Atos 28
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs ACF
1 Lali asagaꞌi bati huto kehetoga buloto keheluta ana hege nagamilugu tiꞌehina metoga nehetutamofihi giꞌa Molita yabe lite giꞌa heꞌahana yabe.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Yaꞌmana hepato boanaꞌmagi hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. To koꞌi ilubeꞌmu nohigo yasi higo logo gelete asagaꞌi leleꞌmete ana logolo laba hulago lota huꞌohuta yabe.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Polu musa logo mone sa giloto moloto lito logogu heꞌmigago ana logo sagu osifaꞌi mone nohinati logouba mukoho ligo fi gene toto limito Poluhi yanugu foloꞌehina.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌalo heni kofigo ana hepato bonaꞌmagi be gelete ai lu emigo ai lu emigo ma lite liꞌahana: Ma bomagita manauba bo mone ho filiꞌehilina niꞌibe. Ai hege nagamilugu mefilinana nohibe. Ya hina bebe sana sipi felemouba minoba minoba mehilibe luto keheliꞌehibe.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ya nelago Polu ana osifaꞌmo li fiki higo logogu buto lo filigo to ana osifaꞌuba Poluhi yahaꞌa mone heni getefe mehoꞌehina yabe.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 To Poluhi yahaꞌa lupe lupe bilifi lila to meleꞌisi limito melugu kalifi lite buluꞌi helete yatama kana minana sibina mone mehuꞌehina. Ya higo enali enekesa akuꞌi yigi fato melelete ma lite liꞌahana: Ai felemo suhi mone fatoꞌmofihi nohibe.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌi kibina bo moneꞌmofihi giꞌa Pubiliasi yabe luto minoꞌehina bomofihi ai meꞌalo yabe. Yaꞌmana bouba ai nohaꞌaluga leleꞌmoto buto hetofana huto kaba hu letago ai nonugu nohi loegi monegi koꞌohuta yabe.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Yaꞌmana kanaꞌalo Pubiliasihi afoꞌafihi besigo siꞌalugati bila to gufaꞌa mukoho akoho ligo koloto minoꞌehina. Polu ana bo aitoga buloto gufaꞌalo yahi lito nunumu hu etago besiseꞌnaꞌa su ho etoꞌehina.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Ai ya huto ye kolago babu bonaꞌi ana tiꞌehina metoga enebesigo mineꞌahananamagi Polutoga ago ai ana huto eneleꞌmo ye ko su hoꞌehina yabe.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Yaꞌmu lite enali hetofana hite leleꞌmo bati hiꞌahana. Alihi ana nagamilugu tiꞌehina meꞌmofihi hepaꞌi heꞌmito biluneꞌmu nohunogo noseꞌnati su hoꞌehina nonaꞌa babu lite botigu li bai te leteꞌahana yabe.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Yaꞌmana nagamilugu tiꞌehina meꞌmo ikahi loegi monegi minoloto alihi boti mone sipi habafahi lina kanaꞌalo oto mana tiꞌehina melugu niꞌina botigu tilenogo leleꞌmoto buꞌehina. To yaꞌmana boti Alekasatilia hepatoti yabe. To ana botimofihi sopaꞌaga giꞌa Felemofihi Panaꞌa Loemaleꞌi Yabe lite fayahi geꞌahana.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 To lali Sailakuyu nohi hepato nehetilototi ana hepato yege loegi monegi minoꞌohuta.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 To ana hepaꞌi heꞌmiloto lali i bego huto Legiu nohi hepato nehetito nohi moneꞌisi koloto etekaꞌa yofo kegiꞌati habahuba li hapi fito botiti hago loe yupahi bulago lali Puteoli hepato nehetiꞌohuta yabe.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Yaꞌmana hepato Huꞌmamofitoga komopaꞌani emite neminana bonaꞌi bu enogonogo ana bonaꞌmagi lali hiti salele mone minete bilabe lite leleꞌmo meleꞌahana. To ya huloto Lomu hepato oꞌohuta yabe.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 To Lomu hepato ligibo lagabomagi ya hite neabe lite lali kumu lanaꞌa akeheliꞌahana. To enali laliꞌi legeba hite eba eba hite Apiasi Maketi hepato Kalina Nohi Loegi Monegi niꞌinalo nehetilete laliꞌi lebe tigiꞌahana. Ya hago Polu bu enogoloto gufaꞌagu laga gofa higo Huꞌmamofihi gelo bi emiꞌehina yabe.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Lomu hepato nehetulenogo Poluhi aiꞌasigo gimi bo moneuba kaba hu etenogo minalibe luto Lomu gamani bouba luꞌehina yabe.