Atos 9

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 To Soliu Huꞌmamofihi boanaꞌa aitoga komopaꞌani emite mino hetofa hiꞌahana enoho fililube luto lusiga luꞌehina. Ya huloto sipi mono nohi kaba boꞌa nohinalo buꞌehina.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Ai ana kaga lu emigo sipi mono noto kaba bouba fayahi mone Yuta bonaꞌi mono nonuga gehesa hiꞌahananamagi Tamasiko hepato bite neminanamagitoga goꞌehina. Ya huloto yaꞌmana fayahi Solihi emiꞌehina. Ana fayanugu ma luto goꞌehina. Enali Sipi Bomofihi Kapo manaꞌalo megeꞌi nemalalana bo hiti anaꞌi hiti Soliu bu enogolotomo ai eneleꞌmo naga ito Yelusale eneleꞌmoto alibe.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Soliu kapo moloto buloto Tamasiko hepa kasito heneti leba notago kokulumaluguti libi tegina moneuba fi besa lolito oto leꞌmo bego huꞌehina.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ya higo Soliu melugu limito koloto nogoꞌa moneuba ma luto noligo keheliꞌehina: Solio, Solio. Kai henabe luto negene mane ito nonahane?
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Ya ligo Soliu loka hoꞌehina: Sipi Bo, kai kiyigabe? Nani negene mane ito nonahata Yesuitomo yabe, luto ana nogouba luꞌehina.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Ya luto luloto ma luto lu emiꞌehina: Kai ho tito hepalugu tibo. Alihi bo moneuba yaꞌma suhi hubo luto lu kimilinaꞌmu yabe.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 To enali Soli hiti moneka megeꞌi eꞌahanamagi i gofa mehise analoꞌna lolo hite ho ti mebilete kaga nesiꞌa enabagaguti mone meliꞌahana. Enali kaga nogoꞌa kehelinaya bonaꞌi mone huto hago bu megeꞌahana yabe.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Soliu meluguti ho tiloto buꞌa i gili huꞌehina anaꞌina nesiꞌa mone bu megoꞌehina yabe. Ya higo megeꞌi melete ana bonaꞌmagi yato lite Tamasiko hepalugu tiꞌahana yabe.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Loegi monegi kanagu buꞌa i gili mehigo yaꞌmana kanaꞌaluga nagamiꞌi hiti noseꞌna hiti mo sito minoꞌehina yabe.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Huꞌmamofitoga komopaꞌa emito minolata hina bo mone Tamasiko hepalugu minoꞌehina giꞌa Ananiasi. To bamulugu Sipi Bouba: Ananiasio luto kehe iꞌehina. Ya ligo Ananiasiu lu emiꞌehina: Sipi Bo, nani ma nohube.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Ya luto nogolo noligo Sipi Bouba lu emiꞌehina: Kai ho tiloto Fotogo Kapo yabe lite giꞌa helata nehana kapolo bubo. Ya huloto Yutasihi nohaꞌagu Tasasi hepato bo giꞌa Soliu yabe luto niꞌina bouba nunumu huto nohinogo bu galataꞌmu yabe.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 To bamulugu bo mone giꞌa Ananiasiu yahaꞌa buꞌalo meko higo ana buꞌa akuꞌi i gili hilubeꞌmu bu goꞌehibe. Sipi Bouba ya luto lu emiꞌehina yabe.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ya ligo Ananiasiu kaꞌalo nonaꞌa lu emiꞌehina: Sipi Bo, babu bonaꞌmagi yaꞌma bomofihi kagaꞌa nelago nokeheluna bo nohibe. Kai boanaka Yelusaleꞌi enegene mane ise bati mehina suhi babu luto yaꞌmana bouba li huto nohibe lago nokeheluna yabe.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Sipi mono noto kaba bouba kaga lu etoto ho lifigo Tamasiko hepalugu kaitoga kigi ho kimite neminana ai naga ito eneleꞌmoto bilube luto maga yatai noabe.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Ya ligo Sipi Bouba lu emiꞌehina: Kai bubo. Ai nanitoga komopaꞌa nimilina bo leꞌmo ho tiꞌohuna ai nani nigiꞌni liloto fegutoga bonaꞌi to enikibina bonaꞌi hiti to Isilaeli bonaꞌi asagaꞌi enalitoga lu yege homofaꞌna hilinaꞌmu yabe.