Atos 22

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lenali afoꞌnigi nogonaꞌnigi nalaluꞌnigitase. Kagaꞌnimofihi hapaꞌa lu lepilunagi keheliꞌehilo.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Polu ya luto yaꞌma Yuta bonaꞌmofihi nogoguti lu noepigo enali ka mone hiti melise mineꞌahabe. To ai ma luto lu epiꞌehina:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Nani Yuta bonaꞌi nohube. Meya Silisia kapogu Tasasi hepatoga itoꞌnifu analoꞌi neketoꞌehina. Yalo ma Yelusale hepatoga neleꞌmete ago sukulu tito to yaꞌma babafi bo giꞌa Gamelieli nelepito minago yaꞌma tatatigihi monoꞌi keya kaꞌani keheliya ito yaꞌma hapaꞌagu keheli amuya huto hofa toꞌohuna yabe. To lenali yatai hiꞌahana suhi huto nani ana huto hulata minoto Huꞌmamofitoga amuya moloto minoꞌohuna.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Nani yaꞌma Yesuhi kapogu meleꞌahanaꞌamagihi enegene mane huto enohoꞌohube. Yana bonaꞌmo hiti anaꞌmo hiti nagaꞌi epito kalabusi nonugu eneleꞌmoto fitu foꞌohuna.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Yaꞌma mamufa gilata bo, sipi bo to mono kanisole bonaꞌi hiti enali asagaꞌi yaꞌma hapaꞌni koyapa ya huto niꞌigo maꞌnaka nolibe keheliꞌahabe. Enali fayahi keyeꞌahanana nimiloto noho lifilago buto Tamasiko hepato buto Yuta laluꞌanifihi epiloto ana hepato Yesuhi kaga kehelise bonaꞌi nagaꞌi epito seni nagaꞌi sa gi epoloto Yelusale hepatoga eneleꞌmoto oto osahi epilabe luto buꞌohuna yabe.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 To yana kanaꞌa kapo moloto nobuto Tamasiko hepatoga nehetilubeꞌmu nohugo fuligahaꞌagu kokulumaluguti mone fanahuba nanitoga besa besa loꞌehina.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 — ausente —
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 — ausente —
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 To enali nani hiti buꞌohuta bonaꞌmagi yaꞌma fana besa loꞌehinana be gete to ka lu nimiꞌehina nogoꞌamofihi mekeheliꞌahabe.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 To nani loka hoꞌehina: Kibina boꞌnio, nani hena hilube, lugo Sipi Bouba lu nimiꞌehina: Ho tito Tamasiko nohi hepalugu tiletogo kaika hilatanamofihi Huꞌmau kaga molo ketoꞌehinaꞌa asagaꞌi lu hokolo hu ketalabe.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 To nani yaꞌma fana toseꞌauba nubugu figo bu pisi ligo nohugo nalaluꞌnifu enali nayahi lite neleꞌmete bago Tamasiko hepatoga nehetiꞌohune.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 To bo mone monoꞌi megeꞌi malalata bomo, aiꞌa giꞌa Ananiasi yabe ai kumu asaga Yuta bonaꞌmagi fokehi nelina bo ai anaga minoꞌehina.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 To ai oto nanitoga lebato ho tito minoloto luꞌehina: Solio, nalaluꞌniga kubu bati hino, ligo nani anaꞌasi bu go bati huto aimo bu goꞌohuna.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 To ai ma lu nimiꞌehina: Huꞌmau, tatatigihi kibinauba kaikamo keleꞌmo ho tibe. Kai kaꞌa kehelito megeꞌi malalane luto to aiꞌa hetofa agoya hu emiꞌehina bo Yesuhi bu goloto to ai bagaꞌaluguti nogoꞌa kehelilane luto keleꞌmo ho tiꞌehina yabe.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 To yaꞌma bo kumu bu goꞌahata hiti keheliꞌahata hiti asagaꞌna kai tili tele huto buloto yege yege bonaꞌi yanana lu epilane luto ai moloꞌehibe.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 To yatai henaꞌmu geba huto nominane? Ho tito buto Yesuhi giꞌalo holoto foipanaka heꞌmito nagamiꞌi folobo.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ya luto ligo nani ma luto lu emiꞌohube: Kibina Boꞌnise, koyapa nani asaga fato fato mono nonugu tito agoya hu kimiꞌahanamagihi eneleꞌmoto nagaꞌi epito to segi osahi epito minoꞌohuna yaꞌma enali keheli bati hiꞌahana.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 To kai kumu kaga lu epise bo, Sitifeni efa kosatu afiliꞌahana haluneꞌmu nehago nani yanaga minoto halana bomofihi kataꞌani kaba huto to golahi limito filifa huꞌehinaꞌa bati suhi nehabe luloto minoꞌohuna yaꞌma enali keheliꞌahabe.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 To ya lu emugo ai: Mana hepatogati heꞌmito bufa hubo. Nani fegutoga bonaꞌiloga fatoꞌi koho lifilubeꞌmu nohube, luto Sipi Bo ya lu nimiꞌehina yabe.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Polu ya luto beto hu epologo kehelite mineꞌahabe. To ai yaꞌma fegutoga bonaꞌmagi kumu ka noligo anaꞌasi enali nogo sipi melete ma liꞌahana: Ana bomo ho filibo. Metoga mefilise minalina bati mehibe. Ho filibo.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 To enali ya lite yafege gete sipi nogo melete enipakafa hite kataꞌani li botala ite heꞌmite mumusopa getete ifo muya heꞌmilago nebite nehago,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Lomu gimi bonaꞌmagihi kabaꞌaniuba bonaꞌa lu epiꞌehina: Poluhi uleꞌale nonugu leꞌmete tilo. Segi osahi emilenogo yaꞌma Yuta bonaꞌmagi ai kumu hekele lilata ho filibo litemofihi lu hokolo hu letalibe luto luꞌehina.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ya luto lu epigo gimi bomagi leꞌmete bite nonugu tite sa gi etago Polu mone kaba bo yanugu ho tiꞌehinamofihi loka hoꞌehina: Nani Lomu bonaꞌi nohunagi foipanaꞌni niꞌifi meniꞌibe henabe ka foya meliꞌahago osahi nimilatagihe?
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 — ausente —
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 — ausente —
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ke, nani yaꞌma sipi efapoloti heꞌmito Lomu bonaꞌi lolo huꞌohunaꞌa mina fiꞌohube luto ligo Polu kaꞌalo nonaꞌa lu emiꞌehina: Nani yaꞌma Lomu bonaꞌi neketeꞌahana yabe.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ya luto noligo osahi emiluneꞌmu nehana bonaꞌmagi meleꞌisi aitogati heꞌmite topa heꞌahana. To yaꞌma sipi kaba bouba Poluhi seni nagatu sa giꞌehinagi to aiꞌa Lomu bo nohube luꞌehinagi yanaꞌmu kehelito koli huꞌehibe.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Yaꞌma gimi bonaꞌmagihi kaba bouba Yuta bonaꞌmagi Polu kumu henana fisa iꞌahanamofihi hapaꞌa kehelilubeꞌmu nohuto etekaꞌa Poluhi seni nagaꞌi giꞌahanaꞌa li heꞌmilo luto bonaꞌa lu epigo li heꞌmiꞌahana. Yaloꞌi yaꞌma kaba bouba sipi mono noto kaba bonaꞌi hiti to mono kanisole bonaꞌi hiti li nupa hilete minalo luto kaga moloꞌehina. Ya hago ai Poluhi leꞌmoto buto enogobisalo ho tilubeꞌmu heꞌmi etoꞌehina.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.