Atos 28
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NTLH
1 Lali asagaꞌi bati huto kehetoga buloto keheluta ana hege nagamilugu tiꞌehina metoga nehetutamofihi giꞌa Molita yabe lite giꞌa heꞌahana yabe.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Yaꞌmana hepato boanaꞌmagi hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. To koꞌi ilubeꞌmu nohigo yasi higo logo gelete asagaꞌi leleꞌmete ana logolo laba hulago lota huꞌohuta yabe.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Polu musa logo mone sa giloto moloto lito logogu heꞌmigago ana logo sagu osifaꞌi mone nohinati logouba mukoho ligo fi gene toto limito Poluhi yanugu foloꞌehina.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌalo heni kofigo ana hepato bonaꞌmagi be gelete ai lu emigo ai lu emigo ma lite liꞌahana: Ma bomagita manauba bo mone ho filiꞌehilina niꞌibe. Ai hege nagamilugu mefilinana nohibe. Ya hina bebe sana sipi felemouba minoba minoba mehilibe luto keheliꞌehibe.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ya nelago Polu ana osifaꞌmo li fiki higo logogu buto lo filigo to ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌa mone heni getefe mehoꞌehina yabe.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 To Poluhi yahaꞌa lupe lupe bilifi lila to meleꞌisi limito melugu kalifi lite buluꞌi helete yatama kana minana sibina mone mehuꞌehina. Ya higo enali enekesa akuꞌi yigi fato melelete ma lite liꞌahana: Ai felemo suhi mone fatoꞌmofihi nohibe.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌi kibina bo moneꞌmofihi giꞌa Pubiliasi yabe luto minoꞌehina bomofihi ai meꞌalo yabe. Yaꞌmana bouba ai nohaꞌaluga leleꞌmoto buto hetofana huto kaba hu letago ai nonugu nohi loegi monegi koꞌohuta yabe.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Yaꞌmana kanaꞌalo Pubiliasihi afoꞌafihi besigo siꞌalugati bila to gufaꞌa mukoho akoho ligo koloto minoꞌehina. Polu ana bo aitoga buloto gufaꞌalo yahi lito nunumu hu etago besiseꞌnaꞌa su ho etoꞌehina.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ai ya huto ye kolago babu bonaꞌi ana tiꞌehina metoga enebesigo mineꞌahananamagi Polutoga ago ai ana huto eneleꞌmo ye ko su hoꞌehina yabe.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Yaꞌmu lite enali hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. Alihi ana nagamilugu tiꞌehina meꞌmofihi hepaꞌi heꞌmito biluneꞌmu nohunogo noseꞌnati su hoꞌehina nonaꞌa babu lite botigu li bai te leteꞌahana yabe.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌmo ikahi loegi monegi minoloto alihi boti mone sipi habafahi lina kanaꞌalo oto mana tiꞌehina melugu niꞌina botigu tilenogo leleꞌmoto buꞌehina. To yaꞌmana boti Alekasatilia hepatoti yabe. To ana botimofihi sopaꞌaga giꞌa Felemofihi Panaꞌa Loemaleꞌi Yabe lite fayahi geꞌahana.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 To lali Sailakuyu nohi hepato nehetilototi ana hepato yege loegi monegi minoꞌohuta.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 To ana hepaꞌi heꞌmiloto lali i bego huto Legiu nohi hepato nehetito nohi moneꞌisi koloto etekaꞌa yofo kegiꞌati habahuba li hapi fito botiti hago loe yupahi bulago lali Puteoli hepato nehetiꞌohuta yabe.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Yaꞌmana hepato Huꞌmamofitoga komopaꞌani emite neminana bonaꞌi bu enogonogo ana bonaꞌmagi lali hiti salele mone minete bilabe lite leleꞌmo meleꞌahana. To ya huloto Lomu hepato oꞌohuta yabe.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 To Lomu hepato ligibo lagabomagi ya hite neabe lite lali kumu lanaꞌa akeheliꞌahana. To enali laliꞌi legeba hite eba eba hite Apiasi Maketi hepato Kalina Nohi Loegi Monegi niꞌinalo nehetilete laliꞌi lebe tigiꞌahana. Ya hago Polu bu enogoloto gufaꞌagu laga gofa higo Huꞌmamofihi gelo bi emiꞌehina yabe.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Lomu hepato nehetulenogo Poluhi aiꞌasigo gimi bo moneuba kaba hu etenogo minalibe luto Lomu gamani bouba luꞌehina yabe.