Atos 28
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs VC
1 Lali asagaꞌi bati huto kehetoga buloto keheluta ana hege nagamilugu tiꞌehina metoga nehetutamofihi giꞌa Molita yabe lite giꞌa heꞌahana yabe.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Yaꞌmana hepato boanaꞌmagi hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. To koꞌi ilubeꞌmu nohigo yasi higo logo gelete asagaꞌi leleꞌmete ana logolo laba hulago lota huꞌohuta yabe.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Polu musa logo mone sa giloto moloto lito logogu heꞌmigago ana logo sagu osifaꞌi mone nohinati logouba mukoho ligo fi gene toto limito Poluhi yanugu foloꞌehina.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌalo heni kofigo ana hepato bonaꞌmagi be gelete ai lu emigo ai lu emigo ma lite liꞌahana: Ma bomagita manauba bo mone ho filiꞌehilina niꞌibe. Ai hege nagamilugu mefilinana nohibe. Ya hina bebe sana sipi felemouba minoba minoba mehilibe luto keheliꞌehibe.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ya nelago Polu ana osifaꞌmo li fiki higo logogu buto lo filigo to ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌa mone heni getefe mehoꞌehina yabe.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 To Poluhi yahaꞌa lupe lupe bilifi lila to meleꞌisi limito melugu kalifi lite buluꞌi helete yatama kana minana sibina mone mehuꞌehina. Ya higo enali enekesa akuꞌi yigi fato melelete ma lite liꞌahana: Ai felemo suhi mone fatoꞌmofihi nohibe.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌi kibina bo moneꞌmofihi giꞌa Pubiliasi yabe luto minoꞌehina bomofihi ai meꞌalo yabe. Yaꞌmana bouba ai nohaꞌaluga leleꞌmoto buto hetofana huto kaba hu letago ai nonugu nohi loegi monegi koꞌohuta yabe.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Yaꞌmana kanaꞌalo Pubiliasihi afoꞌafihi besigo siꞌalugati bila to gufaꞌa mukoho akoho ligo koloto minoꞌehina. Polu ana bo aitoga buloto gufaꞌalo yahi lito nunumu hu etago besiseꞌnaꞌa su ho etoꞌehina.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ai ya huto ye kolago babu bonaꞌi ana tiꞌehina metoga enebesigo mineꞌahananamagi Polutoga ago ai ana huto eneleꞌmo ye ko su hoꞌehina yabe.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Yaꞌmu lite enali hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. Alihi ana nagamilugu tiꞌehina meꞌmofihi hepaꞌi heꞌmito biluneꞌmu nohunogo noseꞌnati su hoꞌehina nonaꞌa babu lite botigu li bai te leteꞌahana yabe.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌmo ikahi loegi monegi minoloto alihi boti mone sipi habafahi lina kanaꞌalo oto mana tiꞌehina melugu niꞌina botigu tilenogo leleꞌmoto buꞌehina. To yaꞌmana boti Alekasatilia hepatoti yabe. To ana botimofihi sopaꞌaga giꞌa Felemofihi Panaꞌa Loemaleꞌi Yabe lite fayahi geꞌahana.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 To lali Sailakuyu nohi hepato nehetilototi ana hepato yege loegi monegi minoꞌohuta.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 To ana hepaꞌi heꞌmiloto lali i bego huto Legiu nohi hepato nehetito nohi moneꞌisi koloto etekaꞌa yofo kegiꞌati habahuba li hapi fito botiti hago loe yupahi bulago lali Puteoli hepato nehetiꞌohuta yabe.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Yaꞌmana hepato Huꞌmamofitoga komopaꞌani emite neminana bonaꞌi bu enogonogo ana bonaꞌmagi lali hiti salele mone minete bilabe lite leleꞌmo meleꞌahana. To ya huloto Lomu hepato oꞌohuta yabe.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 To Lomu hepato ligibo lagabomagi ya hite neabe lite lali kumu lanaꞌa akeheliꞌahana. To enali laliꞌi legeba hite eba eba hite Apiasi Maketi hepato Kalina Nohi Loegi Monegi niꞌinalo nehetilete laliꞌi lebe tigiꞌahana. Ya hago Polu bu enogoloto gufaꞌagu laga gofa higo Huꞌmamofihi gelo bi emiꞌehina yabe.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Lomu hepato nehetulenogo Poluhi aiꞌasigo gimi bo moneuba kaba hu etenogo minalibe luto Lomu gamani bouba luꞌehina yabe.