2 Coríntios 2
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Gɨ zɨ́ kéyị née, máóyólóꞌbó sómụ́ ledre amá go kɨ́ ndéréma zɨ́se íri káa bɨ mááyí úku ledre bɨ nɨ óto uṇgú do mɨmbéꞌdesé ní zɨ́se ke.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Togụ́ máóto uṇgú do mɨmbéꞌdesé kɨ́ ódro bɨ oꞌbụóꞌbụ zɨ́ bi sínyíne rosé ní, ásé nda óto máa zɨ́ bi émené romá ní lárá a káa be ꞌdi? Ótosé esé lolụ máa zɨ́ bi émené romá wá.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Máódro ꞌdị́yị romá sɨmɨ ledre bɨ máéké ba kenée gɨ zɨ́a sɨmɨ bɨ mááyí ógụ íri ní, ásé óto máa se zɨ́ bi émené romá. Rokinyi bɨ ásé ídí kɨ́e ní, nɨ óto máa ne zɨ́ma ídíma kɨ́ rokinyi.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Sɨmɨ bɨ kóo mááyí éké ledre née zɨ́se ní, rokinyi ndaá kóo romá wá, bi sinyí kóo romá mɨsínyí zɨ́a oto máa zɨ́ma ndị́sịmá gɨ zɨ́a gboó sɨmɨ iní komomá. Máéké kóo ledre née zɨ́se kenée gɨ zɨ́a ꞌbúse ofụ domá go.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Togụ́ ngúrusé luyú ledre yá, abú bi nɨ tɨ́ sínyí romá gɨ zɨ́a yá ní, bi nɨ sínyí rosé mbá rómo domá.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 ꞌDoꞌdó bɨ íꞌbísé zɨ́a gɨ zɨ́ ledre bɨ luyú wo née ní utúasá go kɨ́e kpịnị.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Bɨ ba ní, sịndị́ kadra ogụ go gɨ ro zɨ́se ótoómo ledre zɨ́a, zɨ́se ꞌdíꞌbilúgu wo sɨmɨ sụmụ dongaráse káa bɨ nɨ nda lúrú roné káa zɨ́ kémbị́ moko ndaá lolụ sɨmɨné wá ní ke.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Ídísé fú lá ꞌdódo a zɨ́a kɨ́dí nɨ ngúrusé bɨ ꞌbú a nɨ fú bo dosé ní.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Máéké kóo ledre zɨ́se ꞌdáꞌdá gɨ ro ówo a togụ́ ásé tɨ́ óto úndrumá sɨmɨ ledre ga bɨ mándị́sị úku yée zɨ́se ní yá.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Togụ́ ótoómosé ledre go zɨ́ ꞌyị yá, mááyí kpá ótoómo ledre zɨ́a. Togụ́ máótoómo ledre go zɨ́ ꞌyị yá, Kɨ́résịto Yésụ owo tɨ́ go kɨ́dí maꞌdíi máótoómo ledre go zɨ́ ꞌyị née gɨ zɨ́a ótoómosé kpá ledre go zɨ́a.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Nɨ mɨútúásáne zɨ́se ndị́sịsé ótoómo ledre zɨ́ ꞌyị bɨ luyú ledre go ní káa bɨ Satána nɨ ndíki bifúó zɨ́a ólụ́ne dongaráze, gɨ zɨ́a owozé mɨméngị ledre ené bú.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Sɨmɨ bɨ máị́nyị ndéré sɨmɨ gara bɨ Tóra gɨ ro úku ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto zɨ́ ꞌyị ga bɨ íri ní, mááyí ógụ íri ní, Ngére Yésụ olụ́ go do mɨmbéꞌde tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nɨyí go nzíyiyé ndị́sị sóngó bɨlámá ledre bɨ máógụ kɨ́e ní.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Gɨ zɨ́a bɨ ngárá máógụ ndíki lúnduzé Tị́to sɨmɨ Lomo ore wá ní, máꞌdúꞌdu nda kóo zɨ́ye ore lá ca, zɨ́ma ꞌdícíómo kacɨ́ma zɨ́ye, yóó zɨ́ma ndéréókpóma sɨmɨ Mekedonị́ya.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Mbófo éyị́ zɨ́ Lomo zɨ́a óto Kɨ́résịto káa do mongụ́ manda zɨ́a ndị́sị útúne zɨ́ze ꞌdáꞌdá sɨmɨ ledre e za mbá kɨ́ mongụ́ rokoꞌbụné káa zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e ní. Zɨ́ Lomo maꞌdáa ndị́sịné sáká zée zɨ́ze ndị́sịzé úku bɨlámá ledre bɨ gɨ do bɨ Yésụ ní zɨ́ ꞌyị e. Bɨlámá ledre née inyi kóo zɨ́ ꞌyị e rómo do bikinyi ledre e mbá.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Azé zɨ́ Lomo kɨ́ ledrezé owóowó káa zɨ́ bɨlámá sụꞌbụ́ mɨndonyo ní. Kpá zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Kɨ́résịto go ní, kɨ́ yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ wá ní.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 ꞌYị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ wá ní, ndịsịnɨ́ éré gɨ zɨ́ ndonyozé ngịrị gɨ zɨ́a ndonyozé née nɨ zɨ́ye káa zɨ́ ndonyo umbu ní gɨ zɨ́a nɨyí úyu kpá kenée. Ambí nɨ útúásá méngị moko ꞌbɨ Lomo ní ne? Nda zɨ́ yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ go ní ndonyozé nɨ zɨ́ye ndonyo trịdrị gɨ zɨ́a nɨyí ídí ꞌbɨ eyé trịdrị.
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Ndazé ezé káa zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ilinɨ́ ndị́sị úku kúrú Lomo gɨ do bɨ do íꞌbí éyị́ zɨ́ye ní wá. Ndịsịzé úku zɨ́ ꞌyị e mbigí ledre ꞌbɨ Lomo gɨ zɨ́a uzu zée, go utúasázé go komoa ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto ní gɨ ro moko ené.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.