Gênesis 24
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs NAA
1 Beli, Yawe e Abalakam elo mesesem mesesem eisneng bamki fian so kelewse kale. Kelewei, deiw mak ding mak, Abalakam em fasel kelei, em ding awet kese dim kabalak e,
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 e akalem weng afak kawtiw im wiin so kak kunum fasel mak beelo bokolewomele: “Ku tala o! Teleko, kom teing de teleko, nem anggil dim melenema! Melenemsomi, weng fawtuk ayem weng mak bokonema!
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 — ausente —
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Dangei, em weng afak kunum be yan weng bokolewomele: “Ken kate, ne waneng seiw mak watemeko, “Wamde toloki te!”, angi kate, u ukalem angin so, ukalem aneng so ibolow fukunomi, neso tolomin gal kelu tewe, ne nono keloki a? Ne kom min beete dabeleko, kukalem sua kolew talselew dim kalo iti debele unoki meni, baya?”, dangeko, dakalase kale.
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Dakalalei, Abalakam e akalem weng afak kunum beelo bokolewomele: “Itel bate! Ku elo kanelom dabeleko, nakalem sua kolew talsi aneng kalo iti debele unokolew te!
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Yawe, abiil tikin alakabe Sunbin-Got e nelo aatim kusel im aneng fian so, nakalem angin so, biim dim namdeko, weng fawtuk ayem weng kitil weng mak bokonemomele: ‘Aneng fian kale kom muluwel dow ilo fein duyemoki te.’, nangse te. Nangse kasike kame, Sunbin-Got be akalem dabalakamin finik mak dabalako, emisik kamtolo unbelei, ku beem ibik elote gelew gelew unemolewka! Unesomelewi, kuso, nem min em waneng buso, kuso fein makuw tololiwka!
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Tolokoliw kate, waneng seiw bu ukalem angin kuw ibolow fukunomi, tolominba ibolow keko, gal kelu tewe, ku kom bokonembelew fawtuk ayem weng beelo akokow kelewko, kolewolewka! Kolewokolew kate, ku kanelo nem min kale nakalem kolew talsi aneng fian elo iti dabele unokolew te!”, dangse kale.
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Dangei, weng afak kunum be akalem teing de teleko, Abalakam em anggil dim melelewko, weng fawtuk ayem weng beelo bokolewse kale.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Bokolewsomelei, weng afak kunum be, akalem kamok Abalakam em king kel kamel samal mali mak so, on kisol kait ken so, alik eisneng be memen keko, kulusomi, Mesofotemia aneng fian kalo unse kale. Unbisomelei, deiw mak ding kabalak e, e Abalakam em ning Nakol em abiw mutuk fian dim kalo talse kale.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Ka teleko, ataan mewso tem unomin dim kese kasike, beem ding dim be, abiw mutuk fian kasel biim waneng seiwel i abiw mutuk fian koleweko, kawin tem ok beelo ok dulam talsiliw kale.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Koyemsomi, Sunbin-Got eso weng mak bokolomele: “Abalakam em Sunbin-Got Yawe kutaka! Kame ku nelo dokonemeko, nakalem kamok elo ibolow folok kelewa!
12 Então o servo orou: — Ó
13 Kameem ding dim e, abiw mutuk fian beem waneng seiwel alik alik i teleko, kawin tem ok kaleelo ok dulam tolokoliw te.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Tolokoliw kasike, ne waneng seiw mak ulo bokoumomeli: ‘Kom kingti telbelew ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dinema!’, wangoki te. Wangii, u nem wangsi weng be kiliko, yan weng mak bokonemomelu: ‘Kenka, ku wana! Wanesomi, ki kelew dim e, kom kamel samal bikati ok duyemoki te.’, nangeko, kanelu tewe, ne kilele kal kelite: Kusik nelo nangoku weng kale buum ibolow tem kel duumselew kasike, waneng bu Aisak em kalel keloku te. Feinka! Ku kanelew tewe, ne atemeko, kal kelite: ‘Ku nakalem kamok Abalakam elo ibolow folok kelewbelew kai!’, kangoki te.”, dangse kale.
