Gênesis 24
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs ARA
1 Beli, Yawe e Abalakam elo mesesem mesesem eisneng bamki fian so kelewse kale. Kelewei, deiw mak ding mak, Abalakam em fasel kelei, em ding awet kese dim kabalak e,
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 e akalem weng afak kawtiw im wiin so kak kunum fasel mak beelo bokolewomele: “Ku tala o! Teleko, kom teing de teleko, nem anggil dim melenema! Melenemsomi, weng fawtuk ayem weng mak bokonema!
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 — ausente —
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Dangei, em weng afak kunum be yan weng bokolewomele: “Ken kate, ne waneng seiw mak watemeko, “Wamde toloki te!”, angi kate, u ukalem angin so, ukalem aneng so ibolow fukunomi, neso tolomin gal kelu tewe, ne nono keloki a? Ne kom min beete dabeleko, kukalem sua kolew talselew dim kalo iti debele unoki meni, baya?”, dangeko, dakalase kale.
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Dakalalei, Abalakam e akalem weng afak kunum beelo bokolewomele: “Itel bate! Ku elo kanelom dabeleko, nakalem sua kolew talsi aneng kalo iti debele unokolew te!
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 Yawe, abiil tikin alakabe Sunbin-Got e nelo aatim kusel im aneng fian so, nakalem angin so, biim dim namdeko, weng fawtuk ayem weng kitil weng mak bokonemomele: ‘Aneng fian kale kom muluwel dow ilo fein duyemoki te.’, nangse te. Nangse kasike kame, Sunbin-Got be akalem dabalakamin finik mak dabalako, emisik kamtolo unbelei, ku beem ibik elote gelew gelew unemolewka! Unesomelewi, kuso, nem min em waneng buso, kuso fein makuw tololiwka!
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 Tolokoliw kate, waneng seiw bu ukalem angin kuw ibolow fukunomi, tolominba ibolow keko, gal kelu tewe, ku kom bokonembelew fawtuk ayem weng beelo akokow kelewko, kolewolewka! Kolewokolew kate, ku kanelo nem min kale nakalem kolew talsi aneng fian elo iti dabele unokolew te!”, dangse kale.
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Dangei, weng afak kunum be akalem teing de teleko, Abalakam em anggil dim melelewko, weng fawtuk ayem weng beelo bokolewse kale.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Bokolewsomelei, weng afak kunum be, akalem kamok Abalakam em king kel kamel samal mali mak so, on kisol kait ken so, alik eisneng be memen keko, kulusomi, Mesofotemia aneng fian kalo unse kale. Unbisomelei, deiw mak ding kabalak e, e Abalakam em ning Nakol em abiw mutuk fian dim kalo talse kale.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Ka teleko, ataan mewso tem unomin dim kese kasike, beem ding dim be, abiw mutuk fian kasel biim waneng seiwel i abiw mutuk fian koleweko, kawin tem ok beelo ok dulam talsiliw kale.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Koyemsomi, Sunbin-Got eso weng mak bokolomele: “Abalakam em Sunbin-Got Yawe kutaka! Kame ku nelo dokonemeko, nakalem kamok elo ibolow folok kelewa!
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Kameem ding dim e, abiw mutuk fian beem waneng seiwel alik alik i teleko, kawin tem ok kaleelo ok dulam tolokoliw te.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Tolokoliw kasike, ne waneng seiw mak ulo bokoumomeli: ‘Kom kingti telbelew ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dinema!’, wangoki te. Wangii, u nem wangsi weng be kiliko, yan weng mak bokonemomelu: ‘Kenka, ku wana! Wanesomi, ki kelew dim e, kom kamel samal bikati ok duyemoki te.’, nangeko, kanelu tewe, ne kilele kal kelite: Kusik nelo nangoku weng kale buum ibolow tem kel duumselew kasike, waneng bu Aisak em kalel keloku te. Feinka! Ku kanelew tewe, ne atemeko, kal kelite: ‘Ku nakalem kamok Abalakam elo ibolow folok kelewbelew kai!’, kangoki te.”, dangse kale.
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 Dangse dim bakate, Elebeka u abiw mutuk fian be koleweko, ok sen fian mak kingtiko, talsu kale. Elebeka bu Nakol so Milka so yemkal biim min Betuel em mun seiw ute kale. Kate Nakol e Abalakam em ning ete kasike, Abalakam e Elebeka um awalik kese kale.
