Atos 22
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs ARIB
1 Lenali afoꞌnigi nogonaꞌnigi nalaluꞌnigitase. Kagaꞌnimofihi hapaꞌa lu lepilunagi keheliꞌehilo.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Polu ya luto yaꞌma Yuta bonaꞌmofihi nogoguti lu noepigo enali ka mone hiti melise mineꞌahabe. To ai ma luto lu epiꞌehina:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 Nani Yuta bonaꞌi nohube. Meya Silisia kapogu Tasasi hepatoga itoꞌnifu analoꞌi neketoꞌehina. Yalo ma Yelusale hepatoga neleꞌmete ago sukulu tito to yaꞌma babafi bo giꞌa Gamelieli nelepito minago yaꞌma tatatigihi monoꞌi keya kaꞌani keheliya ito yaꞌma hapaꞌagu keheli amuya huto hofa toꞌohuna yabe. To lenali yatai hiꞌahana suhi huto nani ana huto hulata minoto Huꞌmamofitoga amuya moloto minoꞌohuna.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Nani yaꞌma Yesuhi kapogu meleꞌahanaꞌamagihi enegene mane huto enohoꞌohube. Yana bonaꞌmo hiti anaꞌmo hiti nagaꞌi epito kalabusi nonugu eneleꞌmoto fitu foꞌohuna.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Yaꞌma mamufa gilata bo, sipi bo to mono kanisole bonaꞌi hiti enali asagaꞌi yaꞌma hapaꞌni koyapa ya huto niꞌigo maꞌnaka nolibe keheliꞌahabe. Enali fayahi keyeꞌahanana nimiloto noho lifilago buto Tamasiko hepato buto Yuta laluꞌanifihi epiloto ana hepato Yesuhi kaga kehelise bonaꞌi nagaꞌi epito seni nagaꞌi sa gi epoloto Yelusale hepatoga eneleꞌmoto oto osahi epilabe luto buꞌohuna yabe.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 To yana kanaꞌa kapo moloto nobuto Tamasiko hepatoga nehetilubeꞌmu nohugo fuligahaꞌagu kokulumaluguti mone fanahuba nanitoga besa besa loꞌehina.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 — ausente —
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 — ausente —
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 To enali nani hiti buꞌohuta bonaꞌmagi yaꞌma fana besa loꞌehinana be gete to ka lu nimiꞌehina nogoꞌamofihi mekeheliꞌahabe.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 To nani loka hoꞌehina: Kibina boꞌnio, nani hena hilube, lugo Sipi Bouba lu nimiꞌehina: Ho tito Tamasiko nohi hepalugu tiletogo kaika hilatanamofihi Huꞌmau kaga molo ketoꞌehinaꞌa asagaꞌi lu hokolo hu ketalabe.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 To nani yaꞌma fana toseꞌauba nubugu figo bu pisi ligo nohugo nalaluꞌnifu enali nayahi lite neleꞌmete bago Tamasiko hepatoga nehetiꞌohune.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 To bo mone monoꞌi megeꞌi malalata bomo, aiꞌa giꞌa Ananiasi yabe ai kumu asaga Yuta bonaꞌmagi fokehi nelina bo ai anaga minoꞌehina.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 To ai oto nanitoga lebato ho tito minoloto luꞌehina: Solio, nalaluꞌniga kubu bati hino, ligo nani anaꞌasi bu go bati huto aimo bu goꞌohuna.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 To ai ma lu nimiꞌehina: Huꞌmau, tatatigihi kibinauba kaikamo keleꞌmo ho tibe. Kai kaꞌa kehelito megeꞌi malalane luto to aiꞌa hetofa agoya hu emiꞌehina bo Yesuhi bu goloto to ai bagaꞌaluguti nogoꞌa kehelilane luto keleꞌmo ho tiꞌehina yabe.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 To yaꞌma bo kumu bu goꞌahata hiti keheliꞌahata hiti asagaꞌna kai tili tele huto buloto yege yege bonaꞌi yanana lu epilane luto ai moloꞌehibe.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 To yatai henaꞌmu geba huto nominane? Ho tito buto Yesuhi giꞌalo holoto foipanaka heꞌmito nagamiꞌi folobo.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ya luto ligo nani ma luto lu emiꞌohube: Kibina Boꞌnise, koyapa nani asaga fato fato mono nonugu tito agoya hu kimiꞌahanamagihi eneleꞌmoto nagaꞌi epito to segi osahi epito minoꞌohuna yaꞌma enali keheli bati hiꞌahana.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 To kai kumu kaga lu epise bo, Sitifeni efa kosatu afiliꞌahana haluneꞌmu nehago nani yanaga minoto halana bomofihi kataꞌani kaba huto to golahi limito filifa huꞌehinaꞌa bati suhi nehabe luloto minoꞌohuna yaꞌma enali keheliꞌahabe.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 To ya lu emugo ai: Mana hepatogati heꞌmito bufa hubo. Nani fegutoga bonaꞌiloga fatoꞌi koho lifilubeꞌmu nohube, luto Sipi Bo ya lu nimiꞌehina yabe.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Polu ya luto beto hu epologo kehelite mineꞌahabe. To ai yaꞌma fegutoga bonaꞌmagi kumu ka noligo anaꞌasi enali nogo sipi melete ma liꞌahana: Ana bomo ho filibo. Metoga mefilise minalina bati mehibe. Ho filibo.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 To enali ya lite yafege gete sipi nogo melete enipakafa hite kataꞌani li botala ite heꞌmite mumusopa getete ifo muya heꞌmilago nebite nehago,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Lomu gimi bonaꞌmagihi kabaꞌaniuba bonaꞌa lu epiꞌehina: Poluhi uleꞌale nonugu leꞌmete tilo. Segi osahi emilenogo yaꞌma Yuta bonaꞌmagi ai kumu hekele lilata ho filibo litemofihi lu hokolo hu letalibe luto luꞌehina.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ya luto lu epigo gimi bomagi leꞌmete bite nonugu tite sa gi etago Polu mone kaba bo yanugu ho tiꞌehinamofihi loka hoꞌehina: Nani Lomu bonaꞌi nohunagi foipanaꞌni niꞌifi meniꞌibe henabe ka foya meliꞌahago osahi nimilatagihe?
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 — ausente —
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 — ausente —
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ke, nani yaꞌma sipi efapoloti heꞌmito Lomu bonaꞌi lolo huꞌohunaꞌa mina fiꞌohube luto ligo Polu kaꞌalo nonaꞌa lu emiꞌehina: Nani yaꞌma Lomu bonaꞌi neketeꞌahana yabe.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ya luto noligo osahi emiluneꞌmu nehana bonaꞌmagi meleꞌisi aitogati heꞌmite topa heꞌahana. To yaꞌma sipi kaba bouba Poluhi seni nagatu sa giꞌehinagi to aiꞌa Lomu bo nohube luꞌehinagi yanaꞌmu kehelito koli huꞌehibe.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Yaꞌma gimi bonaꞌmagihi kaba bouba Yuta bonaꞌmagi Polu kumu henana fisa iꞌahanamofihi hapaꞌa kehelilubeꞌmu nohuto etekaꞌa Poluhi seni nagaꞌi giꞌahanaꞌa li heꞌmilo luto bonaꞌa lu epigo li heꞌmiꞌahana. Yaloꞌi yaꞌma kaba bouba sipi mono noto kaba bonaꞌi hiti to mono kanisole bonaꞌi hiti li nupa hilete minalo luto kaga moloꞌehina. Ya hago ai Poluhi leꞌmoto buto enogobisalo ho tilubeꞌmu heꞌmi etoꞌehina.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.