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 Dangse dim bakate, Elebeka u abiw mutuk fian be koleweko, ok sen fian mak kingtiko, talsu kale. Elebeka bu Nakol so Milka so yemkal biim min Betuel em mun seiw ute kale. Kate Nakol e Abalakam em ning ete kasike, Abalakam e Elebeka um awalik kese kale.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 Elebeka bu waneng seiw atin kuw kiin abil butbi watebomin so kesu waneng kale. Keko beli, waneng bu kawin tem dak uneko, ukalem ok sen fian duluko, iti matem talsu kale. |alt="Woman at well" src="BA03029B.tif" size="col" ref="Talfut Kese 24:16"
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Iti matem talsu ding dim bakate, Abalakam em weng afak kunum be fongate akate uneko, um mit teleko, bokoumomele: “Kutaka! Kom kingti telbelew ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dinema!”, wangse kale.
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Wangei, u elo bokolewomelu: “Kenka, kamok! Ku wana!”, dangeko, ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dilewui, e ok wal wanse kale.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Waneko, ki kelei, u bokolewomelu: “Kom kamel samal bikati ok duyemii, ikal wanesomi, ki kelokoliw te.”, dangsu kale.
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Dangeko, fongate akate uneko, aluwbu ok atuk be samal im ok wanbin dim beelo busel kelewui, ok alelei, samal i wanesomeliwi, u iti kawin tem dak uneko, iti ok makso duluko, diyembului, kamel samal fian sesel alik alik i ki kesiliw kale.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Ki keliwi, Abalakam em weng afak kunum be um kanebu kukuw be diw atemeko, weng mak bokolinba kesomi, “Yawe akalem kuw ken eisneng kale kanelebe kai!”, angeko, ibolow tem kuw fukunse kale.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Keko beli, kamel biim ok ki wansiliw ding dim bakate, Abalakam em weng afak kunum be mesesem mesesem kait on kisol fian so be de matem dako, mutum dim kelebin kait so, teing tabum kelebin kait alew so, kait alik be seiw buulo duumse kale.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Duumeko, ulo dakalako, bokoumomele: “Ku kanem mun kate a? Kalew em am e abin dolon so meni gek biliw a? Nu ki keko, yelimel yom am kel akalokoluw mani, ba?”, wangse kale.
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Wangei, u yan weng bokolewomelu: “Ne Betuel em mun neli. E Nakol so Milka so yemkal im min te.”, dangeko,
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 iti bokolewomelu: “Kamel im wanin wanomin so, akalomin abin dolon akal be kasike, ku so, kukalem kamel so, alik alik yu makuw tololiwka!”, dangsu kale.
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Dangui, Abalakam em weng afak kunum be kalfong fian mak kulusomi, gatak wakas angeko, katin bukbuk Yawe em mit teineko,
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 em wiin fian daolewsomi, bokolewomele: “Nem kamok Abalakam em Sunbin-Got Yawe em wiin fian daolewbika! Nimtew angom? Akalem kiol kukuw so, em folok ibolow so, be nem kamok Abalakam elo fein kukulewkabe kasike. Yawe Sunbin-Got e nelo nemdeko, nem kamok em angin biim mit elo kenemse kasike.”, dangse kale.
27 E disse: — Bendito seja o
28 Dangsomelei, waneng seiw bu fongate akate yakoko, ukalem auk um am biliw kunum waneng ukalem dim kanelu sang be bokoyemomin yako unsu kale.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 Yako uneko, bokoyemui, Elebeka um fik Alaban e um yangu weng be kiliko, fongate akate kut elo kunum beem fukun uneko, kawin tem ok damin beem dim kalo atebam unse kale.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Nimtew angom? E Elebeka um weng sang kiliko, ukalem teing tabum alew so, mutum bok so, kait on kisol fian so be atemse kasike. Keko beli, e fongate akate uneko, kunum kawin tem ok mit mewso mobe kunum mak atemeko, beelo bokolewomele:
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 “Yawe kulo bamki so kekembe kunum kutaka! Nimtew angom ete ku kut kale kel mobelew a? Ne nakalem weng afak kunum ilo kitil weng bokoyemi kasike, i kukalem abin so, kamel im akalomin dim so, kilelyembiliw te.”, dangse kale.
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Dangei, aso i Alaban yemkal im am dim kalo unsiliw kale. Uneko, teliwi, Alaban e kamel im mesesem mesesem eisneng ilum so be de mit mit dukuko, ilo wanin duyemeko, ilo im akalkemin dim da koyemse kale. Koyemeko, Abalakam em weng afak kunum beelo ok dulu dulewei, e akalem yan gingse kale.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Gingsomelei, mali weng afak kunum mak Abalakam em weng afak kunum beelo wanin delew talsiliw kate, e yelimel ilo bokoyemomele: “Bayo! Wanomin wanin e kanesele kano! Kame, ne yulo weng mak bokoyemomin ibolow keli te.”, yangse kale. Yangei, Alaban e elo bokolewomele: “Kenka. Ku nulo bokoyema!”, dangse kale.
