Gênesis 27

Pura Alkitab (BEU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Uanguveng Isak ana boma tila muse, eng angu etatabit moro, base ana bae uuling bir ateing niang. Oal mutu Esau ba ana etatabit omi metma ejahi angu ana earut hula, “Esau! Aana angami ma hengi!”
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Isak ana mateng hula, “Eeng uuling! Na boma tila. Nejol aamina angu, na bae ateing niang.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Angu ebele, ee aba, bot eeuumat-aburit ang naung medi, senge ila dadi mi binanta nu vengkorit baning hoa metma manenang hengi.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Aana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa ne nomi suka angu eamulung, seng angse baning ma metma manenang, senge na adang. Senge na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.”
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Aarunge naba ba Isak ana vengbanang metma oal Esau veng at hubai angu, Ribka ana vengmee. Angu ebele Esau ana ila dadi mi binanta vengkori tila muse,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Ribka ana oal Yakob at hubait hula, “He, Yakob! Vede iimang ana eekaku Esau at hubai angu, na vengmee tila. Iimang ana Esau at hubait hula alang:
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 ꞌAana ila binanta nu vengkorit baning hoa, vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, senge metma manenang na adang. Na adang seng se, na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na LAHATALA Apangaadang mi vengbanang metma maeenang.ꞌ
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Base angase, aana nehur anga vengmeet aaung-aaung! Bot naba ba na vengparenta angu, aana malekang etatabit eamulung.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Angase aana ila pijumba-aib emana angu mi senge, aib hamang iboa aalus angu, aaru medit baning hoa. Eningse na vengkarajang doat ening tamaa-tamaa iimang eomi suka angu eamulung.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Kalo na doat sengila se, aana baning va metma iimang enang ana adang, senge ana bae aamina jedung anga, aaung-hama angu ana vengbanang metma maeenang. Ening aulang senge, aaung-hama angu metma aaing ba eeoa. Bae eekaku Esau niang.”
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Angmuse Yakob ana iva at hubait hula, “Niva! Nekaku Esau eboa angu eamudi veng, aarunge naing neboa anga dula!
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Misavaka nimang ana naing panahing neboa angu dei muse, eningse nimang ana hula, na aajajala. Base aaung-hama bae metma neoa niang, aarunge kutuk ba metma neoa!”
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Aarunge Ribka ana Yakob at hubait hula, “Aaing oomi ekang vang-vang ekang! Emangpi angu naing ba vengator! Kalo iimang ana aaing kutuk se, biar kutuk angu naing ba tevang! Base nemateng anga venghele, senge ila aib ang naung medi.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Angmuse Yakob ana ila aib ang naung medit baning hoa metma iva enang. Seng angmuse iva ana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, imang eomi suka angu eamulung.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Angmuse Ribka ana oal mutu Esau epakiang aalus angu medi, sengmuse ana metma oal Yakob enang ot pake.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Bot aib ebuar angu Ribka ana medit metma Yakob atang aaru, bot obo angu baloli.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Seng angmuse mod tamaa, bot roti ba Ribka ana ening iila angu, ana metma Yakob enang.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakob ana mod angu aantar baning imang emana mi mida, sengmuse ana imang at hubait hula, “Nimang! Na hoa iila anga.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yakob ana imang ehur angu ebalet hula, “Naing ba Esau, ooal mutu angu! Naba ba nimang aana vede vengbanang angu, na eamulung ening aulang iila. Aaungba tahit mihi, senge binanta ba na vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu, vengbanang metma manenang!”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Angmuse Isak ana oal angu at hubait hula, “Noal, binanta angu aana bisa uuser-uuser harak aulang?”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Isak ana Yakob at hubait hula, “Aana ma nabung-nabung, senge na eeboa angu panahing hengi! Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Yakob ana va imang abung-abung muse, imang ana mulai aing panahing. Sengmuse Isak ana mateng hula, “Amal anga, Yakob amal! Aarunge atang anga, Esau atang.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Isak ana bae uuling Yakob apang ateing niang, aarunge Yakob atang angu eamudi veng emenghula Esau atang edadenang base, Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma maenang. Aarunge uanguveng Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang muse,
