Gênesis 27

Pura Alkitab (BEU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uanguveng Isak ana boma tila muse, eng angu etatabit moro, base ana bae uuling bir ateing niang. Oal mutu Esau ba ana etatabit omi metma ejahi angu ana earut hula, “Esau! Aana angami ma hengi!”
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Isak ana mateng hula, “Eeng uuling! Na boma tila. Nejol aamina angu, na bae ateing niang.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Angu ebele, ee aba, bot eeuumat-aburit ang naung medi, senge ila dadi mi binanta nu vengkorit baning hoa metma manenang hengi.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Aana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa ne nomi suka angu eamulung, seng angse baning ma metma manenang, senge na adang. Senge na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Aarunge naba ba Isak ana vengbanang metma oal Esau veng at hubai angu, Ribka ana vengmee. Angu ebele Esau ana ila dadi mi binanta vengkori tila muse,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Ribka ana oal Yakob at hubait hula, “He, Yakob! Vede iimang ana eekaku Esau at hubai angu, na vengmee tila. Iimang ana Esau at hubait hula alang:
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 ꞌAana ila binanta nu vengkorit baning hoa, vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, senge metma manenang na adang. Na adang seng se, na bae aamina jedung anga ba, aaung-hama angu na LAHATALA Apangaadang mi vengbanang metma maeenang.ꞌ
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Base angase, aana nehur anga vengmeet aaung-aaung! Bot naba ba na vengparenta angu, aana malekang etatabit eamulung.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Angase aana ila pijumba-aib emana angu mi senge, aib hamang iboa aalus angu, aaru medit baning hoa. Eningse na vengkarajang doat ening tamaa-tamaa iimang eomi suka angu eamulung.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Kalo na doat sengila se, aana baning va metma iimang enang ana adang, senge ana bae aamina jedung anga, aaung-hama angu ana vengbanang metma maeenang. Ening aulang senge, aaung-hama angu metma aaing ba eeoa. Bae eekaku Esau niang.”
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Angmuse Yakob ana iva at hubait hula, “Niva! Nekaku Esau eboa angu eamudi veng, aarunge naing neboa anga dula!
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Misavaka nimang ana naing panahing neboa angu dei muse, eningse nimang ana hula, na aajajala. Base aaung-hama bae metma neoa niang, aarunge kutuk ba metma neoa!”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Aarunge Ribka ana Yakob at hubait hula, “Aaing oomi ekang vang-vang ekang! Emangpi angu naing ba vengator! Kalo iimang ana aaing kutuk se, biar kutuk angu naing ba tevang! Base nemateng anga venghele, senge ila aib ang naung medi.”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Angmuse Yakob ana ila aib ang naung medit baning hoa metma iva enang. Seng angmuse iva ana vengkarajang doat ening tamaa-tamaa, imang eomi suka angu eamulung.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Angmuse Ribka ana oal mutu Esau epakiang aalus angu medi, sengmuse ana metma oal Yakob enang ot pake.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Bot aib ebuar angu Ribka ana medit metma Yakob atang aaru, bot obo angu baloli.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Seng angmuse mod tamaa, bot roti ba Ribka ana ening iila angu, ana metma Yakob enang.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakob ana mod angu aantar baning imang emana mi mida, sengmuse ana imang at hubait hula, “Nimang! Na hoa iila anga.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Yakob ana imang ehur angu ebalet hula, “Naing ba Esau, ooal mutu angu! Naba ba nimang aana vede vengbanang angu, na eamulung ening aulang iila. Aaungba tahit mihi, senge binanta ba na vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu, vengbanang metma manenang!”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Angmuse Isak ana oal angu at hubait hula, “Noal, binanta angu aana bisa uuser-uuser harak aulang?”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Isak ana Yakob at hubait hula, “Aana ma nabung-nabung, senge na eeboa angu panahing hengi! Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Yakob ana va imang abung-abung muse, imang ana mulai aing panahing. Sengmuse Isak ana mateng hula, “Amal anga, Yakob amal! Aarunge atang anga, Esau atang.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Isak ana bae uuling Yakob apang ateing niang, aarunge Yakob atang angu eamudi veng emenghula Esau atang edadenang base, Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma maenang. Aarunge uanguveng Isak hula aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang muse,
