Marcos 1
بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH
1 Issá Masih, Hodáay Chokkay wasshén mestágay bongéj.
1 A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada
2 Anchosh ke Eshayá Nabiay Ketábá nebeshtah ent:
2 como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”
3 Gyábáná kasé gwánka jant:
3 E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”
4 Pákshódi dayókén Yahyá gyábáná átk o gwánki jat: “Tawbah bekanét o pákshódi bekanét ke shomay gonáh bakshag bebant.”
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.
5 Cha Yahudiahay damagay sajjahén métag o kallagán o cha Urshalimay shahrá mardom áiay kerrá átkant, wati gonáháni pashómániesh záhera kort o Yahyáyá Ordonay kawrá á pákshódia dátant.
5 Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.
6 Yahyáyá cha oshteray mudán gwaptagén póshák gwará at o póstén kamarbandé lánká bastagati. Áiá, madag o gyábáni bénaga wárt.
6 Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.
7 Yahyáyá jára jat o gwasht: “Cha man o rand, mardé kayt ke cha man zórmandter ent o man é káray láhek ham naán ke sréná dotal bekanán o áiay kawshbandán bebóján.
7 Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.
8 Man shomárá gón ápá pákshódia dayán, bale á shomárá gón Hodáay Pákén Ruhá pákshódia dant.”
8 Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.
9 Á róchán, Issá cha Jalilay damagay shahr Náserahá átk o Ordonay kawrá Yahyáyá á pákshódi dát.
9 Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.
10 Anchosh ke Issá cha ápá dar áyagá at, disti ke ásmánay dap pach but o Pákén Ruh kapótéay dróshomá ér átk o mani sará nesht.
10 No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.
11 Cha ásmáná é tawár átk: “Taw mani dóstigén Bacch ay o man cha taw sakk wassh o razá án.”
11 E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.
12 Hamá wahdá Pákén Ruhá Issá gyábáná rawán dát.
12 Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.
13 Issá, tán chell róchá gyábáná mant o Shaytáná á chakkáset. Issá ódá jangali jánwaráni nyámá at o préshtagán áiay hayáldária kort.
13 Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.
14 Yahyáay dazgir bayagá rand, Issá Jalilá shot o Hodáay wasshén mestágay jári jat o
14 Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.
15 gwashti: “Wahd átkag o rasetag. Hodáay bádsháhi átkag o sar butag. Cha wati gonáhán pashomán bebét o tawbah bekanét o Hodáay wasshén mestágay sará imán byárét.”
15 Ele dizia:
16 Issá, Jalilay Mazangwarmay lambá rawagá at ke do máhigiri dist, Shamun o áiay brát Andriás ke pa máhigiriá wati dám o máhórán gwarmá dawr dayagá atant.
16 Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.
17 Issáyá gón áyán gwasht: “Byáét, mani randgiriá bekanét. Man shomárá anchosha kanán ke máhig geragay badalá, mardománi delán shekára kanét.”
17 Jesus lhes disse:
18 Áyán hamá damáná wati dám yalah dátant o áiay hamráh butant.
18 Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.
19 Issá ke kammé démá shot Zebdiay chokk Ákub o áiay brát Yuhannái distant ke bójigá neshtagatant o wati máhórán sráchag o sharr kanagá atant.
19 Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.
20 Anchosh ke Issáyá á distant, gwánki jatant. Áyán wati pet Zebdi gón kárendahán bójigá yalah dát o Issáay hamráh butant.
20 Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.
21 Issá o áiay morid Kaparnáhumay shahrá shotant. Shabbatay róchá Issá kanisahá shot o mardomi tálim dátant.
21 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .
22 Mardom cha áiay dars o tálimán hayrán o habakkah atant, chéá ke áiá Sharyatay zánógeráni paymá tálim nadát, gón wák o ehtiáré tálimi dát.
