Daniel 4
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs VC
1 Deiw mak ding mak kelei, Nebukatnesal e weng fut mak boko, kunum waneng aneng aneng angom im biliw am dim so, weng amen amen kuw keko, biliw biso, kunum waneng alik alik ilo dabalayemse kale. Em fut weng bose fut be kanekote:
1 Do rei Nabucodonosor a todos os povos, nações e pessoas de todas as línguas que habitam a terra, felicidade e prosperidade!
2 Ne kame yulo Sunbin-Got atin kuw katiw alakabe Sunbin-Got em fian auk so kitil so eisneng mak e nem dim dukuko, kukunemse eisneng beem sang be alik alik yulo fut tem boko, dabalayemoki te.
2 Pareceu-me bom fazer-vos conhecer os milagres e prodígios que o Deus Altíssimo operou em mim.
3 Feinka! Sunbin-Got em kitil auk so eisneng kelewkabe eisneng e atin kuw bakilew fian beki beki kuw bakilewkabe te.
3 Oh! como são grandes seus milagres e como são poderosos seus prodígios! Seu reinado é um reinado eterno, e sua dominação perdura de geração em geração.
4 Kame, yu emisik kamokim Nebukatnesal, nem weng sang kale kililina!
4 Eu, Nabucodonosor, vivia tranqüilo em minha casa e próspero em meu palácio.
5 Kaneli kate, kutiliw ding mak e, ne kiin dem mak seneko, finganin fian mak kulusi te. Feinka! Dak akal kebi dim bete, takak atew mak falak angei, ne finganin fian mak kulusi te.
5 Tive um sonho que me assustou; os pensamentos que perpassavam pelo meu espírito quando no meu leito, bem como minhas visões, perturbaram-me.
6 Kulomelii, ne Babilon abiw mutuk fian ka em kal fian so kunum alik alik ilo gaayemii, i teliwi, ne nakalem kiin dem beem mongom so beem dulum elote ‘Yu elo silel bokonemina!’, yangsi te.
6 Dei ordem para que fizessem vir à minha presença todos os sábios de Babilônia, a fim de que me dessem a interpretação de meu sonho.
7 Yangii, i fein nem weng bokoyemsi weng be kiliko, gelew talsiliw kate, i nem kiin dem beem mongom e kilele mongom so silel dak bokoneminba kesiliw te.
7 Então acudiram os magos, os mágicos, os caldeus e os astrólogos, aos quais contei esse sonho, sem que eles todavia pudessem indicar-me o sentido.
8 Keliwi, fefe ibik ete, Daniel e talse te. (Nete nakalem got Bel em wiin daolewkabi kunum kasike, ne Daniel dangakabiliw beem wiin be alwol keleweko, em wiin so takiak moleko, “Beltesasal”, dangeko, dulewsi te.) Got ayem alik alik i kunum beelo ibolow fian kelewbiliw kasike, i elo kitil kal fian so dulewsiliw te. Daniel be fein nem mit mewso telei, ne elo nem kiin dem sensi sang be bokolomin memen kesomi,
8 Finalmente apresentou-se diante de mim Daniel, cognominado Baltazar, segundo o nome de meu deus, e em quem reside o espírito dos deuses santos. Narrei-lhe o sonho:
9 bokolewomeli: ‘Beltesasal ku kal kunum kaliim emisik kak kunum kebelew kunum kute te. Nimtew angom? Alik alik got i takak so kunum kekembiliw kasike, mali okmobe eisneng mak kom dim e nam okmole te. Kame ku nem kiin dem sen kembi beem sang be kiliko, beem mongom silel bokonema!
9 Baltazar, disse-lhe, chefe dos magos, sei que reside em ti o espírito dos deuses santos e que nenhum mistério te confunde. Dize-me então as visões que tive em sonho; dá-me a explicação.
