Atos 23

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Polu kanisolemagi enubugu bu go fiya iꞌohuto ma luto lu epiꞌehina: Nalaluꞌnimagita. Nani anaꞌina mone li sibina mehuse Huꞌmamofihi buꞌalo kapo molomofaꞌna huto nugufaꞌnigu laga higo minomo tito tito yatai hiti ana nohube.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ya luto noligo sipi mono noto kaba bo Ananiasi ai Poluhi bufalo nehana bonaꞌi kaga nolina baga i gofa halo luto lu epiꞌehina.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ya ligo Polu lu emiꞌehina: Kai heleguꞌi gupisaꞌalo fayahi geꞌahana suhi huto nohane. Huꞌmau kai kabaga i gofa halinamo niꞌibe. Kai yalo nohuto keya kauba luꞌehinaꞌa huto naniꞌi kagaꞌni loko nohataya ana keya ka kaika li gofa naniꞌi nahalo luto enogoꞌna nobine.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ya noligo Poluhi metoga nehana bonaꞌmagi ma lite lu emiꞌahana: Kai Huꞌmamofihi sipi mono boꞌamofihi ka bati mehinaꞌa lu etoꞌahane.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Polu kaꞌanilo nonaꞌa luꞌehina: Nalaluꞌnigita ai sipi mono bo nohibe luto nani mekeheliꞌohube. Mono kauba ma luto lulata nohina: Kai bonakamagi kaba boꞌanimofihi kaga foipaꞌa melu etobo.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 To lugaꞌa kanisole bo Satusi yagi to lugaꞌa kanisole Felosi yagi hite Polu bu enogoloto ai kehe ito ma luto lu epiꞌehina: Nalaluꞌnigita. Nani afoꞌnifu Felosi bo nohigo naniꞌni hiti ana huto Felosi bo nohube. Nani bonaꞌi fililete akuꞌi ho tilana kagaꞌa lu noepuna ana kagamuꞌi lite lenali yatai ka foya neli netabe.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ai ya luto lulago anaꞌasilo meleꞌisi Felosi bonaꞌi hiti to Satusi bonaꞌi hiti kenasabo bi lumala hilete loko hiꞌahana.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Henaꞌmugope Satusi bonaꞌmagi bonaꞌi filiꞌahanaguti akuꞌi ho metilabe nelite to agelo hiti fele hite menehabe nelago to Felosi bonaꞌmagi yanana niꞌibe lite kehelilata nehanaꞌmu yabe.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Enali akehelilete kehe kehe inanauba sipi higo kenasabo bigo keya ka enelepise bo Felosi nagaluguti lugaꞌa ho tilete ka epekite ma lite liꞌahana: Lali ma bouba anaꞌina mone li sibina huꞌehinamofihi kaga hapaꞌa mekehelune.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Kenasabo binanauba napa huloto luba huse huse hago gimi bomagihi kabaꞌaniuba Poluhi yahi luga luga lite li gepe hilanaꞌmu yabe luto keheliꞌehina. Ai ya huloto gimi boꞌa bona folagahaꞌaniguti limite Poluhi leꞌmo saga hite gimi bomagihi uleꞌale nohaꞌanigu leꞌmete bite malalabe luto enoho lifiꞌehina.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ana foluguꞌi Sipi Bouba Poluhi metoga ho tito nohuto ma luto lu emiꞌehina: Kai koli mehuto amuya kekesa molobo. To koyapaꞌi ma Yelusale hepato nani kumu kaga amuya moloto lu epiꞌahata suhi Lomu hepato buto ana huloto lu epibo.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Etekaꞌa Yuta bonaꞌi li nupa hite ka lu keheliꞌahana. Ya hite nehite, noseꞌna mo sito minoto Poluhi ho fililototi nalune lite enogolagalo enayahi tiꞌahana.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Yaꞌmana kaga lu kehelina bonaꞌi li nupa huto 40 magihi yabe.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ya lilete enali mono noto kaba bo hiti olopa bonaꞌi hiti nehanalo bite ma lite lu epiꞌahana: Lali noseꞌna mo sito nohuto Poluhi ho fililotigo yabe luto logolagalo layahi ti baga iloto noone.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ya nohutagi yatai lenali hiti kanisole bonaꞌi hiti Poluhi leꞌmete limite limilo lite Lomu gamani bomofitoga kaga malalo. To ai oloto kaga hapaꞌa akuꞌi lu bati huto lu limilibe lite miꞌi malalo. Lali kofohi moloto kapogu gimi giꞌohuto ho fililutaꞌmu yabe.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ya lite nelago Poluhi etaliꞌafihi panaꞌauba akeheliloto gimi bomagihi uleꞌale nonugu buto Poluhi lu emiꞌehina.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ya ligo Polu gimi bo mone kehe ito ma luto lu emiꞌehina: Ma neheya kola panaꞌuba kaga mone lito oꞌehinagi kai leꞌmoto buto gimi bomagihi kabaꞌanimofihi emitogo ana kaga lu emilibe.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ya luto ligo ana gimi bouba ana panaꞌi leꞌmoto buto gimi bomagihi kabaꞌani nohinalo ho tiloto lu emiꞌehina: Ma panaꞌuba kaga kaiꞌi lu kimilibe luto Polu nagalugu nohina bouba naniꞌi noloka hago leꞌmoto noobe.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ana kaba bouba ana panaꞌi yato lito leꞌmo sugunaluga buloto loka hoꞌehina: Kai hena ka lu nimilubeꞌmu oꞌahane?