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 To nani kumu luto asaga gabu giseꞌna li gufalo molomo bilinamofihi naniꞌni lepilunaꞌmu yabe luto Huꞌmau luꞌehina.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ya luto lulago Ananiasiu buloto ana nonuga tiloto Solihi gufalo yahi liꞌehina. Ya huloto yaꞌma luto luꞌehina: Solio nalaluꞌniga. Sipi Bouba noho lifigo noobe. Maga nooto kapogu bu goꞌahata bo Yesu aiꞌa yabe. Kai kubuka akuꞌi i gili nohinogo Sikalafuꞌi kaitoga limilibe luto naniꞌi noho lifiꞌehibe.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ya noligo anaꞌasilo meleꞌisi Solihi buꞌaguti fayaꞌi iliꞌa legitana limo noigo buꞌa akuꞌi i gili higo asagaꞌna bu goꞌehina. Ya higo ai ho tito analo nagamiꞌi foloꞌehina yabe.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ya huloto alihi noseꞌna nolago amuyaꞌa ai akuꞌi liꞌehina yabe.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Soliu mono nohi niꞌinaga bu bebe soloto Yesu kumu ma luto lu epiꞌehina: Yesu ai Huꞌmamofihi Panaꞌa nohibe.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Ya higo asaga bonaꞌi enali Solihi kagaꞌa kehelite minana otopa helete sumi ka lite ai loka hago ai loka heꞌahana. Yesuhi giꞌa yaꞌma lite Yelusale nehago yaꞌmana bouba enoho filiꞌehinamo niꞌifi fato bo nohibe? Ai ana supo huto bonaꞌi magati naga ito sipi mono noto kaba bo nohinalo eneleꞌmoto bilubeꞌmu nohifi hena nohibe?
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Ya lite lana Soliu lu yege ho epina kagauba amuya moloꞌehina. Ya higo Yuta bonaꞌi lugaꞌa Tamasiko hepalugu neminanamagi kagaꞌa lina kehelilete topa heꞌahana. To Yesu bo manaꞌi Mesiau nohibe luto lu epina kagauba amuya moloꞌehinaꞌmu enali Solihi nonaꞌa lu meemiꞌahana yabe.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Babu kanaꞌa minelete Yuta bonaꞌmagi Solihi ho fililune lite kaga li nupa hite minete lu keheliꞌahana yabe.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Ya hago Soliu ana kagaꞌani akeheliꞌehina yabe. Enali Yuta bonaꞌmagi ute etehi Solihi ho fililune lite hepato kapo nila nila huꞌehinalo gimi gi baga ilata hiꞌahana yabe.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Ya hilata hago Solihi megeꞌi melelata hana panaꞌamagi mone foluguꞌi safegu leꞌmo melelete leꞌmete limite hepato bihu gegisa mone hokolo huꞌehina kapolo nagato fulu fulu hite heꞌmi etago fegutoga limiꞌehina yabe.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Soliu Yelusale hepatoga buloto Yesuhi megeꞌi melelata bonaꞌi hiti i kalalubeꞌmu huꞌehina. Ya nohigo enali Yesuhi megeꞌi menomalana bo nohibe lite koli hi eteꞌahana.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ya hago Banabasiu oto heꞌmoto aposolo bonaꞌi nehanalo leꞌmoto buꞌehina. Banabasiu Solitoga Sipi Bouba kapogu bulo huꞌehina hiti to Sipi Bouba kaga lu emiꞌehinamofihi hapaꞌa lu hokolo hu epiꞌehina. To ana huto Soliu Tamasiko hepatoga asaga kaga Yesu kumu amuya luto lu yege ho epiꞌehinamofi hiti Banabasiu lu epiꞌehina.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Ya hulago Soliu aposolo bonaꞌi hiti moneka minoto Yelusale kegiꞌa Yesuhi ka lamanaꞌa lu yege amuya heꞌahana.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Yuta bonaꞌi Giliki nogo nehana bonaꞌi hiti Soliu kaga lu noepito enali hiti kenasabo biꞌahana. Ya nohigo enali ho fililune lilete hiꞌahana.