10 Ne kiin dem akalbomelii, ne atemite:
10 Tais eram as visões do meu espírito, quando no meu leito: eu via, no meio da região, uma árvore de alto porte.
11 Ais tiakim beem fe e unbeko, abiil melelewomin kis keko, belei, aneng aneng angom beem kawtiw alik alik i ais beelo atebiliwi, yetemsi te.
11 Esta árvore cresceu, era vigorosa. O cimo tocava o céu, era avistada até nos confins da terra.
12 Ais beem teing so kon so be ken atite keko, dem gilako, banso banso kebelei, kawtiw so, samal so, awon so, alik alik teleko, ais beem mit menew teinbomeliwi, ‘Ais dem be wanumo!’, angomi, teliwi, yetemsi te.
12 Sua folhagem era bela, e seus abundantes frutos forneciam a todos o que comer. À sua sombra abrigavam-se os animais terrestres, nos seus ramos permaneciam os pássaros do céu e toda criatura tirava dela seu sustento!
13 Yetemeko, akalbomelii, ne atemite: Dabalakamin finik ayem mak abiil tikin elote mit telei, atemsi te.
13 Nas visões de meu espírito, quando no meu leito, vi {também} um santo vigilante que descia do céu,
14 Dabalakamin finik be weng kitil weng mak gaanomele: ‘Ais be guliwi, e mit telei, beem ais kon o, teing o, ais dem o, alik alik giti goto kelewsomi, fomdelina! Fomdoliwi, kut samal beem afak biliw beso, awon beem ais teing dim aim gebiliw beso, alik alik i fonsangin unina!
14 e começou a gritar com voz possante; derrubai a árvore, desgalhai-a; fazei cair as folhas e dispersai seus frutos. Que os animais fujam de debaixo dela, que os pássaros abandonem seus ramos.
15 Keko beli, ais fian beem kak e kolewsomi, ain sok so, balas sok so, kuluko, eingge koliwi, balasal ete falaloke te. Falalbelei, kutiliw mutuk em fial ok e teleko, ais mongom beelo ok abalewei, e kut samal so, kawin dim beem ais so, bongguko, boke te.
15 Entretanto, deixai permanecer na terra o tronco e as raízes, mas atados por correntes de ferro e de bronze. Que seja molhado pelo orvalho do céu e tenha seu quinhão de erva com os animais terrestres.
16 Beem boke dim e, fu ben kel itol ding kelei, akalem fukunin e alwol keko, kawtiw im fukunin emdiw kelinba keko, samal im ibolow fukunin imdiw kuw keboke te.
16 Que se mude seu espírito; que em lugar de um espírito humano lhe seja dado um espírito animal e sete tempos passem sobre ele!
17 Alik alik yu kililina! Sunbin-Got fian abiil tikin katiw be alakabe Sunbin-Got e kitil so auk so keko, akalem ibolow ete kuw geleweko, mali imisik kamok kunum i em afak kuw da koyemkabe te. Akalem ibolow ete kuw e emisik kamok yetebin kunum mo koyemkabe te. Wiin so kunum ite, meni wiin banim so kunum ite. Akalem ibolow fukunin ete kuw gelewkabe te.
17 Esta sentença é um decreto dos vigilantes, esta resolução é uma ordem dos santos, a fim de que os vivos saibam que o Altíssimo domina sobre a realeza humana, e a confere a quem lhe apraz e pode a ela elevar o mais abjeto dos mortais.
18 Kame, Beltesasal, mali kal kunum i kiin dem beem mongom e kilele silel bokoneminba keliw kate, nem got ayem i kulo takak so kunum kemkemsiliw kasike kame, ku beem mongom e fein silel bokonema!’, dangsi te.
18 Eis o sonho que tive, eu, o rei Nabucodonosor. Portanto tu, Baltazar, dá-me a interpretação dele, porque nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de fazê-lo. Tu o podes, porque em ti habita o espírito dos deuses santos.