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 Elebeka bu waneng seiw atin kuw kiin abil butbi watebomin so kesu waneng kale. Keko beli, waneng bu kawin tem dak uneko, ukalem ok sen fian duluko, iti matem talsu kale. |alt="Woman at well" src="BA03029B.tif" size="col" ref="Talfut Kese 24:16"
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Iti matem talsu ding dim bakate, Abalakam em weng afak kunum be fongate akate uneko, um mit teleko, bokoumomele: “Kutaka! Kom kingti telbelew ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dinema!”, wangse kale.
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 Wangei, u elo bokolewomelu: “Kenka, kamok! Ku wana!”, dangeko, ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dilewui, e ok wal wanse kale.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Waneko, ki kelei, u bokolewomelu: “Kom kamel samal bikati ok duyemii, ikal wanesomi, ki kelokoliw te.”, dangsu kale.
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Dangeko, fongate akate uneko, aluwbu ok atuk be samal im ok wanbin dim beelo busel kelewui, ok alelei, samal i wanesomeliwi, u iti kawin tem dak uneko, iti ok makso duluko, diyembului, kamel samal fian sesel alik alik i ki kesiliw kale.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Ki keliwi, Abalakam em weng afak kunum be um kanebu kukuw be diw atemeko, weng mak bokolinba kesomi, “Yawe akalem kuw ken eisneng kale kanelebe kai!”, angeko, ibolow tem kuw fukunse kale.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Keko beli, kamel biim ok ki wansiliw ding dim bakate, Abalakam em weng afak kunum be mesesem mesesem kait on kisol fian so be de matem dako, mutum dim kelebin kait so, teing tabum kelebin kait alew so, kait alik be seiw buulo duumse kale.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Duumeko, ulo dakalako, bokoumomele: “Ku kanem mun kate a? Kalew em am e abin dolon so meni gek biliw a? Nu ki keko, yelimel yom am kel akalokoluw mani, ba?”, wangse kale.
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 Wangei, u yan weng bokolewomelu: “Ne Betuel em mun neli. E Nakol so Milka so yemkal im min te.”, dangeko,
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 iti bokolewomelu: “Kamel im wanin wanomin so, akalomin abin dolon akal be kasike, ku so, kukalem kamel so, alik alik yu makuw tololiwka!”, dangsu kale.
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Dangui, Abalakam em weng afak kunum be kalfong fian mak kulusomi, gatak wakas angeko, katin bukbuk Yawe em mit teineko,
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 em wiin fian daolewsomi, bokolewomele: “Nem kamok Abalakam em Sunbin-Got Yawe em wiin fian daolewbika! Nimtew angom? Akalem kiol kukuw so, em folok ibolow so, be nem kamok Abalakam elo fein kukulewkabe kasike. Yawe Sunbin-Got e nelo nemdeko, nem kamok em angin biim mit elo kenemse kasike.”, dangse kale.
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Dangsomelei, waneng seiw bu fongate akate yakoko, ukalem auk um am biliw kunum waneng ukalem dim kanelu sang be bokoyemomin yako unsu kale.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 Yako uneko, bokoyemui, Elebeka um fik Alaban e um yangu weng be kiliko, fongate akate kut elo kunum beem fukun uneko, kawin tem ok damin beem dim kalo atebam unse kale.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Nimtew angom? E Elebeka um weng sang kiliko, ukalem teing tabum alew so, mutum bok so, kait on kisol fian so be atemse kasike. Keko beli, e fongate akate uneko, kunum kawin tem ok mit mewso mobe kunum mak atemeko, beelo bokolewomele:
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 “Yawe kulo bamki so kekembe kunum kutaka! Nimtew angom ete ku kut kale kel mobelew a? Ne nakalem weng afak kunum ilo kitil weng bokoyemi kasike, i kukalem abin so, kamel im akalomin dim so, kilelyembiliw te.”, dangse kale.
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Dangei, aso i Alaban yemkal im am dim kalo unsiliw kale. Uneko, teliwi, Alaban e kamel im mesesem mesesem eisneng ilum so be de mit mit dukuko, ilo wanin duyemeko, ilo im akalkemin dim da koyemse kale. Koyemeko, Abalakam em weng afak kunum beelo ok dulu dulewei, e akalem yan gingse kale.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Gingsomelei, mali weng afak kunum mak Abalakam em weng afak kunum beelo wanin delew talsiliw kate, e yelimel ilo bokoyemomele: “Bayo! Wanomin wanin e kanesele kano! Kame, ne yulo weng mak bokoyemomin ibolow keli te.”, yangse kale. Yangei, Alaban e elo bokolewomele: “Kenka. Ku nulo bokoyema!”, dangse kale.
