Atos 28
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NAA
1 Lali asagaꞌi bati huto kehetoga buloto keheluta ana hege nagamilugu tiꞌehina metoga nehetutamofihi giꞌa Molita yabe lite giꞌa heꞌahana yabe.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Yaꞌmana hepato boanaꞌmagi hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. To koꞌi ilubeꞌmu nohigo yasi higo logo gelete asagaꞌi leleꞌmete ana logolo laba hulago lota huꞌohuta yabe.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Polu musa logo mone sa giloto moloto lito logogu heꞌmigago ana logo sagu osifaꞌi mone nohinati logouba mukoho ligo fi gene toto limito Poluhi yanugu foloꞌehina.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌalo heni kofigo ana hepato bonaꞌmagi be gelete ai lu emigo ai lu emigo ma lite liꞌahana: Ma bomagita manauba bo mone ho filiꞌehilina niꞌibe. Ai hege nagamilugu mefilinana nohibe. Ya hina bebe sana sipi felemouba minoba minoba mehilibe luto keheliꞌehibe.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ya nelago Polu ana osifaꞌmo li fiki higo logogu buto lo filigo to ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌa mone heni getefe mehoꞌehina yabe.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 To Poluhi yahaꞌa lupe lupe bilifi lila to meleꞌisi limito melugu kalifi lite buluꞌi helete yatama kana minana sibina mone mehuꞌehina. Ya higo enali enekesa akuꞌi yigi fato melelete ma lite liꞌahana: Ai felemo suhi mone fatoꞌmofihi nohibe.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌi kibina bo moneꞌmofihi giꞌa Pubiliasi yabe luto minoꞌehina bomofihi ai meꞌalo yabe. Yaꞌmana bouba ai nohaꞌaluga leleꞌmoto buto hetofana huto kaba hu letago ai nonugu nohi loegi monegi koꞌohuta yabe.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Yaꞌmana kanaꞌalo Pubiliasihi afoꞌafihi besigo siꞌalugati bila to gufaꞌa mukoho akoho ligo koloto minoꞌehina. Polu ana bo aitoga buloto gufaꞌalo yahi lito nunumu hu etago besiseꞌnaꞌa su ho etoꞌehina.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ai ya huto ye kolago babu bonaꞌi ana tiꞌehina metoga enebesigo mineꞌahananamagi Polutoga ago ai ana huto eneleꞌmo ye ko su hoꞌehina yabe.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Yaꞌmu lite enali hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. Alihi ana nagamilugu tiꞌehina meꞌmofihi hepaꞌi heꞌmito biluneꞌmu nohunogo noseꞌnati su hoꞌehina nonaꞌa babu lite botigu li bai te leteꞌahana yabe.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌmo ikahi loegi monegi minoloto alihi boti mone sipi habafahi lina kanaꞌalo oto mana tiꞌehina melugu niꞌina botigu tilenogo leleꞌmoto buꞌehina. To yaꞌmana boti Alekasatilia hepatoti yabe. To ana botimofihi sopaꞌaga giꞌa Felemofihi Panaꞌa Loemaleꞌi Yabe lite fayahi geꞌahana.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 To lali Sailakuyu nohi hepato nehetilototi ana hepato yege loegi monegi minoꞌohuta.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 To ana hepaꞌi heꞌmiloto lali i bego huto Legiu nohi hepato nehetito nohi moneꞌisi koloto etekaꞌa yofo kegiꞌati habahuba li hapi fito botiti hago loe yupahi bulago lali Puteoli hepato nehetiꞌohuta yabe.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Yaꞌmana hepato Huꞌmamofitoga komopaꞌani emite neminana bonaꞌi bu enogonogo ana bonaꞌmagi lali hiti salele mone minete bilabe lite leleꞌmo meleꞌahana. To ya huloto Lomu hepato oꞌohuta yabe.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 To Lomu hepato ligibo lagabomagi ya hite neabe lite lali kumu lanaꞌa akeheliꞌahana. To enali laliꞌi legeba hite eba eba hite Apiasi Maketi hepato Kalina Nohi Loegi Monegi niꞌinalo nehetilete laliꞌi lebe tigiꞌahana. Ya hago Polu bu enogoloto gufaꞌagu laga gofa higo Huꞌmamofihi gelo bi emiꞌehina yabe.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Lomu hepato nehetulenogo Poluhi aiꞌasigo gimi bo moneuba kaba hu etenogo minalibe luto Lomu gamani bouba luꞌehina yabe.