Marcos 5
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs NAA
1 Areme bune sisime abena vakuma do Gareri gara are e Gerasiko bu kariva ijia usiae.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 E buka maza boeje seni kame diakiro umui fuone kame toejavone fuka giriesana kame turasemo ijadufuo e bu fu faregavo baki.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ijadufuo mumaza fu munie tire ro uruo ijia vijenoekinu vajae fuone dabe mune ijia kaniakinu oenoeko fune kafirame.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Fu ijiege kumema ijadufuo maeje Jesure kavene ise ije kuae, E ije arena keke vano kuaema ijadufuo fu ije ijiege kumei.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Ro Jesu fu una kuae, Ro a ive one ije erano kuae? Jesu fu ijiege kuamoga e ije fu una gue kuae, No ive nuvuone ijeja Boeje. Ijadufuo maeje noka kavene ise boeje oe fuone guove ijia karivano kuae.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ro e ije fuka una kukuma Jesu soesoena kuae, Ade kuoga no are ige no karivo ije arena usiae ae be vano kuae.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ro uruo ivuake ijia buka mave boeje bu ijia irena ire inoeve.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ijadufuo kavene ise ije bu uri Jesu soesoena kuae, A isekie ni kuoga no usiaena mave gariebuo oe ijia arino kuae.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Bu ijiege kuavoga fu kiae, Ni ijiege reno kiamoga kavene ise ije bune e ije arena usiae mave ijiebuo oe ijia ari. Ro mave buka ma uruvana tu tauseni (2000) ijiege. Ijadufuo bu usiae subinaena uruo igegameki ijia arina do urana oe.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bu ijiege revoga e mave samuagiavo bu ije giana usiae subinae e ije bu juare mena samua karijo ijiakina e boeje sidove guove ijia kariva ijene vua ije dabe kuaria vae. Ijadufuo e ije bu vua ije fiena usiae Jesu ire ije fu rema ije gakuae ruae.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Bu usiaena e ije fu kavene ise ijiebe dabe nironoevo ije gae. Bu gake e ije fune ire ije fu renoeno ije fune arena una e ma rena ugone fuone sama fino bu gana ireobo jumei.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Areme e ije bu ire ije bu kavene ise ijiakiro mave ijiebuo reva ije giaeva ijiebe una e ije ruaeva ije kuariae.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Bu kuariavoga e ije ijia ruaeva ije bu vua ije fiena uri Jesu dabe soesoe. Bu kuae, Eko a isekie ade noena igia fikiro nine vano kuae.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Bu ijiege kuavoga Jesu fu ijadufuo fune una vanage ajiakuvenoga e ije kavene ise niroemo fu kenujaema ije fu uri Jesu kuae, E Ireobo a vierafe nabe obiki vakono kuae?
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Rove Jesu fu una vafuna kuae, Ni una va are one ijia kekena irere E Ireobo fu one rema ije agane one ijene kuariane. Ro kuke ni izege E Ireobo fu one oefiane abena ifejaema ijene kuariano kuae.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Jesu fu ijiege kuaramoga e ije fune una va aesakae Dikaforisi ijia oenoekinu irere Jesu fu fuone rema ije kuarianoe. Areme e boeje bu vua fuone fievo buka oeseradiae.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Areme Jesu fune sisime abena una do daturako nafuema ije gara vae. Ro do gara ijia buka e uruvana fu samuana afui kari. Ijadufuo fu vakuma ijia kekemoga bune usiae dabe utikurae.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ro e be ive fuone Jaerasi fu are e Jiusi bu afuina vua kuaevo ijadufuo e ireobo be. E ije fu ro Jesu fino nidua ijia augesana uri Jesu kuae,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 E Nijasiamo, kabae none funeka baronekuvene. Ijadufuo a isekie ni ro umui nigofo nijaga adame fuone fu maega fu una oenoeno kuae.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ijadufuo Jesu fune fuobiki vakiro vae. Ro buka e boeje Jesuna vako ijadufuo buka bue ajiafiranamikinu vae.