolow keuminba kebise kale.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Aluwdewbabelei, Yawe e atemomete: Sekow e Elea ulo gal ibolow keumbelei, atemse kasike, e sun waneng Elea ulo dokoumei, u aul kumun kesu kale. Kesu kate, afam waneng Elesel u kumun du keko, aul kumuninba kesu kale.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Keko beli, Elea u um seiw kunum aul dukuko, em wiin e “Uluben” dangsu kale. Nimtew angom? U bokolomelu: “Yawe e nem kal ilum netemeko, dokonemse te. Kame, nem imok e fein ibolow mutuk so kenemoka!”, angsu kale.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Aneko, iti aul kumun so keko, iti kunum aul mak dukuko, bokolomelu: “Yawe e nem kal ilum be atenemeko, kilise te. Nem imok e nelo ibolow mutuk so keneminba kekabe kasike, ne iti aul kunum mak fakilewko, dukusi te.”, angesomi, aul beem wiin e “Simeon” dangsu kale.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Dangeko, iti aul kumum keko, kunum aul makso dukusu kale. Dukuko, bokolomelu: “Anfel e, nem imok e ibolow mutuk fian kenemei, ibolow ki makmak kebokoluw tako! Nimtew angom? Kunum alemsal mak kailsi kasike!”, angesomi, aul beem wiin e “Elibai” dangsu kale.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Fe e, u iti aul kumuneko, iti kunum aul mak dukuko, bokolomelu: “Yawe elo kuw dawsulemo!”, angeko, dukusu aul beem wiin e “Suda”, dangsu kale. Dangeko, iti aul makso dukulinba kesu kale.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.