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Alihi nohi loegi monegi koloto Polu ana hepato Yuta kaba bonaꞌi kehe i tulu huꞌehina. Ana bonaꞌi enali ete li nupa hilago ma luto lu epiꞌehina: Nigibo nagabose. Lali bonati eneleꞌmo sibina hula to tatatigitogati lilata nohuta suhati mone li sibina mehuꞌohunamo niꞌinamo Yelusale hepalugu nagalugu neleꞌme melelete Lomu bonaꞌmagi enayanugu neleꞌmo meleꞌahabe.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Enali Lomu gamanimagi ka foya nimite kagaꞌni kehelina nani ka foipaꞌa lu sibina mehuꞌohugo noho fililana kagaꞌmu sa sa hana meniꞌigo heꞌmi netalanaꞌmu yabe.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 To nani bonaꞌnimagihi enifisa meiꞌohunamo niꞌinaya Yuta bonaꞌmagi yaꞌmana kaga pelesa ibe. Yaꞌmu luto kapomuꞌi sa sa huloto Sisau gihiti bo sipiꞌauba kagaꞌni kehelilibe luto kehe iꞌohube.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 To yaꞌma kagasiꞌmu luto lenaliꞌi kehe i nupa huto lu nolepube. Nani lenaliꞌi bu lenogoto kaga lu lepilube luto yabe. To asaga lali Isilaeli bonaꞌmagita geba nohutanamofihi yaꞌma Huꞌmau leꞌmo ho tiꞌehina bo, Mesiahi nani komopaꞌni emito nohuto geba nohube. Yaꞌmanaꞌmu luto ma seni nagaꞌuba yatai nayanugu ma ina iꞌehibe.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ya luto ligo enali ma lite lu emiꞌahana: Kai kumu lite Yutia kegiꞌati fayahi mone gete lu melimiꞌahabe. To Yutia kegiꞌati bonati moneꞌamagi ete kai kumu ya huto huꞌehibe lite to sibina huꞌehibe lite yana kaga mone lu melimiꞌahabe.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ya huꞌehina kai kabagakaguti lu hokolo huto lu limilata kaga lali kehelilune. Henaꞌmugope asaga boanaꞌmagi enabagaguti kehelutamo ya hite yaꞌma nagaꞌmagi loko hite fato nehabe lite kaga foipaꞌa lanaꞌasigo nokeheluta yabe.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 To enali kana mone melelete ana kanaꞌalo babu bonaꞌi ete Polu nohina nonugu li nupa hiꞌahana. Etehi hapi fito Polu kaga hapa hapaꞌa lu epiba lu epiba huto nohigo buto yege limi foloto sinihi giꞌehina. To ai ana huto Huꞌmamofihi Kapoꞌamu kagaꞌa leꞌmo bati huto lu epiꞌehina. To ai kaga koyapaꞌi lu huto huse bomagi hiti to Moseu hiti fayahi keyeꞌahanamofihi lu yege ho epiꞌehina. To yaꞌma kagaꞌatu eneleꞌmo amuya moloto komopaꞌani li keta mehuse hinogo Yesutoga komopaꞌani emite minalabe luto luꞌehina yabe.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Lugaꞌa bonaꞌmagi ya luto lu epina kaga keheli komopaꞌanigu nemalago to lugaꞌamagi keheliya kalesa hiꞌahana yabe.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Enaliꞌani fato fato enegekesa yigilete bula ola hiluneꞌmu nehago Polu kaga mone ma luto lu epiꞌehina: Tatatifihi Aisaiyahi kaga lu yege holata bomofihi bagalo Sikalafuꞌuba maꞌnaka luto ma luto lu emiꞌehina yabe:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Yaꞌma boanaꞌmagitoga kai buto
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Yaꞌma boanaꞌmagi
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 To Polu mone kaga hiti lu epiꞌehina: Yatai nani Huꞌmau enubuto bilata kagaꞌa lu nimiꞌohuto fegutoga bonaꞌi nehanalo noho lifiꞌehinagi enali ana ka lamanaꞌa keheliluneꞌmu nehabe.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Polu kaga alu epi su holago Yuta bonaꞌi bula ola hiꞌahana. Enaliꞌani bite ai bugu figo ai bugu figo hite kenasabo bibu bibu hiꞌahana yabe.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Polu aiꞌa mina fiꞌehina nonugu kufu loemo minoto boanaꞌi aitoga elata hana koyone kaga lu epito enebe tigito eneleꞌmo huꞌehina.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Ai Huꞌmamofihi kapoꞌamofihi kagaꞌa lu yege ho epito Sipi Bo Yesu Kilisitohi kagaꞌa enelepito amuya kaga lu epilata higo bo moneuba kagaꞌa mone i laga mehuꞌehigo Polu anaga minoꞌehina yabe.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.