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ya ligo neheya kola panaꞌuba lu emiꞌehina: Enali Yuta bonaꞌmagi kaiꞌi ete koloka hete Poluhi leꞌmete kanisole bonatoga limilune lite liꞌahabe. To kanisolemagi Polu luꞌehina hapaꞌa moneꞌa hiti keheli bati hilune nelabe lite ete gimiꞌi malalune liꞌahabe.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ya liꞌahanagi kai kaꞌanilo mekehelibo. Henaꞌmugope? Aiꞌi ho fililune lite lugaꞌa bonaꞌi 40 magihi kapogu kofohi moloto gimi gilune liꞌahabe. To enali yatai kai oꞌyo lilapi lite kegeba hite ka lilata ka keheliluneꞌmu nehabe.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ya luto ligo gimi bo kabaꞌaniuba ana panaꞌi ma luto amuya kaga lu emito ekesa bito ho lifiꞌehina: Yaꞌmana kaga nani oto lu huto hu emiꞌohube luto mone bomofihi lu meemibo.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ya huloto gimi bomagihi kabaꞌaniuba loe gimi bole kehe iloto ma luto lu etimiꞌehina: Gimi bo 200 yamagi eneleꞌmo loloba nehite hosi yaga gupisalo bo 70 yamagi neeneleꞌmete to hiso bo 200 yamagi eneleꞌmete utehi sininugu Sisalia hepato bilabe.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Lenali Polu minoto bilina hosi yaga lugaꞌa neli etete kaba hu bati hi etete leꞌmo bati hite sipi gamani bo Felikitoga leꞌmete bilo.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Yana bouba fayahi mone ma luto ka go buꞌehina:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Gamani bo Felikio. Nohapihe? Nani Kolotiasiu Lisiasiu yaꞌma fayahi nogo ketobe.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Enali Yuta bonaꞌmagi mana bo yato lilete ho fililuneꞌmu nehana nani ai kaꞌa keheliꞌohuna ai Lomu bo nohigo nani hiti gimi bo lugaꞌa hiti olototi leꞌmo buto biꞌohune.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Enali henabe lite fisa nei etafi luto nani kehelilubeꞌmu ana bo leꞌmoto enali kanisoleꞌanilo limiꞌohube.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 To ai ana bouba ho filiseꞌnafi nagalugu leꞌmo molose suhi huto anaꞌina mone li sibina mehuꞌehigo nani bu goꞌohube. Enali Yuta bonaꞌi keya kaꞌanilo kaga li sibina huꞌehibe lite fisa ite lokasigo heꞌahabe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Enali yaꞌmana bo ho fililune lite suguna kaga mone liꞌahana yatai huto nohigo kehelilotoꞌni kaitoga meleꞌisi ho nofulube. To enali fisa neina bonaꞌmagi kai kubuloko lu huto hite yanaꞌmu luto fisa noune lite lu kiminogo kehelilane.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ya luto fayahi go epina hiti gimi bomagi lilete kaꞌa liyafa hite Poluhi leꞌmete foluguꞌi Atipatili hepato biꞌahana.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Etekaꞌa melugu kapo malana gimi bomagi akuꞌi i behe hite kapoguti neago hosi yaga gupisalo minete bana bomagi leꞌmete moneka hepato biꞌahana.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Enali Poluhi Sisalia hepato leꞌmete bilete ai hiti faya hiti gamani bomofihi emiꞌahana.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 To gamani bouba ana fayahi leka soloto: Kai hiya kegiꞌa bo nohane luto Poluhi loka hoꞌehina. Ya higo: Nani Silisia bo nohube luto Polu lu emiꞌehina.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ya ligo gamani bouba lu emiꞌehina: Enali kifisa neina bonaꞌi henetilenogo kai kagaka kehelilube. Ya luto luloto Helotihi gamani nonugu nagalugu heꞌmi etete gimi bomagi kaba hu etalo luꞌehina yabe.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.