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Dangei, e ilo bokoyemomele: “Nete Abalakam em weng afak kunum nete te.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 Yawe Sunbin-Got e nem kamok elo bamki fian so kelewbelei, e on kisol banso, wiin so kunum kekabe te. Feinka! Meme so, siwsiw so, bulmakao so, on kisol tum win fian so, weng afak kunum waneng banban so, kamel so, donki so, mesesem mesesem eisneng banban be bamki fian so kelewkabe kasike, e wiin so kunum kamok kekabe te.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Keko beli, Sunbin-Got e nem kamok beem kalel fasel buulo dokoumei, u kunum aul mak dukusu te. Dukului, Abalakam e aul beelo akalem mesesem mesesem eisneng alik alik be dulewse te.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Duleweko, weng kitil weng mak nelo bokonemomele: ‘Ku fawtuk ayem weng mak nelo bokonema! Weng be kanekote: Ku kanelom Kenan aneng fian beem waneng mak wamde teleko, Aisak elo dulewokolew te!
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Kate, ku uneko, nakalem angin waneng mak fenemsomelewi, nakalem kaim atuk waneng mak kuluko, wamde telesomi, Aisak dulewew kano, e ulo kuloka!’, nangese te.
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Nangei, ne yan weng bokolewomeli: ‘Kate, waneng bu ‘Bayo!’, nangu tewe, ne nono keloki a?’, dangesi te.
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Dangii, e nelo bokonemomele: ‘Ne Yawe em weng gelewbi kunum kasike, e akalem dabalakamin finik mak dabalalei, emisik kamtolo unoke kasike, kom kakamokolew deiw beelo ken kekemoke te. Ken kekemoke kasike, ku nakalem kaim atuk seiw mak fendewko, wamde tololewka!
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Kate, ku seiw mak watemokolew kate, u ukalem angin ilo koyemomin ibolow kelinba kelu tewe, ku fawtuk ayem weng dunemselew weng be kolewko, Kenan aneng fian em waneng mak dulewolewka!’, nangse te.
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 Beli, kame kuinei, ne uneko, kawin tem ok dim kel Sunbin-Got elo weng bokolewi te. Elo bokolewomeli: ‘Yawe kutaka! Ku nem kamok Abalakam em Sunbin-Got kute te! Kame nelo dokonemewi, nem kaleem teli beem mongom ete dem ken so keloka!
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Ne kawin tem ok damin dim kale kel mobilii, waneng seiw mak ok dam tulu tewe, ne ulo dakalalomeli: ‘Kom ok sen dem so ok mak dunemew kano, ne wano yo!’, wangoki te.
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Wangii, u yan weng bokonemomelu: ‘Kenka, ok wana! Waneko, kamel imikal ok duyemoki te.’, nangu tewe, ne fein kal kelite: Yawe Sunbin-Got ku waneng buulo nakalem kamok em min em kalel galmoselew kai!’, dangesi te.
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Dangii, Elebeka u abiw mutuk koleweko, ok sen kingtiko, telesu te. Teleko, kawin tem ok kabalak elo ok dam uneko, iti tikin matem tului, ne ulo dakalalalomeli: ‘Ku ok mak dunemew kano, ne wano yo!’, wangesi te.
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Wangii, um kingti telbu ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dinemeko, bokonemomelu: ‘Ok wana! Waneko, kamel bikati ok duyemoki te.’, nangeko, u fein uneko, kamel ilo ok duyemesu te.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Duyemui, ne ulo dakalalomeli: ‘Ku kanem mun a?’, wangii, usik yan weng bokonemomelu: ‘Ne Nakol so Milka so yemkal biim min Betuel em aul te.’, nangesu te. Nangui, ne teing tabum so, mutum bok so, kisol fian eisneng beso duumeko,
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Yawe Sunbin-Got em mit katin bukbuk angeko, kalfong so gatak wakas angeko, nakalem kamok Abalakam em Sunbin-Got Yawe em wiin fian daolewsi te. Nimtew angom? E nelo nakalem kamok Abalakam em ning em mulkon um dim nemde telese kasike. Kame, ne ulo Abalakam em min Aisak elo kulok angomi, wamde toloki te. Wamde telii, e ulo fein kuloke te.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Keko beli, kame, yu nelo kilele yan weng mak bokonemoliwka! Yu nakalem kamok Abalakam elo ken kiol kuw kukuw kelomin ibolow kelewboliw beni, ba? Yu akalem ibolow fukuneko, nelo nomin eisneng mak ibolow fukunbiliw be, kilele bokonemoliwka! Bokonemiw tewe, nakal nakalem unomin deiw atemoki te.”, yangeko, dakalako, bokoyemse kale.
