Atos 12

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yaꞌmana kanaꞌalo Helotiu gihiti bouba hapi fito Yesutoga komopaꞌani emina bonaꞌi enegene mane ito enohoto enagabu giseꞌna li huto hu epoloꞌehina yabe.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 To ai Yonihi gonaꞌa Yemesihi kosa emitatu i gitigigo filiꞌehina yabe.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ya hinanalo Yuta bonaꞌmagi be gelete enegelo sipi bigo Helotiu bu goloto Pitahi nagalugu leꞌmo moloꞌehina. Yisiti komopaꞌagu meniꞌina Beleti Nelata nehana kanaꞌagu Helotiu yaꞌmanana li huto huꞌehina yabe.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Helotiu Pitahi yato lito naga nonugu leꞌmo moloꞌehina. Ya huloto loegi loegi gimi bomagihi kaba hi etela hi etela hilabe enali enayanugu heꞌmitoꞌehina yabe. Pasa noseꞌna kanaꞌa su holenogo alihi Yuta bonaꞌi enali enubulo leꞌmoto bilube luto Heloti keheliꞌehina.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ya higo Pitau nagalugu nohigo gimi bomagi kaba hiꞌahana. Yaꞌmu lite enali Yesuhi komopaꞌani emite minana bonaꞌmagi Huꞌmau heꞌmalibe lite amuya melete nunumu hi eteꞌahana yabe.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 To Helotiu yagoꞌa yabe luto Pitahi Yuta bona enubulo leꞌmo ho tilubeꞌmu huꞌehina foluguꞌi gimi bo loemaleꞌi folagahaꞌatitigu Pitau koꞌehina. To enali sipi seni nagatu gilo gite yato gite hite heꞌmi etelete foluguꞌi kaba gimi gilata nehana bomagi kasito gimi gite mineꞌahana yabe.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Ya hago ana foluguꞌi agelo bo moneuba Pitau nohina naga nohi hasagu huto higo fana mehaꞌauba i besalo baga iꞌehina. Ya huloto ana agelouba Pitahi giꞌnaꞌalo leꞌmo kule kule huto leꞌmo ho tiloto lu emiꞌehina: Kai meleꞌisi ho tibo. Ya noligo anaꞌasilo gi yato giꞌahana seni nagaꞌi gulu hoto melugu limo iꞌehina yabe.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ya higo agelouba ma luto lu emiꞌehina: Gilimika noito kigigusagu suka bibo. Pitau agelouba lina suhi huꞌehina. Ya nohigo yatama guketeka i besoga bibe huloto nemegeꞌi moloto obo.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ya ligo Pitau yaꞌmana hasaguti heꞌmito agelo megeꞌi lifito buꞌehina ya huꞌehina agelouba maꞌnaka luto yaꞌmana nohu netabe luto mekeheliꞌehina faꞌmene bamuꞌi bu nogobe luto ekesa keheliꞌehina.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Etali kapo melete nebaꞌigo yataꞌa gimi bo lugaꞌa kaba hiꞌahananamagihi enebe ligite bite to yalo kaba hiꞌahana mone lugaꞌamagihi enebe ligite bite to kasihi sipi kafe giꞌahanalo henetiꞌahaꞌina. Ya hilete ete naga noho gegisalo haka uleꞌale hite aeonitu he meleꞌahanalo neaꞌigo ana haka aiꞌi i hokolo higo tauni kapo giyaka lite biꞌahaꞌina hepaꞌi folaganugu kapo melete nebite agelouba Pitahi heꞌmi etoloto i fenene huꞌehina.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ya higo Pitahi huto hu etananalo ekesa i hokolo huꞌehina. Ya higo ma luto keheliꞌehina: Maꞌnaka luto Sipi Bouba ageloꞌa ho lifigo oto Helotiu amuya malago to Yuta bonaꞌmagi hiti enali nahaluneꞌmu nehanamagi enayanuguti neleꞌmo gulu fabe.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ai ya luto ekesa keheliloto Yoni Makihi itoꞌafu Maliahi nonuga buꞌehina. To enali babu bonaꞌi yaꞌmana nonuga li nupa hite nunumu hite mineꞌahana.