Apocalipse 10
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ACF
1 Nda née ní, zɨ́ma lúrúndíki ngíti maláyika bɨ kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya ní kɨ́ ógụné gɨ komo ere do káṇgá, bụṛụngụ́ solụ wo go yeré, zɨ́ mɨ́kóṛụ́ ídíne ro doa gbaá. Zɨ́ sɨmɨ komoa ndị́sị ṛíṛíne káa zɨ́ sụ́lụ́ kadra ní, zɨ́ kágá sịndị́ ga ídíye mbá káa zɨ́ ngbuṛu ngị́rị́ ga bɨ kɨ́ phoꞌdụ royé ní.
1 E vi outro anjo forte, que descia do céu, vestido de uma nuvem; e por cima da sua cabeça estava o arco celeste, e o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo;
2 Maláyika máa née ogụ kɨ́ owụ́ wáraga do sị́lị́ne kɨ́ tarané mɨlíkpíne fúó. Zɨ́a ógụ tóroné óto sịndị́ne ꞌbɨ anú do mɨkavu, sịndị́ a ꞌbɨ ngelị ꞌbɨ ené do káṇgá.
2 E tinha na sua mão um livrinho aberto. E pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra;
3 Zɨ́a gbúrógbóne ꞌdága káa zɨ́ kemị gburogbóne ní. Sɨmɨ bɨ gburogbó ní, geré zɨ́ nzagba émbéne kɨ́ꞌdí ịnyị doa gbre (7).
3 E clamou com grande voz, como quando ruge um leão; e, havendo clamado, os sete trovões emitiram as suas vozes.
4 Sɨmɨ bɨ nzagba ga bɨ ịnyị doa gbre (7) née embénɨ́ gɨrí ní, geré zɨ́ma ị́nyịmá gɨ ro éké ledre ga bɨ ukunɨ́ yée née. Zɨ́ ngíti ꞌyị ótrụ́ kása ledre zɨ́ma gɨrí kɨ́dí, “Ndá aka éké ꞌdódo ledre ga bɨ úwú yée née wá, idínɨ́ aka ídí mɨótoécịyé.”
4 E, quando os sete trovões acabaram de emitir as suas vozes, eu ia escrever; mas ouvi uma voz do céu, que me dizia: Sela o que os sete trovões emitiram, e nào o escrevas.
5 Zɨ́ maláyika bɨ gáa toro do mɨkavu kɨ́ ngíti sịndị́ne do iní, ngíti a do káṇgá ní ị́nyịné sị́kpị sị́lị́ne ꞌbɨ anú ꞌdága.
5 E o anjo que vi estar sobre o mar e sobre a terra levantou a sua mão ao céu,
6 Zɨ́a lólóbụ́ kɨ́ ịrị Lomo bɨ nɨ trịdrị za fí, bɨ otoogụ ere kɨ́ éyị́ ga bɨ sɨmɨné ní mbá, kpá kɨ́ do sogo káṇgá za kɨ́ éyị́ ga bɨ sɨmɨné ní mbá, mɨkavu e kɨ́ éyị́ ga bɨ sɨmɨyé ní mbá kɨ́dí, “Sịndị́ kadra ogụ go.
6 E jurou por aquele que vive para todo o sempre, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora;
7 Sɨmɨ bɨ sịndị́ kadra ogụ go gɨ ro zɨ́ ịnyị doa gbre (7) maláyika ímí ꞌbɨ ené dịbịlị ní, ledre ga bɨ kóo Lomo yemeomo yée sɨmɨ rokoꞌbụ ené ní geré zɨ́ye méngị royé tɨ́ káa zɨ́ kóo ukuiꞌbí zɨ́ ngíti géyị ꞌyị kasa ené ga bɨ nébị e ní.”
7 Mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando tocar a sua trombeta, se cumprirá o segredo de Deus, como anunciou aos profetas, seus servos.
8 Zɨ́ kúrú bɨ gáa mɨúwú gɨ komo ere ní kpá ówụ́ ándá roné zɨ́ma kɨ́dí, “Ndéré mu zɨ́yị ꞌdíꞌbi wáraga bɨ likpíomonɨ́ tara go fúó do sị́lị́ maláyika bɨ tóro kɨ́ kémbị́ sịndị́ne do iní kpá do káṇgá ní.”
8 E a voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livrinho aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Zɨ́ma ndéréma úku ledre owụ́ wáraga née zɨ́ maláyika née gɨ ro zɨ́a íꞌbí a zɨ́ma. Zɨ́a úkulúgu ledre zɨ́ma kɨ́dí, “ꞌDíꞌbi mu, ídí esị a koyị́ zɨ́yị ánu a. Sɨmɨ bɨ áyí ndị́sị ánu a ní, nɨ ídí koyị́ ngbéngbeté káa zɨ́ tezị ní, nɨ ndéréókpó sɨmɨyị́ nda mɨndogóne.”
9 E fui ao anjo, dizendo-lhe: Dá-me o livrinho. E ele disse-me: Toma-o, e come-o, e ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Zɨ́ma ꞌdíꞌbi owụ́ wáraga gɨ do sị́lị́ maláyika née ésị a komá ánu a. Nɨ komá tɨ́ ngbéngbeté káa zɨ́ tezị ní, máụ́lụ nda ní, okpó nda sɨmɨmá mɨndogóne.
10 E tomei o livrinho da mão do anjo, e comi-o; e na minha boca era doce como mel; e, havendo-o comido, o meu ventre ficou amargo.
11 Do úku kása ledre zɨ́ma kɨ́dí, “Ídí kpá fú úku ledre bɨ nɨ ógụ méngị roné zɨ́ ṛị́kị́ kúfú ꞌyịmaꞌdí e, kɨ́ ṛị́kị́ sị́ doyé kɨ́ tara eyé e mɨngúngúcua kɨ́ ngére eyé e ní za mbá.”
11 E ele disse-me: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.