Atos 22
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs ARA
1 Lenali afoꞌnigi nogonaꞌnigi nalaluꞌnigitase. Kagaꞌnimofihi hapaꞌa lu lepilunagi keheliꞌehilo.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Polu ya luto yaꞌma Yuta bonaꞌmofihi nogoguti lu noepigo enali ka mone hiti melise mineꞌahabe. To ai ma luto lu epiꞌehina:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Nani Yuta bonaꞌi nohube. Meya Silisia kapogu Tasasi hepatoga itoꞌnifu analoꞌi neketoꞌehina. Yalo ma Yelusale hepatoga neleꞌmete ago sukulu tito to yaꞌma babafi bo giꞌa Gamelieli nelepito minago yaꞌma tatatigihi monoꞌi keya kaꞌani keheliya ito yaꞌma hapaꞌagu keheli amuya huto hofa toꞌohuna yabe. To lenali yatai hiꞌahana suhi huto nani ana huto hulata minoto Huꞌmamofitoga amuya moloto minoꞌohuna.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nani yaꞌma Yesuhi kapogu meleꞌahanaꞌamagihi enegene mane huto enohoꞌohube. Yana bonaꞌmo hiti anaꞌmo hiti nagaꞌi epito kalabusi nonugu eneleꞌmoto fitu foꞌohuna.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Yaꞌma mamufa gilata bo, sipi bo to mono kanisole bonaꞌi hiti enali asagaꞌi yaꞌma hapaꞌni koyapa ya huto niꞌigo maꞌnaka nolibe keheliꞌahabe. Enali fayahi keyeꞌahanana nimiloto noho lifilago buto Tamasiko hepato buto Yuta laluꞌanifihi epiloto ana hepato Yesuhi kaga kehelise bonaꞌi nagaꞌi epito seni nagaꞌi sa gi epoloto Yelusale hepatoga eneleꞌmoto oto osahi epilabe luto buꞌohuna yabe.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 To yana kanaꞌa kapo moloto nobuto Tamasiko hepatoga nehetilubeꞌmu nohugo fuligahaꞌagu kokulumaluguti mone fanahuba nanitoga besa besa loꞌehina.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 — ausente —
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 — ausente —
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 To enali nani hiti buꞌohuta bonaꞌmagi yaꞌma fana besa loꞌehinana be gete to ka lu nimiꞌehina nogoꞌamofihi mekeheliꞌahabe.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 To nani loka hoꞌehina: Kibina boꞌnio, nani hena hilube, lugo Sipi Bouba lu nimiꞌehina: Ho tito Tamasiko nohi hepalugu tiletogo kaika hilatanamofihi Huꞌmau kaga molo ketoꞌehinaꞌa asagaꞌi lu hokolo hu ketalabe.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 To nani yaꞌma fana toseꞌauba nubugu figo bu pisi ligo nohugo nalaluꞌnifu enali nayahi lite neleꞌmete bago Tamasiko hepatoga nehetiꞌohune.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 To bo mone monoꞌi megeꞌi malalata bomo, aiꞌa giꞌa Ananiasi yabe ai kumu asaga Yuta bonaꞌmagi fokehi nelina bo ai anaga minoꞌehina.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 To ai oto nanitoga lebato ho tito minoloto luꞌehina: Solio, nalaluꞌniga kubu bati hino, ligo nani anaꞌasi bu go bati huto aimo bu goꞌohuna.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 To ai ma lu nimiꞌehina: Huꞌmau, tatatigihi kibinauba kaikamo keleꞌmo ho tibe. Kai kaꞌa kehelito megeꞌi malalane luto to aiꞌa hetofa agoya hu emiꞌehina bo Yesuhi bu goloto to ai bagaꞌaluguti nogoꞌa kehelilane luto keleꞌmo ho tiꞌehina yabe.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 To yaꞌma bo kumu bu goꞌahata hiti keheliꞌahata hiti asagaꞌna kai tili tele huto buloto yege yege bonaꞌi yanana lu epilane luto ai moloꞌehibe.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 To yatai henaꞌmu geba huto nominane? Ho tito buto Yesuhi giꞌalo holoto foipanaka heꞌmito nagamiꞌi folobo.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ya luto ligo nani ma luto lu emiꞌohube: Kibina Boꞌnise, koyapa nani asaga fato fato mono nonugu tito agoya hu kimiꞌahanamagihi eneleꞌmoto nagaꞌi epito to segi osahi epito minoꞌohuna yaꞌma enali keheli bati hiꞌahana.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 To kai kumu kaga lu epise bo, Sitifeni efa kosatu afiliꞌahana haluneꞌmu nehago nani yanaga minoto halana bomofihi kataꞌani kaba huto to golahi limito filifa huꞌehinaꞌa bati suhi nehabe luloto minoꞌohuna yaꞌma enali keheliꞌahabe.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 To ya lu emugo ai: Mana hepatogati heꞌmito bufa hubo. Nani fegutoga bonaꞌiloga fatoꞌi koho lifilubeꞌmu nohube, luto Sipi Bo ya lu nimiꞌehina yabe.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Polu ya luto beto hu epologo kehelite mineꞌahabe. To ai yaꞌma fegutoga bonaꞌmagi kumu ka noligo anaꞌasi enali nogo sipi melete ma liꞌahana: Ana bomo ho filibo. Metoga mefilise minalina bati mehibe. Ho filibo.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 To enali ya lite yafege gete sipi nogo melete enipakafa hite kataꞌani li botala ite heꞌmite mumusopa getete ifo muya heꞌmilago nebite nehago,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Lomu gimi bonaꞌmagihi kabaꞌaniuba bonaꞌa lu epiꞌehina: Poluhi uleꞌale nonugu leꞌmete tilo. Segi osahi emilenogo yaꞌma Yuta bonaꞌmagi ai kumu hekele lilata ho filibo litemofihi lu hokolo hu letalibe luto luꞌehina.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ya luto lu epigo gimi bomagi leꞌmete bite nonugu tite sa gi etago Polu mone kaba bo yanugu ho tiꞌehinamofihi loka hoꞌehina: Nani Lomu bonaꞌi nohunagi foipanaꞌni niꞌifi meniꞌibe henabe ka foya meliꞌahago osahi nimilatagihe?
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 — ausente —
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 — ausente —
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ke, nani yaꞌma sipi efapoloti heꞌmito Lomu bonaꞌi lolo huꞌohunaꞌa mina fiꞌohube luto ligo Polu kaꞌalo nonaꞌa lu emiꞌehina: Nani yaꞌma Lomu bonaꞌi neketeꞌahana yabe.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ya luto noligo osahi emiluneꞌmu nehana bonaꞌmagi meleꞌisi aitogati heꞌmite topa heꞌahana. To yaꞌma sipi kaba bouba Poluhi seni nagatu sa giꞌehinagi to aiꞌa Lomu bo nohube luꞌehinagi yanaꞌmu kehelito koli huꞌehibe.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Yaꞌma gimi bonaꞌmagihi kaba bouba Yuta bonaꞌmagi Polu kumu henana fisa iꞌahanamofihi hapaꞌa kehelilubeꞌmu nohuto etekaꞌa Poluhi seni nagaꞌi giꞌahanaꞌa li heꞌmilo luto bonaꞌa lu epigo li heꞌmiꞌahana. Yaloꞌi yaꞌma kaba bouba sipi mono noto kaba bonaꞌi hiti to mono kanisole bonaꞌi hiti li nupa hilete minalo luto kaga moloꞌehina. Ya hago ai Poluhi leꞌmoto buto enogobisalo ho tilubeꞌmu heꞌmi etoꞌehina.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.