João 6

بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Randá, Issá Jalilay Mazangwarm bezán Teberiahay Mazangwarmay á dastá shot.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Mardománi mazanén rombé áiay randá kapt, chéá ke áyán é mójezah o ajabbatén nesháni distagatant ke Issá nádráhán dráha kant.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Gorhá Issá kóhéay sará sar kapt o gón wati moridán hamódá nesht.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Yahudiáni Sargwazay Aid nazzikk at.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Wahdé Issáyá chamm chest kortant o dist ke mardománi mocchié dém pa áiá pédák ent, gón Piliposá gwashti: “Nán cha kojá bezurén ke é mardom warák bwarant?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Issáyá é habar pa áiay ázmáesh kanag o chakkásagá gwasht, chéá ke wat zánti maná ché kanagi ent.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Piliposá gwasht: “Do sad dináray nán ham bassa nabit, toré harkas kammok kammok bwárt.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Cha áiay moridán yakké ke námi Andriás at o Shamun-Petrosay brát at, gwashti:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 “Bachakké hamedá ent ke panch jawén nagan o do máhigi gón, bale pa inchok mardomá ché bant?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Issáyá gwasht: “Mardomán benádénét.” Á jágahá bázén káh o sabzagé rostagat. Mardom hamódá neshtant. Cha áyán kesás panch hazár mardén atant.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Issáyá nagan zortant, Hodáay shogri gept o neshtagén mardománi sará bahri kortant, máhig ham anchosh. Harkasá haminchok ke lóthet, dáti.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Wahdé sajjahénán sér kort, gón moridán gwashti: “Sar átkagén thokkorán bechenet o yakjáh kanét ke zawál mabant.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Gorhá thokkoresh chet o yakjáh kortant. Á panchén jawén nagan ke mardomán wártagatant, cha áyáni sar átkagén thokkorán dwázdah sapt porr but.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Mardomán ke Issáay é mójezah o ajabbatén nesháni dist, gwashtesh: “Pa rásti, é hamá wádah dátagén Nabi ent ke jaháná áyagi at.”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Issáyá zánt ke mardom maná pa zór barag o bádsháh kanaga lóthant, paméshká padá cha mardomán dur but o tahná kóhá shot.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Bégáhá morid dém pa gwarmá shotant.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Bójigéá neshtant o gwarmay á dastá, dém pa Kaparnáhumá ráh geptant. Nun tahár butagat o Issá angat áyáni kerrá nayátkagat.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Trondén gwáté kasshagá at o chawl o mawj chest butant.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Wahdé kesás panch tán shash kilumitar hólig janáná démá shotant, Issáesh dist ke ápay sará gám janán, dém pa bójigá pédák ent. Torsetesh.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Bale Issáyá gwasht: “Matorsét, é man án.”
20 Mas Jesus disse:
21 Anchó ke moridán lóthet áiá bójigá swár bekanant, bójig menzelá sar but.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 É dega róchá, hamá mardom ke gwarmay á dastá mantagatant sarpad butant ke cha hamá bójigá abéd ke morid swár butagatant, dega bójig ódá nabutag. Issá á bójigá swár nabutagat o morid bé áiá shotagatant.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Randá, dega lahtén bójig cha Teberiahá hamá jágahá átk o raset ke ódá Hodáwandén Issáyá Hodáay shogr geptagat o mardomán nán wártagat.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Wahdé mardomán dist ke na Issá ódá ent o na áiay morid, Issáay shóházá bójigán swár butant o dém pa Kaparnáhumá shotant.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Wahdé Issáesh gwarmay á dastá dist, gwashtesh: “Ostád! Taw kadi edá átkagay?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Shomárá rásténa gwashán, é háterá maná shóház nakanagá ét ke shomá mani mójezah o ajabbatén nesháni distagant, paméshká maná shóház kanagá ét ke shomá nán wárt o sér kort.
26 Jesus respondeu:
27 Bale pa é zawál bayókén waráká johd makanét, pa hamá waráká johd bekanét ke abadmánén zenda bakshit, pa hamá waráká ke Ensánay Chokk shomárá danti. Chéá ke Hodáén Petá áiay sará wati razámandiay mohr jatag.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Gorhá jostesh kort: “Má chón hamá kárán bekanén ke Hodáesh cha má lóthit?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Issáyá passaw dát: “Á kárá ke Hodá cha shomá lóthit, á kár esh ent: Hamá kasay sará imán byárét ke Hodáyá ráh dátag.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Áyán gwasht: “Taw chónén ajabbatén nesháni pésha dáray ke má begendén o tai sará imán byárén? Ché kanay?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 May pet o pirokán gyábáná mann wárt, anchosh ke Pákén Ketába gwashit: ‘Áiá cha ásmáná nagan rawán dát ke bwarant.’”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Gorhá Issáyá gwasht: “Shomárá rásténa gwashán, é Mussá naat ke shomárá cha ásmáná ér átkagén nagania dát. É mani Pet ent ke cha ásmáná asligén náná shomárá bakshit.
32 Jesus disse:
33 Chéá ke Hodáay nán hamá ent ke cha ásmáná éra kayt o jaháná zenda dant.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nun gón áiá gwashtesh: “Oo wájah! É náná modám márá beday.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Issáyá gwasht: “Zenday nán man án. Harkas ke mani kerrá kayt, hechbar shodiga nabit. Harkas ke mani sará báwara kant, hechbar tonniga nabit.