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Dangei, e ilo bokoyemomele: “Nete Abalakam em weng afak kunum nete te.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 Yawe Sunbin-Got e nem kamok elo bamki fian so kelewbelei, e on kisol banso, wiin so kunum kekabe te. Feinka! Meme so, siwsiw so, bulmakao so, on kisol tum win fian so, weng afak kunum waneng banban so, kamel so, donki so, mesesem mesesem eisneng banban be bamki fian so kelewkabe kasike, e wiin so kunum kamok kekabe te.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Keko beli, Sunbin-Got e nem kamok beem kalel fasel buulo dokoumei, u kunum aul mak dukusu te. Dukului, Abalakam e aul beelo akalem mesesem mesesem eisneng alik alik be dulewse te.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Duleweko, weng kitil weng mak nelo bokonemomele: ‘Ku fawtuk ayem weng mak nelo bokonema! Weng be kanekote: Ku kanelom Kenan aneng fian beem waneng mak wamde teleko, Aisak elo dulewokolew te!
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Kate, ku uneko, nakalem angin waneng mak fenemsomelewi, nakalem kaim atuk waneng mak kuluko, wamde telesomi, Aisak dulewew kano, e ulo kuloka!’, nangese te.
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 Nangei, ne yan weng bokolewomeli: ‘Kate, waneng bu ‘Bayo!’, nangu tewe, ne nono keloki a?’, dangesi te.
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 Dangii, e nelo bokonemomele: ‘Ne Yawe em weng gelewbi kunum kasike, e akalem dabalakamin finik mak dabalalei, emisik kamtolo unoke kasike, kom kakamokolew deiw beelo ken kekemoke te. Ken kekemoke kasike, ku nakalem kaim atuk seiw mak fendewko, wamde tololewka!
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Kate, ku seiw mak watemokolew kate, u ukalem angin ilo koyemomin ibolow kelinba kelu tewe, ku fawtuk ayem weng dunemselew weng be kolewko, Kenan aneng fian em waneng mak dulewolewka!’, nangse te.
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 Beli, kame kuinei, ne uneko, kawin tem ok dim kel Sunbin-Got elo weng bokolewi te. Elo bokolewomeli: ‘Yawe kutaka! Ku nem kamok Abalakam em Sunbin-Got kute te! Kame nelo dokonemewi, nem kaleem teli beem mongom ete dem ken so keloka!
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Ne kawin tem ok damin dim kale kel mobilii, waneng seiw mak ok dam tulu tewe, ne ulo dakalalomeli: ‘Kom ok sen dem so ok mak dunemew kano, ne wano yo!’, wangoki te.
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Wangii, u yan weng bokonemomelu: ‘Kenka, ok wana! Waneko, kamel imikal ok duyemoki te.’, nangu tewe, ne fein kal kelite: Yawe Sunbin-Got ku waneng buulo nakalem kamok em min em kalel galmoselew kai!’, dangesi te.
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Dangii, Elebeka u abiw mutuk koleweko, ok sen kingtiko, telesu te. Teleko, kawin tem ok kabalak elo ok dam uneko, iti tikin matem tului, ne ulo dakalalalomeli: ‘Ku ok mak dunemew kano, ne wano yo!’, wangesi te.
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 Wangii, um kingti telbu ok sen be de mit dalin tew keko, ok wal dinemeko, bokonemomelu: ‘Ok wana! Waneko, kamel bikati ok duyemoki te.’, nangeko, u fein uneko, kamel ilo ok duyemesu te.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Duyemui, ne ulo dakalalomeli: ‘Ku kanem mun a?’, wangii, usik yan weng bokonemomelu: ‘Ne Nakol so Milka so yemkal biim min Betuel em aul te.’, nangesu te. Nangui, ne teing tabum so, mutum bok so, kisol fian eisneng beso duumeko,
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Yawe Sunbin-Got em mit katin bukbuk angeko, kalfong so gatak wakas angeko, nakalem kamok Abalakam em Sunbin-Got Yawe em wiin fian daolewsi te. Nimtew angom? E nelo nakalem kamok Abalakam em ning em mulkon um dim nemde telese kasike. Kame, ne ulo Abalakam em min Aisak elo kulok angomi, wamde toloki te. Wamde telii, e ulo fein kuloke te.