22 As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.
23 Hamé wahdá, kanisahay tahá mardéá kukkár kort. É mardá jenné per at. Gwashti:
23 Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:
24 “Oo Issá Náseri! Tará gón má che kár ent? Átkagay ke márá gár o bégwáh bekanay? Mana zánán taw kay ay, taw Hodáay gechén kortagén hamá Pákén ay.”
24 — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
25 Issáyá jenn hakkal dát o gwasht: “Chopp kan o é mardá yalah day.”
25 Então Jesus ordenou ao espírito mau:
26 Jenná á mard sakk zhámbalént o kukkár kanáná cha áiá dar átk.
26 Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.
27 Sajjahén mardomán pa hayráni watmánwatá gwasht: “É chónén habaré? Nókén tálimé. É mard pa wák o ehtiáré jennán ham hokma dant o jenn eshiay habará gerant.”
27 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.
28 Dér nagwast ke Jalilay sajjahén kerr o gwarán, Issáyá nám dar áwort.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.
29 Issá, wahdé cha kanisahá dar kapt, Ákub o Yuhannáay hamráhiá Shamun o Andriásay lógá shot.
29 Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.
30 Ódá, Shamunay wassig tapig at o nepáday sará waptagat. Anchosh ke Issá áyáni lógá potert, nádráhay hálesh dát.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.
31 Issá nazzikká shot, áiay dasti gept o pádi kort. Tapá yalah dát. Á pád átk o áyáni hezmat kanagá lagget.
31 Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.
32 Magrebtahárá mardomán wati sajjahén nádráh o jenni ganók Issáay kerrá áwortant.
32 À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.
33 Shahray sajjahén mardom, lógay dapá mocch butant.
33 Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.
34 Issáyá bázéné ke dhawl dhawlén nádráhián geptagatant, dráh kort o bázén jenné kassheti, bale áiá jenn pa habará naeshtant, chéá ke jennána zánt ke á kay ent.
34 Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.
35 Sabáhá máhallah ke angat tahár at, Issá pád átk, cha lógá dar kapt, gestá o panáhén jágahéá shot o dwái kort.
35 De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.
36 Shamun o áiay sangat Issáay shóházá dar kaptant.
36 Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.
37 Wahdé Issáesh dist, gón áiá gwashtesh: “Sajjahén mardom tará shóház kanagá ant.”
37 Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.
38 Issáyá gwasht: “Byáét dega jágahéá rawén, kerr o gwaray métag o bázárán tánke man ódá ham wasshén mestágay járá bejanán, chéá ke man pa hamé kárá átkagán.”
38 Jesus respondeu:
39 Gorhá, sajjahén Jalilá tarr o tábi kort, kanisaháni tahá wasshén mestágay jári jat o jenniáni jenni ham kasshetant.
39 Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Yakk mardéá garr at. Issáay kerrá átk, kóndhán kapt, dazbandi kort o gwashti: “Agan taw belóthay, maná dráh o palgár korta kanay.”
40 Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
41 Issáyá áiay sará bazzag but, dasti shahárt o á marday badani dast per mosht o gwashti: “Mana lóthán. Dráh o palgár bay!”
41 Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:
42 Hamá damáná á mard cha garrá dráh but.
42 No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.
43 Roksat kanagay wahdá, Issáyá kaddhan kort o gwasht:
43 — ausente —
44 “Bechár, hechkasá cha é habar o hálá sahig makan, bale beraw, watá dini péshwáyá pésh bedár o pa wati páki o palgáriá hamá korbánigá hayrát kan ke Mussáay Sharyatá nebisag butag, tánke pa áyán sháhedié bebit.”
44 — ausente —
45 Bale á mard ke cha ódá dar átk, habará lagget o wati kessahi sheng o tálána kort. É sawabá, nun Issáyá natwánt hecch shahrá watá záher bekant, dhanná dur o gestáén jágahána dáshti, bale angat mardom cha har némagá áiay kerrá átkant.
45 Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.