Atos 22

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lenali afoꞌnigi nogonaꞌnigi nalaluꞌnigitase. Kagaꞌnimofihi hapaꞌa lu lepilunagi keheliꞌehilo.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Polu ya luto yaꞌma Yuta bonaꞌmofihi nogoguti lu noepigo enali ka mone hiti melise mineꞌahabe. To ai ma luto lu epiꞌehina:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Nani Yuta bonaꞌi nohube. Meya Silisia kapogu Tasasi hepatoga itoꞌnifu analoꞌi neketoꞌehina. Yalo ma Yelusale hepatoga neleꞌmete ago sukulu tito to yaꞌma babafi bo giꞌa Gamelieli nelepito minago yaꞌma tatatigihi monoꞌi keya kaꞌani keheliya ito yaꞌma hapaꞌagu keheli amuya huto hofa toꞌohuna yabe. To lenali yatai hiꞌahana suhi huto nani ana huto hulata minoto Huꞌmamofitoga amuya moloto minoꞌohuna.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nani yaꞌma Yesuhi kapogu meleꞌahanaꞌamagihi enegene mane huto enohoꞌohube. Yana bonaꞌmo hiti anaꞌmo hiti nagaꞌi epito kalabusi nonugu eneleꞌmoto fitu foꞌohuna.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Yaꞌma mamufa gilata bo, sipi bo to mono kanisole bonaꞌi hiti enali asagaꞌi yaꞌma hapaꞌni koyapa ya huto niꞌigo maꞌnaka nolibe keheliꞌahabe. Enali fayahi keyeꞌahanana nimiloto noho lifilago buto Tamasiko hepato buto Yuta laluꞌanifihi epiloto ana hepato Yesuhi kaga kehelise bonaꞌi nagaꞌi epito seni nagaꞌi sa gi epoloto Yelusale hepatoga eneleꞌmoto oto osahi epilabe luto buꞌohuna yabe.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 To yana kanaꞌa kapo moloto nobuto Tamasiko hepatoga nehetilubeꞌmu nohugo fuligahaꞌagu kokulumaluguti mone fanahuba nanitoga besa besa loꞌehina.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 — ausente —
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 — ausente —
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 To enali nani hiti buꞌohuta bonaꞌmagi yaꞌma fana besa loꞌehinana be gete to ka lu nimiꞌehina nogoꞌamofihi mekeheliꞌahabe.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 To nani loka hoꞌehina: Kibina boꞌnio, nani hena hilube, lugo Sipi Bouba lu nimiꞌehina: Ho tito Tamasiko nohi hepalugu tiletogo kaika hilatanamofihi Huꞌmau kaga molo ketoꞌehinaꞌa asagaꞌi lu hokolo hu ketalabe.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 To nani yaꞌma fana toseꞌauba nubugu figo bu pisi ligo nohugo nalaluꞌnifu enali nayahi lite neleꞌmete bago Tamasiko hepatoga nehetiꞌohune.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 To bo mone monoꞌi megeꞌi malalata bomo, aiꞌa giꞌa Ananiasi yabe ai kumu asaga Yuta bonaꞌmagi fokehi nelina bo ai anaga minoꞌehina.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 To ai oto nanitoga lebato ho tito minoloto luꞌehina: Solio, nalaluꞌniga kubu bati hino, ligo nani anaꞌasi bu go bati huto aimo bu goꞌohuna.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 To ai ma lu nimiꞌehina: Huꞌmau, tatatigihi kibinauba kaikamo keleꞌmo ho tibe. Kai kaꞌa kehelito megeꞌi malalane luto to aiꞌa hetofa agoya hu emiꞌehina bo Yesuhi bu goloto to ai bagaꞌaluguti nogoꞌa kehelilane luto keleꞌmo ho tiꞌehina yabe.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 To yaꞌma bo kumu bu goꞌahata hiti keheliꞌahata hiti asagaꞌna kai tili tele huto buloto yege yege bonaꞌi yanana lu epilane luto ai moloꞌehibe.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 To yatai henaꞌmu geba huto nominane? Ho tito buto Yesuhi giꞌalo holoto foipanaka heꞌmito nagamiꞌi folobo.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ya luto ligo nani ma luto lu emiꞌohube: Kibina Boꞌnise, koyapa nani asaga fato fato mono nonugu tito agoya hu kimiꞌahanamagihi eneleꞌmoto nagaꞌi epito to segi osahi epito minoꞌohuna yaꞌma enali keheli bati hiꞌahana.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 To kai kumu kaga lu epise bo, Sitifeni efa kosatu afiliꞌahana haluneꞌmu nehago nani yanaga minoto halana bomofihi kataꞌani kaba huto to golahi limito filifa huꞌehinaꞌa bati suhi nehabe luloto minoꞌohuna yaꞌma enali keheliꞌahabe.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 To ya lu emugo ai: Mana hepatogati heꞌmito bufa hubo. Nani fegutoga bonaꞌiloga fatoꞌi koho lifilubeꞌmu nohube, luto Sipi Bo ya lu nimiꞌehina yabe.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Polu ya luto beto hu epologo kehelite mineꞌahabe. To ai yaꞌma fegutoga bonaꞌmagi kumu ka noligo anaꞌasi enali nogo sipi melete ma liꞌahana: Ana bomo ho filibo. Metoga mefilise minalina bati mehibe. Ho filibo.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 To enali ya lite yafege gete sipi nogo melete enipakafa hite kataꞌani li botala ite heꞌmite mumusopa getete ifo muya heꞌmilago nebite nehago,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Lomu gimi bonaꞌmagihi kabaꞌaniuba bonaꞌa lu epiꞌehina: Poluhi uleꞌale nonugu leꞌmete tilo. Segi osahi emilenogo yaꞌma Yuta bonaꞌmagi ai kumu hekele lilata ho filibo litemofihi lu hokolo hu letalibe luto luꞌehina.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ya luto lu epigo gimi bomagi leꞌmete bite nonugu tite sa gi etago Polu mone kaba bo yanugu ho tiꞌehinamofihi loka hoꞌehina: Nani Lomu bonaꞌi nohunagi foipanaꞌni niꞌifi meniꞌibe henabe ka foya meliꞌahago osahi nimilatagihe?
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 — ausente —
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 — ausente —
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ke, nani yaꞌma sipi efapoloti heꞌmito Lomu bonaꞌi lolo huꞌohunaꞌa mina fiꞌohube luto ligo Polu kaꞌalo nonaꞌa lu emiꞌehina: Nani yaꞌma Lomu bonaꞌi neketeꞌahana yabe.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ya luto noligo osahi emiluneꞌmu nehana bonaꞌmagi meleꞌisi aitogati heꞌmite topa heꞌahana. To yaꞌma sipi kaba bouba Poluhi seni nagatu sa giꞌehinagi to aiꞌa Lomu bo nohube luꞌehinagi yanaꞌmu kehelito koli huꞌehibe.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Yaꞌma gimi bonaꞌmagihi kaba bouba Yuta bonaꞌmagi Polu kumu henana fisa iꞌahanamofihi hapaꞌa kehelilubeꞌmu nohuto etekaꞌa Poluhi seni nagaꞌi giꞌahanaꞌa li heꞌmilo luto bonaꞌa lu epigo li heꞌmiꞌahana. Yaloꞌi yaꞌma kaba bouba sipi mono noto kaba bonaꞌi hiti to mono kanisole bonaꞌi hiti li nupa hilete minalo luto kaga moloꞌehina. Ya hago ai Poluhi leꞌmoto buto enogobisalo ho tilubeꞌmu heꞌmi etoꞌehina.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.