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Alihi nohi loegi monegi koloto Polu ana hepato Yuta kaba bonaꞌi kehe i tulu huꞌehina. Ana bonaꞌi enali ete li nupa hilago ma luto lu epiꞌehina: Nigibo nagabose. Lali bonati eneleꞌmo sibina hula to tatatigitogati lilata nohuta suhati mone li sibina mehuꞌohunamo niꞌinamo Yelusale hepalugu nagalugu neleꞌme melelete Lomu bonaꞌmagi enayanugu neleꞌmo meleꞌahabe.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Enali Lomu gamanimagi ka foya nimite kagaꞌni kehelina nani ka foipaꞌa lu sibina mehuꞌohugo noho fililana kagaꞌmu sa sa hana meniꞌigo heꞌmi netalanaꞌmu yabe.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 To nani bonaꞌnimagihi enifisa meiꞌohunamo niꞌinaya Yuta bonaꞌmagi yaꞌmana kaga pelesa ibe. Yaꞌmu luto kapomuꞌi sa sa huloto Sisau gihiti bo sipiꞌauba kagaꞌni kehelilibe luto kehe iꞌohube.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 To yaꞌma kagasiꞌmu luto lenaliꞌi kehe i nupa huto lu nolepube. Nani lenaliꞌi bu lenogoto kaga lu lepilube luto yabe. To asaga lali Isilaeli bonaꞌmagita geba nohutanamofihi yaꞌma Huꞌmau leꞌmo ho tiꞌehina bo, Mesiahi nani komopaꞌni emito nohuto geba nohube. Yaꞌmanaꞌmu luto ma seni nagaꞌuba yatai nayanugu ma ina iꞌehibe.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ya luto ligo enali ma lite lu emiꞌahana: Kai kumu lite Yutia kegiꞌati fayahi mone gete lu melimiꞌahabe. To Yutia kegiꞌati bonati moneꞌamagi ete kai kumu ya huto huꞌehibe lite to sibina huꞌehibe lite yana kaga mone lu melimiꞌahabe.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ya huꞌehina kai kabagakaguti lu hokolo huto lu limilata kaga lali kehelilune. Henaꞌmugope asaga boanaꞌmagi enabagaguti kehelutamo ya hite yaꞌma nagaꞌmagi loko hite fato nehabe lite kaga foipaꞌa lanaꞌasigo nokeheluta yabe.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 To enali kana mone melelete ana kanaꞌalo babu bonaꞌi ete Polu nohina nonugu li nupa hiꞌahana. Etehi hapi fito Polu kaga hapa hapaꞌa lu epiba lu epiba huto nohigo buto yege limi foloto sinihi giꞌehina. To ai ana huto Huꞌmamofihi Kapoꞌamu kagaꞌa leꞌmo bati huto lu epiꞌehina. To ai kaga koyapaꞌi lu huto huse bomagi hiti to Moseu hiti fayahi keyeꞌahanamofihi lu yege ho epiꞌehina. To yaꞌma kagaꞌatu eneleꞌmo amuya moloto komopaꞌani li keta mehuse hinogo Yesutoga komopaꞌani emite minalabe luto luꞌehina yabe.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Lugaꞌa bonaꞌmagi ya luto lu epina kaga keheli komopaꞌanigu nemalago to lugaꞌamagi keheliya kalesa hiꞌahana yabe.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Enaliꞌani fato fato enegekesa yigilete bula ola hiluneꞌmu nehago Polu kaga mone ma luto lu epiꞌehina: Tatatifihi Aisaiyahi kaga lu yege holata bomofihi bagalo Sikalafuꞌuba maꞌnaka luto ma luto lu emiꞌehina yabe:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Yaꞌma boanaꞌmagitoga kai buto
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Yaꞌma boanaꞌmagi
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 To Polu mone kaga hiti lu epiꞌehina: Yatai nani Huꞌmau enubuto bilata kagaꞌa lu nimiꞌohuto fegutoga bonaꞌi nehanalo noho lifiꞌehinagi enali ana ka lamanaꞌa keheliluneꞌmu nehabe.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Polu kaga alu epi su holago Yuta bonaꞌi bula ola hiꞌahana. Enaliꞌani bite ai bugu figo ai bugu figo hite kenasabo bibu bibu hiꞌahana yabe.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Polu aiꞌa mina fiꞌehina nonugu kufu loemo minoto boanaꞌi aitoga elata hana koyone kaga lu epito enebe tigito eneleꞌmo huꞌehina.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Ai Huꞌmamofihi kapoꞌamofihi kagaꞌa lu yege ho epito Sipi Bo Yesu Kilisitohi kagaꞌa enelepito amuya kaga lu epilata higo bo moneuba kagaꞌa mone i laga mehuꞌehigo Polu anaga minoꞌehina yabe.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.