19 Dangii, mali em wiin e Beltesasal dangbiliw Daniel be nem kiin dem kanele beem sang kiliko, ibolow tiak tiak keko, finganin fian mak kese kasike, emisik kamok fian ne elo bokolewomeli: ‘Ku kanelom kiin dem deiw atemew beem mongom em awan finganokolew te! Kilele mongom so silel bokonema!’, dangsi te. Dangii, e yan weng bokonemomele: ‘Kamok fian kutaka! Kiin dem mongom so be kom dulum elote nam tele te! Kom maka kawtiw im dulum ite kuw toloke te!’, nangse te.
19 Então Daniel {cognominado Baltazar} permaneceu alguns instantes perdido no tumulto de seus pensamentos, e o rei prosseguiu: Baltazar, este sonho e sua significação não devem perturbar-te! Meu senhor, replicou Daniel, possa o sonho ser para teus inimigos, e sua significação para teus adversários!
20 Nangesomi, iti weng mak bokonemomele: ‘Kom kiin dem sen kembelew beem mongom e kanekote: Ku ais fian sel mak moko, beem fe e abiil melelewomin kis kebe ais mak atemselew te. Aneng aneng angom beem kawtiw alik alik i ais kitil nam beelo kilele atemeko, biliwi, atemselew te.
20 A árvore que viste crescer e tornar-se bela, cujo cimo tocava o céu e era avistada dos confins da terra,
21 Ais beem teing o, ais kon o, dem o, banban atite kele kasike, samal awon o, kunum waneng o alik alik i makuw bongguko, beem dem wanakabiliw te. Kut samal ikal teleko, beem mit kel tein finengdako, teinsomeliwi, awon ikati teleko, beem teing dim kel aim geko, kebiliwi, atemselew te.
21 esta árvore de bela folhagem, de frutos abundantes que a todos dava o que comer, sob a qual viviam os animais terrestres, e em cujos ramos abrigavam-se os pássaros do céu,
22 Kamok fian kutaka! Ais beem kiskiw em mongom e kukalem ete te! Kukalem ete aneng aneng angom beem kunum waneng im kiin dim e wiin fian so kak kunum kebomi, kom kitil e fian fian keko, abiil melelewin tew kebelew kasike, kunum waneng alik alik i kom weng afak kuw keko, kakabiliwi, ku ilo kilele yetebelew te.
22 esta árvore, és tu senhor, que te tornaste grande e poderoso, cuja altura crescente atingiu os astros, cuja dominação estende-se até os confins da terra.
23 Keko beli, ku dabalakamin finik mak abiil tikin elote mit telei, atemselew te. Dabalakamin finik be weng mak gaaneko, bokolomele: ‘Ais be guliwi, e mit telei, ais fian beem kak ete kuw koleweko, beem kimkim kawin tem dim kolewsomi, ain sok so, balas sok so, kuluko, einggeliwi, e balasal ete kuw falaloke te. Falalbelei, kutiliw mutuk em fial ok e teleko, beelo ok abalewei, e kut samal so, kawin dim beem ais so, bongguko, boke te. Keko belei, itol e ben kel keloke te.’, angei, atemselew te.
23 Por outro lado, o rei viu um santo vigilante descer do céu e exclamar: derrubai a árvore, desgalhai-a; mas deixai na terra o tronco e as raízes, se bem que atadas por correntes de ferro e de bronze no meio da erva do campo. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais terrestres até que sete tempos hajam passado sobre ele. Eis o que isto significa:
24 Angse weng beem mongom e kanekote: Abiil tikin kel alakabe Sunbin-Got e kulo diw katemeko, geekemin weng mak bokokemse te.
