Gênesis 27

Pura Alkitab (BEU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Uanguveng Isak ana boma tila muse, eng angu etatabit moro, base ana bae uuling bir ateing niang. Oal mutu Esau ba ana etatabit omi metma ejahi angu ana earut hula, “Esau! Aana angami ma hengi!”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Isak ana mateng hula, “Eeng uuling! Na boma tila. Nejol aamina angu, na bae ateing niang.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Angu ebele, ee aba, bot eeuumat-aburit ang naung medi, senge ila dadi mi binanta nu vengkorit baning hoa metma manenang hengi.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Aana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa ne nomi suka angu eamulung, seng angse baning ma metma manenang, senge na adang. Senge na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Aarunge naba ba Isak ana vengbanang metma oal Esau veng at hubai angu, Ribka ana vengmee. Angu ebele Esau ana ila dadi mi binanta vengkori tila muse,
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Ribka ana oal Yakob at hubait hula, “He, Yakob! Vede iimang ana eekaku Esau at hubai angu, na vengmee tila. Iimang ana Esau at hubait hula alang:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ꞌAana ila binanta nu vengkorit baning hoa, vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, senge metma manenang na adang. Na adang seng se, na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na LAHATALA Apangaadang mi vengbanang metma maeenang.ꞌ
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Base angase, aana nehur anga vengmeet aaung-aaung! Bot naba ba na vengparenta angu, aana malekang etatabit eamulung.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Angase aana ila pijumba-aib emana angu mi senge, aib hamang iboa aalus angu, aaru medit baning hoa. Eningse na vengkarajang doat ening tamaa-tamaa iimang eomi suka angu eamulung.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Kalo na doat sengila se, aana baning va metma iimang enang ana adang, senge ana bae aamina jedung anga, aaung-hama angu ana vengbanang metma maeenang. Ening aulang senge, aaung-hama angu metma aaing ba eeoa. Bae eekaku Esau niang.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Angmuse Yakob ana iva at hubait hula, “Niva! Nekaku Esau eboa angu eamudi veng, aarunge naing neboa anga dula!
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Misavaka nimang ana naing panahing neboa angu dei muse, eningse nimang ana hula, na aajajala. Base aaung-hama bae metma neoa niang, aarunge kutuk ba metma neoa!”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Aarunge Ribka ana Yakob at hubait hula, “Aaing oomi ekang vang-vang ekang! Emangpi angu naing ba vengator! Kalo iimang ana aaing kutuk se, biar kutuk angu naing ba tevang! Base nemateng anga venghele, senge ila aib ang naung medi.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Angmuse Yakob ana ila aib ang naung medit baning hoa metma iva enang. Seng angmuse iva ana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, imang eomi suka angu eamulung.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Angmuse Ribka ana oal mutu Esau epakiang aalus angu medi, sengmuse ana metma oal Yakob enang ot pake.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Bot aib ebuar angu Ribka ana medit metma Yakob atang aaru, bot obo angu baloli.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Seng angmuse mod tamaa, bot roti ba Ribka ana ening iila angu, ana metma Yakob enang.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Yakob ana mod angu aantar baning imang emana mi mida, sengmuse ana imang at hubait hula, “Nimang! Na hoa iila anga.”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakob ana imang ehur angu ebalet hula, “Naing ba Esau, ooal mutu angu! Naba ba nimang aana vede vengbanang angu, na eamulung ening aulang iila. Aaungba tahit mihi, senge binanta ba na vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu, vengbanang metma manenang!”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Angmuse Isak ana oal angu at hubait hula, “Noal, binanta angu aana bisa uuser-uuser harak aulang?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Isak ana Yakob at hubait hula, “Aana ma nabung-nabung, senge na eeboa angu panahing hengi! Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Yakob ana va imang abung-abung muse, imang ana mulai aing panahing. Sengmuse Isak ana mateng hula, “Amal anga, Yakob amal! Aarunge atang anga, Esau atang.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Isak ana bae uuling Yakob apang ateing niang, aarunge Yakob atang angu eamudi veng emenghula Esau atang edadenang base, Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma maenang. Aarunge uanguveng Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang muse,