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Yangei, Alaban so Betuel so yelim i yan weng bokolewomeliw: “Yawe Sunbin-Got akalem ete kanelewse kasike, nu mesesem eisneng mak nam kesomi, “Babo!”, kanguw te.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Ku Elebeka so, makuw unesomeliwi, u kom kamok beem min kalel keloku te. Nimtew angom? Yawe Sunbin-Got e nulo kilele kukuyemse kasike.”, dangsiliw kale.
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Dangiwi, Abalakam em aluwbamin kunum be ikalem bokolewsiliw weng be kiliko, gatak wakas angeko, Yawe Sunbin-Got em mit elo keko, em wiin fian daolewse kale.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Daolewsomelei, e kait on kisol fian banban so, ilim on kisol fian so, kuluko, Elebeka ulo duumse kale. Duumeko, mesesem eisneng on kisol fian so mali mak ukalem auk so, fik so, yat ilo amen amen keyemse kale.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Keyemsomelei, anfel e, Abalakam em aluwbamin kunum so akalem angin bi so, i wanin wanbiko, akalsiliw kale.
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Yangei, Elebeka um auk so fik so bi elo bokolewomeliw: “Babo! Waneng seiw buso kale kel siliwi, king kel ding fenoliwka!”, dangsiliw kale.
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Dangiwi, Abalakam em aluwbamin kunum be yan weng bokoyemomele: “Yu nelo kanelom ‘Bayo!’, nangokoliw te! Yawe Sunbin-Got e nem deiw kiol kuw dem ken so kenemse kasike. Feinka! Ne iti uneko, nakalem kamok em mit mewso unokika!”, yangse kale.
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Yangei, i elo yan weng bokolewomeliw: “Nu Elebeka ulo gaaumuwi, u tulu kano, ulo dakalaluma! Um angoku um ibolow fukunin bete kuw gelewuma!”, dangsiliw kale.
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Dangesomeliwi, i Elebeka ulo bokoumomiliw: “Ku kom ibolow fukunin mak nulo bokoyema! Ku kunum kale so unokolew beni, ba?”, wangiwi, u yan weng bokoyemomelu: “No, ne eso makuw unokika!”, yangsu kale.
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 Yangui, Elebeka so, ukalem non wamgibu waneng bu so, Abalakam em aluwbamin kunum eso, akalem angin iso, alik alik im unomin memen kesiliw ding dim bakate,
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 waneng seiw buum angin i Elebeka ulo weng bamki so weng mak bokoumomeliw: “Nukalem nawkolon kutaka! Sunbin-Got e kulo bamki so kekemei, kom aul dukulokolew i banso banso kelokoliw tako! Kaneliwi, aul kailokoliw muluwel biim kitil e fian kuw kesomeliwi, ite keko, maka ilo kalak da koyemokoliw te!”, wangsiliw kale.
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Wangiwi, Elebeka so, ukalem aluumbamin waneng iso, alik alik i uneko, kamel im dim tein yak yak keliwi, Abalakam em aluwbamin kunum e folei, i elo gelew unsomeliwi, aneng be fein kolew unsiliw kale.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 — ausente —
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 — ausente —
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Angei, Elebeka ukal Aisak elo singam elote atemeko, fongate akate kamel im teineko, talsu dim koleweko,
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 Abalakam em aluwbamin kunum beelo dakalalomelu: “Kunum miyak talbe be kante ya?”, dangui, e yan weng bokoumomele: “Be nem kamok Aisak ete te!”, wangse kale. Wangei, u ilim mak kuluko, ukalem kiingen net kasisu kale.
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Kiingen net kasisalui, Aisak e telei, aluwbamin kunum be elo kanese sang alik alik be kilele bokolewse kale.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Bokolewsomelei, Aisak e Elebeka ulo akalem kuansu auk Sala um samal im kal benemin am elo wamde unse kale. Unesomelei, e Elebeka ulo fein kuluko, ulo ibolow mutuk fian kuw keumsomelei, yemkal i ka kel alenaliw kale.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.