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Isak ana bot bale Yakob adangtaaning hula, “Aaing anga, etatabit Esau ee, niang?”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Angmuse Isak ana mateng hula, “Aana mod angu at ma metma nabung amihing, senge uumung ba aana vengkorit baning hoa doa tila angu, na adang. Na adang senge, aaung-hama angu na vengbanang metma maeenang.” Base Yakob ana mod angu metma imang abung amihing muse, imang ana adang. Yakob ana anggur di baning hoa metma imang enang ana na.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Seng angmuse Isak ana Yakob at hubait hula, “Noal! Ma nabung-nabung anga mi, senge namiku.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Yakob ana va imang abung-abung muse, ana imang amiku. Uanguveng Isak ana Yakob epakiang ehara angu rasa muse, Ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang hula,
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Lahatala Ana Emopung burang mi angu metma aaing vengbokong,
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 Bangsa-bangsa ang naung eningse emangpi aaing vengtou,
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Isak ana aaung-hama angu vengbanang metma Yakob enang sengmuse, Yakob ana uhavede kaluar imang eahalang se, ekaku Esau ila binanta vengkori benang, hoa iila.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Esau di mod tamaa-tamaa angu vengharaka sengmuse, ana baning va metma imang enang. Bot ana imang at hubait hula, “Nimang! Aaungba tahit mihi, senge uumung ba na ila vengkorit baning hoa doa tila anga adang. Adang seng angse, aaung-hama angu vengbanang metma manenang.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Aarunge Isak omi iipi-sehi angmuse ana taaning hula, “Ee! Aaing anga nuba?”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Angmuse Isak ana etatabit mibaroti, bot mateng hula, “Kalo aulang se, nuba ba uumung angu vengkori, bot baning hoa metma manenang iila angu? Aana bae hoa jedung muse, emangpi angu na adang iila. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila. Base aaung-hama ba aing veng iila angu, na bale medit jadi niang iila.”
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang muse, omi etatabit dira, bot ana baut etatabi, sengmuse ana amal aelet imang at mateng hula, “Adoo! Nimang ee! Aaung-hama angu vengbanang metma nandi manenang hengi, nimang!”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Aarunge Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Eekaku Yakob hoa naajajala, bot aaung-hama ba metma eeoa angu, taavit medi tila.”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Angmuse Esau ana mateng hula, “Ana naajajalat miaaru tila. Ehalomang angu, ana naajajalat nemutu angu rampas medi. Bot angase ana aaung-hama ba metma nadana angu di rampas medi. Ana ening aulang angu ba ene, ꞌYakobꞌ angu. Nimang, kalo aulang se, aaung-hama aabeung metma nadana iiba, bae ue niang ka?” (Ene Yakob angu, evengbanang tarang se hula, ꞌkudavali vengpinaꞌ. Aarunge evengbanang tarang aabeung angu hula, ꞌnehe aajajalaꞌ.)
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Angmuse Isak ana Esau ehur angu ebalet hula, “Na aing ohit metma eemanaing ening iila. Bot ekaku emangpi angu na metma maenang, senge metma emalea ening. Bot aaung-hama angu na vengbanang metma maenang iila base, aara-gandum, bot anggur eipi angu, bae oang-kurang niang. Base, noal ee! Angase aaung-hama taang ba jedung ae, senge na metma maeenang?”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Esau ana imang ehur angu vengmeet aulang, aarunge ana imang abanang alolang-niang hula, “Aaung-hama nu kakolang anguba nimang aaing veng ka? Aaung-hama aabeung ue se, metma manenang hengi. Biar kiki nu di aaung!” Bot Esau ana baut amal aelet etatabi.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Angmuse Isak ana Esau ebalet hula,
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Eekalevang anguba, eningse aaing ening aabeta.
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Esau ana etatabit omi metma ekaku Yakob elalalil, se aaung-hama angu imang ana metma ekaku Yakob enang iila angu ebele. Angmuse Esau ana ava at mateng hula, “Luung niang se, nimang ana aamina. Base uanguveng anguba, na malekang nekaku Yakob angu ameang!”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 Ila angmomi iimaela Laban abung mihit laluung, sampe eekaku Esau ealil
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 bot eamara metma aadana angu mitalolang, bot naba ba aana ening metma adana tila angu ana vengtajebing. Eningse na nehe gahing iot ila, senge aat bale hoa. Ooleve hama-hamat napangaadang mi ue niang ved nu omimi se, na etatabit neea!”
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Angmuse Ribka ana Isak at hubait hula, “Esau ejangu Het aabang enehe anga naung na iat aabeta angu, nedada tila! Kalo Yakob di Het aabang enehe ba medit metma ejangu ening se, lebe miaaung na mang aamina.”
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.