Marcos 5
بلۆچی Balochi (BCC) vs BKJ
1 Issá gón wati moridán Jalilay Mazangwarmay á dastá, Gerásiáni molká raset.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Wahdé Issá cha bójigá ér átk, hamá damáná mardé cha kabrestáná dar átk o gón Issáyá dochár kapt. Mardá jenné per at.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 É mard kabrestáná jahmenend at o haminchok zóri mán at ke nun hechkasá áiay dast o pád gón zamzilán ham basta nakortant.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Mardomán báz randá bastagat, bale áiá zamzil próshtagatant o hechkasá áiay ger o dáray zór o twán néstat.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Shap o róch kabrestán o kóhán at, kukkár o chihália jat o watá gón dhók o sengán thappigia kort.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Anchó ke áiá Issá cha durá dist, tacháná átk o Issáay pádán kapt,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 kukkár kort o gwashti: “Issá, oo borzén arshay Hodáay Chokk! Tará gón man che kár ent? Tará Hodáay sawgend ent, maná azáb maday.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 É habari paméshká kort ke Issáyá gwashtagat: “Oo palitén ruh! É mardá yalah day.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Issáyá cha áiá jost kort: “Tai nám kay ent?” Áiá passaw dát: “Mani nám ‘Lashkar’ ent, ke má báz én.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Issáay kerrá báz peryáti kort: “Márá cha é molká dar makan.”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Hamódá, kóhdémá hukkáni mazanén ramagé charagá at.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Jennán peryát kort: “Márá é hukkáni jesmá ráh beday.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Issáyá ejázat dátant. Gorhá, jenn cha mardá dar átk o hukkáni jesmá potertant. Ramagá kesás do hazár hukk atant ke cha kóhdémá jahlagá tachán butant o gwarmá kapt o mortant.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Hukkáni chárénók tacháná shotant o shahr o métagesh hál dátant. Wahdé mardomán eshkot, átkant ke chamme wat begendant ke ché butag.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Wahdé Issáay gwará átkant, distesh ke hamá mard ke pésará jennáni lashkará ganók kortagat, pocch o pósháki gwará o hósh o sár ent o neshtag. Nun torsesh delá kapt.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Chamdistén sháhedán kessah kort ke jenni ganók chón sár butag o hukkáni kessahesh ham áwort.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Gorhá mardomán gón Issáyá dazbandi kort ke may molká yalah day.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Wahdé Issá bójigá swár bayagá at, hamá mard ke pésará jennán geptagat, átk o dazbandii kort ke maná bar gón.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Bale Issáyá ejázat nadát o gwashti: “Lógá beraw o wati mardomán hál day ke Hodáwandá pa taw chónén káré kortag o tai sará chón rahmi kortag.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Gorhá, á mard shot o Dekápulisay molkay mardomi hál dátant ke Issáyá pa man chónén káré kortag. Sajjahén mahluk hayrán but.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Issá ke padá bójigá swár but o gwarmay á dastá shot. Gwarmay lambá, mardománi mazanén rombé áiay chapp o chágerdá mocch but.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Yáerus námén mardé ke kanisahay master at, hamódá átk o gón Issáay gendagá, áiay pádán kapt.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Áiá gón Issáyá báz randá dazbandi kort: “Mani jenekk markig ent. Byá o wati dastá áiay sará per mosh ke dráh bebit o zendag bemánit.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Issá áiay hamráh but o shot. Mardománi mazanén rombé Issáay chapp o chágerdá mocch but o shot gón.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 É rombá janéné gón at. Dwázdah sál at ke áiay hón pach at.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Bázén dáktaréá shotagat, bale elájay badalá dardi gésh butagatant o sajjahén zarr o máli ham báhéntagatant. Dráh bayagay badalá ganter bayán at.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Issáay bárawá eshkotagati o nun mardománi mocchiay tahá cha poshti némagá átk o Issáay kabáhi dast jat.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Deljam at ke agan Issáay pocchán ham dast per bekanán, dráha bán.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Anchó ke Issáay kabáhi dast jat, áiay hón band but o cha wati jesmay hálatá zánti ke man dráh bután.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Issáyá hamá damáná zánt ke cha man zóré dar átk. Póshtá, mocchiay némagá chakki tarrént o josti kort: “Kayá mani pocch dast jatant?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Moridán gwasht: “Taw gendagá ay, mardomán tará chón angerr kortag. Angat jostá ay ke kayá mani pocch dast jatagant?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Issá angat chárén némagán cháragá at ke é kár kayá kort.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Janéná zánt ke gón man ché but, pa tors o larz átk o Issáay pádán kapt o sajjahén habari pa rásti kortant.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Issáyá gwasht: “Mani jenekk! Tai imáná tará dráh kort. Beraw pa salámati. Cha wati nájórhiá dráh bay.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Issá angat habará at ke cha Yáerusay lógá mardomé átk o háli dát: “Tai jenekk mortag. Nun ostádá chéá delsyáha kanay?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Issáyá áiay habar eshkot, gón kanisahay masterá gwashti: “Mators, bass báwar kan.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Issáyá, Petros o Ákub o Ákubay brát Yuhannáyá abéd dega kass wati hamráh bayagá naesht.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wahdé kanisahay masteray lógá átkant, Issáyá dist ke kukkár o wáhi ent, mardom gréwag o mótk áragá ant.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Tahá ke átk, gwashti: “Chéá gréwag o kukkárá ét? Chokk namortag, wáb ent.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Áyán Issáay sará kandet, bale Issáyá sajjahén mardom dar kortant o jenekkay pet o mát o wati hamráhén moridi zortant o hamá báná shot ke jenekk ódá ér at.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Issáyá jenekkay dast gept o gwashti: “Talitá! Kom.” Bezán: Jenekkok! Pád á.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Jenekk ke omri dwázdah sál at, hamá damáná pád átk o tarragá lagget. Á mardom ke gón atant, sakk hayrán o habakkah butant.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Issáyá kaddhan kortant ke kassá hál madayét o padá gwashti ke jenekká warák bedayét.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.