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Pitau ana noto henetiloto nohi kasito begele begele nohigo koko paꞌi mone giꞌa Lotau kafe sigilubeꞌmu oꞌehina.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ai Pitahi nogoꞌa keheliloto sipi gelo biloto kafe mesigise i behe huto lugaꞌa bonaꞌi nehanaga hololu luto buꞌehina. Ya huloto ma luto lu epiꞌehina: Pitau fegutoga ho tiloto nohibe.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ya ligo, kai negi ka nolapihe? liꞌahana. Ai: Lusiga luto lamaꞌnaka Pitau nohibe luto amuya moloto kaga noligo enali liꞌahana: Oꞌe, ai Pitahi mehaꞌa nohilinaꞌmu yabe, liꞌahana.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ya lite nehago Pitau fegutoga begele begele nohigo kafe sigite Pitahi be gelete enali topa he baga iꞌahana.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ya nehago Pitau sipi kaga melilo luto yatu babeyafa huꞌehina. Ya huloto Sipi Bouba naga nonuguti leꞌmo fegutoga moloꞌehina kaga lu epiꞌehina. Lenali yaꞌma kaga lite bite Yemesi hiti lalalutigi hiti lu epi baga ilo. Ya luto lu epiloto Pitau fegutoga limito fato hepatoga buꞌehina yabe.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Goꞌi ligo etehi gimi bomagi topa hete Pitau hiyaga buꞌehibe lite ai lu emigo ai lu emigo hilete mekeheliꞌahana.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Gihiti bo Helotiu: Meleꞌisi Pitahi sa sa hilo, luto gimi bo enohose ka ligo enali bite sa sa hana bu megeꞌahana yabe. Ya hago Helotiu gimi bomagihi ka foya li epoloto lenaliꞌi lenoho fililube luto lu epiꞌehina.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 To Taiya hepatoga bonaꞌi hiti Saitoni hepatoga bonaꞌi hiti enaliꞌi Helotiu sipi enipakafa holoto italuga logo bigo nohigo enali bu galune lite li nupa hite monekolugu eꞌahana. Enali Balasitosiu kibina bomofihi nokana hepato kaba hulata bomofito yataꞌa kaga ai hiti lu bati hulototi yabe lite enalitoga leꞌmo meleꞌahana. Ya hilete yaꞌma kibina bomofihi hepaluguti noseꞌna enali hepaꞌanilo lite bago nelata nehanaꞌmu lite Helotihi yaꞌmana bonaꞌi akuꞌi eneleꞌmo fulu hubo lite aitoga yibi hiꞌahana yabe.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 To Helotiu kana mone mololoto ana yupahi enikibina bomagi nehekalana guketeꞌa hekololoto sipi kefa hisalo mino saga huto nohuto bonaꞌi yatama kaga lu epi epiꞌehina.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ya nohigo asaga bonaꞌmagi sipi kehe ite liꞌahana: Ma kaga nolina ya bonaꞌuba noligope moneꞌnamofihi mehaꞌauba Huꞌmau tegi huto nolibe.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ya nelago anaꞌasilo Sipi Bomofihi ageloꞌauba Helotiu Huꞌmamofihi gi li saga huto fokehi mehanaꞌmu luto ho filigo limito koꞌehina. Ya higo ginihi ipaꞌaguti henilete gufaꞌa ne su hago filiꞌehina yabe.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ya hulago akuꞌi Huꞌmamofihi kaꞌa hepato bula ola huto pulu tito hofa toꞌehina yabe.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 To Banabasiugo Soliugo mono foya liliꞌna Yelusale neliꞌina su holago Yoni Makihi leꞌmete i behe hite eꞌahaꞌina yabe.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.