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Isak ana bot bale Yakob adangtaaning hula, “Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Angmuse Isak ana mateng hula, “Aana mod angu at ma metma nabung amihing, senge uumung ba aana vengkorit baning hoa doa tila angu, na adang. Na adang senge, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.” Base Yakob ana mod angu metma imang abung amihing muse, imang ana adang. Yakob ana anggur di baning hoa metma imang enang ana na.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Seng angmuse Isak ana Yakob at hubait hula, “Noal! Ma nabung-nabung anga mi, senge namiku.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yakob ana va imang abung-abung muse, ana imang amiku. Uanguveng Isak ana Yakob epakiang ehara angu rasa muse, Ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang hula,
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Lahatala Ana Emopung burang mi angu metma aaing vengbokong,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Bangsa-bangsa ang naung eningse emangpi aaing vengtou,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Isak ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang sengmuse, Yakob ana uhavede kaluar imang eahalang se, ekaku Esau ila binanta vengkori benang, hoa iila.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Esau di mod tamaa-tamaa angu vengharaka sengmuse, ana baning va metma imang enang. Bot ana imang at hubait hula, “Nimang! Aaungba tahit mihi, senge uumung ba na ila vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu vengbanang metma manenang.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Aarunge Isak omi iipi-sehi angmuse ana taaning hula, “Ee! Aaing anga nuba?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Angmuse Isak ana etatabit mibaroti, bot mateng hula, “Kalo aulang se, nuba ba uumung angu vengkori, bot baning hoa metma manenang iila angu? Aana bae hoa jedung muse, emangpi angu na adang iila. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila. Base aaung-hama ba aing veng iila angu, na bale medit jadi niang iila.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang muse, omi etatabit dira, bot ana baut etatabi, sengmuse ana amal aelet imang at mateng hula, “Adoo! Nimang ee! Aaung-hama angu vengbanang metma nandi manenang hengi, nimang!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Aarunge Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Eekaku Yakob hoa naajajala, bot aaung-hama ba metma eeoa angu, taavit medi tila.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Angmuse Esau ana mateng hula, “Ana naajajalat miaaru tila. Ehalomang angu, ana naajajalat nemutu angu rampas medi. Bot angase ana aaung-hama ba metma nadana angu di rampas medi. Ana ening aulang angu ba ene, ꞌYakobꞌ angu. Nimang, kalo aulang se, aaung-hama aabeung metma nadana iiba, bae ue niang ka?” (Ene Yakob angu, evengbanang tarang se hula, ꞌkudavali vengpinaꞌ. Aarunge evengbanang tarang aabeung angu hula, ꞌnehe aajajalaꞌ.)
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Angmuse Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Na aing ohit metma eemanaing ening iila. Bot ekaku emangpi angu na metma maenang, senge metma emalea ening. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila base, aara-gandum, bot anggur eipi angu, bae oang-kurang niang. Base, noal ee! Angase aaung-hama taang ba jedung ae, senge na metma maeenang?”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang, aarunge ana imang abanang alolang-niang hula, “Aaung-hama nu kakolang anguba nimang aaing veng ka? Aaung-hama aabeung ue se, metma manenang hengi. Biar kiki nu di aaung!” Bot Esau ana baut amal aelet etatabi.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Angmuse Isak ana Esau ebalet hula,
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Eekalevang anguba, eningse aaing ening aabeta.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Esau ana etatabit omi metma ekaku Yakob elalalil, se aaung-hama angu imang ana metma ekaku Yakob enang iila angu ebele. Angmuse Esau ana ava at mateng hula, “Luung niang se, nimang ana aamina. Base uanguveng anguba, na malekang nekaku Yakob angu ameang!”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 — ausente —
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 — ausente —
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ila angmomi iimaela Laban abung mihit laluung, sampe eekaku Esau ealil
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 bot eamara metma aadana angu mitalolang, bot naba ba aana ening metma adana tila angu ana vengtajebing. Eningse na nehe gahing iot ila, senge aat bale hoa. Ooleve hama-hamat napangaadang mi ue niang ved nu omimi se, na etatabit neea!”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Angmuse Ribka ana Isak at hubait hula, “Esau ejangu Het aabang enehe anga naung na iat aabeta angu, nedada tila! Kalo Yakob di Het aabang enehe ba medit metma ejangu ening se, lebe miaaung na mang aamina.”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.