Gênesis 27
Pura Alkitab (BEU) vs ACF
1 Uanguveng Isak ana boma tila muse, eng angu etatabit moro, base ana bae uuling bir ateing niang. Oal mutu Esau ba ana etatabit omi metma ejahi angu ana earut hula, “Esau! Aana angami ma hengi!”
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
2 Isak ana mateng hula, “Eeng uuling! Na boma tila. Nejol aamina angu, na bae ateing niang.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Angu ebele, ee aba, bot eeuumat-aburit ang naung medi, senge ila dadi mi binanta nu vengkorit baning hoa metma manenang hengi.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça.
4 Aana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa ne nomi suka angu eamulung, seng angse baning ma metma manenang, senge na adang. Senge na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.”
4 E faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Aarunge naba ba Isak ana vengbanang metma oal Esau veng at hubai angu, Ribka ana vengmee. Angu ebele Esau ana ila dadi mi binanta vengkori tila muse,
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú. E foi Esaú ao campo para apanhar a caça que havia de trazer.
6 Ribka ana oal Yakob at hubait hula, “He, Yakob! Vede iimang ana eekaku Esau at hubai angu, na vengmee tila. Iimang ana Esau at hubait hula alang:
6 Então falou Rebeca a Jacó seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú teu irmão, dizendo:
7 ꞌAana ila binanta nu vengkorit baning hoa, vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, senge metma manenang na adang. Na adang seng se, na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na LAHATALA Apangaadang mi vengbanang metma maeenang.ꞌ
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante da face do Senhor, antes da minha morte.
8 Base angase, aana nehur anga vengmeet aaung-aaung! Bot naba ba na vengparenta angu, aana malekang etatabit eamulung.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando:
9 Angase aana ila pijumba-aib emana angu mi senge, aib hamang iboa aalus angu, aaru medit baning hoa. Eningse na vengkarajang doat ening tamaa-tamaa iimang eomi suka angu eamulung.
9 Vai agora ao rebanho, e traze-me de lá dois bons cabritos, e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Kalo na doat sengila se, aana baning va metma iimang enang ana adang, senge ana bae aamina jedung anga, aaung-hama angu ana vengbanang metma maeenang. Ening aulang senge, aaung-hama angu metma aaing ba eeoa. Bae eekaku Esau niang.”
10 E levá-lo-ás a teu pai, para que o coma; para que te abençoe antes da sua morte.
11 Angmuse Yakob ana iva at hubait hula, “Niva! Nekaku Esau eboa angu eamudi veng, aarunge naing neboa anga dula!
11 Então disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú meu irmão é homem cabeludo, e eu homem liso;
12 Misavaka nimang ana naing panahing neboa angu dei muse, eningse nimang ana hula, na aajajala. Base aaung-hama bae metma neoa niang, aarunge kutuk ba metma neoa!”
12 Porventura me apalpará o meu pai, e serei aos seus olhos como enganador; assim trarei eu sobre mim maldição, e não bênção.
13 Aarunge Ribka ana Yakob at hubait hula, “Aaing oomi ekang vang-vang ekang! Emangpi angu naing ba vengator! Kalo iimang ana aaing kutuk se, biar kutuk angu naing ba tevang! Base nemateng anga venghele, senge ila aib ang naung medi.”
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, traze-mos.
14 Angmuse Yakob ana ila aib ang naung medit baning hoa metma iva enang. Seng angmuse iva ana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, imang eomi suka angu eamulung.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os a sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Angmuse Ribka ana oal mutu Esau epakiang aalus angu medi, sengmuse ana metma oal Yakob enang ot pake.
15 Depois tomou Rebeca os vestidos de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor;
16 Bot aib ebuar angu Ribka ana medit metma Yakob atang aaru, bot obo angu baloli.
16 E com as peles dos cabritos cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço;
17 Seng angmuse mod tamaa, bot roti ba Ribka ana ening iila angu, ana metma Yakob enang.
17 E deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó seu filho.
18 Yakob ana mod angu aantar baning imang emana mi mida, sengmuse ana imang at hubait hula, “Nimang! Na hoa iila anga.”
18 E foi ele a seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Yakob ana imang ehur angu ebalet hula, “Naing ba Esau, ooal mutu angu! Naba ba nimang aana vede vengbanang angu, na eamulung ening aulang iila. Aaungba tahit mihi, senge binanta ba na vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu, vengbanang metma manenang!”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Angmuse Isak ana oal angu at hubait hula, “Noal, binanta angu aana bisa uuser-uuser harak aulang?”
20 Então disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor teu Deus a mandou ao meu encontro.
21 Isak ana Yakob at hubait hula, “Aana ma nabung-nabung, senge na eeboa angu panahing hengi! Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Yakob ana va imang abung-abung muse, imang ana mulai aing panahing. Sengmuse Isak ana mateng hula, “Amal anga, Yakob amal! Aarunge atang anga, Esau atang.”
22 Então se chegou Jacó a Isaque seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Isak ana bae uuling Yakob apang ateing niang, aarunge Yakob atang angu eamudi veng emenghula Esau atang edadenang base, Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma maenang. Aarunge uanguveng Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang muse,
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 Isak ana bot bale Yakob adangtaaning hula, “Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 Angmuse Isak ana mateng hula, “Aana mod angu at ma metma nabung amihing, senge uumung ba aana vengkorit baning hoa doa tila angu, na adang. Na adang senge, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.” Base Yakob ana mod angu metma imang abung amihing muse, imang ana adang. Yakob ana anggur di baning hoa metma imang enang ana na.