24 trata-se aí, ó rei, de um decreto do Altíssimo concernente ao rei, meu senhor:
25 Kuso alakabiliw kawtiw i kulo kenbakaliwi, ku uneko, kut tem samal iso bokolew te. Bomelewi, im balasal so, ais kon so, wanakabiliw bulmakao iso makuw biimdiw wanbokolew te. Wanbomelewi, fial ok mit teleko, abakemboke kate, ben kel itol banime ding dim e, ku atin kuw kal keko, bokolomelew: ‘Feinka! Abiil tikin alakabe Sunbin-Got ete kuw akalem ibolow fukunin geleweko, kak kamok yetebin kunum alik alik moko, aneng aneng angom beem yetebe kunum keyemkabe kae!’, angokolew te.
25 Expulsar-te-ão de entre os homens para te fazer habitar com os animais do campo; pastarás ervas como os bois e serás molhado pelo orvalho do céu. Sete tempos passarão sobre ti, até que reconheças o domínio do Altíssimo sobre a realeza humana o qual a confere a quem lhe apraz.
26 Beli, dakayemin finik beem angse weng e bokolomele: ‘Ais kak mongom kimkim so yu nam kulu koliw te!’, ange weng beem mongom e kanekote: Kom Sunbin-Got em kitil atemeko, beem afak kelokolew ding dim kabalak e, e kulo iti Babilon aneng fian kaleem emisik kamok yetebin kunum kekemoke te.
26 Se foi ordenado deixar intatos o tronco da árvore e suas raízes, é que tua realeza te será restituída logo que reconheças a soberania do céu.
27 Kamok fian kutaka! Kame ku Nem kewkew weng bokokemi weng kale kilele kilko, gelewemolewka! Ku kanelom iti sili sili nam kukuw keko, wa kukuw kelokolew te! Kesomi, kunum waneng mesesem mesesem em banim kebiliw kunum waneng ilo ibolow folok so keyemeko, baluw kawtiw kebiliw kawtiw ilo kinkin kukuw keyembolewka! Ku beemdiw kelew tewe, tiak ding kesomelei, ku ken abin kuw teinbokolew te.’, nangse te.
27 Queiras então, ó rei, aceitar meu conselho: resgata teu pecado pela justiça, e tuas iniqüidades pela piedade para com os infelizes; talvez com isso haja um prolongamento de tua prosperidade.
28 Nangei, fein, afam ete, Daniel em bokonemse weng alik alik be fein kamok fian Nebukatnesal nem dulum elote fitewse te.
28 Tudo isso aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Kalun kel kayow banimse ding dim bakate, deiw mak ding mak kelei, ne Babilon abiw mutuk fian kel nakalem am fian em am yu fian dim kel kakabisi te.
29 Doze meses mais tarde, o rei, passeando {nos terraços} do palácio real,
30 Kakabomelii, ne bokolomeli: ‘Feinka! Kunum waneng kale biliw kawtiw alik alik nem wiin daonemoliwka! Nimtew angom? Abiw mutuk fian Babilon kale nakalem ete kuw nakalem kitil so auk so bete kuw gesi kasike!’, angsi te. |alt="Crazy Nebi" src="CrazyNebukadnezar.tif" size="col" ref="Daniel 4:30"
30 fazia esta reflexão: eis aí verdadeiramente a grande Babilônia, que construí para fazer dela uma mansão real por meu poder soberano, e para servir à glória de minha majestade!
31 Angeko, nem weng bakabi dim bakate, abiil tikin dim elote nem weng elo gitin gato kelewe weng mak kililite: ‘Kamok fian Nebukatnesal kutaka! Sunbin-Got em geekemin weng kale kilila! Kom atem alakabelew aneng kale, kame ne kom teing dim akate kulu koloki te!
31 Falava ainda, quando uma voz baixou do céu: anunciam a ti, rei Nabucodonosor, que teu reino te foi arrebatado.
32 Kuso alakabiliw kunum waneng i kulo kenbakalaliwi, ku uneko, kut tem samal iso bokolew te. Bomelewi, bulmakao im balasal wanbiliw be kukati iso diw wanbelewi, ben kel itol banimoke te. Banimoke ding dim kabalak e, ku atin kuw kal keko, bokolomelew: ‘Feinka! Abiil tikin alakabe Sunbin-Got ete kuw akalem ibolow fukunin geleweko, kak kamok yetebin kunum alik alik ilo moko, aneng aneng angom beem yetebe kunum mo koyemkabe kae!’, angolewka!’, nangei, ne kilisi te.