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Keko beli, kame, yu nelo kilele yan weng mak bokonemoliwka! Yu nakalem kamok Abalakam elo ken kiol kuw kukuw kelomin ibolow kelewboliw beni, ba? Yu akalem ibolow fukuneko, nelo nomin eisneng mak ibolow fukunbiliw be, kilele bokonemoliwka! Bokonemiw tewe, nakal nakalem unomin deiw atemoki te.”, yangeko, dakalako, bokoyemse kale.
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Yangei, Alaban so Betuel so yelim i yan weng bokolewomeliw: “Yawe Sunbin-Got akalem ete kanelewse kasike, nu mesesem eisneng mak nam kesomi, “Babo!”, kanguw te.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Ku Elebeka so, makuw unesomeliwi, u kom kamok beem min kalel keloku te. Nimtew angom? Yawe Sunbin-Got e nulo kilele kukuyemse kasike.”, dangsiliw kale.
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 Dangiwi, Abalakam em aluwbamin kunum be ikalem bokolewsiliw weng be kiliko, gatak wakas angeko, Yawe Sunbin-Got em mit elo keko, em wiin fian daolewse kale.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Daolewsomelei, e kait on kisol fian banban so, ilim on kisol fian so, kuluko, Elebeka ulo duumse kale. Duumeko, mesesem eisneng on kisol fian so mali mak ukalem auk so, fik so, yat ilo amen amen keyemse kale.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Keyemsomelei, anfel e, Abalakam em aluwbamin kunum so akalem angin bi so, i wanin wanbiko, akalsiliw kale.
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Yangei, Elebeka um auk so fik so bi elo bokolewomeliw: “Babo! Waneng seiw buso kale kel siliwi, king kel ding fenoliwka!”, dangsiliw kale.
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Dangiwi, Abalakam em aluwbamin kunum be yan weng bokoyemomele: “Yu nelo kanelom ‘Bayo!’, nangokoliw te! Yawe Sunbin-Got e nem deiw kiol kuw dem ken so kenemse kasike. Feinka! Ne iti uneko, nakalem kamok em mit mewso unokika!”, yangse kale.
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Yangei, i elo yan weng bokolewomeliw: “Nu Elebeka ulo gaaumuwi, u tulu kano, ulo dakalaluma! Um angoku um ibolow fukunin bete kuw gelewuma!”, dangsiliw kale.
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Dangesomeliwi, i Elebeka ulo bokoumomiliw: “Ku kom ibolow fukunin mak nulo bokoyema! Ku kunum kale so unokolew beni, ba?”, wangiwi, u yan weng bokoyemomelu: “No, ne eso makuw unokika!”, yangsu kale.
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 Yangui, Elebeka so, ukalem non wamgibu waneng bu so, Abalakam em aluwbamin kunum eso, akalem angin iso, alik alik im unomin memen kesiliw ding dim bakate,
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 waneng seiw buum angin i Elebeka ulo weng bamki so weng mak bokoumomeliw: “Nukalem nawkolon kutaka! Sunbin-Got e kulo bamki so kekemei, kom aul dukulokolew i banso banso kelokoliw tako! Kaneliwi, aul kailokoliw muluwel biim kitil e fian kuw kesomeliwi, ite keko, maka ilo kalak da koyemokoliw te!”, wangsiliw kale.
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Wangiwi, Elebeka so, ukalem aluumbamin waneng iso, alik alik i uneko, kamel im dim tein yak yak keliwi, Abalakam em aluwbamin kunum e folei, i elo gelew unsomeliwi, aneng be fein kolew unsiliw kale.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 — ausente —
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 — ausente —
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Angei, Elebeka ukal Aisak elo singam elote atemeko, fongate akate kamel im teineko, talsu dim koleweko,
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 Abalakam em aluwbamin kunum beelo dakalalomelu: “Kunum miyak talbe be kante ya?”, dangui, e yan weng bokoumomele: “Be nem kamok Aisak ete te!”, wangse kale. Wangei, u ilim mak kuluko, ukalem kiingen net kasisu kale.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Kiingen net kasisalui, Aisak e telei, aluwbamin kunum be elo kanese sang alik alik be kilele bokolewse kale.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Bokolewsomelei, Aisak e Elebeka ulo akalem kuansu auk Sala um samal im kal benemin am elo wamde unse kale. Unesomelei, e Elebeka ulo fein kuluko, ulo ibolow mutuk fian kuw keumsomelei, yemkal i ka kel alenaliw kale.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.