2 Coríntios 7

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Owụ́ ꞌbɨ Babá e sɨmɨ Lomo, káa zɨ́ bɨ ꞌBụzé uku ledre go zɨ́ze kenée ní, idízé íꞌbí rozé za mbá zɨ́a zɨ́ze ndị́sịzé dụụ́ méngị ledre ga bɨ nɨyí óto wo zɨ́a ídíne kɨ́ze kɨ́ rokinyi ní.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Máṇgúṇgú romá zɨ́se, ídísé óto ꞌbúze. Luyúzé ezé ledre rosé mbá wá, mengịzé ezé gbawá ledre máa wo bɨ zɨ́ bi sínyíne ro ngúrusé ní wá. Londozé gbawá ngúru ꞌyị gɨ dongaráse gɨ ro éyị́ ené.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Máúku amá ledre née kɨ́ sómụ́ ledre bɨ kɨ́dí ásé bɨsinyí ꞌyị e ní wá. Máúku ledre née kenée gɨ zɨ́a ꞌbúse nɨ domá kɨ́ngaya káa zɨ́ bɨ kóo máúku zɨ́se ꞌdáꞌdá ní. Togụ́ mbú umbu yá, azé úyu kése, togụ́ mbú ídí trịdrị yá, azé ídí trịdrị kpá kése.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Máówo bú kɨ́dí ásé ndị́sị méngị fú lá ledre ga bɨ Lomo ili yée ní. Gɨ zɨ́ kéyị née zɨ́ bi ndị́sị émené romá gɨ zɨ́se. Mɨméngị ledre esé esị rokoꞌbụ go sɨmɨmá. Sɨmɨ ꞌdóꞌdó ga bɨ mándị́sị ꞌdóꞌdó yée née za mbá, mááyí fú lá kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́se.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Sɨmɨ bɨ ogụzé sɨmɨ káṇgá bɨ Mekedonị́ya, síli ilí rozé wá, ꞌdiꞌbizé mɨmbéꞌdezé mbá do sị́lị́ze gɨ zɨ́ ṛị́kị́ ꞌdoꞌdó ga bɨ ꞌdoꞌdonɨ́ zée kɨ́e ní.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Lomo ndịsị lengbe íꞌbí rokinyi zɨ́ ꞌyị ga bɨ utúasánɨ́ ndíki a wá ní. Mɨndáꞌbaógụ Tị́to gɨ zɨ́se gɨrí iꞌbí mongụ́ rokinyi go zɨ́ze.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Maꞌdíi, mɨndáꞌbaógụ a oto zée go zɨ́ze ídíze kɨ́ mongụ́ rokinyi. Mongụ́ a, nɨ wo bɨ ndị́sịsé kóo sáká wo íri ní. Uku zɨ́ze kɨ́dí ásé íri kɨ́ mongụ́ sómụ́ ledre gɨ romá. Ledre ga gére née mbá oto máa go zɨ́ma ídíma kɨ́ mongụ́ rokinyi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Máówo bú kɨ́dí wáraga kóo máéké ní, oto uṇgú go ca ro mɨmbéꞌdesé. Abú kenée ndotó, mándá kɨ́ mongụ́ sómụ́ ledre wá, gɨ zɨ́a máówo bú nɨ zɨ́se káa do sáká éyị́.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Káa zɨ́ bɨ mááyí úku ledre ba ní, azé go kɨ́ rokinyi. Ndaá gɨ zɨ́a bɨ ya odrozé kóo go zɨ́se zɨ́a ówoné rosé ní wá, yị́ ené gɨ zɨ́a ówosé kóo go kɨ́ rosé kɨ́dí lúyúsé kóo ledre go. Gɨ zɨ́ kéyị née, zɨ́se nda go óyólóꞌbó sómụ́ ledre esé gɨ zɨ́a Lomo ili kenée. Ídísé ówo a kɨ́dí otozé ezé uṇgú ro mɨmbéꞌdesé wá.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Togụ́ bi sinyí ro ꞌyị gɨ zɨ́a bɨ luyú gɨ do mɨsiꞌdi ꞌbɨ Lomo ní, zɨ́a óyólóꞌbó sómụ́ ledre ené do ndáꞌbaógụné do mɨsiꞌdi ꞌbɨ Lomo yá, Lomo nɨ íꞌbí trịdrị bɨ za fí ní zɨ́a, zɨ́a ídíne kɨ́ rokinyi. Togụ́ do sogo káṇgá ba oto yị́ị zɨ́ bi sínyíne royị́, zɨ́yị ídíyị kɨ́ lerị́ gɨ zɨ́a yá, nɨ ꞌdíꞌbiógụ yị́ị zɨ́ umbu.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Lúrúsé aka bɨlámá mɨmbéꞌde Lomo rosé. Sɨmɨ bɨ lúyúsé ledre, zɨ́se óyólóꞌbó mɨmbéꞌdesé do ndáꞌbaógụsé zɨ́a ní, zɨ́a ꞌdíꞌbilúgu sée zɨ́ne sɨmɨ sụmụ. Gɨ zɨ́ kéyị née nɨ cakaba go mɨówóné kɨ́dí ásé go mbigí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Lomo ní, gɨ zɨ́a lúyú ledre ndaá lolụ rosé wá.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Máéké amá ledre née gɨ ro óto ꞌyị bɨ luyú ledre née do bɨsinyí mɨsiꞌdi, togụ́ gɨ ro úku yéme ledre gɨ ro ꞌyị máa wo bɨ mengịnɨ́ bɨsinyí ledre zɨ́a ní wá. Máéké gɨ ro zɨ́se ówo a kɨ́dí méngị yémesé ledre go gɨ rozé.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Ledre née oto zée go zɨ́ze ídíze kɨ́ rokinyi.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Máúku ledresé zɨ́a máyá ásé bɨlámá ꞌyị e. Sɨmɨ bɨ ogụ zɨ́se íri ní, zɨ́a lúrú ledre ga bɨ máúku yée zɨ́a gɨ rosé ní za cụ́ kɨ́ komoné. Ótosé máa go zɨ́ma ídíma kɨ́ rokinyi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ledresé nɨ go zɨ́a owóowó gɨ zɨ́ bɨlámá ledre bɨ méngịsé zɨ́a, zɨ́se ꞌdiꞌbi wo kɨ́ ꞌbúne sɨmɨ sụmụ ní.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mááyí kɨ́ mongụ́ rokinyi gɨ zɨ́se, ledresé nɨ zɨ́ma owóowó.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.