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ro bara be buina vako ije fu kaegena fi ruako funeka juaevasia tuero (12) ijiege furi. Rove kavuane fu arimo ije fu naebe furi.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Bara ije fuka juaevasia uruvana moni karana va e adame giavo ije fuaeveko bu ifejae rove buka naebe mani. Ro bara ijadufuo adame fu furino baki ro fuka una ireobo reme.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ijadufuo bara ije fu fieke Jesu fuka e karauniamo fu fie. Ijadufuo fu e boeje ruovo uve ijia nuvediana Jesudo ugone fu saema ije niriae.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Fu vierafero fu ugone ijia niriaekuma fuka maekiro fu ijiege vierafei. Ijadufuo fu nuvena Jesudo ugone ubine ijia niriae.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Fu ugone fuone ijia niriaemoga kane fu kena oenoeno ije funeka saroruba bakirei. Areme bara ije fu korufuo fieke adame fuone ije fune furino fu fie.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Fu ijiege rekoga Jesu fudua fune fieke daro fuone gue fune usiaevo fu fie. Ijadufuo fu una dakudena e boeje bu nuve vako ije kiae, E ije erare ugone none igia niriaemano kiae?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Fu ijiege kiamoga e vua fuone fievo ije bu una gue kuae, E Nijasiamo buka e uruvana a dabe utikurave ijadufuo a irerefuo kuae erare ugone one niriakaemano kuame.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Rove Jesu fuka e ije erare ugone fuone niriaema fu ije gakiro rerei.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ro bara ije fu vierafega fune fure Jesudo ugone ije niriae. Ijadufuo fuka ireobo jumekinu va Jesu augesana irere fu rema boeje furana kuarae.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Fu ijiege kuaramoga Jesu fu una kuae, Kabaeno, one a ma vierafemo ijare adame one ije fune kenujae. Ijadufuo nine oe dasuna va mukoreigia finoeno kuae.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ijiege rena Jesu fu uria manina bara ije vua kuaramo ijia e bino bu e Jaerasido are ijia ruae. Bu usiaena Jaerasi kuae, Kabae one fune baronei. Ijadufuo e gure E Nijasamo a mesirikiro vierafemo ije areno kuae.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Rove Jesu vua buone ije fume fiebarekinena una Jaerasi kuae, A vua ije bu kuaravo ije ade jumedakiro nime ma vierafeno kuae.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Areme Jesu fune uri Fitakina Jemisikina Joni e Jemisido uvia ije kaenamiana fuina vagaro e gue fu kiamo bu ijare.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ijiege rena bune vakuma Jaerasido are ijia usiae. Areme Jesu fu giake e boeje buka urukeigia niraena isekinekinu vijenoevo fune giae.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ijadufuo Jesu fu nana are guove ijia aru manime kiae, Ja irerefuo oefiane abena niraeve? Na vierafe ame gure fu baronema baki ro fume ninaemano kiae.
39 Ao entrar, disse:
40 Fu ijiege kiamoga e ije bu uri fu dabe varaemena kisae. Rove Jesu fu urina e boeje kuriaeremo bu usiae makave ijia vae. Areme fune ame ijadufuo orafa ijiakiro e vua fuone fievo inokubeke ije kaenamiana ame iseke fu namo ijia aru vae.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Bune ijia aruna irekoga Jesu fu ame ije umui kena isama fuone ijia kuae, Tarita kumino kuae. (Ro vua ijadufuo maeje, Bara iseke ige na kuavo ni una urine.)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Fu ijiege kuamoga bara iseke ije fu urina are guove ijia oenoe. Ro bara iseke ije juaevasia fuone fu tuero (12) ijiege. Jesu fu bara iseke ije kenujamoga e uruvana bu gavo buka ireobo oeseradiae.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Areme Jesu fu uri orafa fuone ije kuriaerena kiae, Ja ire ige na reva ije jade va e gue kuariavo. Ro ni ire bino bara iseke ije vajaga fu ino kiae.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.