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Alihi nohi loegi monegi koloto Polu ana hepato Yuta kaba bonaꞌi kehe i tulu huꞌehina. Ana bonaꞌi enali ete li nupa hilago ma luto lu epiꞌehina: Nigibo nagabose. Lali bonati eneleꞌmo sibina hula to tatatigitogati lilata nohuta suhati mone li sibina mehuꞌohunamo niꞌinamo Yelusale hepalugu nagalugu neleꞌme melelete Lomu bonaꞌmagi enayanugu neleꞌmo meleꞌahabe.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Enali Lomu gamanimagi ka foya nimite kagaꞌni kehelina nani ka foipaꞌa lu sibina mehuꞌohugo noho fililana kagaꞌmu sa sa hana meniꞌigo heꞌmi netalanaꞌmu yabe.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 To nani bonaꞌnimagihi enifisa meiꞌohunamo niꞌinaya Yuta bonaꞌmagi yaꞌmana kaga pelesa ibe. Yaꞌmu luto kapomuꞌi sa sa huloto Sisau gihiti bo sipiꞌauba kagaꞌni kehelilibe luto kehe iꞌohube.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 To yaꞌma kagasiꞌmu luto lenaliꞌi kehe i nupa huto lu nolepube. Nani lenaliꞌi bu lenogoto kaga lu lepilube luto yabe. To asaga lali Isilaeli bonaꞌmagita geba nohutanamofihi yaꞌma Huꞌmau leꞌmo ho tiꞌehina bo, Mesiahi nani komopaꞌni emito nohuto geba nohube. Yaꞌmanaꞌmu luto ma seni nagaꞌuba yatai nayanugu ma ina iꞌehibe.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ya luto ligo enali ma lite lu emiꞌahana: Kai kumu lite Yutia kegiꞌati fayahi mone gete lu melimiꞌahabe. To Yutia kegiꞌati bonati moneꞌamagi ete kai kumu ya huto huꞌehibe lite to sibina huꞌehibe lite yana kaga mone lu melimiꞌahabe.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Ya huꞌehina kai kabagakaguti lu hokolo huto lu limilata kaga lali kehelilune. Henaꞌmugope asaga boanaꞌmagi enabagaguti kehelutamo ya hite yaꞌma nagaꞌmagi loko hite fato nehabe lite kaga foipaꞌa lanaꞌasigo nokeheluta yabe.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 To enali kana mone melelete ana kanaꞌalo babu bonaꞌi ete Polu nohina nonugu li nupa hiꞌahana. Etehi hapi fito Polu kaga hapa hapaꞌa lu epiba lu epiba huto nohigo buto yege limi foloto sinihi giꞌehina. To ai ana huto Huꞌmamofihi Kapoꞌamu kagaꞌa leꞌmo bati huto lu epiꞌehina. To ai kaga koyapaꞌi lu huto huse bomagi hiti to Moseu hiti fayahi keyeꞌahanamofihi lu yege ho epiꞌehina. To yaꞌma kagaꞌatu eneleꞌmo amuya moloto komopaꞌani li keta mehuse hinogo Yesutoga komopaꞌani emite minalabe luto luꞌehina yabe.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Lugaꞌa bonaꞌmagi ya luto lu epina kaga keheli komopaꞌanigu nemalago to lugaꞌamagi keheliya kalesa hiꞌahana yabe.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Enaliꞌani fato fato enegekesa yigilete bula ola hiluneꞌmu nehago Polu kaga mone ma luto lu epiꞌehina: Tatatifihi Aisaiyahi kaga lu yege holata bomofihi bagalo Sikalafuꞌuba maꞌnaka luto ma luto lu emiꞌehina yabe:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Yaꞌma boanaꞌmagitoga kai buto
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Yaꞌma boanaꞌmagi
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 To Polu mone kaga hiti lu epiꞌehina: Yatai nani Huꞌmau enubuto bilata kagaꞌa lu nimiꞌohuto fegutoga bonaꞌi nehanalo noho lifiꞌehinagi enali ana ka lamanaꞌa keheliluneꞌmu nehabe.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Polu kaga alu epi su holago Yuta bonaꞌi bula ola hiꞌahana. Enaliꞌani bite ai bugu figo ai bugu figo hite kenasabo bibu bibu hiꞌahana yabe.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Polu aiꞌa mina fiꞌehina nonugu kufu loemo minoto boanaꞌi aitoga elata hana koyone kaga lu epito enebe tigito eneleꞌmo huꞌehina.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ai Huꞌmamofihi kapoꞌamofihi kagaꞌa lu yege ho epito Sipi Bo Yesu Kilisitohi kagaꞌa enelepito amuya kaga lu epilata higo bo moneuba kagaꞌa mone i laga mehuꞌehigo Polu anaga minoꞌehina yabe.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.