35 Jesus respondeu:
36 Bale hamá dhawlá ke gwashton, shomá maná distag o angat báwara nakanét.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Á sajjahénán ke Pet maná dant, á mani kerrá káyant. Harkas ke mani kerrá kayt, man áiá hechbar cha wat dura nakanán.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Man pa wati jenday wáhagáni sarjam kanagá cha ásmáná ér nayátkagán, átkagán ke wati dém dayókay wáhagán sarjam bekanán.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Mani dém dayókay wáhag ent ke hamá mardom ke áiá maná dátagant, cha áyán yakké ham cha mani dastá marawt o áheratay róchá áyán padá zendag bekanán.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Chéá ke mani Petay wáhag hamesh ent ke harkas ke Chokkay némagá delgósha kant o áiay sará imána kárit, abadmánén zenday wáhond bebit o man á mardomá áheratay róchá zendaga kanán.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Gorhá Yahudián áiay sará irád gerag o norondhag bendát kort, chéá ke áiá gwashtagat: “Man hamá nán án ke cha ásmáná ér átkag.”
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Áyán gwasht: “É mard Issopay chokk Issá naent? Má wa eshiay pet o mátá zánén. Gorhá chóna gwashit ke man cha ásmáná ér átkagán?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Issáyá áyáni passawá gwasht: “Watmánwatá irád gerag o norondhagá band kanét.
43 Jesus respondeu:
44 Kass tán hamá wahdá mani kerrá átka nakant ke Pet, bezán mani dém dayók áiá mani némagá mayárit. Harkas ke kayt, man áiá áheratay róchá zendaga kanán.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Nabiáni Ketábán nebisag butag: ‘Sajjahén cha Hodáyá tálima gerant.’ Harkas ke Petay habarán beshkont o cha áiá tálim begipt, mani kerrá kayt.
45 Nos
46 Kassá Pet nadistag abéd cha hamáiá ke cha Hodáay kerrá átkag. Tahná hamáiá Pet distag.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Shomárá rásténa gwashán, á ke imána kárit abadmánén zenday wáhonda bit.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Zenday nán man án.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Shomay pet o pirokán gyábáná mann wárt, bale angat mortant.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Cha ásmáná ér átkagén nán esh ent, shomay démá ent. Harkas ke eshiá bwárt, namerit.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Man hamá zend bakshókén nán án ke cha ásmáná ér átkag. Harkas ke é náná bwárt, tán abad zendaga mánit. É náná ke mana dayán, mani jenday badan ent ke pa jahánay mardománi zendá nadria kanán.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Nun Yahudián pa jérhah o dapják watmánwatá gwasht: “É mard chón wati badaná dant ke má bwaréni?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Issáyá gwasht: “Shomárá rásténa gwashán, agan shomá Ensánay Chokkay badaná mawarét o áiay hóná manóshét, abadmánén zendá sara nabét.
53 Então Jesus disse:
54 Harkas ke mani badaná bwárt o mani hóná benóshit, abadmánén zenday wáhonda bit o áheratay róchá man áiá zendaga kanán.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chéá ke mani badan asligén warák o mani hón asligén nósháp ent.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Harkas ke mani badaná bwárt o mani hóná benóshit, á mani del o daruná mánit o man áiay del o daruná.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Anchó ke namiránén Petá maná rawán dát o man áiay barkatá zendag án, hamé paymá harkas ke mani badaná bwárt, mani barkatá zendaga mánit.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 É nán ke cha ásmáná ér átkag, á naganay paymá naent ke shomay pet o pirokán wárt o angat mortant, chéá ke harkas ke é náná bwárt, tán abad zendaga mánit.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Issáyá é chizz hamá wahdá gwashtant ke Kaparnáhumay kanisahá tálim dayagá at.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 É habaráni eshkonagá rand áiay bázén moridéá gwasht: “É gránén habaré, eshiá kay manneta kant?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Wahdé Issáyá dist ke morid é habaray sará norondhagá ant, gwashti: “Shomárá é habara tawrénit?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Agan Ensánay Chokká begendét ke wati pésarigén jágahá borzáda rawt, gorhá ché kanét?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Ruh ent ke zenda dant, haddh o góshtá páedagé nést. É habar ke man gón shomá kortant, Ruh o zend ant.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Bale cha shomá lahténá imán nést.” Chéá ke á mardom ke imánesh néstat, Issáyá cha bendátá pajjáh áwortant o zánti ke kay maná dróhit o dozhmenáni dastá dant.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Gorhá gwashti: “Paméshká man gwasht ke kass mani kerrá átka nakant, tán wahdé ke mani Pet áiá imán mabakshit.”
65 Jesus continuou:
66 Cha ed o rand, bázén moridéá Issá yalah dát o nun áiay hamráh nabutant.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Gorhá Issáyá cha wati dwázdahén kásedán jost kort: “Bárén, shomá ham maná yalah dayaga lóthét?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Shamun-Petrosá passaw dát: “Oo Hodáwand! Kai kerrá berawén? Abadmánén zenday gál o habar tai kerrá ant o
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 márá báwar ent o zánén ke taw hamá Pákén ay ke Hodáyá dar chetag.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Issáyá gwasht: “Man shomárá gechén kort, dwázdahénon gechén kortant, bale padá ham cha shomá yakké eblisé.”
70 Jesus disse:
71 Áiay maksad Shamun Eskaryutiay chokk Yahudá at. Bell toré á cha dwázdahénán yakké at, bale áiá randá Issá dróhet o dozhmenáni dastá dát.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.