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Alihi nohi loegi monegi koloto Polu ana hepato Yuta kaba bonaꞌi kehe i tulu huꞌehina. Ana bonaꞌi enali ete li nupa hilago ma luto lu epiꞌehina: Nigibo nagabose. Lali bonati eneleꞌmo sibina hula to tatatigitogati lilata nohuta suhati mone li sibina mehuꞌohunamo niꞌinamo Yelusale hepalugu nagalugu neleꞌme melelete Lomu bonaꞌmagi enayanugu neleꞌmo meleꞌahabe.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Enali Lomu gamanimagi ka foya nimite kagaꞌni kehelina nani ka foipaꞌa lu sibina mehuꞌohugo noho fililana kagaꞌmu sa sa hana meniꞌigo heꞌmi netalanaꞌmu yabe.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 To nani bonaꞌnimagihi enifisa meiꞌohunamo niꞌinaya Yuta bonaꞌmagi yaꞌmana kaga pelesa ibe. Yaꞌmu luto kapomuꞌi sa sa huloto Sisau gihiti bo sipiꞌauba kagaꞌni kehelilibe luto kehe iꞌohube.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 To yaꞌma kagasiꞌmu luto lenaliꞌi kehe i nupa huto lu nolepube. Nani lenaliꞌi bu lenogoto kaga lu lepilube luto yabe. To asaga lali Isilaeli bonaꞌmagita geba nohutanamofihi yaꞌma Huꞌmau leꞌmo ho tiꞌehina bo, Mesiahi nani komopaꞌni emito nohuto geba nohube. Yaꞌmanaꞌmu luto ma seni nagaꞌuba yatai nayanugu ma ina iꞌehibe.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ya luto ligo enali ma lite lu emiꞌahana: Kai kumu lite Yutia kegiꞌati fayahi mone gete lu melimiꞌahabe. To Yutia kegiꞌati bonati moneꞌamagi ete kai kumu ya huto huꞌehibe lite to sibina huꞌehibe lite yana kaga mone lu melimiꞌahabe.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ya huꞌehina kai kabagakaguti lu hokolo huto lu limilata kaga lali kehelilune. Henaꞌmugope asaga boanaꞌmagi enabagaguti kehelutamo ya hite yaꞌma nagaꞌmagi loko hite fato nehabe lite kaga foipaꞌa lanaꞌasigo nokeheluta yabe.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 To enali kana mone melelete ana kanaꞌalo babu bonaꞌi ete Polu nohina nonugu li nupa hiꞌahana. Etehi hapi fito Polu kaga hapa hapaꞌa lu epiba lu epiba huto nohigo buto yege limi foloto sinihi giꞌehina. To ai ana huto Huꞌmamofihi Kapoꞌamu kagaꞌa leꞌmo bati huto lu epiꞌehina. To ai kaga koyapaꞌi lu huto huse bomagi hiti to Moseu hiti fayahi keyeꞌahanamofihi lu yege ho epiꞌehina. To yaꞌma kagaꞌatu eneleꞌmo amuya moloto komopaꞌani li keta mehuse hinogo Yesutoga komopaꞌani emite minalabe luto luꞌehina yabe.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Lugaꞌa bonaꞌmagi ya luto lu epina kaga keheli komopaꞌanigu nemalago to lugaꞌamagi keheliya kalesa hiꞌahana yabe.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Enaliꞌani fato fato enegekesa yigilete bula ola hiluneꞌmu nehago Polu kaga mone ma luto lu epiꞌehina: Tatatifihi Aisaiyahi kaga lu yege holata bomofihi bagalo Sikalafuꞌuba maꞌnaka luto ma luto lu emiꞌehina yabe:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Yaꞌma boanaꞌmagitoga kai buto
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Yaꞌma boanaꞌmagi
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 To Polu mone kaga hiti lu epiꞌehina: Yatai nani Huꞌmau enubuto bilata kagaꞌa lu nimiꞌohuto fegutoga bonaꞌi nehanalo noho lifiꞌehinagi enali ana ka lamanaꞌa keheliluneꞌmu nehabe.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Polu kaga alu epi su holago Yuta bonaꞌi bula ola hiꞌahana. Enaliꞌani bite ai bugu figo ai bugu figo hite kenasabo bibu bibu hiꞌahana yabe.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Polu aiꞌa mina fiꞌehina nonugu kufu loemo minoto boanaꞌi aitoga elata hana koyone kaga lu epito enebe tigito eneleꞌmo huꞌehina.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ai Huꞌmamofihi kapoꞌamofihi kagaꞌa lu yege ho epito Sipi Bo Yesu Kilisitohi kagaꞌa enelepito amuya kaga lu epilata higo bo moneuba kagaꞌa mone i laga mehuꞌehigo Polu anaga minoꞌehina yabe.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.