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ya hago enali Yesuhi megeꞌi nemalana bonaꞌmagi kehelilete Solihi leꞌmete Sisalia hepato limilete Tasasi ho lifi heꞌmigo buꞌehina.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ya hulago Yutia kegiꞌafi Galili kegiꞌafi Samalia kegiꞌafi Yesutoga komopaꞌani meleꞌahana bonaꞌmagi fuluna agoyanaguti bati hite mineꞌahana. Ya hago bonaꞌi lugaꞌa babu lite huto hilete enalitoga ete ikeleꞌahana. Ya hilete enali Sipi Bomofihi megeꞌi melete minago Sikalafuꞌuba eneleꞌmo amuya moloꞌehina yabe.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pitau asaga hepatoga bu baga iloto mone yupahi Huꞌmamofihi bonaꞌa Lita hepato neminana enebe tilubeꞌmu buꞌehina.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Ya huloto bo moneꞌmofihi giꞌa Eniasiu yabe luto nohinamofihi bu goꞌehina. To ai ana bo gi yahi foipa loꞌehigo kapo memolose sipaꞌaloko koloto nominago kufuꞌa nayahi mone kegiꞌa su hoto mone kegiꞌati loegi monegi heleko moloꞌehina yabe.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pitau lu emiꞌehina: Eniasio. Yesu Kilisito yatai keleꞌmo bati nohibe. Kai ho tito nebelusaka tili huto tege hubo. Ya noligo Eniasiu koꞌehinaloti meleꞌisi ho tiꞌehina yabe.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Ya hinana asaga Lita bonaꞌi hiti to Seloni bonaꞌi hiti be gelete komopaꞌani i gelehe hite Huꞌmamofitoga emiꞌahana yabe.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Yopa hepato Huꞌmamofitoga komopaꞌa moloto nominana aꞌi mone minoꞌehina. Ai giꞌa Tabita ana giꞌamofihi hapaꞌa Giliki kaguti Tokasi. Ai asaga yupahi enumuhi meniꞌina bonaꞌi eneheꞌmoto eneleꞌmo bati hulata nohina aꞌi yabe.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Yaꞌmana kanaꞌasilo besiseꞌna gufalo tigo filiꞌehina. Ya higo enali nagami ke etete gufaꞌa sese hi etelete nonugu ifo hasagu heꞌmi eteꞌahana yabe.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 To Lita hepaꞌi Yopa hepa lebato minoꞌehina. Ya huꞌehigo enali Yesutoga komopaꞌani melete neminana bonaꞌmagi Pitau ya huto Yopa hepatoga noabe lanaꞌa kehelilete bo loemaletoga kaga ma lite melete etoho lifiꞌahana: Ke, kai hololu luto meleꞌisi lalitoga obo.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Ya lite lana kaga keheliloto Pitau ho tiloto enemegeꞌi moneka biꞌahana. Ai ana hepatoga henetilago nohi ifo hasagu leꞌmete tiꞌahana. Ya hago asaga keto anaꞌmagi yibi hilete Pitahi ete leꞌmo bego hilete Tokasiu nohuto lolo huto epiꞌehina gukete li lepiꞌahana.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Ya hago Pitau asaga bonaꞌi ana hasaguti eneleꞌmo fegu toloto lapusa nohi filoto nunumu huꞌehina. Ya huloto ai ana aꞌmofihi i behe huto bu goloto ma luto luꞌehina: Tabitao, kai ho tibo. Ya noligo bu i gili huto Pitahi bu goloto sipaloti ho tito analo minoꞌehibe.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ya nohigo Pitau buto heꞌmoto yato lito leꞌmo saga huꞌehina. Ya huloto keto anaꞌi nehanalo leꞌmoto buto enelepiꞌehina.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ya huꞌehinamofihi kagaꞌa lu yege hago asaga Yopa kegiꞌa bu baga igo babu boanaꞌmagi Huꞌmamofitoga komopaꞌani melete mineꞌahana yabe.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pitau Yopa hepalugu bo moneuba yaga gufaꞌatu gukete hetilata nohina giꞌa Simoni hiti ai nohaꞌagu babu kana minoꞌehina yabe.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.