2 Coríntios 7
Ila⁄imbidu Gu ⁄abu hari Burungaisoo (BDS) vs VC
1 Inkoo, hhiee koi ga slae, sa gimba kona hiifadiduki, hangu ilabuuslane dandiray kilakoti daqa idadu sliimaago goó tlufuꞌumisee slaqoo haa muunaiĩ koti. Hida gooba tlakwaroo tleehhidane sumuku haa ibiidane hari gwaa⁄amee da Iliitleemu.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Dandiray sandi qaydee mucu muunaiĩ kokunay. Dandiray haa dakusaniiba daqa heedi lensee, heedi lensee hangwaa ilaqaꞌaniiba ma hiicora see ina.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ana hati kakaakamaaba gimbaki, mangu hukumi unkuray. Maꞌaana haa kaay wakaꞌalee ambee, unkuray muunaiĩ kotii wantay, ibinaa doorii haa kaka⁄u goorii see.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Ana hati kooma ⁄atlimaa gu didiri daqa doogunay haa hangootii duuba hari khisla sa unkuray. Ana hanaa muuna hii⁄atlisidiri hari khisla, haã slay hhaꞌaloo da didiri hari khisla gaamati slayne see labaꞌasu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Maꞌaana gaa ilii daani see hhapee da Makedooniyage, haa hiidahhasaniiba hiifiifisa coko⁄o see. Haati slayni labaꞌasu bareemoo sliimaa. Slime, qwatla yaa wana hari khooroo, kara muunaiĩ kotii tlaꞌamee yaa wanta.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Teesaaqay see, Iliitleemu goó tlaatlaqamisa hida gu koomee slahhaaꞌamee, hindaa tlaatlaqasi slime dandiray hari amoo da khaymuu gu Tiito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ti hari amoo da khaymuu gu Tiito kilesiiba, slime hari tlaatlaqasa gaa qaydiri sa ina. Tiito sandaa kaay dandiray, idoo gaa ilii kontee kwayru gu arimaa ana, idoo ga ilii kontee slahhaaꞌamee da didiri haa maguuma dooguna sa ana. Gimbaki hini hhaꞌaleelemisi hari khisla.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Gu lou, ana gaamati slahhaaꞌasi see unkuray hari cheeti dooi, ana hariitlaꞌaaba sa handikiru gu cheetitee. Ana haraatii tlai qatlay coko⁄u gaa ilii caahhi tuba, cheetitee tooii hangwaati ilaqaꞌadi unkuray, giyaamati qatlay coko⁄oniinii see.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Inkoo, kooma hhaꞌaloo, ti sa gimba gu slahhaaꞌamee doogunaaba, ti sa gimba slahhaaꞌametee yaa iliiaydi unkuray maa hiifookitiri daqa Iliitleemuge. Maꞌaana dangwaati slahhaaꞌasi, idoo Iliitleemu giyaa ilii taarimi gooay hida ma digi slahhaaꞌasi. Teesaaqay, dandiray hangwaa ilaqaꞌaniiba hari amoo lensee.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Maꞌaana, slahhaaꞌamee doó daqa Iliitleemu dahha, yoó ⁄isinta hida maa hiifookidiri daqa dosi. Hiifookidaratee haroó khayda ilabuꞌuru, hariitlaꞌaraa see hhaka. Teesaaqay see, slahhaaꞌamee da khooroti haroó khayda gwaaꞌaraa.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Yuꞌudaa, slahhaaꞌameti doó daqa Iliitleemu dahha, idoo giraa ilii khaydi faydaa tla⁄aã googunay. Unkuray, ma hida gu koomee maguuma tleehhitiri haa gungoó ⁄iisee. Kara, haati hida hhakaꞌa pahha tleehhitiri goó laqamee slahhaaꞌamee, gwaa⁄amee, haa slaꞌamuu googuna, iliiqamidu googuna haa hiislarakhamisu googuna gu tlakwaroo. Unkuray haã laqantiri amamu sliimaage tuba, haã kontaaiiba dakoo gimbakii.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Teesaaqay, gaamati handikimi see cheetitira sa unkuray, yaati sa gimba gu heedikee gooba gwaa dakusu baku sa hikee daa ilaqai hari dakoo. Teesaaqay see, hanti slaꞌa unkuray loi ma arintiri pandaa da Iliitleemuge, idoo gaa ilii kontee maguuma unkuray kilakokuna.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Inkoo, sa gimbaki goõ muunaiĩ koti digingiĩ ⁄atlisi.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ana hanguũ dumbeesi unkuray daqa dosii, unkuray hanaa ilamuriidisidiriiba. Inkoo, kila idoo sangwaa kaawani unkuray, daati loi. Nama teesaaqay, dumbirukira kokuna daqa Tiitoge slime gwaati lou.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Slaꞌamuu kosi daqa doogunay tiiroogiigimidi hari khisla, gi ilii slaslaaslaye, idoo unkuray gwaa ilii itatiitisimidee haa gugi kwahhasuusidiri hari gwaa⁄amee da didiri haa dakhadakhamee.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ana haã hhaꞌaluudi hari khisla, sa gimba haydahhasa iliipaꞌaru unkuray sumuku gimba sliimaage.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.