25 Então disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lhe, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Seng angmuse Isak ana Yakob at hubait hula, “Noal! Ma nabung-nabung anga mi, senge namiku.”
26 E disse-lhe Isaque seu pai: Ora chega-te, e beija-me, filho meu.
27 Yakob ana va imang abung-abung muse, ana imang amiku. Uanguveng Isak ana Yakob epakiang ehara angu rasa muse, Ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang hula,
27 E chegou-se, e beijou-o; então sentindo o cheiro das suas vestes, abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou;
28 Lahatala Ana Emopung burang mi angu metma aaing vengbokong,
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Bangsa-bangsa ang naung eningse emangpi aaing vengtou,
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Isak ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang sengmuse, Yakob ana uhavede kaluar imang eahalang se, ekaku Esau ila binanta vengkori benang, hoa iila.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da presença de Isaque seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça;
31 Esau di mod tamaa-tamaa angu vengharaka sengmuse, ana baning va metma imang enang. Bot ana imang at hubait hula, “Nimang! Aaungba tahit mihi, senge uumung ba na ila vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu vengbanang metma manenang.”
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai; e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Aarunge Isak omi iipi-sehi angmuse ana taaning hula, “Ee! Aaing anga nuba?”
32 E disse-lhe Isaque seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito Esaú.
33 Angmuse Isak ana etatabit mibaroti, bot mateng hula, “Kalo aulang se, nuba ba uumung angu vengkori, bot baning hoa metma manenang iila angu? Aana bae hoa jedung muse, emangpi angu na adang iila. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila. Base aaung-hama ba aing veng iila angu, na bale medit jadi niang iila.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande, e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça, e ma trouxe? E comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang muse, omi etatabit dira, bot ana baut etatabi, sengmuse ana amal aelet imang at mateng hula, “Adoo! Nimang ee! Aaung-hama angu vengbanang metma nandi manenang hengi, nimang!”
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Aarunge Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Eekaku Yakob hoa naajajala, bot aaung-hama ba metma eeoa angu, taavit medi tila.”
35 E ele disse: Veio teu irmão com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Angmuse Esau ana mateng hula, “Ana naajajalat miaaru tila. Ehalomang angu, ana naajajalat nemutu angu rampas medi. Bot angase ana aaung-hama ba metma nadana angu di rampas medi. Ana ening aulang angu ba ene, ꞌYakobꞌ angu. Nimang, kalo aulang se, aaung-hama aabeung metma nadana iiba, bae ue niang ka?” (Ene Yakob angu, evengbanang tarang se hula, ꞌkudavali vengpinaꞌ. Aarunge evengbanang tarang aabeung angu hula, ꞌnehe aajajalaꞌ.)
36 Então disse ele: Não é o seu nome justamente Jacó, tanto que já duas vezes me enganou? A minha primogenitura me tomou, e eis que agora me tomou a minha bênção. E perguntou: Não reservaste, pois, para mim nenhuma bênção?
37 Angmuse Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Na aing ohit metma eemanaing ening iila. Bot ekaku emangpi angu na metma maenang, senge metma emalea ening. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila base, aara-gandum, bot anggur eipi angu, bae oang-kurang niang. Base, noal ee! Angase aaung-hama taang ba jedung ae, senge na metma maeenang?”
37 Então respondeu Isaque a Esaú dizendo: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora, meu filho?
38 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang, aarunge ana imang abanang alolang-niang hula, “Aaung-hama nu kakolang anguba nimang aaing veng ka? Aaung-hama aabeung ue se, metma manenang hengi. Biar kiki nu di aaung!” Bot Esau ana baut amal aelet etatabi.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz, e chorou.
39 Angmuse Isak ana Esau ebalet hula,
39 Então respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será nas gorduras da terra e no orvalho dos altos céus.
40 Eekalevang anguba, eningse aaing ening aabeta.
40 E pela tua espada viverás, e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que quando te assenhoreares, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Esau ana etatabit omi metma ekaku Yakob elalalil, se aaung-hama angu imang ana metma ekaku Yakob enang iila angu ebele. Angmuse Esau ana ava at mateng hula, “Luung niang se, nimang ana aamina. Base uanguveng anguba, na malekang nekaku Yakob angu ameang!”
41 E Esaú odiou a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; e matarei a Jacó meu irmão.
42 — ausente —
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela mandou chamar a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e levanta-te; acolhe-te a Labão meu irmão, em Harã,
44 Ila angmomi iimaela Laban abung mihit laluung, sampe eekaku Esau ealil
44 E mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 bot eamara metma aadana angu mitalolang, bot naba ba aana ening metma adana tila angu ana vengtajebing. Eningse na nehe gahing iot ila, senge aat bale hoa. Ooleve hama-hamat napangaadang mi ue niang ved nu omimi se, na etatabit neea!”
45 Até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Angmuse Ribka ana Isak at hubait hula, “Esau ejangu Het aabang enehe anga naung na iat aabeta angu, nedada tila! Kalo Yakob di Het aabang enehe ba medit metma ejangu ening se, lebe miaaung na mang aamina.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são, das filhas desta terra, para que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.