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Isak ana bot bale Yakob adangtaaning hula, “Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Angmuse Isak ana mateng hula, “Aana mod angu at ma metma nabung amihing, senge uumung ba aana vengkorit baning hoa doa tila angu, na adang. Na adang senge, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.” Base Yakob ana mod angu metma imang abung amihing muse, imang ana adang. Yakob ana anggur di baning hoa metma imang enang ana na.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Seng angmuse Isak ana Yakob at hubait hula, “Noal! Ma nabung-nabung anga mi, senge namiku.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Yakob ana va imang abung-abung muse, ana imang amiku. Uanguveng Isak ana Yakob epakiang ehara angu rasa muse, Ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang hula,
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Lahatala Ana Emopung burang mi angu metma aaing vengbokong,
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Bangsa-bangsa ang naung eningse emangpi aaing vengtou,
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Isak ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang sengmuse, Yakob ana uhavede kaluar imang eahalang se, ekaku Esau ila binanta vengkori benang, hoa iila.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Esau di mod tamaa-tamaa angu vengharaka sengmuse, ana baning va metma imang enang. Bot ana imang at hubait hula, “Nimang! Aaungba tahit mihi, senge uumung ba na ila vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu vengbanang metma manenang.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Aarunge Isak omi iipi-sehi angmuse ana taaning hula, “Ee! Aaing anga nuba?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Angmuse Isak ana etatabit mibaroti, bot mateng hula, “Kalo aulang se, nuba ba uumung angu vengkori, bot baning hoa metma manenang iila angu? Aana bae hoa jedung muse, emangpi angu na adang iila. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila. Base aaung-hama ba aing veng iila angu, na bale medit jadi niang iila.”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang muse, omi etatabit dira, bot ana baut etatabi, sengmuse ana amal aelet imang at mateng hula, “Adoo! Nimang ee! Aaung-hama angu vengbanang metma nandi manenang hengi, nimang!”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Aarunge Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Eekaku Yakob hoa naajajala, bot aaung-hama ba metma eeoa angu, taavit medi tila.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Angmuse Esau ana mateng hula, “Ana naajajalat miaaru tila. Ehalomang angu, ana naajajalat nemutu angu rampas medi. Bot angase ana aaung-hama ba metma nadana angu di rampas medi. Ana ening aulang angu ba ene, ꞌYakobꞌ angu. Nimang, kalo aulang se, aaung-hama aabeung metma nadana iiba, bae ue niang ka?” (Ene Yakob angu, evengbanang tarang se hula, ꞌkudavali vengpinaꞌ. Aarunge evengbanang tarang aabeung angu hula, ꞌnehe aajajalaꞌ.)
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Angmuse Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Na aing ohit metma eemanaing ening iila. Bot ekaku emangpi angu na metma maenang, senge metma emalea ening. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila base, aara-gandum, bot anggur eipi angu, bae oang-kurang niang. Base, noal ee! Angase aaung-hama taang ba jedung ae, senge na metma maeenang?”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang, aarunge ana imang abanang alolang-niang hula, “Aaung-hama nu kakolang anguba nimang aaing veng ka? Aaung-hama aabeung ue se, metma manenang hengi. Biar kiki nu di aaung!” Bot Esau ana baut amal aelet etatabi.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Angmuse Isak ana Esau ebalet hula,
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Eekalevang anguba, eningse aaing ening aabeta.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Esau ana etatabit omi metma ekaku Yakob elalalil, se aaung-hama angu imang ana metma ekaku Yakob enang iila angu ebele. Angmuse Esau ana ava at mateng hula, “Luung niang se, nimang ana aamina. Base uanguveng anguba, na malekang nekaku Yakob angu ameang!”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Ila angmomi iimaela Laban abung mihit laluung, sampe eekaku Esau ealil
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 bot eamara metma aadana angu mitalolang, bot naba ba aana ening metma adana tila angu ana vengtajebing. Eningse na nehe gahing iot ila, senge aat bale hoa. Ooleve hama-hamat napangaadang mi ue niang ved nu omimi se, na etatabit neea!”
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Angmuse Ribka ana Isak at hubait hula, “Esau ejangu Het aabang enehe anga naung na iat aabeta angu, nedada tila! Kalo Yakob di Het aabang enehe ba medit metma ejangu ening se, lebe miaaung na mang aamina.”
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.