32 Vão expulsar-te dentre os homens para te fazer viver entre os animais dos campos; pastarás ervas como os bois. Sete tempos passarão sobre ti, até que reconheças que o Altíssimo domina sobre a realeza humana e que a confere a quem lhe apraz.
33 Kilisomelii, beem nangse ding dim bakate, fongate akate dabalakamin finik beem nelo bokonemse weng be fein dem so kese te. Kesomelei, kawtiw neso alakabiliw kunum waneng i nelo nenbakaliwi, ne uneko, kut tem samal im biliw dim kel bomelii, bulmakao im balasal wanbiliw imdiw iso diw wanbomelii, fial ok e abanembelei, nem kak kon e tiak tiak kuw kesomi, bokol kalim atew kenemsomelei, teing bulung akal awon sikal tiak tiak atew kenemse te.
33 No mesmo momento, o oráculo pronunciado sobre Nabucodonosor cumpriu-se; ele foi expulso dentre os homens e pastou ervas como os bois; seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu. Seu pêlo cresceu como penas de águia e suas unhas, como unhas de pássaro.
34 Keko beli, ben kel itol banime ding dim e, Nebukatnesal ne abiil tikin katiw elo kiin doung atemsi te. Atemsi ding dim e, nem ibolow fukunin kayak so be iti dolon kenemei, ne Abiil tikin katiw alakabe Sunbin-Got em wiin fian daolewsomi, bokolomeli:
34 Ao terminar os dias marcados, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos para o céu. A razão voltou-me e eu bendisse o Altíssimo; louvei e glorifiquei aquele que vive eternamente, cuja dominação é perpétua, cujo reino subsiste de idade em idade.
35 Ku kukalem ibolow fukunin kuw gelewkabelew Sunbin-Got kebelew kasike,
35 Diante dele nenhum habitante da terra tem importância; age como quer tanto em se tratando do exército celestial quanto em relação aos habitantes terrenos. Ninguém pode bater-lhe na mão e perguntar-lhe: Que fazeis aí?
36 Angsi ding dim bakate, nem ibolow fukunin akati iti silel ken kuw keneme kasike, ne iti wiin fian kuluko, emisik wiin so aneng Babilon aneng fian kaleem emisik kamok fian kesi te. Keko beli, kal kunum iso, ibolow fukunin ken dunembiliw kunum iso, alik alik i iti nem mit mewso telesiliw kasike, nem iti kulusi wiin fian be nem sua em wiin aluwsi beelo de mit kalak dase te.
36 Nesse mesmo instante a razão me foi restituída, com o brilho de minha realeza, minha majestade e meu esplendor. Meus conselheiros e meus nobres vieram procurar-me; fui reintegrado à frente do meu reino e meu poder achou-se aumentado.
37 Kame, emisik kamok fian Nebukatnesal ne abiil tikin alakabe beem emisik kamok fian em wiin fian kuw daolewkabi te! Nimtew angom? Akalem ibolow fukunin e atin kuw kiol kuw kelei, e nomin eisneng mak em dulum elote ‘Ne keloki te!’, ange tewe, angse weng be fein dem gilaleko, atin kuw ken kuw keloke kasike. Yu kilelbi boliwka! Nimin kawtiw ite mak ikalem wiin ete kuw daobiw tewe, esik kanebiliw kawtiw biim wiin be fein mit da koyemkabe kasike.”,
37 Agora, eu, Nabucodonosor, louvo, exalto e glorifico o rei do céu, cujas obras são todas justas e cujos caminhos são retos, e que tem o poder de humilhar aqueles que procedem com orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.